လုကာ 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹ထိုအချိန်၌ လူအချို့သည် ပိလတ်မင်းက ဂါလိလဲပြည်သားအချို့၏အသွေးကို သူတို့၏ပူဇော်သကာများနှင့် ရောနှောခဲ့သည့်အကြောင်းကို ကိုယ်တော်အား လျှောက်ထားကြ၏။

²ကိုယ်တော်က “ဤဂါလိလဲပြည်သားတို့သည် ဤသို့သောဘေးဒဏ်ကို ခံရသောကြောင့် အခြားဂါလိလဲပြည်သားအပေါင်းတို့ထက် အပြစ်ကြီးသူများဟု သင်တို့ ထင်ကြသလော။ ³ငါဆိုသည်ကား မဟုတ်။ သို့ရာတွင် သင်တို့သည် နောင်တမရလျှင် ထိုနည်းတူ အားလုံးပျက်စီးကြလိမ့်မည်။ ⁴သို့မဟုတ် ရှိလောင်ရွာရှိ မျှော်စင်ပြိုကျ၍ သေဆုံးခဲ့သော ထိုသူတစ်ဆယ့်ရှစ်ယောက်သည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အခြားသူအပေါင်းတို့ထက် အပြစ်ကြီးသည်ဟု သင်တို့ ထင်ကြသလော။ ⁵ငါဆိုသည်ကား မဟုတ်။ သို့ရာတွင် သင်တို့သည် နောင်တမရလျှင် ထိုနည်းတူပင် အားလုံးပျက်စီးကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁶ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ဤပုံဥပမာကို မိန့်တော်မူ၏။ “လူတစ်ဦး၏ စပျစ်ဥယျာဉ်၌ စိုက်ထားသော သင်္ဘောသဖန်းပင်တစ်ပင် ရှိ၏။ ထိုသူသည် ထိုအပင်တွင် အသီးကို ရှာ၍ လာသော်လည်း တစ်လုံးမျှ မတွေ့ရ။ ⁷ထိုအခါ ဥယျာဉ်မှူးအား ‘ကြည့်လော့၊ ဤသင်္ဘောသဖန်းပင်တွင် အသီးကို ငါသုံးနှစ်ပတ်လုံး ရှာ၍ လာခဲ့သော်လည်း တစ်လုံးမျှ မတွေ့ရ။ ၎င်းကို ခုတ်လှဲပစ်လိုက်လော့၊ အဘယ်ကြောင့် မြေကို အချည်းနှီး ယိုယွင်းစေရမည်နည်း’ ဟု ဆို၏။ ⁸သို့ရာတွင် ဥယျာဉ်မှူးက ‘အရှင်၊ ဤနှစ်လည်း ထားပါဦး။ အကျွန်ုပ်သည် ၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို တူးဆွ၍ မြေဩဇာ ထည့်ပါမည်။ ⁹နောင်နှစ်တွင် အသီးသီးလျှင် ကောင်း၏။ မသီးလျှင်မူ ၎င်းကို ခုတ်လှဲပစ်နိုင်ပါသည်’ ဟု လျှောက်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ဥပုသ်နေ့၌ လွတ်မြောက်ခွင့်ရသော သမီးတစ်ဦး

¹⁰ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် ဥပုသ်နေ့၌ တရားဇရပ်တစ်ခုတွင် ဆုံးမသြဝါဒ ပေးတော်မူလျက် ရှိ၏။ ¹¹ထိုအချိန်၌ တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပတ်လုံး ဝိညာဉ်ဆိုးကြောင့် အားအင်ချည့်နဲ့နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကျောကုန်းလျက် လုံးဝ မတ်မတ်မရပ်နိုင်ဘဲ ရှိ၏။

¹²ယေရှုသည် ထိုအမျိုးသမီးကို မြင်တော်မူလျှင် အထံတော်သို့ ခေါ်၍ “အချင်းအမျိုးသမီး၊ သင်သည် သင်၏ရောဂါဝေဒနာမှ လွတ်မြောက်လေပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹³ကိုယ်တော်သည် သူ့အပေါ်၌ လက်တော်ကို တင်တော်မူသောအခါ ချက်ချင်းပင် သူသည် မတ်မတ်ရပ်နိုင်လာ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ချီးမွမ်းလေ၏။

¹⁴သို့ရာတွင် တရားဇရပ်မှူးသည် ဥပုသ်နေ့၌ ယေရှု အနာရောဂါ ပျောက်ကင်းစေတော်မူသောကြောင့် အမျက်ထွက်၍ လူအစုအဝေးအား “အလုပ်လုပ်ရန် ခြောက်ရက် ရှိ၏။ ထိုရက်များတွင်သာ လာ၍ အနာရောဂါ ငြိမ်းစေကြလော့။ ဥပုသ်နေ့၌ မလာကြနှင့်” ဟု ဆို၏။

¹⁵သခင်က “လျှို့ဝှက်သူတို့၊ သင်တို့ အသီးသီးသည် ဥပုသ်နေ့၌ မိမိတို့၏ နွားကိုဖြစ်စေ မြည်းကိုဖြစ်စေ တင်းကုပ်မှ ဖြည်၍ ရေတိုက်ရန် ပြင်သို့ ဆွဲ၍ မထုတ်ကြသလော။ ¹⁶တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ပတ်လုံး စာတန်ချည်နှောင်ထားသော အာဗြဟံ၏သမီးဖြစ်သည့် ဤအမျိုးသမီးသည် ဥပုသ်နေ့၌ ထိုအချည်အနှောင်မှ လွတ်မြောက်သင့်သည် မဟုတ်လော” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁷ကိုယ်တော် ဤသို့ မိန့်တော်မူသောအခါ ကိုယ်တော်ကို အတိုက်အခံပြုသူအပေါင်းတို့သည် အရှက်ကွဲကြ၏။ လူအစုအဝေးအားလုံးသည်လည်း ကိုယ်တော် ပြုတော်မူသော ဘုန်းအသရေထွန်းတောက်သည့် အမှုအားလုံးကြောင့် ဝမ်းမြောက်ရွှင်မြူးကြ၏။

နိုင်ငံတော်သည် မျိုးစေ့ကဲ့သို့ ကြီးထွားခြင်း

¹⁸ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်က “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သည် အဘယ်အရာနှင့် တူသနည်း။ ၎င်းကို အဘယ်အရာနှင့် ငါ ခိုင်းနှိုင်းရမည်နည်း။ ¹⁹၎င်းသည် လူတစ်ဦး ယူ၍ မိမိ၏ဥယျာဉ်၌ စိုက်သော မုန်ညင်းစေ့နှင့် တူ၏။ ထိုအစေ့သည် ကြီးထွား၍ အပင်ဖြစ်လာသဖြင့် မိုးကောင်းကင်ငှက်တို့သည် ၎င်း၏အကိုင်းအခက်များ၌ အသိုက်လုပ်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁰တစ်ဖန် ကိုယ်တော်က “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်ကို အဘယ်အရာနှင့် ငါ ခိုင်းနှိုင်းရမည်နည်း။ ²¹၎င်းသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ယူ၍ မုန့်ညက်သုံးတင်း၌ ရောနှောထည့်ထားသဖြင့် တစ်ပြင်လုံး ဖောင်းကြွလာသော တဆေးနှင့် တူ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ကျဉ်းသောတံခါးဖြင့် ဝင်ကြလော့

²²ကိုယ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ခရီးပြုတော်မူရင်း မြို့ရွာများကို ဖြတ်သန်း၍ ဆုံးမသြဝါဒ ပေးတော်မူ၏။ ²³လူတစ်ဦးက ကိုယ်တော်အား “သခင်၊ ကယ်တင်ခြင်းခံရသူတို့သည် နည်းပါးသလော” ဟု မေးလျှောက်၏။ ကိုယ်တော်က သူတို့အား၊

²⁴“ကျဉ်းသောတံခါးဖြင့် ဝင်ရန် ကြိုးစားအားထုတ်ကြလော့။ ငါဆိုသည်ကား လူများစွာတို့သည် ဝင်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း မဝင်နိုင်ကြ။ ²⁵အိမ်ရှင်သည် ထ၍ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် သင်တို့သည် ပြင်၌ ရပ်လျက် တံခါးကို ခေါက်၍ ‘သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဖွင့်ပေးပါ’ ဟု လျှောက်ကြသောအခါ ‘သင်တို့သည် အဘယ်အရပ်က လာသည်ကို ငါ မသိ’ ဟု သူက ဖြေလိမ့်မည်။ ²⁶ထိုအခါ သင်တို့က ‘အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော့်ရှေ့တွင် စားသောက်ခဲ့ကြပါ၏။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့၏ လမ်းများ၌ ဆုံးမသြဝါဒ ပေးတော်မူခဲ့ပါ၏’ ဟု ပြောဆိုကြလိမ့်မည်။ ²⁷သို့ရာတွင် သူက ‘သင်တို့သည် အဘယ်အရပ်က လာသည်ကို ငါ မသိဟု သင်တို့အား ငါဆို၏။ ဒုစရိုက်ပြုသူအပေါင်းတို့၊ ငါ့ထံမှ ထွက်သွားကြလော့’ ဟု ဆိုလိမ့်မည်။ ²⁸သင်တို့သည် အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်နှင့် ပရောဖက်အပေါင်းတို့ကို ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်၌ မြင်ရသော်လည်း သင်တို့ကိုယ်တိုင်မူ ပြင်သို့ နှင်ထုတ်ခြင်းခံရသောအခါ ငိုကြွေးခြင်းနှင့် အံသွားခဲကြိတ်ခြင်း ရှိလိမ့်မည်။ ²⁹အရှေ့အနောက်၊ တောင်မြောက် အရပ်များမှ လူတို့သည် လာကြ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်၌ စားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်ကြလိမ့်မည်။ ³⁰အမှန်ဆိုရသော် နောက်ကျသူအချို့သည် ရှေ့ဦးဆုံး ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ရှေ့ဦးဆုံးဖြစ်သူအချို့သည်လည်း နောက်အကျဆုံး ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့အတွက် ငိုကြွေးတော်မူခြင်း

³¹ထိုအချိန်၌ပင် ဖာရိရှဲအချို့သည် လာ၍ ကိုယ်တော်အား “ဤအရပ်မှ ထွက်ခွာသွားတော်မူပါ။ ဟေရုဒ်မင်းသည် ကိုယ်တော်ကို သတ်လိုပါသည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

³²ကိုယ်တော်က “ထိုမြေခွေးအား ဤသို့ ပြောကြလော့။ ကြည့်လော့၊ ငါသည် ယနေ့နှင့် နက်ဖြန်တွင် နတ်ဆိုးတို့ကို နှင်ထုတ်၍ အနာရောဂါများကို ကုသ ငြိမ်းစေ၏။ တတိယနေ့တွင် ငါ၏အမှုသည် ပြီးစီးလိမ့်မည်။ ³³သို့သော်လည်း ယနေ့၊ နက်ဖြန်နှင့် သန်ဘက်ခါတွင် ငါ ခရီးသွားရမည်။ အကြောင်းမူကား ပရောဖက်သည် ယေရုရှလင်မြို့ပြင်၌ သေရသည် မဟုတ်။

³⁴အို ယေရုရှလင်၊ ယေရုရှလင်၊ ပရောဖက်တို့ကို သတ်၍ သင့်ထံသို့ စေလွှတ်ခြင်းခံရသူတို့ကို ကျောက်ခဲနှင့် ပေါက်သော မြို့။ ကြက်မသည် မိမိ၏သားငယ်တို့ကို အတောင်အောက်၌ စုသိမ်းသကဲ့သို့ သင်၏သားသမီးတို့ကို စုသိမ်းရန် ငါသည် အဖန်ဖန် တောင့်တခဲ့၏။ သို့ရာတွင် သင်တို့သည် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြ၏။ ³⁵ကြည့်လော့၊ သင်တို့၏အိမ်ကို သင်တို့အား စွန့်ပစ်ထားခြင်းခံရပြီ။ ‘ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နာမတော်ဖြင့် ကြွလာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏’ ဟု သင်တို့ မပြောမချင်း ငါ့ကို သင်တို့ တွေ့မြင်ရကြမည် မဟုတ်ဟု ငါဆို၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။