لوقا 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹د سبت په يوه ورځ، کله چې هغه د فريسيانو د يوه مشر کور ته د ډوډۍ خوړلو دپاره لاړو، نو هغوئ ورته په ډېر غور سره کتل. ²او د هغۀ مخې ته يو داسې سړے وو چې بدن يې د اوبو نه پړسېدلے وو.

³عيسىٰ د شريعت عالِمانو او فريسيانو ته وفرمائيل چې، ”آيا د سبت په ورځ روغول روا دى کۀ نه؟“

⁴خو هغوئ چُپ پاتې شول. نو هغۀ هغه سړے ونيولو، روغ يې کړو او واستولو يې.

⁵بيا هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”کۀ په تاسو کښې د يو چا زوئ يا غويه د سبت په ورځ کوهى ته ولوېږى، نو آيا به يې سمدستي بهر رانۀ باسئ؟“

⁶او هغوئ د دې هيڅ جواب ورکړے نۀ شو.

⁷کله چې هغۀ وليدل چې مېلمانه د عزت ځايونه څنګه غوره کوى، نو هغۀ هغوئ ته يو مثال بيان کړو چې،

⁸”کله چې څوک تا د واده مېلمستيا ته راوبلى، نو د عزت په ځائ مۀ کښېنه، ځکه چې ښايى ستا نه د لوئ مرتبې څوک مېلمه بللے شوے وى. ⁹بيا به هغه کس راشى چې تاسو دواړه يې بللى وئ، او تا ته به ووائى چې، ’دا ځائ دې کس ته ورکړه،‘ نو تۀ به په شرمندګۍ سره ترټولو ټيټ ځائ ونيسې. ¹⁰خو کله چې تا ته بلنه درکړے شى، نو لاړ شه او ترټولو ټيټ ځائ کښېنه، دې دپاره چې کله ستا کوربه راشى نو تا ته ووائى چې، ’اے دوسته، دلته پاس راشه.‘ نو بيا به ستا د ټولو هغو کسانو په مخکښې عزت وشى چې تا سره په دسترخوان ناست دى. ¹¹ځکه چې هر څوک چې ځان لوئوى هغه به ټيټ کړے شى، او څوک چې ځان ټيټوى هغه به اوچت کړے شى.“

¹²بيا هغۀ هغه سړى ته وفرمائيل چې چا هغه بللے وو، ”کله چې تۀ د غرمې يا د ماښام ډوډۍ ورکوې، نو خپل دوستان، خپل وروڼه، خپل خپلوان يا خپل مالداره ګاونډيان مۀ بله. کۀ داسې وکړې، نو ښايى هغوئ به هم تا بيا راوبلى او ستا بدله به درکړے شى. ¹³خو کله چې تۀ مېلمستيا ورکوې، نو غريبان، شلان، ګوډان او ړاندۀ راوبله، ¹⁴نو تۀ به برکتي شې. ځکه چې هغوئ سره د تا د بدلې ورکولو هيڅ وسيله نشته، نو د صادقانو د بيا راژوندي کېدو په وخت کښې به ستا بدله درکړے شى.“

د پلار مېلمستيا

¹⁵کله چې د هغۀ سره په دسترخوان ناستو کسانو نه يوه دا واورېدل، نو هغۀ ورته ووئيل چې، ”مبارک دے هغه څوک چې د زمونږ پلار په بادشاهۍ کښې به مېلمستيا کوى!“

¹⁶عيسىٰ جواب ورکړو چې، ”يو سړى لويه مېلمستيا تيارولې او ډېر مېلمانه يې وبلل.

¹⁷”کله چې د مېلمستيا وخت راغلو، نو هغۀ خپل نوکر ولېږلو چې بللے شوو کسانو ته ووائى چې، ’راځئ، ځکه چې اوس هر څۀ تيار دى.‘ ¹⁸خو هغوئ ټولو يو په بل پسې بهانې کول شروع کړې. اول يوه ورته ووئيل چې، ’ما يوه پټې اخستې ده، نو زما تلل او هغه ليدل ضرورى دى. مهرباني وکړه، ما معاف کړه.‘

¹⁹بل ووئيل چې، ’ما د غويانو پنځۀ جوړې اخستې دى او زۀ د هغو ازمائلو دپاره روان يم. مهرباني وکړه، ما معاف کړه.‘

²⁰او بل ووئيل چې، ’ما همدا اوس واده کړے دے، نو ځکه زۀ نۀ شم راتلے.‘“

²¹نو هغه نوکر بيرته راغلو او خپل مالِک ته يې دا خبره وکړه. بيا د کور مالِک په غصه شو او خپل نوکر ته يې ووئيل چې، ’ژر د ښار کوڅو او تنګو لارو ته لاړ شه او غريبان، شلان، ړاندۀ او ګوډان دلته راوله.‘

²²”نوکر ووئيل چې، ’اے مالِکه، څۀ چې تا حُکم کړے وو هغه وشو، او لا هم ځائ شته.‘

²³بيا مالِک نوکر ته ووئيل چې، ’د سړکونو او د کليو د لارو خوا ته لاړ شه او هغوئ مجبور کړه چې دننه راشى، دې دپاره چې زما کور ډک شى. ²⁴ځکه چې زۀ تاسو ته وايم چې، په بللے شوو کسانو کښې به يو هم زما مېلمستيا ونۀ څکى.‘“

د عيسىٰ پسې تلو قيمت

²⁵د خلقو ګڼې ډلې د هغۀ سره روانې وې، نو هغۀ هغوئ ته مخ راواړولو او وفرمائيل چې،

²⁶”کۀ څوک ما ته راشى او له خپل پلار، مور، ښځې، بچو، وروڼو او خويندو — هو، بلکې له خپل ژوند نه هم — کرکه ونۀ کړى، نو هغه زما مريد نۀ شى کېدے. ^a a v26 دلته ”کرکه“ د عبرانيانو د خبرو کولو يوه طريقه ده چې مطلب يې دا دے چې په مقابله کښې ډېره کمه مينه کول — عيسىٰ د کورنۍ سره د دښمنۍ حُکم نۀ کوى، بلکې له هغۀ سره د داسې مينې حُکم کوى چې د هرې بلې وفادارۍ نه زياته وى. ²⁷څوک چې خپله سولۍ پورته نۀ کړى او زما پسې رانۀ شى، هغه زما مريد نۀ شى کېدے. ²⁸فرض کړئ چې په تاسو کښې يو کس غواړى چې يوه برج جوړه کړى. آيا هغه به اول کښېنى او قيمت به يې نۀ حسابوى چې وګورى آيا د هغې د ختمولو دپاره د هغۀ سره بس دومره شته کۀ نه؟ ²⁹ګنى، کۀ هغه بنياد کېږدى او بيا يې د ختمولو طاقت ونۀ لرى، نو هر څوک چې دا وګورى هغه به پرې ملنډې وهل شروع کړى، ³⁰او وائى به چې، ’دا سړى جوړول شروع کړل، خو ختم يې نۀ شو کړے.‘ ³¹يا فرض کړئ چې يو بادشاه د بل بادشاه سره د جنګ کولو دپاره روان دے. آيا هغه به اول کښېنى او سوچ به نۀ کوى چې آيا هغه د لس زرو سپاهيانو سره د هغه چا مقابله کولے شى چې د شلو زرو سره پرې راروان دے؟ ³²او کۀ هغه دا نۀ شى کولے، نو کله چې بل لا تر اوسه لرې وى، نو هغه به استازي ولېږى او د سولې شرطونه به وغواړى. ³³هم دغه شان، په تاسو کښې هر هغه څوک چې خپل ټول شته نۀ پرېږدى، هغه زما مريد نۀ شى کېدے.

³⁴”مالګه ښه شے دے، خو کۀ د هغې مالګينوالے ختم شى، نو بيا به هغه څنګه مالګينه کړے شى؟ ³⁵نۀ د خاورې او نۀ د سرو د ډېرى دپاره مناسب دے، نو بهر وغورزولے شى. څوک چې د اورېدو غوږونه لرى، هغه دې واورى.“