لوقا 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹نو ټول محصول اخيستونکى او ګناهګاران هغۀ ته نزدې راتلل چې خبرې يې واورى. ^a a v1 محصول اخيستونکى په پراخه کچه د غدارانو په توګه بد ګڼلے کېدل — دا هغه يهوديان وُو چې د روم دپاره به يې پېسې راټولولې، اکثر به يې زياتې پېسې اخيستلې او پاتې توپير به يې خپل جېب ته اچولو. ²فريسيانو او شرعى عالمانو ګنګوسے وکړو او وې وئيل چې، ”دا سړے د ګناهګارانو هرکلے کوى او د هغوئ سره ډوډۍ خورى.“

³نو هغۀ دوئ ته دا مثال بيان کړو چې،

⁴”په تاسو کښې به کوم داسې سړے وى چې سل ګډې ولرى، او کۀ د هغو نه يوه ورکه شى، نو ايا به دا نهه نوى ګډې په بيديا کښې پرېنږدى او د هغې ورکې پسې به لاړ نۀ شى ترڅو چې هغه ومومى؟ ⁵او کله چې يې ومومى، نو خوشحاله به يې په خپلو اوږو کېږدى.“ ⁶کله چې کور ته راشى، نو خپل دوستان او ګاونډيان راغونډوى او دوئ ته وائى چې، ”زما سره خوشحالى وکړئ، ما خپله ورکه ګډه ومونده.“ ⁷”زۀ تاسو ته وايم چې، هم په دغه شان به په آسمان کښې د يو داسې ګناهګار په توبه چې توبه وباسى، د نهه نوو داسې صادقانو نه زياته خوشحالى وى چې هغوئ ته د توبې ضرورت نۀ وى.“

پلار د ورکې شوې سکې لټون کوى

⁸”يا به کومه داسې ښځه وى چې د سپينو زرو لس سکې ولرى، چې هره يوه د يوې ورځې مزدورۍ برابره وى، او کۀ د هغو نه يوه ورکه شى، نو ايا به څراغ نۀ بلوى، کور نۀ جارو کوى، او په غور سره به يې نۀ لټوى ترڅو چې هغه ومومى؟“ ⁹کله چې يې ومومى، نو خپلې دوستانې او ګاونډيانې راغونډوى او وائى چې، ”زما سره خوشحالى وکړئ، ځکه چې ما هغه سکه ومونده چې ورکه شوې وه.“ ¹⁰”نو زۀ تاسو ته وايم چې، زمونږ د پلار د فرښتو په مخکښې د يو داسې ګناهګار په توبه خوشحالى کيږى چې توبه وباسى.“

پلار د خپل زوئ د هرکلى دپاره منډه وهى

¹¹بيا هغۀ وفرمائيل چې، ”يو داسې سړے وو چې دوه زامن يې لرل.“

¹²”د کشر زوئ خپل پلار ته ووئيل چې، ’اے پلاره، زما د جائيداد برخه ماته راکړه.‘ نو هغۀ خپل مال په دوئ باندې وويشلو. ¹³لږ وخت وروسته، کشر زوئ خپل ټول مال راټول کړو، او يو لرې ملک ته لاړو، او هلته يې په بې لارې ژوند سره خپل ټول دولت برباد کړو. ¹⁴کله چې يې هر څۀ خرچ کړل، نو په هغه ملک کښې سخته قحطى راغله، او هغه په تنګسه کښې شو. ¹⁵نو هغه لاړو او د هغه ملک د يو اوسيدونکى سره يې نوکرى شروع کړه، چې هغۀ دے د خنزيرانو څرولو دپاره خپلو پټو ته ولېږلو. ¹⁶او هغه دا ارمان درلودو چې خپله ګېډه په هغو پوستکو ډکه کړى چې خنزيران يې خوړل، خو هيچا به هم هغۀ ته هيڅ نۀ ورکول.“

¹⁷کله چې په هوش راغلو، نو هغۀ ووئيل چې، ”زما د پلار سره څومره مزدوران دى چې د هغوئ سره زياته ډوډۍ پاتې کيږى، او زۀ دلته د لوږې نه مرم؟“ ¹⁸”’زۀ به پاڅم او خپل پلار ته به لاړ شم، او هغۀ ته به ووايم چې، ”اے پلاره، ما د آسمان خلاف او ستا په مخکښې ګناه کړې ده.“‘“ ¹⁹”’زۀ نور د دې وړ نۀ يم چې ستا زوئ وبللے شم، ما د خپلو مزدورانو په شان يو کړه.‘“

²⁰”هغه پاڅېدو او خپل پلار ته روان شو. لا دے ډېر لرې وو چې پلار يې وليدو، او د هغۀ زړۀ پرې په رحم ډک شو — نو منډه يې کړه، غېږ کښې يې ونيولو او ښکل يې کړو.“ ^b b v20 د عيسىٰ په کلتور کښې، د عزت والا سړے به هيچرې په عام ځائ کښې منډه نۀ وهله — د پلار منډه وهل يو حېرانوونکے، قصدى د مينې او د ځان ټيټولو عمل وو.

²¹زوئ ووئيل چې، ”اے پلاره، ما د آسمان خلاف او ستا په مخکښې ګناه کړې ده. زۀ نور د دې وړ نۀ يم چې ستا زوئ وبللے شم.“

²²خو پلار خپلو نوکرانو ته ووئيل چې، ”ژر د ټولو نه غوره چوغه راوړئ او دې ته يې واغوندئ، د دۀ په لاس کښې ګوتمۍ او په پښو کښې يې څپلۍ واچوئ.“

²³”’او څربه سخے راولئ او حلال يې کړئ، چې مونږ وخورو او خوشحالى وکړو.‘ ²⁴’ځکه چې زما دا زوئ مړ وو او بيا راژوندے شو؛ ورک وو او بيا پيدا شو.‘ نو هغوئ جشن شروع کړو.“

²⁵”د هغۀ مشر زوئ په پټى کښې وو؛ کله چې راستنېدو او کور ته نزدې شو، نو د ساز او ګډا اواز يې واورېدو. ²⁶هغۀ د نوکرانو نه يو راوباللو او تپوس يې وکړو چې څۀ کيږى. ²⁷هغۀ ورته ووئيل چې، ’ستا ورور راغلے دے، او ستا پلار څربه سخے حلال کړو، ځکه چې هغه روغ رمټ بيرته راغلو.‘ ²⁸خو هغه په غصه شو او دننه تلو ته يې انکار وکړو. د هغۀ پلار بهر راووتو او هغۀ ته يې زارى وکړه، ²⁹خو هغۀ خپل پلار ته جواب ورکړو چې، ’وګوره، دومره کالونه مې ستا خدمت وکړو، او هيچرې مې ستا د حُکم نافرمانى ونۀ کړه — خو تا ماته هيچرې يو وړوکے چيلے هم رانۀ کړو چې زۀ د خپلو دوستانو سره خوشحالى وکړم.‘ ³⁰’خو کله چې ستا دا زوئ راغلو، چې ستا دولت يې د کسبيانو سره خوړلے دے، نو تا د هغۀ دپاره څربه سخے حلال کړو!‘“

³¹هغۀ ورته ووئيل چې، ”اے زويه، تۀ تل زما سره يې، او څۀ چې زما دى هغه ټول ستا دى.“

³²”’دا مناسب وو چې خوشحالى او جشن وکړو: ستا دا ورور مړ وو او بيا ژوندے شو، ورک وو او بيا پيدا شو.‘“