Κατά Λουκάν 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Στο μεταξύ, καθώς είχαν μαζευτεί χιλιάδες άνθρωποι και πατούσαν ο ένας τον άλλον, ο Ιησούς άρχισε να μιλάει πρώτα στους μαθητές του: «Φυλαχτείτε από το προζύμι των Φαρισαίων, δηλαδή την υποκρισία. ²Τίποτα δεν είναι σκεπασμένο που δε θα φανερωθεί, και τίποτα κρυφό που δε θα γίνει γνωστό. ³Γι’ αυτό, ό,τι είπατε στο σκοτάδι θα ακουστεί στο φως, και ό,τι ψιθυρίσατε σε κλειστά δωμάτια θα διακηρυχθεί από τις ταράτσες.

⁴«Σας λέω, φίλοι μου: μη φοβάστε αυτούς που σκοτώνουν το σώμα και ύστερα δεν μπορούν να κάνουν τίποτε περισσότερο. ⁵Θα σας δείξω ποιον να φοβάστε: να φοβάστε εκείνον που, αφού σκοτώσει, έχει την εξουσία να σας ρίξει στην κόλαση. Ναι, σας λέω, αυτόν να φοβάστε.

⁶Δεν πουλιούνται πέντε σπουργίτια για δύο μικρά νομίσματα; Κι όμως ούτε ένα δεν ξεχνιέται μπροστά στον Πατέρα μας. ^a a v6 Το ασσάριο ήταν ένα μικρό χάλκινο νόμισμα μικρής αξίας· με δύο από αυτά αγόραζε κανείς πέντε σπουργίτια. ⁷Αλλά ακόμη και οι τρίχες του κεφαλιού σας είναι όλες μετρημένες. Μη φοβάστε· αξίζετε περισσότερο από πολλά σπουργίτια.

⁸«Και σας λέω, όποιον με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους, θα τον ομολογήσει κι ο Υιός του Ανθρώπου μπροστά στους αγγέλους του Πατέρα μας. ⁹Όποιος όμως με αρνηθεί μπροστά στους ανθρώπους, θα τον απαρνηθούν μπροστά στους αγγέλους του Πατέρα μας. ¹⁰Όποιος πει λόγο εναντίον του Υιού του Ανθρώπου, θα συγχωρηθεί· όποιος όμως βλασφημήσει το Άγιο Πνεύμα, δε θα συγχωρηθεί. ¹¹Όταν σας φέρουν μπροστά σε συναγωγές, άρχοντες και εξουσίες, μην ανησυχείτε πώς θα απολογηθείτε ή τι θα πείτε, ¹²γιατί το Άγιο Πνεύμα θα σας διδάξει εκείνη την ώρα τι πρέπει να πείτε».

Ο ανόητος που ξέχασε τον Πατέρα μας

¹³Κάποιος μέσα από το πλήθος του είπε: «Δάσκαλε, πες στον αδελφό μου να μοιραστεί μαζί μου την κληρονομιά».

¹⁴Ο Ιησούς όμως του είπε: «Άνθρωπε, ποιος με όρισε δικαστή ή διαιτητή ανάμεσά σας;» ¹⁵Και τους είπε: «Προσέχετε! Φυλαχτείτε από κάθε είδους πλεονεξία, γιατί η ζωή του ανθρώπου δεν εξαρτάται από τα υπάρχοντά του, όσα κι αν είναι».

¹⁶Τους είπε τότε μια παραβολή: «Κάποιου πλούσιου ανθρώπου τα χωράφια έδωσαν πλούσια σοδειά.

¹⁷Σκέφτηκε μέσα του: “Τι να κάνω; Δεν έχω πού να αποθηκεύσω τη σοδειά μου”. ¹⁸Και είπε: “Να τι θα κάνω: θα γκρεμίσω τις αποθήκες μου, θα χτίσω μεγαλύτερες, και θα αποθηκεύσω εκεί όλο το σιτάρι μου και τα αγαθά μου”. ¹⁹Και θα πω στην ψυχή μου: “Ψυχή, έχεις πολλά αγαθά αποθηκευμένα για πολλά χρόνια· ξεκουράσου, φάε, πιες, χάρου τη ζωή”.

²⁰Ο Πατέρας μας όμως του είπε: “Ανόητε! Απόψε σου ζητούν πίσω την ψυχή σου. Τότε αυτά που ετοίμασες, ποιανού θα είναι;” ²¹Έτσι συμβαίνει με όποιον μαζεύει θησαυρούς για τον εαυτό του, αλλά δεν είναι πλούσιος απέναντι στον Πατέρα μας».

Ο Πατέρας μας ξέρει τι χρειάζεστε

²²Τότε ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Γι’ αυτό σας λέω: μην ανησυχείτε για τη ζωή σας, τι θα φάτε, ούτε για το σώμα σας, τι θα ντυθείτε. ²³Γιατί η ζωή είναι κάτι περισσότερο από την τροφή, και το σώμα κάτι περισσότερο από το ντύσιμο. ²⁴Κοιτάξτε τα κοράκια: ούτε σπέρνουν ούτε θερίζουν, δεν έχουν ούτε αποθήκη ούτε σιταποθήκη, κι όμως ο Πατέρας μας τα τρέφει. Πόσο πιο πολύτιμοι είστε εσείς από τα πουλιά! ²⁵Ποιος από σας μπορεί με το άγχος του να προσθέσει μία ώρα στη ζωή του; ²⁶Αφού λοιπόν δεν μπορείτε να κάνετε ούτε ένα τόσο μικρό πράγμα, γιατί ανησυχείτε για τα υπόλοιπα; ²⁷Προσέξτε πώς μεγαλώνουν τα κρίνα: δεν κοπιάζουν ούτε γνέθουν. Κι όμως σας λέω, ούτε ο Σολομώντας μέσα σε όλη του τη δόξα δεν ντύθηκε σαν ένα από αυτά. ²⁸Αν λοιπόν ο Πατέρας μας ντύνει έτσι το χορτάρι του αγρού, που σήμερα υπάρχει και αύριο ρίχνεται στο φούρνο, πόσο περισσότερο θα ντύσει εσάς, ολιγόπιστοι;

²⁹Μη ζητάτε τι θα φάτε ή τι θα πιείτε, και μην αγωνιάτε. ³⁰Γιατί όλα αυτά τα ζητούν τα έθνη του κόσμου· ο Πατέρας σας όμως ξέρει ότι τα χρειάζεστε. ³¹Αντίθετα, ζητάτε τη βασιλεία του Πατέρα μας, και αυτά θα σας δοθούν επιπλέον.

³²«Μη φοβάσαι, μικρό ποίμνιο, γιατί ο Πατέρας σας ευαρεστήθηκε να σας δώσει τη βασιλεία. ³³Πουλήστε τα υπάρχοντά σας και δώστε στους φτωχούς. Φτιάξτε για τον εαυτό σας πουγκιά που δε φθείρονται, θησαυρό ανεξάντλητο στους ουρανούς, όπου κλέφτης δεν πλησιάζει και σκόρος δεν καταστρέφει. ³⁴Γιατί όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί θα είναι και η καρδιά σας.

Να είστε έτοιμοι όταν γυρίσει ο κύριος

³⁵«Να είστε ντυμένοι και έτοιμοι για υπηρεσία, και τα λυχνάρια σας αναμμένα, ³⁶σαν υπηρέτες που περιμένουν τον κύριό τους να γυρίσει από το γάμο, ώστε, μόλις έρθει και χτυπήσει, να του ανοίξουν αμέσως. ³⁷Μακάριοι οι υπηρέτες που ο κύριος θα τους βρει ξύπνιους όταν έρθει. Αλήθεια σας λέω, θα ζωστεί ο ίδιος για να υπηρετήσει, θα τους βάλει να καθίσουν στο τραπέζι, και θα έρθει να τους υπηρετήσει. ³⁸Είτε έρθει τα μεσάνυχτα είτε λίγο πριν ξημερώσει, μακάριοι εκείνοι οι υπηρέτες αν τους βρει έτοιμους. ³⁹Να ξέρετε τούτο: αν ο νοικοκύρης ήξερε ποια ώρα θα ερχόταν ο κλέφτης, δε θα άφηνε να του διαρρήξουν το σπίτι. ⁴⁰Κι εσείς να είστε έτοιμοι, γιατί ο Υιός του Ανθρώπου έρχεται την ώρα που δεν τον περιμένετε».

⁴¹Ο Πέτρος είπε: «Κύριε, για μας λες αυτή την παραβολή ή για όλους;»

⁴²Ο Κύριος απάντησε: «Ποιος είναι ο πιστός και συνετός οικονόμος, που ο κύριος θα τον βάλει υπεύθυνο για το υπηρετικό του προσωπικό, για να τους δίνει την τροφή τους στην κατάλληλη ώρα; ⁴³Μακάριος εκείνος ο υπηρέτης που ο κύριος, όταν γυρίσει, θα τον βρει να κάνει το ίδιο. ⁴⁴Αλήθεια σας λέω, θα τον βάλει υπεύθυνο για όλα τα υπάρχοντά του. ⁴⁵Αν όμως εκείνος ο υπηρέτης πει μέσα του: “Ο κύριός μου αργεί να έρθει”, και αρχίσει να χτυπάει τους υπηρέτες και τις υπηρέτριες, και να τρώει, να πίνει και να μεθάει, ⁴⁶ο κύριος εκείνου του υπηρέτη θα έρθει μια μέρα που δεν την περιμένει και μια ώρα που δεν τη γνωρίζει, θα τον κόψει στα δύο και θα του δώσει θέση μαζί με τους άπιστους. ⁴⁷Ο υπηρέτης που ήξερε το θέλημα του κυρίου του, αλλά δεν ετοιμάστηκε ούτε έπραξε σύμφωνα με αυτό, θα φάει πολλές μαστιγώσεις. ⁴⁸Εκείνος όμως που δεν το ήξερε, αλλά έκανε πράγματα άξια τιμωρίας, θα φάει λίγες. Από τον καθένα που του δόθηκαν πολλά θα ζητηθούν πολλά· και σε όποιον εμπιστεύτηκαν πολλά, θα του ζητήσουν ακόμη περισσότερα.

Ο Υιός φέρνει φωτιά, όχι ειρήνη

⁴⁹«Ήρθα να βάλω φωτιά στη γη, και πόσο θα ήθελα να ήταν κιόλας αναμμένη! ⁵⁰Έχω όμως ένα βάπτισμα να βαπτιστώ, και πόσο στενοχωριέμαι ώσπου να ολοκληρωθεί! ⁵¹Νομίζετε πως ήρθα να φέρω ειρήνη στη γη; Όχι, σας λέω, αλλά διχασμό. ⁵²Από τώρα και πέρα θα είναι πέντε σε ένα σπίτι χωρισμένοι, τρεις εναντίον δύο και δύο εναντίον τριών. ⁵³Θα χωριστούν, ο πατέρας εναντίον του γιου και ο γιος εναντίον του πατέρα, η μάνα εναντίον της κόρης και η κόρη εναντίον της μάνας, η πεθερά εναντίον της νύφης της και η νύφη εναντίον της πεθεράς».

⁵⁴Έλεγε επίσης στα πλήθη: «Όταν δείτε ένα σύννεφο να ανεβαίνει από τη δύση, αμέσως λέτε: “Έρχεται βροχή”, και έτσι γίνεται.

⁵⁵Κι όταν φυσάει νοτιάς, λέτε: “Θα κάνει ζέστη”, και γίνεται. ⁵⁶Υποκριτές! Ξέρετε να διαβάζετε την όψη της γης και του ουρανού. Πώς δεν ξέρετε να διαβάζετε τον καιρό που ζείτε;

⁵⁷«Και γιατί δεν κρίνετε μόνοι σας τι είναι σωστό; ⁵⁸Καθώς πηγαίνεις με τον αντίδικό σου στον άρχοντα, προσπάθησε στο δρόμο να τα βρεις μαζί του, μήπως σε σύρει στον δικαστή, κι ο δικαστής σε παραδώσει στον κλητήρα, κι ο κλητήρας σε ρίξει στη φυλακή. ⁵⁹Σου λέω, δε θα βγεις από εκεί, ώσπου να πληρώσεις και το τελευταίο λεπτό».