لوقا 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹هم په هغه وخت کښې ځنو خلقو هغۀ ته د ځنو ګليلي خلقو په حقله ووئيل چې د هغوئ وينه پيلاطُس د هغوئ د قربانيو سره ګډه کړې وه.

²هغۀ جواب ورکړو، ”ايا تاسو داسې ګومان کوئ چې دا ګليلي خلق د نورو ټولو ګليلي خلقو نه ډېر لوئ ګناهګار وُو، ځکه چې په دوئ دا مصيبتونه راغلل؟ ³نه، زۀ تاسو ته وايم؛ خو ترڅو چې تاسو توبه ونۀ باسئ، نو تاسو ټول به هم همداسې هلاک شئ. ⁴يا هغه اتلس کسان چې د سيلوام برج پرې راوغورځېدو او مړۀ شول—ايا تاسو ګومان کوئ چې هغوئ د يروشلم د نورو ټولو اوسېدونکو نه ډېر ګناهګار وُو؟ ⁵نه، زۀ تاسو ته وايم؛ خو ترڅو چې تاسو توبه ونۀ باسئ، نو تاسو ټول به هم په همدغه شان هلاک شئ.“

⁶بيا هغۀ دا مثال وفرمائيلو، ”د يو سړى د انګورو په باغ کښې د انځر يوه ونه کرلې شوې وه. هغه راغلو چې په هغې ونه باندې مېوه وګورى خو هيڅ مېوه يې ونۀ موندله. ⁷هغۀ د باغ مالى ته ووئيل، ’وګوره، درې کاله کيږى چې زۀ راځم او په دې د انځر ونه باندې مېوه لټوم خو هيڅ نۀ مومم. دا پرې کړه—دا ولې زمکه خرابه کوى؟‘ ⁸خو هغۀ جواب ورکړو، ’صاحبه، دا سږکال هم پرېږده، ترڅو چې زۀ د دې چاپېره خاوره وکنم او سره ورته واچوم. ⁹بيا کۀ راتلونکى کال مېوه ونيسى، نو ښه؛ کۀ نه، نو تۀ به يې پرې کړې.‘“

د آرام په ورځ يوه لور آزاده شوه

¹⁰د آرام په ورځ هغه په يو عبادت خانه کښې تعليم ورکولو. ¹¹هم په هغه وخت کښې يوه ښځه هلته وه چې اتلس کاله راهيسې د يو بد روح له کبله کمزورې وه او داسې کُوپه شوې وه چې هيڅ نۀ شوه سيده کېدلے.

¹²کله چې عيسىٰ هغه وليده، نو را يې وبلله او ورته يې وفرمائيل، ”اے ښځې، تۀ د خپلې کمزورۍ نه آزاده کړې شوې.“

¹³هغۀ په هغې باندې خپل لاسونه کښېښودل، او هغه سمدستى سيده شوه او د زمونږ پلار لويى يې وکړه.

¹⁴خو د عبادت خانې مشر په دې خفه شو چې عيسىٰ د آرام په ورځ روغ کړو، نو هغۀ خلقو ته ووئيل، ”د کار دپاره شپږ ورځې دى. نو په هغو ورځو کښې راځئ او روغ شئ، نۀ چې د آرام په ورځ.“

¹⁵مالِک هغۀ ته جواب ورکړو، ”اے رياکارانو! ايا په تاسو کښې هر يو د آرام په ورځ خپل غوائ يا خر د طويلې نه نۀ خلاصوى او اوبۀ ورکولو دپاره يې بهر نۀ بيايى؟ ¹⁶نو دا چې د اِبراهيم دا لور ده او شيطان اتلس کاله په زنځيرونو تړلې وه، ايا د آرام په ورځ دا د دغه بند نه آزاده کول پکار نۀ وُو؟“

¹⁷کله چې هغۀ دا خبرې وکړې، نو د هغۀ ټول مخالفين شرمنده شول، او ټول خلق په هغو ټولو شاندار کارونو خوشحاله شول چې هغۀ کول.

بادشاهى د تخم په شان لويېږى

¹⁸نو هغۀ وفرمائيل، ”د زمونږ پلار بادشاهى د څۀ شى په شان ده؟ زۀ يې د څۀ سره پرتله کړم؟ ¹⁹دا د اوري د يوې دانې په شان ده چې يو سړى واخسته او په خپل باغ کښې يې وکرله، او هغه لويه شوه او ونه شوه، او د آسمان مرغانو د هغې په څانګو کښې ځالې جوړې کړې.“

²⁰بيا هغۀ وفرمائيل، ”زۀ د زمونږ پلار بادشاهى د څۀ سره پرتله کړم؟ ²¹دا د خميرې په شان ده چې يوې ښځې واخسته او په درې پېمانې وړو کښې يې پټه کړه، ترڅو چې ټول خمير شول.“

د تنګې دروازې نه ننوځئ

²²هغه د ښارونو او کليو نه تېرېدو، تعليم يې ورکولو او د يروشلم په لور روان وو. ²³يو چا هغۀ ته ووئيل، ”اے مالِکه، ايا هغه کسان چې خلاصون مومى لږ دى؟“ هغۀ هغوئ ته وفرمائيل،

²⁴”کوشش کوئ چې د تنګې دروازې نه دننه شئ، ځکه چې زۀ تاسو ته وايم چې ډېر به کوشش کوى چې دننه شى خو نۀ به شى کولے. ²⁵کله چې د کور مالِک پاڅى او دروازه بنده کړى، نو تاسو به بهر ودرېږئ او په دروازه به ټکوئ او وايئ به، ’اے مالِکه، مونږ دپاره دروازه خلاص کړه.‘ خو هغه به جواب درکړى، ’زۀ نۀ پوهېږم چې تاسو د کوم ځائ يئ.‘ ²⁶بيا به تاسو وايئ، ’مونږ خو ستا په مخکښې خوراک څښاک وکړو؛ تا زمونږ په کوڅو کښې تعليم ورکولو.‘ ²⁷خو هغه به ووايى، ’زۀ تاسو ته وايم، زۀ نۀ پوهېږم چې تاسو د کوم ځائ يئ. اے تاسو ټولو بدکارو، زما نه لرې شئ!‘ ²⁸هلته به ژړا او د غاښونو چيچل وى، کله چې تاسو اِبراهيم، اِسحاق، يعقوب او ټول نبيان د زمونږ پلار په بادشاهۍ کښې وګورئ، خو تاسو به پخپله بهر وغورځولے شئ. ²⁹خلق به د ختيځ او لوېديځ نه، د شمال او جنوب نه راشى او د زمونږ پلار په بادشاهۍ کښې به د خوراک دپاره کښېنى. ³⁰او په حقيقت کښې، ځنې چې اوس وروستى دى هغوئ به اول شى، او ځنې چې اوس اول دى هغوئ به وروستى شى.“

عيسىٰ د يروشلم دپاره ژاړى

³¹هم په هغه وخت کښې ځنې فريسيان راغلل او هغۀ ته يې ووئيل، ”دلته نه ووځه او لاړ شه، ځکه چې هيروديس غواړى چې تا ووژنى.“

³²هغۀ هغوئ ته وفرمائيل، ”لاړ شئ او هغه ګيدړ ته ووايئ چې، وګوره، زۀ نن او سبا بدروحونه وباسم او روغولو ته يې پاے ته رسوم، او په دريمه ورځ به زۀ خپل کار پوره کړم. ³³خو بيا هم زۀ ته پکار دى چې نن، سبا او بل سبا سفر وکړم، ځکه چې داسې نۀ کيږى چې کوم نبى د يروشلم نه بهر مړ شى.

³⁴اے يروشلمه، اے يروشلمه، چې نبيان وژنې او هغه کسان چې تا له لېږلے شوى سنګسار کوې! ما څو ځله وغوښتل چې ستا بچى راغونډ کړم لکه څنګه چې چرګه خپل چوچيان د خپلو وزرو لاندې راغونډوى—خو تا انکار وکړو! ³⁵وګوره، ستا کور تا له ويجاړ پرېښودے شو. زۀ تاسو ته وايم: تاسو به ما بيا نۀ وينئ، ترڅو چې تاسو ونۀ وايئ، ’مبارک دے هغه څوک چې د زمونږ پلار په نوم راځى!‘“