લૂક 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹એ જ સમયે કેટલાક લોકોએ એવા ગાલીલવાસીઓ વિશે તેમને કહ્યું, જેમનું લોહી પિલાતે તેમનાં બલિદાનો સાથે ભેળવ્યું હતું.

²ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “આ ગાલીલવાસીઓએ આવું સહન કર્યું, માટે શું તમે એમ માનો છો કે તેઓ બીજા બધા ગાલીલવાસીઓ કરતાં વધારે પાપી હતા? ³ના, હું તમને કહું છું; પણ જો તમે પસ્તાવો નહિ કરો, તો તમે બધા પણ એ જ રીતે નાશ પામશો. ⁴અથવા સિલોઆમનો બુરજ પડતાં જે અઢાર જણ માર્યા ગયા, તેમના વિશે શું તમે એમ માનો છો કે તેઓ યરુશાલેમના બીજા બધા લોકો કરતાં વધારે ગુનેગાર હતા? ⁵ના, હું તમને કહું છું; પણ જો તમે પસ્તાવો નહિ કરો, તો તમે બધા એ જ રીતે નાશ પામશો.”

⁶પછી તેમણે આ દૃષ્ટાંત કહ્યું, “એક માણસે પોતાની દ્રાક્ષવાડીમાં એક અંજીરી રોપેલી હતી. તે તેના પર ફળ શોધવા આવ્યો, પણ કંઈ મળ્યું નહિ. ⁷તેણે માળીને કહ્યું, ‘જો, ત્રણ વરસથી હું આ અંજીરી પર ફળ શોધવા આવું છું, પણ કંઈ મળતું નથી. એને કાપી નાખ—એ શા માટે જમીનને નકામી કરે?’ ⁸પણ તેણે જવાબ આપ્યો, ‘શેઠ, આ વરસ પણ એને રહેવા દો, ત્યાં સુધી કે હું એની આસપાસ ખોદું અને ખાતર નાખું. ⁹પછી જો આવતા વરસે એ ફળ આપે, તો સારું; નહિ તો તમે એને કાપી નાખજો.’”

વિશ્રામવારે એક દીકરી મુક્ત થઈ

¹⁰હવે વિશ્રામવારે તેઓ એક સભાસ્થાનમાં ઉપદેશ આપતા હતા. ¹¹એ જ સમયે, અઢાર વરસથી આત્માથી નબળી પડેલી એક સ્ત્રી ત્યાં હતી, જે વાંકી વળી ગઈ હતી અને જરાય સીધી થઈ શકતી ન હતી.

¹²ઈસુએ તેને જોઈને પોતાની પાસે બોલાવી અને કહ્યું, “હે સ્ત્રી, તું તારી અશક્તિથી મુક્ત થઈ છે.”

¹³તેમણે તેના પર હાથ મૂક્યા, અને તરત જ તે સીધી થઈ ગઈ અને આપણા પિતાનો મહિમા કરવા લાગી.

¹⁴પણ ઈસુએ વિશ્રામવારે સાજી કરી, તેથી ગુસ્સે થઈને સભાસ્થાનના આગેવાને લોકોને કહ્યું, “કામ કરવા માટે છ દિવસ છે. એ દિવસોમાં આવીને સાજા થાઓ, વિશ્રામવારે નહિ.”

¹⁵પ્રભુએ તેને જવાબ આપ્યો, “અરે દંભીઓ! શું તમારામાંનો દરેક વિશ્રામવારે પોતાના બળદ કે ગધેડાને કોઢમાંથી છોડીને તેને પાણી પાવા બહાર નથી લઈ જતો? ¹⁶તો અઢાર વરસથી શેતાને બાંધી રાખેલી આ ઇબ્રાહિમની દીકરીને વિશ્રામવારે એ બંધનથી મુક્ત કરવી શું જોઈતી ન હતી?”

¹⁷તેમણે આ વાતો કહી, ત્યારે તેમના બધા વિરોધીઓ શરમાઈ ગયા, અને આખો લોકસમુદાય તેમનાં કરેલાં સર્વ મહિમાવંત કામોને લીધે આનંદ પામ્યો.

આપણા પિતાનું રાજ બીજની જેમ વધે છે

¹⁸એ માટે તેમણે કહ્યું, “આપણા પિતાનું રાજ કોના જેવું છે? હું એને શાની સાથે સરખાવું? ¹⁹એ રાઈના દાણા જેવું છે, જેને એક માણસે લઈને પોતાના બગીચામાં વાવ્યો, અને તે વધીને એવું ઝાડ થયું કે આકાશનાં પંખીઓએ તેની ડાળીઓ પર માળા બાંધ્યા.”

²⁰ફરીથી તેમણે કહ્યું, “આપણા પિતાના રાજને હું શાની સાથે સરખાવું? ²¹એ ખમીર જેવું છે, જેને એક સ્ત્રીએ લઈને ત્રણ માપ લોટમાં એવું મેળવ્યું કે આખો લોટ ખમીરવાળો થઈ ગયો.”

સાંકડા બારણામાં થઈને પ્રવેશ કરો

²²તેઓ ઉપદેશ આપતા આપતા નગરો તથા ગામેગામ થઈને યરુશાલેમ તરફ મુસાફરી કરતા ગયા. ²³કોઈકે તેમને પૂછ્યું, “પ્રભુ, શું ઉદ્ધાર પામનારા થોડા જ છે?” ત્યારે તેમણે તેઓને કહ્યું,

²⁴“સાંકડા બારણામાં થઈને પ્રવેશવા મથો—કેમ કે, હું તમને કહું છું, ઘણા પ્રવેશવા પ્રયત્ન કરશે, પણ પ્રવેશી શકશે નહિ. ²⁵ઘરધણી ઊઠીને બારણું બંધ કરી દેશે, પછી તમે બહાર ઊભા રહીને ખટખટાવતાં કહેશો, ‘પ્રભુ, અમારે માટે ઉઘાડો.’ ત્યારે તેઓ જવાબ આપશે, ‘તમે ક્યાંના છો તે હું જાણતો નથી.’ ²⁶પછી તમે કહેવા લાગશો, ‘અમે તમારી સમક્ષ ખાધું અને પીધું; તમે અમારી શેરીઓમાં ઉપદેશ આપ્યો.’ ²⁷પણ તેઓ કહેશે, ‘હું તમને કહું છું, તમે ક્યાંના છો તે હું જાણતો નથી. ઓ બૂરાઈ કરનારાઓ, તમે બધા મારી પાસેથી દૂર જાઓ!’ ²⁸જ્યારે તમે ઇબ્રાહિમ તથા ઇસહાક તથા યાકૂબ અને સર્વ પ્રબોધકોને આપણા પિતાના રાજમાં જોશો, અને તમને પોતાને બહાર કાઢી મૂકેલા જોશો, ત્યારે ત્યાં રડારડ તથા દાંત પીસવાનું થશે. ²⁹લોકો પૂર્વ તથા પશ્ચિમથી, ઉત્તર તથા દક્ષિણથી આવશે, અને આપણા પિતાના રાજમાં ભોજન કરવા બેસશે. ³⁰અને ખરેખર, કેટલાક છેલ્લા છે જે પહેલા થશે, અને કેટલાક પહેલા છે જે છેલ્લા થશે.”

ઈસુ યરુશાલેમ માટે રડ્યા

³¹એ જ ઘડીએ કેટલાક ફરોશીઓ આવ્યા, અને તેમને કહ્યું, “નીકળો, અહીંથી ચાલ્યા જાઓ—હેરોદ તમને મારી નાખવા ચાહે છે.”

³²ત્યારે તેમણે તેઓને કહ્યું, “તે શિયાળને જઈને કહો: જો, આજ તથા કાલ હું ભૂતોને કાઢું છું અને સાજા કરવાનું કામ પૂરું કરું છું, અને ત્રીજા દિવસે હું પૂર્ણ થઈશ. ³³તોપણ, આજ, કાલ તથા પરમ દિવસે મારે મુસાફરી કરવી જ જોઈએ, કેમ કે કોઈ પ્રબોધક યરુશાલેમ બહાર મૃત્યુ પામી શકે નહિ.

³⁴ઓ યરુશાલેમ, યરુશાલેમ, પ્રબોધકોને મારી નાખનાર, અને તારી પાસે મોકલાયેલાઓને પથ્થરે મારનાર! જેમ મરઘી પોતાનાં બચ્ચાંને પોતાની પાંખો તળે એકઠાં કરે છે, તેમ મેં કેટલીય વાર તારાં બાળકોને એકઠાં કરવા ચાહ્યું—પણ તમે નકાર્યું! ³⁵જો, તમારું ઘર તમારે માટે ઉજ્જડ રહેવા દેવાયું છે. હું તમને કહું છું: ‘આપણા પિતાને નામે જે આવે છે, તે આશીર્વાદિત છે!’ એમ તમે નહિ કહો, ત્યાં સુધી તમે મને જોશો નહિ.”