ଲୂକ 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹ସେହି ସମୟରେ ଅୟୁତ ଅୟୁତ ଲୋକ ଏକତ୍ର ହୋଇ ପରସ୍ପରକୁ ଦଳିଦେଉଥିବା ବେଳେ ଯୀଶୁ ପ୍ରଥମେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କ ଖମୀରଠାରୁ, ଅର୍ଥାତ୍‍ କପଟତାଠାରୁ, ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ସାବଧାନରେ ରଖ। ²ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ ନାହିଁ, ଏପରି ଗୁପ୍ତ କିଛି ନାହିଁ, ପୁଣି ଯାହା ଜଣାପଡ଼ିବ ନାହିଁ, ଏପରି ଲୁଚାଯାଇଥିବା କିଛି ନାହିଁ। ³ଅତଏବ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଯାହା କହିଅଛ, ତାହା ଆଲୋକରେ ଶୁଣାଯିବ, ପୁଣି ଗୁପ୍ତ କୋଠରୀରେ କର୍ଣ୍ଣରେ ଯାହା କହିଅଛ, ତାହା ଛାତ ଉପରୁ ଘୋଷଣା କରାଯିବ।

⁴“ହେ ମୋହର ବନ୍ଧୁମାନେ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ଶରୀରକୁ ବଧ କରନ୍ତି, ତତ୍ପରେ ଆଉ କିଛି କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଭୟ କର ନାହିଁ। ⁵କାହାକୁ ଭୟ କରିବ, ତାହା ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇ ଦେବି; ବଧ କଲା ଉତ୍ତାରେ ଯାହାଙ୍କର ନରକରେ ପକାଇବା ଅଧିକାର ଅଛି, ତାହାଙ୍କୁ ଭୟ କର। ହଁ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ତାହାଙ୍କୁ ହିଁ ଭୟ କର।

⁶ଦୁଇ କ୍ଷୁଦ୍ର ମୁଦ୍ରାରେ କଅଣ ପାଞ୍ଚଟି ଘରଚଟିଆ ବିକ୍ରୟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ? ତଥାପି ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିକ ହେଲେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ବିସ୍ମୃତ ହୁଏ ନାହିଁ। ^a a v6 ଆସ୍ସାରିଅନ୍‍ ଅଳ୍ପ ମୂଲ୍ୟର ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ତମ୍ବା ମୁଦ୍ରା ଥିଲା—ଏହାର ଦୁଇଟିରେ ପାଞ୍ଚଟି ଘରଚଟିଆ କିଣାଯାଉଥିଲା। ⁷କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମସ୍ତକର କେଶସବୁ ହିଁ ଗଣାଯାଇଅଛି। ଭୟ କର ନାହିଁ—ତୁମ୍ଭେମାନେ ଅନେକ ଘରଚଟିଆଠାରୁ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ।

⁸“ଆଉ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯେକେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୋତେ ସ୍ଵୀକାର କରିବ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାହାକୁ ସ୍ଵୀକାର କରିବେ। ⁹କିନ୍ତୁ ଯେକେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୋତେ ଅସ୍ଵୀକାର କରିବ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାହାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର କରାଯିବ। ¹⁰ଯେକେହି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବାକ୍ୟ କହିବ, ତାହାକୁ କ୍ଷମା କରାଯିବ, କିନ୍ତୁ ଯେକେହି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିନ୍ଦା କରିବ, ତାହାକୁ କ୍ଷମା କରାଯିବ ନାହିଁ। ¹¹ଯେତେବେଳେ ଲୋକେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମାଜଗୃହ, ଶାସନକର୍ତ୍ତା ଓ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣିବେ, ସେତେବେଳେ କିପରି ବା କଅଣ ଉତ୍ତର ଦେବ କିମ୍ବା କଅଣ କହିବ, ସେଥିପାଇଁ ଚିନ୍ତିତ ହୁଅ ନାହିଁ, ¹²କାରଣ କଅଣ କହିବାକୁ ହେବ, ତାହା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ସେହି ଦଣ୍ଡରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶିଖାଇ ଦେବେ।”

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପାସୋରିଲା ସେହି ନିର୍ବୋଧ

¹³ଲୋକସମୂହ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ହେ ଗୁରୁ, ଆମ୍ଭ ପିତୃଧନ ମୋʼ ସହିତ ବାଣ୍ଟି ଦେବା ପାଇଁ ମୋʼ ଭାଇକୁ କୁହନ୍ତୁ।”

¹⁴କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ହେ ମନୁଷ୍ୟ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ବା ବିଭାଗକାରୀ କରି ମୋତେ କିଏ ନିଯୁକ୍ତ କଲା?” ¹⁵ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସାବଧାନ! ସର୍ବପ୍ରକାର ଲୋଭରୁ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ମନୁଷ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ଯେତେ ଅଧିକ ହେଲେ ହେଁ ତାʼ ଦ୍ଵାରା ତାହାର ଜୀବନ ହୁଏ ନାହିଁ।”

¹⁶ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ କହିଲେ, “ଜଣେ ଧନୀ ଲୋକର ଭୂମି ପ୍ରଚୁର ଶସ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା।

¹⁷ସେ ମନେ ମନେ ବିଚାର କଲା, ‘ମୁଁ କଅଣ କରିବି? କାରଣ ମୋʼ ଶସ୍ୟ ଗଚ୍ଛିତ କରିବାକୁ ମୋହର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ।’ ¹⁸ଅତଏବ ସେ କହିଲା, ‘ମୁଁ ଏହା କରିବି: ମୋʼ ଅମାରସବୁ ଭାଙ୍ଗି ତତୋଧିକ ବଡ଼ ଅମାର ନିର୍ମାଣ କରିବି, ଆଉ ସେଠାରେ ମୋʼ ସମସ୍ତ ଶସ୍ୟ ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ଗଚ୍ଛିତ କରିବି।’ ¹⁹ଆଉ ମୁଁ ମୋʼ ପ୍ରାଣକୁ କହିବି, ‘ହେ ପ୍ରାଣ, ବହୁ ବର୍ଷ ପାଇଁ ତୋʼ ନିମନ୍ତେ ଯଥେଷ୍ଟ ସଞ୍ଚିତ ହୋଇ ରହିଅଛି—ବିଶ୍ରାମ କର, ଭୋଜନ କର, ପାନ କର, ଆନନ୍ଦ କର।’

²⁰କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ କହିଲେ, ‘ରେ ନିର୍ବୋଧ! ଆଜି ରାତ୍ରିରେ ତୋʼ ପ୍ରାଣ ତୋʼଠାରୁ ଫେରାଇ ନିଆଯିବ। ତେବେ ତୁ ଯାହା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଅଛୁ, ତାହା କାହାର ହେବ?’ ²¹ଯେଉଁ ଲୋକ ଆପଣା ନିମନ୍ତେ ଧନ ସଞ୍ଚୟ କରେ, କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଧନୀ ନୁହେଁ, ତାହା ପ୍ରତି ଏହିପରି ଘଟେ।”

ତୁମ୍ଭର କଅଣ ପ୍ରୟୋଜନ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜାଣନ୍ତି

²²ତତ୍ପରେ ଯୀଶୁ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏଣୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେମାନେ କଅଣ ଭୋଜନ କରିବ ବୋଲି ଆପଣା ଜୀବନ ପାଇଁ, କିମ୍ବା କଅଣ ପରିଧାନ କରିବ ବୋଲି ଆପଣା ଶରୀର ପାଇଁ ଚିନ୍ତିତ ହୁଅ ନାହିଁ। ²³କାରଣ ଆହାରଠାରୁ ଜୀବନ ଓ ବସ୍ତ୍ରଠାରୁ ଶରୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ²⁴ଡାମରାକାଉମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି କର: ସେମାନେ ବୁଣନ୍ତି ନାହିଁ କି କାଟନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କର ଭଣ୍ଡାର କି ଅମାର ନାହିଁ, ତଥାପି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତି। ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କଠାରୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ କେତେ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ! ²⁵ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଚିନ୍ତା କରି ଆପଣା ଆୟୁରେ ଗୋଟିଏ ଦଣ୍ଡ ବୃଦ୍ଧି କରିପାରେ? ²⁶ଅତଏବ ଯଦି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏପରି ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର କର୍ମ ହିଁ କରିପାର ନାହିଁ, ତେବେ ଅବଶିଷ୍ଟ ବିଷୟରେ କାହିଁକି ଚିନ୍ତା କରୁଅଛ? ²⁷କଇଁଫୁଲ କିପରି ବଢ଼ନ୍ତି, ତାହା ବିବେଚନା କର: ସେମାନେ ପରିଶ୍ରମ କରନ୍ତି ନାହିଁ କି ସୂତା କାଟନ୍ତି ନାହିଁ। ତଥାପି ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଶଲୋମନ ମଧ୍ୟ ଆପଣାର ସମସ୍ତ ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ୟରେ ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିକ ପରି ବିଭୂଷିତ ନ ଥିଲେ। ²⁸ଯେଉଁ ତୃଣ ଆଜି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଛି ଓ କାଲି ଉହୁଣିରେ ପକାଯାଏ, ତାହାକୁ ଯଦି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏପ୍ରକାର ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରାନ୍ତି, ତେବେ ହେ ଅଳ୍ପ ବିଶ୍ଵାସୀମାନେ, ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କେତେ ଅଧିକ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରାଇବେ ନାହିଁ?

²⁹ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ କଅଣ ଭୋଜନ କରିବ ବା କଅଣ ପାନ କରିବ, ତାହା ଅନ୍ଵେଷଣ କର ନାହିଁ, ପୁଣି ଉଦ୍‍ବିଗ୍ନ ହୁଅ ନାହିଁ। ³⁰କାରଣ ଜଗତର ସମସ୍ତ ଜାତି ଏସବୁ ବିଷୟ ଅନ୍ଵେଷଣ କରନ୍ତି; ମାତ୍ର ଏସବୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପ୍ରୟୋଜନ ଅଛି ବୋଲି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଜାଣନ୍ତି। ³¹ବରଂ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଅନ୍ଵେଷଣ କର, ଆଉ ଏସବୁ ବିଷୟ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ।

³²“ହେ କ୍ଷୁଦ୍ର ପଲ, ଭୟ କର ନାହିଁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେବାକୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଅଛନ୍ତି। ³³ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତି ବିକ୍ରୟ କରି ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦାନ କର। ଯେଉଁଠାରେ ଚୋର ନିକଟକୁ ଆସେ ନାହିଁ ଓ କୀଟ ନଷ୍ଟ କରେ ନାହିଁ, ଏପରି ସ୍ଵର୍ଗରେ କ୍ଷୟ ନ ହେବା ଥଳୀ ଓ ଅକ୍ଷୟ ଧନ ଆପଣାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର। ³⁴କାରଣ ଯେଉଁଠାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଧନ, ସେଠାରେ ହିଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ମଧ୍ୟ ରହିବ।

ପ୍ରଭୁ ଫେରିବା ବେଳେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥାଅ

³⁵“ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କଟିବନ୍ଧନ ବନ୍ଧା ଓ ସେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥାଉ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଦୀପ ଜ୍ଵଳୁଥାଉ, ³⁶ଯେଉଁମାନେ ଆପଣା ପ୍ରଭୁ ବିବାହ ଭୋଜରୁ ଫେରିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଆଉ ସେ ଆସି ଦ୍ଵାରରେ ଆଘାତ କଲେ ତତ୍‍କ୍ଷଣାତ୍‍ ଦ୍ଵାର ଫିଟାନ୍ତି, ଏପରି ଦାସମାନଙ୍କ ପରି ହୁଅ। ³⁷ପ୍ରଭୁ ଆସି ଯେଉଁ ଦାସମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ ଦେଖିବେ, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ। ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ସେ ଆପେ ସେବା ପାଇଁ କଟିବନ୍ଧନ ବାନ୍ଧି ସେମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନରେ ବସାଇ ପାଖକୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କର ସେବା କରିବେ। ³⁸ଆଉ ସେ ଅର୍ଦ୍ଧ ରାତ୍ରିରେ ହେଉ ବା ପ୍ରଭାତର ପୂର୍ବରୁ ହେଉ ଆସି ଯଦି ସେମାନଙ୍କୁ ଏପରି ପ୍ରସ୍ତୁତ ଦେଖିବେ, ତେବେ ସେହି ଦାସମାନେ ଧନ୍ୟ। ³⁹କିନ୍ତୁ ଏହା ଜାଣିଥାଅ, ଯଦି କେଉଁ ଦଣ୍ଡରେ ଚୋର ଆସିବ, ତାହା ଗୃହକର୍ତ୍ତା ଜାଣିଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ସେ ଆପଣା ଗୃହ ସିନ୍ଧି ହେବାକୁ ଦେଇ ନ ଥାଆନ୍ତା। ⁴⁰ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥାଅ, କାରଣ ଯେଉଁ ଦଣ୍ଡରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆଶା କର ନାହିଁ, ସେହି ଦଣ୍ଡରେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଆସିବେ।”

⁴¹ପିତର କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ କଅଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ନା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ କହୁଅଛନ୍ତି?”

⁴²ପ୍ରଭୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତେବେ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟର ଅଂଶ ଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ଯାହାକୁ ଆପଣା ପରିବାରବର୍ଗ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ଏପରି ବିଶ୍ଵସ୍ତ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ତତ୍ତ୍ଵାବଧାରକ କିଏ? ⁴³ପ୍ରଭୁ ଆସି ଯେଉଁ ଦାସକୁ ଏପରି କରୁଥିବା ଦେଖିବେ, ସେ ଧନ୍ୟ। ⁴⁴ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ସେ ତାହାକୁ ଆପଣାର ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବେ। ⁴⁵କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେହି ଦାସ ମନେ ମନେ କହେ, ‘ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ଆସିବାକୁ ବିଳମ୍ବ କରୁଅଛନ୍ତି,’ ଆଉ ଦାସଦାସୀମାନଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ, ପୁଣି ଭୋଜନପାନ କରି ମତ୍ତ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ, ⁴⁶ତେବେ ଯେଉଁ ଦିନ ସେହି ଦାସ ଆଶା କରେ ନାହିଁ ଓ ଯେଉଁ ଦଣ୍ଡ ସେ ଜାଣେ ନାହିଁ, ସେହି ଦିନ ଓ ସେହି ଦଣ୍ଡରେ ତାହାର ପ୍ରଭୁ ଆସି ତାହାକୁ ଦ୍ଵିଖଣ୍ଡ କରି ଅବିଶ୍ଵସ୍ତମାନଙ୍କ ସହିତ ତାହାର ଅଂଶ ନିରୂପଣ କରିବେ। ⁴⁷ଯେଉଁ ଦାସ ଆପଣା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଜାଣି ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନ ହେଲା କିମ୍ବା ତାହାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କର୍ମ କଲା ନାହିଁ, ସେ ଅନେକ ପ୍ରହାର ପାଇବ। ⁴⁸କିନ୍ତୁ ଯେ ନ ଜାଣି ପ୍ରହାରଯୋଗ୍ୟ କର୍ମ କଲା, ସେ ଅଳ୍ପ ପ୍ରହାର ପାଇବ। ଯାହାକୁ ଅଧିକ ଦିଆଯାଇଅଛି, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଦାବି କରାଯିବ; ପୁଣି ଲୋକେ ଯାହାକୁ ଅଧିକ ଗଚ୍ଛିତ ଦେଇଅଛନ୍ତି, ତାହାଠାରୁ ଆହୁରି ଅଧିକ ମାଗିବେ।

ପୁତ୍ର ଅଗ୍ନି ଆଣନ୍ତି, ଶାନ୍ତି ନୁହେଁ

⁴⁹“ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଅଗ୍ନି ନିକ୍ଷେପ କରିବାକୁ ଆସିଅଛି—ତାହା ଯଦି ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହୋଇଥାଆନ୍ତା, ତେବେ ମୁଁ କେତେ ଇଚ୍ଛା କରିବି! ⁵⁰କିନ୍ତୁ ମୋତେ ଏକ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅଛି, ଆଉ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହା ସଂପନ୍ନ ନ ହୁଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ କେତେ ବ୍ୟାକୁଳ! ⁵¹ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଶାନ୍ତି ଦେବାକୁ ଆସିଅଛି ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ କଅଣ ମନେ କରୁଅଛ? ନା, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ବରଂ ଭେଦ ଦେବାକୁ ଆସିଅଛି। ⁵²କାରଣ ଏବେଠାରୁ ଗୋଟିଏ ଗୃହରେ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ବିଭକ୍ତ ହେବେ—ଦୁଇ ଜଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତିନି ଜଣ ଓ ତିନି ଜଣ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦୁଇ ଜଣ। ⁵³ସେମାନେ ବିଭକ୍ତ ହେବେ—ପୁତ୍ର ବିରୁଦ୍ଧରେ ପିତା ଓ ପିତା ବିରୁଦ୍ଧରେ ପୁତ୍ର, କନ୍ୟା ବିରୁଦ୍ଧରେ ମାତା ଓ ମାତା ବିରୁଦ୍ଧରେ କନ୍ୟା, ବୋହୂ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଶାଶୂ ଓ ଶାଶୂ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବୋହୂ।”

⁵⁴ପୁଣି ସେ ଲୋକସମୂହକୁ ମଧ୍ୟ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେତେବେଳେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମେଘ ଉଠିବାର ଦେଖ, ସେତେବେଳେ ତତ୍‍କ୍ଷଣାତ୍‍ କୁହ, ‘ବୃଷ୍ଟି ହେବ,’ ଆଉ ସେହିପରି ହୁଏ।

⁵⁵ପୁଣି ଦକ୍ଷିଣ ବାୟୁ ବହିଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କୁହ, ‘ଖରା ହେବ,’ ଆଉ ତାହା ହୁଏ। ⁵⁶ହେ କପଟୀମାନେ! ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ଲକ୍ଷଣ ବୁଝିବାକୁ ଜାଣ। ତେବେ ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟ ବୁଝିବାକୁ କାହିଁକି ଜାଣ ନାହିଁ?

⁵⁷“ଆଉ ଯାହା ଯଥାର୍ଥ, ତାହା ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପେ କାହିଁକି ବିଚାର କର ନାହିଁ? ⁵⁸ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ବିବାଦୀ ସହିତ ବିଚାରକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଉଅଛ, ସେତେବେଳେ ବାଟରେ ତାହା ସହିତ ମିଳନ କରିବାକୁ ଯତ୍ନ କର, କେଜାଣି ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ବିଚାରକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଟାଣି ନେବ, ଆଉ ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ତୁମ୍ଭକୁ ପଦାତିକ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ, ପୁଣି ପଦାତିକ ତୁମ୍ଭକୁ କାରାଗାରରେ ପକାଇବ। ⁵⁹ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ କହୁଅଛି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶେଷ ପଇସା ଟି ହିଁ ପରିଶୋଧ ନ କର, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭେ କୌଣସିମତେ ସେଠାରୁ ବାହାରିବ ନାହିଁ।”