Κατά Λουκάν 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹Εκείνη ακριβώς την ώρα ήρθαν μερικοί και του είπαν για κάτι Γαλιλαίους, που το αίμα τους το ανακάτεψε ο Πιλάτος με τις θυσίες τους.

²Εκείνος τους αποκρίθηκε: «Νομίζετε πως αυτοί οι Γαλιλαίοι ήταν πιο αμαρτωλοί από όλους τους άλλους Γαλιλαίους, επειδή έπαθαν αυτά; ³Όχι, σας λέω· αν όμως δε μετανοήσετε, θα χαθείτε κι εσείς όλοι το ίδιο. ⁴Ή εκείνοι οι δεκαοχτώ που σκοτώθηκαν, όταν έπεσε πάνω τους ο πύργος στον Σιλωάμ, νομίζετε πως ήταν πιο ένοχοι από όλους τους άλλους κατοίκους της Ιερουσαλήμ; ⁵Όχι, σας λέω· αν όμως δε μετανοήσετε, θα χαθείτε κι εσείς όλοι με τον ίδιο τρόπο».

⁶Ύστερα τους είπε αυτή την παραβολή: «Κάποιος είχε φυτέψει μια συκιά στο αμπέλι του. Ήρθε να βρει καρπό πάνω της και δεν βρήκε. ⁷Είπε τότε στον αμπελουργό: “Κοίτα, τρία χρόνια τώρα έρχομαι και ζητώ καρπό σ’ αυτή τη συκιά και δεν βρίσκω. Κόψε την· γιατί να ρουφάει άδικα τη γη;” ⁸Εκείνος όμως του αποκρίθηκε: “Κύριε, άφησέ την κι αυτή τη χρονιά, ώσπου να σκάψω γύρω της και να βάλω κοπριά. ⁹Κι αν κάνει καρπό του χρόνου, καλώς· αλλιώς, την κόβεις”».

Μια Κόρη Ελευθερώνεται το Σάββατο

¹⁰Ένα Σάββατο δίδασκε σε μια συναγωγή. ¹¹Εκεί ακριβώς βρισκόταν μια γυναίκα που ένα πνεύμα την είχε αρρωστήσει δεκαοχτώ χρόνια· ήταν κυρτωμένη και δεν μπορούσε καθόλου να ισιώσει.

¹²Όταν την είδε ο Ιησούς, τη φώναξε κοντά του και της είπε: «Γυναίκα, είσαι ελεύθερη από την αρρώστια σου».

¹³Έβαλε τα χέρια του πάνω της, κι αμέσως εκείνη ίσιωσε και δόξαζε τον Πατέρα μας.

¹⁴Ο αρχισυνάγωγος όμως, αγανακτισμένος που ο Ιησούς είχε κάνει τη θεραπεία το Σάββατο, είπε στο πλήθος: «Υπάρχουν έξι μέρες για δουλειά. Μέσα σ’ αυτές να έρχεστε να θεραπεύεστε, και όχι το Σάββατο».

¹⁵Του αποκρίθηκε ο Κύριος: «Υποκριτές! Δε λύνει ο καθένας σας το βόδι του ή το γαϊδούρι του από το παχνί το Σάββατο και το πηγαίνει να το ποτίσει; ¹⁶Κι αυτή, που είναι κόρη του Αβραάμ και την είχε δεμένη ο σατανάς δεκαοχτώ χρόνια, δεν έπρεπε να λυθεί από αυτό το δέσιμο το Σάββατο;»

¹⁷Καθώς τα έλεγε αυτά, όλοι οι αντίπαλοί του ντροπιάζονταν, κι όλο το πλήθος χαιρόταν για όλα τα θαυμαστά που έκανε.

Η Βασιλεία Μεγαλώνει σαν Σπόρος

¹⁸Έλεγε λοιπόν: «Με τι μοιάζει η βασιλεία του Πατέρα μας; Με τι να την παρομοιάσω; ¹⁹Μοιάζει με σπόρο σιναπιού, που τον πήρε ένας άνθρωπος και τον έσπειρε στον κήπο του· κι αυτός μεγάλωσε κι έγινε δέντρο, και τα πουλιά του ουρανού φώλιασαν στα κλαδιά του».

²⁰Και πάλι είπε: «Με τι να παρομοιάσω τη βασιλεία του Πατέρα μας; ²¹Μοιάζει με προζύμι, που το πήρε μια γυναίκα και το ανακάτεψε σε τρία μέτρα αλεύρι, ώσπου φούσκωσε όλο».

Μπείτε από τη Στενή Πόρτα

²²Συνέχιζε το δρόμο του, περνώντας από πόλεις και χωριά, διδάσκοντας και προχωρώντας προς την Ιερουσαλήμ. ²³Κάποιος τον ρώτησε: «Κύριε, είναι λίγοι αυτοί που σώζονται;» Εκείνος τους είπε:

²⁴«Αγωνιστείτε να μπείτε από τη στενή πόρτα· γιατί σας λέω, πολλοί θα προσπαθήσουν να μπουν και δεν θα τα καταφέρουν. ²⁵Μόλις σηκωθεί ο νοικοκύρης και κλείσει την πόρτα, θα στέκεστε απ’ έξω και θα χτυπάτε λέγοντας: “Κύριε, άνοιξέ μας”. Κι εκείνος θα σας αποκριθεί: “Δεν σας ξέρω από πού είστε”. ²⁶Τότε θα αρχίσετε να λέτε: “Μαζί σου φάγαμε και ήπιαμε· στις πλατείες μας δίδαξες”. ²⁷Εκείνος όμως θα πει: “Σας λέω, δεν σας ξέρω από πού είστε. Φύγετε από μπροστά μου όλοι εσείς που κάνετε το κακό!” ²⁸Εκεί θα είναι το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών, όταν θα δείτε τον Αβραάμ και τον Ισαάκ και τον Ιακώβ και όλους τους προφήτες στη βασιλεία του Πατέρα μας, ενώ εσάς θα σας πετάξουν έξω. ²⁹Θα έρθουν άνθρωποι από ανατολή και δύση, από βορρά και νότο, και θα καθίσουν στο τραπέζι μέσα στη βασιλεία του Πατέρα μας. ³⁰Και πράγματι, υπάρχουν τελευταίοι που θα γίνουν πρώτοι, και υπάρχουν πρώτοι που θα γίνουν τελευταίοι».

Ο Ιησούς Κλαίει για την Ιερουσαλήμ

³¹Εκείνη ακριβώς την ώρα ήρθαν μερικοί Φαρισαίοι και του είπαν: «Φύγε, πήγαινε από δω· ο Ηρώδης θέλει να σε σκοτώσει».

³²Κι εκείνος τους είπε: «Πηγαίνετε να πείτε σ’ αυτή την αλεπού: Κοίτα, βγάζω δαιμόνια και κάνω θεραπείες σήμερα κι αύριο, και την τρίτη μέρα τελειώνω το έργο μου. ³³Όμως πρέπει να συνεχίσω το δρόμο μου σήμερα, αύριο και την επόμενη μέρα, αφού δεν γίνεται προφήτης να πεθάνει έξω από την Ιερουσαλήμ.

³⁴Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, εσύ που σκοτώνεις τους προφήτες και λιθοβολείς όσους σου στέλνονται! Πόσες φορές θέλησα να μαζέψω τα παιδιά σου, όπως η κλώσα μαζεύει τα κλωσόπουλά της κάτω από τα φτερά της· μα εσείς δεν θελήσατε! ³⁵Κοίτα, το σπίτι σας αφήνεται σ’ εσάς έρημο. Σας λέω: δεν θα με δείτε, ωσότου πείτε: “Ευλογημένος αυτός που έρχεται στο όνομα του Πατέρα μας!”»