لوقا 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹په دې وخت کښې چې زرهاوو خلق سره راټول شوى وُو او يو بل يې ښکولول، عيسىٰ اول خپلو مريدانو ته وئيل شروع کړل چې، ”د فريسيانو د خمير نه ځانونه وساتئ، يعنې د منافقت نه. ²هيڅ شے داسې پټ نۀ دے چې ظاهر به نۀ شى، او هيڅ شے داسې پټ نۀ دے چې معلوم به نۀ شى. ³نو څۀ چې تاسو په تيارۀ کښې وئيلى دى هغه به په رڼا کښې واورېدے شى، او څۀ چې تاسو په بندو کوټو کښې په غوږ کښې وئيلى دى هغه به د بامونو نه اعلان کړے شى.

⁴”زۀ تاسو ته وايم، اے زما دوستانو، د هغه چا نه مۀ يرېږئ چې بدن وژنى، او بيا د دې نه زيات هيڅ نۀ شى کولے. ⁵زۀ به تاسو ته وښايم چې د چا نه يرېږئ، د هغه چا نه يرېږئ چې د وژلو نه پس اختيار لرى چې تاسو دوزخ ته واچوى. هو، زۀ تاسو ته وايم، د هغۀ نه يرېږئ.

⁶آيا پينځۀ چرګان د دوو ماشُو په بدل کښې نۀ پلورلے شى؟ خو د دوى نه يو هم زمونږ پلار ته هېر نۀ دے. ^a a v6 اسارِيون د تانبې يو وړوکے سکه وو چې قيمت يې کم وو، او د دغه دوو نه پينځۀ چرګان اخستے کېدل. ⁷خو د ستاسو د سر وېښتان هم ټول شمارلے شوى دى. مۀ يرېږئ، تاسو د ډېرو چرګانو نه زيات قيمتى يئ.

⁸”او زۀ تاسو ته وايم، څوک چې زما اقرار د خلقو په مخکښې کوى، اِبن آدم به هم د هغۀ اقرار د زمونږ پلار د فرښتو په مخکښې کوى. ⁹خو څوک چې زما د خلقو په مخکښې اِنکار کوى، د هغۀ اِنکار به د زمونږ پلار د فرښتو په مخکښې وشى. ¹⁰هر څوک چې د اِبن آدم خلاف خبره کوى هغۀ ته به معافى وشى، خو څوک چې د روحُ القُدس خلاف کفر وائى هغۀ ته به معافى ونۀ شى. ¹¹کله چې هغوئ تاسو د عبادت خانو، حاکمانو او اختيار والو مخکښې حاضر کړى، نو فکر مۀ کوئ چې څنګه به خپل ځان بچ کوئ يا څۀ به وايئ، ¹²ځکه چې روحُ القُدس به تاسو ته په هغه ساعت کښې ښائى چې څۀ تاسو ته وئيل په کار دى.“

هغه احمق چې زمونږ پلار يې هېر کړو

¹³د ګڼې ګوڼې نه يو کس هغۀ ته ووئيل چې، ”اُستاذه، زما ورور ته ووايه چې زما سره ميراث ووېشى.“

¹⁴خو عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل چې، ”اے سړيه، زۀ په تاسو باندې قاضى يا منصف چا مقرر کړم؟“ ¹⁵بيا هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”خبردار! د هر قسم لالچ نه ځان وساتئ، ځکه چې د چا ژوندون د هغۀ په مالونو باندې نۀ دے، که هغه هر څومره هم وى.“

¹⁶او هغۀ هغوئ ته يوه مِثال ووئيلو چې، ”د يو مالدار سړى زمکې ښه فصل راوړو.

¹⁷هغۀ په خپل زړۀ کښې سوچ وکړو چې، ’زۀ څۀ وکړم؟ زما خو داسې ځائ نشته چرته چې خپل فصل زېرمه کړم.‘ ¹⁸نو هغۀ ووئيل چې، ’زۀ به داسې وکړم، خپل ګودامونه به ونړوم، د دې نه لوئ به جوړ کړم، او هلته به خپل ټول غله او خپل ټول مال زېرمه کړم.‘ ¹⁹او زۀ به خپل ځان ته ووايم چې، ”اے ځانه، د ډېرو کالونو دپاره دې ډېر څۀ زېرمه کړى دى، نو آرام وکړه، خوراک وکړه، څښاک وکړه او عيش وکړه.“

²⁰خو زمونږ پلار هغۀ ته وفرمائيل چې، ’اے احمقه! نن شپه به ستا ژوندون د تا نه واپس غوښتلے شى. نو څۀ چې تا تيار کړى دى، هغه به د چا شى؟‘ ²¹دغه شان به د هر هغه چا سره کيږى چې د خپل ځان دپاره خزانه راټولوى خو د زمونږ پلار په لحاظ مالدار نۀ وى.“

زمونږ پلار پوهيږى چې تاسو ته څۀ په کار دى

²²بيا عيسىٰ خپلو مريدانو ته وفرمائيل چې، ”نو زۀ تاسو ته وايم، د خپل ژوندون فکر مۀ کوئ چې څۀ به خورئ، او نۀ د خپل بدن چې څۀ به اغوندئ. ²³ځکه چې ژوندون د خوراک نه زيات دے، او بدن د جامو نه. ²⁴کارغانو ته وګورئ، هغوئ نۀ کرى او نۀ رېبى، او نۀ کوم زېرمه خانه يا ګودام لرى، خو بيا هم زمونږ پلار هغوئ ته خوراک ورکوى. تاسو خو د مرغانو نه ډېر زيات قيمتى يئ! ²⁵ستاسو نه کوم يو د فکر په ذريعه خپل عُمر ته يو ساعت زياتولے شى؟ ²⁶نو کله چې تاسو دومره وړوکے کار نۀ شئ کولے، نو د نورو شيانو فکر ولې کوئ؟ ²⁷وګورئ چې ګُلونه څنګه لويږى، نۀ محنت کوى او نۀ اوبدل کوى. خو زۀ تاسو ته وايم چې سليمان هم په خپل ټول شان و شوکت کښې د دې نه د يو په شان نۀ وو جوړ شوے. ²⁸نو کۀ زمونږ پلار د پټى واښو ته داسې جامې ورکوى چې نن شته او سبا په تنور کښې اچولے شى، نو تاسو ته به هغه څومره نه زياتې جامې درکوى، اے کم ايمانو؟

²⁹د دې فکر مۀ کوئ چې څۀ به خورئ يا څۀ به څښئ، او پرېشان مۀ کېږئ. ³⁰ځکه چې د دُنيا ټول قومونه د دغه شيانو په لټه کښې وى، خو ستاسو پلار پوهيږى چې دا شيان تاسو ته په کار دى. ³¹بلکې د زمونږ پلار بادشاهى لټوئ، او دا شيان به هم تاسو ته درکړے شى.

³²”مۀ يرېږئ، اے وړوکى رمې، ځکه چې ستاسو پلار ته دا خوښ شول چې تاسو ته بادشاهى درکړى. ³³خپل مالونه وپلورئ او غريبانو ته يې ورکړئ. د ځان دپاره داسې بټوې جوړ کړئ چې زاړۀ نۀ شى، يعنې په آسمانونو کښې داسې خزانه چې هيڅکله ختميږى نه، چرته چې نۀ کوم غل راځى او نۀ يې کوم خوسے خرابوى. ³⁴ځکه چې چرته چې ستاسو خزانه ده، هلته به ستاسو زړۀ هم وى.

کله چې مالِک بيا راشى نو تيار اوسئ

³⁵”تاسو تيار و جوړ اوسئ او خپل څراغونه بل ساتئ، ³⁶د هغه نوکرانو په شان چې د خپل مالِک د واده نه د راتلو انتظار کوى، چې کله هغه راشى او در وټکوى، نو هغوئ سمدستى دروازه ورته خلاصه کړى. ³⁷مبارک دى هغه نوکران چې مالِک يې د راتلو په وخت کښې ويښ ومومى. زۀ تاسو ته رښتيا وايم، هغه به د خدمت دپاره خپل ځان تيار کړى، هغوئ به په دسترخوان کښې کښېنوى او راشى به چې هغوئ ته خدمت وکړى. ³⁸کۀ هغه د نيمې شپې راشى او کۀ د سحر نه مخکښې، مبارک دى هغه نوکران چې هغه يې تيار ومومى. ³⁹دا پوهه شئ، کۀ د کور مالِک ته معلومه وى چې غل به په کوم ساعت راځى، نو هغه به خپل کور ته لار ورکولے نۀ وو چې پرې نقب ولګوى. ⁴⁰تاسو هم تيار اوسئ، ځکه چې اِبن آدم به په هغه ساعت کښې راشى چې تاسو به يې اُميد نۀ کوئ.“

⁴¹پطروس ووئيل چې، ”مالِکه، آيا تۀ دا مِثال زمونږ دپاره وايې، کۀ د ټولو دپاره؟“

⁴²مالِک جواب ورکړو چې، ”هغه وفادار او عقلمند ګماشته څوک دے چې مالِک يې د خپلو نوکرانو سرپرست مقرر کوى چې هغوئ ته د وخت په وخت خوراک ورکوى؟ ⁴³مبارک دے هغه نوکر چې مالِک يې د راتلو په وخت کښې داسې کوئ ومومى. ⁴⁴زۀ تاسو ته رښتيا وايم، هغه به دغه نوکر د خپلو ټولو مالونو سرپرست مقرر کړى. ⁴⁵خو کۀ هغه نوکر په خپل زړۀ کښې ووائى چې، ’زما مالِک په راتلو کښې ناوخته کوى،‘ او د نوکرانو، سړو او ښځو وهل شروع کړى، او خوراک و څښاک وکړى او نشه شى، ⁴⁶نو د هغه نوکر مالِک به په هغه ورځ راشى چې هغه به يې اُميد نۀ کوى، او په هغه ساعت کښې چې هغه به يې نۀ پوهيږى، او هغه به دوه ټوټې کړى او د بې ايمانو سره به يې ځائ ورکړى. ⁴⁷هغه نوکر چې د خپل مالِک مرضۍ ته پوهيدو خو تيارى يې ونۀ کړله او نۀ يې په هغې عمل وکړو، هغۀ ته به ډېر ضربونه رسيږى. ⁴⁸خو هغه چې نۀ پوهيدو، خو داسې څۀ يې وکړل چې د سزا لائق وو، هغۀ ته به کم ضربونه رسيږى. د هر هغه چا نه چې ډېر څۀ ورکړے شوى دى، ډېر به ترې غوښتلے شى، او هغه چې ډېر څۀ يې امانت ورکړے شوى دى، د هغۀ نه به نور هم زيات غوښتلے شى.

زوئ اور راوړى، سلامتى نه

⁴⁹”زۀ راغلم چې په زمکه باندې اور واچوم، او څومره به ښۀ وى کۀ هغه دمخه بل شوے وى! ⁵⁰خو زما بپتسمه کول دى چې اخلم يې، او زۀ څومره پرېشان يم ترڅو چې هغه پوره نۀ شى! ⁵¹آيا تاسو دا ګومان کوئ چې زۀ راغلم چې په زمکه باندې سلامتى راوړم؟ نه، زۀ تاسو ته وايم، بلکې جُدائى. ⁵²د اوس نه به په يو کور کښې پينځۀ کسان جُدا وى، درے د دوو خلاف او دوه د درو خلاف. ⁵³هغوئ به جُدا شى، پلار د زوئ خلاف او زوئ د پلار خلاف، مور د لور خلاف او لور د مور خلاف، خواښې د خپلې نږور خلاف او نږور د خواښې خلاف.“

⁵⁴هغۀ ګڼې ګوڼې ته هم وفرمائيل چې، ”کله چې تاسو ورېځ د لوېدو په طرف پورته کېدونکې ووينئ، نو تاسو سمدستى وايئ چې، ’باران راځى،‘ او داسې کيږى هم.

⁵⁵او کله چې د جنوب هوا وچليږى، نو تاسو وايئ چې، ’ګرمى به وى،‘ او داسې کيږى هم. ⁵⁶اے منافقانو! تاسو د زمکې او آسمان مخ لوستل راځى. نو تاسو ته د دې اوسنى وخت لوستل ولې نۀ راځى؟

⁵⁷”او تاسو په خپله ولې فيصله نۀ کوئ چې څۀ ثيک دى؟ ⁵⁸کله چې تۀ د خپل مُدعى سره قاضى ته ځې، نو په لار کښې کوشش وکړه چې د هغۀ سره صلح وکړې، ګنې هغه به تا قاضى ته کش کوى، او قاضى به تا سپاهى ته حواله کوى، او سپاهى به تا په قيد خانه کښې واچوى. ⁵⁹زۀ درته وايم چې تۀ به تر هغې نۀ خلاصيږې ترڅو چې وروستے پيسه هم ادا نۀ کړې.“