Tsy misy zavatra miafina amin’i Raintsika
Fampitandremana mihoatra ny fihatsarambelatsihy sy ny fitiavan-karena, apetraka amin'ny mpamboly iray manorina tranombakoka lehibe amin'ny alina maty. Avy eo ny mifanohitra amin'izany: ny tsintsina, ny goaika ary ny lisy, ary Rayntsika mahalala izay ilainareo. Ny mpanompo dia lazaina hijanona manao akanjo sy mifoha, ary Jesosy milaza fa mitondra fisarahana izy.
12 1Tamin’izany fotoana izany, rehefa niangona an’arivony ny olona ka nifandian-tongotra, dia nanomboka niteny tamin’ny mpianany aloha i Jesosy hoe: « Mitandrema ny tenanareo amin’ny masirasiran’ny Fariseo, dia ny fihatsaram-belatsihy. 2Tsy misy voafenina izay tsy ho aseho, ary tsy misy miafina izay tsy ho fantatra. 3Koa izay rehetra nolazainareo tao amin’ny maizina dia ho henoina eo amin’ny mazava, ary izay nibitsibitsinareo tao amin’ny efi-trano manirery dia hambara eny ambonin’ny tafo.
4« Lazaiko aminareo, ry namako: aza matahotra izay mamono ny vatana, ary aorian’izay dia tsy afaka manao zavatra hafa intsony. 5Holazaiko aminareo kosa izay tokony hatahorana: Izay manana fahefana handefa anareo ho ao amin’ny helo aorian’ny namonoana no atahoro. Eny, lazaiko aminareo, Izy no atahoro.
6Tsy amidina farantsa roa ve ny gisa dimy? Kanefa tsy misy hadinoina eo anatrehan’i Raintsika na dia iray aza. a a v6 Farantsa varahina kely sy tsy dia lafo ny assarion; roa aminy no nividianana gisa dimy. 7Fa na ny volon-dohanareo aza dia voaisa rehetra. Aza matahotra ianareo, fa lafo noho ny gisa maro ianareo.
8Ary lazaiko aminareo: Izay rehetra manaiky Ahy eo anatrehan’ny olona dia eken’ny Zanak’Olona koa eo anatrehan’ny anjelin’i Raintsika. 9Fa izay mandà Ahy eo anatrehan’ny olona dia ho lavina eo anatrehan’ny anjelin’i Raintsika. 10Izay rehetra miteny manohitra ny Zanak’Olona dia havela heloka, fa izay manevateva ny Fanahy Masina kosa dia tsy havela heloka. 11Rehefa mitondra anareo eo anatrehan’ny synagoga sy ny mpanapaka ary ny manam-pahefana ny olona, dia aza manahy izay hiarovanareo ny tenanareo na izay holazainareo, 12fa ny Fanahy Masina no hampianatra anareo amin’io ora io ihany izay tsy maintsy holazainareo. »
Ilay adala nanadino an’i Raintsika
13Hoy ny olona iray tao amin’ny vahoaka taminy: « Mpampianatra ô, lazao amin’ny rahalahiko hizara amiko ny lova. »
14Fa hoy Jesosy taminy: « Ry lehilahy, iza no nanendry Ahy ho mpitsara na mpanelanelana anareo? » 15Hoy Izy tamin’izy ireo: « Mitandrema, ary miaràna amin’ny fieremana rehetra, satria ny fiainana tsy miankina amin’ny hareny, na dia betsaka aza izany. »
16Ary nilaza fanoharana taminy Izy hoe: « Nahavokatra be ny tanin’ny lehilahy mpanankarena anankiray.
17Dia niteny tao am-pony izy hoe: “Ahoana no hataoko, fa tsy manana toerana hitehirizako ny vokatro aho?” 18Dia hoy izy: “Izao no hataoko: handrava ny trano fitehirizako aho ary hanamboatra lehibe kokoa, ary any no hitehirizako ny voa sy ny fananako rehetra.” 19Ary hoy aho amin’ny fanahiko: “Fanahiko ô, manana harena voatahiry ho amin’ny taona maro ianao; mitsahara, mihinana, misotro, mifalia.”
20Fa hoy Raintsika taminy: “Ry adala ô! Anio alina no angatahana avy aminao ny fanahinao. Dia izay efa nomanina nataonao, ho an’iza?” 21Toy izany no mitranga amin’izay rehetra mamoby harena ho an’ny tenany nefa tsy mpanankarena ho an’i Raintsika. »
Fantatr’i Raintsika izay ilainareo
22Dia hoy Jesosy tamin’ny mpianany: « Koa izany no lazaiko aminareo: aza manahy ny amin’ny ainareo, izay hohaninareo, na ny amin’ny vatanareo, izay hatao fitafianareo. 23Fa mihoatra noho ny hanina ny fiainana, ary mihoatra noho ny akanjo ny vatana. 24Diniho ny goaika: tsy mamafy na mijinja izy, tsy manana trano fitehirizana na tsangam-bary, nefa mamelona azy ireo i Raintsika. Mainka fa lafo noho ny vorona ianareo! 25Iza aminareo no afaka hanampy ora iray amin’ny androm-piainany noho ny fanahiana? 26Koa raha tsy mahay manao zavatra kely toy izany ianareo, nahoana no manahy ny amin’ny ambiny? 27Diniho ny fitomboan’ny lisy: tsy miasa izy na mamoly. Kanefa lazaiko aminareo: na i Solomona aza tamin’ny voninahiny rehetra dia tsy nitafy tahaka ny iray amin’ireo. 28Koa raha toy izao no itafian’i Raintsika ny ahitra any an-tsaha, izay misy anio ary ampitso atsipy ao anaty fatana, dia mainka fa hampitafy anareo Izy, ry kely finoana ianareo?
29Aza mitady izay hohaninareo na hosotroinareo, ary aza manahy loatra. 30Fa ireo zavatra ireo no tadiavin’ny firenena rehetra eto an-tany; ary fantatry ny Rainareo fa ilainareo izany. 31Fa kosa tadiavo aloha ny fanjakan’i Raintsika, dia homena anareo koa izany zavatra izany.
32« Aza matahotra, ry ondry vitsy, fa sitrak’i Rainareo ny hanome anareo ny fanjakana. 33Amidio ny fanananareo, ka omeo ny malahelo. Manaova kitapom-bola tsy simba ho anareo, dia harena tsy ho lany any an-danitra, izay tsy tonga akaiky ny mpangalatra ary tsy simban’ny kalalao. 34Fa izay misy ny harenareo no hisian’ny fonareo koa.
Mivonona rehefa miverina ny tompo
35« Mifehera ny valahanareo, ary aoka hirehitra ny jiroanareo, 36tahaka ny mpanompo miandry ny fiverenan’ny tompony avy amin’ny fanasana fampakaram-bady, mba rehefa tonga ka mandondòna izy dia hanokatra azy avy hatrany. 37Sambatra ireo mpanompo izay ho hitan’ny tompony mitsabaka rehefa tonga izy. Lazaiko aminareo marina tokoa: hifehy ny valahany izy ka hampipetraka azy ireo hihinana, ary ho tonga hanompo azy ireo. 38Na tonga amin’ny misasakalina izy, na vao akaikin’ny maraina, dia sambatra ireo mpanompo ireo raha hitany vonona. 39Fantaro izao: raha fantatry ny tompon-trano hoe amin’ny ora inona no ho avy ny mpangalatra, dia tsy ho navelany ho vaky ny tranony. 40Mivonona koa ianareo, fa ny Zanak’Olona dia tonga amin’ny ora tsy ampoizinareo. »
41Hoy Petera: « Tompo ô, ho anay va no lazainao izao fanoharana izao, sa ho an’ny olona rehetra koa? »
42Namaly ny Tompo hoe: « Iza moa ilay mpitantana mahatoky sy hendry izay hataon’ny tompony ho mpiandraikitra ny mpanompony, hanome azy ireo ny anjarany amin’ny andro mety? 43Sambatra izany mpanompo izany raha hitan’ny tompony manao toy izany rehefa miverina izy. 44Lazaiko aminareo marina tokoa fa hataony mpiandraikitra ny fananany rehetra izy. 45Fa raha manao anakampo izany mpanompo izany hoe: “Mitaredretra ny ho avin’ny tompoko,” ka manomboka mikapoka ny mpanompo lahy sy vavy, ary mihinana sy misotro ka mamo, 46dia ho avy amin’ny andro tsy andrasany sy amin’ny ora tsy fantany ny tompon’izany mpanompo izany, ka hanapaka azy roa, ary hanome azy anjara eo amin’ny tsy mahatoky. 47Ny mpanompo izay nahalala ny sitrapon’ny tompony nefa tsy nanomana na nanao araka izany dia handray kapoka maro. 48Fa izay tsy nahalala, nefa nanao izay mendrika ho voasazy, dia handray kapoka vitsy. Izay rehetra nomena be dia hotakiana be; ary izay nentim-pitokisana be dia hotakiana mihoatra aza.
Afo no entin’ny Zanaka, fa tsy fiadanana
49« Tonga hanipy afo eto ambonin’ny tany Aho, ary enga anie ka efa nirehitra izao! 50Fa misy batisa ho zakaiko, ary tena sahiran-tsaina Aho mandra-pahatanterahany! 51Mihevitra va ianareo fa tonga hitondra fiadanana eto ambonin’ny tany Aho? Tsia, lazaiko aminareo, fa fisarahana kosa. 52Fa hatramin’izao dia ny dimy ao amin’ny trano iray no hisaraka: telo hanohitra roa, ary roa hanohitra telo. 53Hifanipaka izy ireo: ny ray hanohitra ny zanakalahy sy ny zanakalahy hanohitra ny ray, ny reny hanohitra ny zanakavavy sy ny zanakavavy hanohitra ny reny, ny rafozambavy hanohitra ny vinantovaviny sy ny vinantovavy hanohitra ny rafozambaviny. »
54Niteny tamin’ny vahoaka koa Izy hoe: « Rehefa mahita rahona miakatra any andrefana ianareo, dia lazainareo avy hatrany hoe: “Ho avy ny ranonorana,” ary izany tokoa no mitranga.
55Ary rehefa mifofofofo ny rivotra atsimo, dia lazainareo hoe: “Ho hafana,” ary izany tokoa. 56Ry mpihatsaravelatsihy! Fantatrareo ny mamaky ny endriky ny tany sy ny lanitra; nahoana no tsy fantatrareo ny mamaky izao andro ankehitriny izao?
57« Ary nahoana ianareo no tsy mitsara ny tenanareo amin’izay marina? 58Raha mandeha miaraka amin’ny mpiampanga anao mankany amin’ny mpanapaka ianao, dia miezaha hihavana aminy eny an-dalana, fandrao hosintoniny ianao ho any amin’ny mpitsara, ary hatolotry ny mpitsara amin’ny mpitandro, ary hatsipin’ny mpitandro am-ponja. 59Lazaiko aminao fa tsy hiala any ianao mandra-pandoanao ny lepta farany indrindra. »