ଲୂକ 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹ଗୋଟିଏ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସେ ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କ ଜଣେ ନେତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଭୋଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯାଇଥିବା ସମୟରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଥିଲେ। ²ଆଉ ଦେଖ, ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଜଳ ଦ୍ଵାରା ଶରୀର ଫୁଲିଯାଇଥିବା ଜଣେ ଲୋକ ଥିଲା।

³ଯୀଶୁ ବ୍ୟବସ୍ଥାଜ୍ଞ ଓ ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସୁସ୍ଥ କରିବା ବିଧିସଙ୍ଗତ କି ନା?”

⁴କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନୀରବ ରହିଲେ। ସେଥିରେ ସେ ସେହି ଲୋକକୁ ଧରି ତାହାକୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ ଓ ବିଦାୟ ଦେଲେ।

⁵ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବିଶ୍ରାମବାର ଦିନ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କାହାର ପୁତ୍ର କିମ୍ବା ବଳଦ କୂଅରେ ପଡ଼ିଲେ, ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ତାକୁ ସେହିକ୍ଷଣି ଟାଣି ବାହାର କରିବ ନାହିଁ?”

⁶ଆଉ ସେମାନେ ଏହାର କୌଣସି ଉତ୍ତର ଦେଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ।

⁷ନିମନ୍ତ୍ରିତ ଲୋକମାନେ କିପରି ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ସ୍ଥାନ ମନୋନୀତ କରୁଅଛନ୍ତି, ତାହା ଦେଖି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ କହିଲେ,

⁸“କେହି ତୁମ୍ଭକୁ ବିବାହ ଭୋଜିକୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ, ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ବସ ନାହିଁ, କାରଣ ହୋଇପାରେ ତୁମ୍ଭଠାରୁ ଅଧିକ ସମ୍ମାନ୍ୟ କେହି ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇଥାଇ ପାରନ୍ତି। ⁹ତେବେ ଯେ ତୁମ୍ଭ ଉଭୟଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଅଛନ୍ତି, ସେ ଆସି ତୁମ୍ଭକୁ କହିବେ, ‘ଏହାଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭର ସ୍ଥାନ ଦିଅ,’ ଆଉ ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ ସବୁଠାରୁ ନୀଚ ସ୍ଥାନରେ ବସିବ। ¹⁰କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହେଲେ, ଯାଇ ସବୁଠାରୁ ନୀଚ ସ୍ଥାନରେ ବସ, ଯେପରି ତୁମ୍ଭର ନିମନ୍ତ୍ରଣକାରୀ ଆସି ତୁମ୍ଭକୁ କହିବେ, ‘ବନ୍ଧୁ, ଆହୁରି ଉପରକୁ ଉଠି ଆସ।’ ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭ ସହିତ ମେଜରେ ବସିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମ୍ଭର ସମ୍ମାନ ହେବ। ¹¹କାରଣ ଯେ କେହି ଆପଣାକୁ ଉନ୍ନତ କରେ, ସେ ନତ କରାଯିବ, ପୁଣି ଯେ ଆପଣାକୁ ନତ କରେ, ସେ ଉନ୍ନତ କରାଯିବ।”

¹²ପୁଣି ଯେ ତାହାଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲା, ତାହାକୁ ସେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ କିମ୍ବା ରାତ୍ରିଭୋଜ ଦେଲେ, ଆପଣା ବନ୍ଧୁ, ଭ୍ରାତୃଗଣ, ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କୁ କିମ୍ବା ଧନୀ ପ୍ରତିବାସୀମାନଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କର ନାହିଁ, କାଳେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରତି-ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବେ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରତିଦାନ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ। ¹³କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ ଭୋଜି ଦେଲେ, ଦରିଦ୍ର, ଅଙ୍ଗହୀନ, ଖୋଡ଼ା ଓ ଅନ୍ଧମାନଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କର, ¹⁴ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ଧନ୍ୟ ହେବ। କାରଣ ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରତିଦାନ ଦେବାକୁ ସେମାନଙ୍କର କିଛି ନାହିଁ, ଧାର୍ମିକମାନଙ୍କ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସମୟରେ ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରତିଦାନ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।”

ପିତାଙ୍କ ଭୋଜି

¹⁵ତାହାଙ୍କ ସହିତ ମେଜରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଏହା ଶୁଣି ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଭୋଜିରେ ଭୋଜନ କରିବ, ସେ ଧନ୍ୟ!”

¹⁶ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଜଣେ ଲୋକ ଗୋଟିଏ ବୃହତ ଭୋଜି ଦେଉଥିଲା, ଆଉ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କଲା।

¹⁷ଭୋଜିର ସମୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ, ସେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ, ‘ଆସନ୍ତୁ, କାରଣ ଏବେ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଅଛି,’ ବୋଲି କହିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଦାସକୁ ପଠାଇଲା। ¹⁸କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତେ ଏକ ମନରେ ଅଜୁହାତ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ପ୍ରଥମ ଜଣ ତାହାକୁ କହିଲା, ‘ମୁଁ ଖଣ୍ଡିଏ କ୍ଷେତ କିଣିଅଛି, ଆଉ ମୋତେ ଯାଇ ତାହା ଦେଖିବାକୁ ହେବ। ବିନତି କରୁଅଛି, ମୋତେ କ୍ଷମା କର।’

¹⁹ଆଉ ଜଣେ କହିଲା, ‘ମୁଁ ପାଞ୍ଚ ହଳ ବଳଦ କିଣିଅଛି, ଆଉ ସେସବୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଯାଉଅଛି। ବିନତି କରୁଅଛି, ମୋତେ କ୍ଷମା କର।’

²⁰ପୁଣି ଅନ୍ୟ ଜଣେ କହିଲା, ‘ମୁଁ ବିବାହ କରିଅଛି, ଏଣୁ ଆସି ପାରିବି ନାହିଁ।’”

²¹ସେଥିରେ ସେହି ଦାସ ଫେରିଆସି ଆପଣା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏହିସବୁ କଥା ଜଣାଇଲା। ତେବେ ଗୃହକର୍ତ୍ତା କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଆପଣା ଦାସକୁ କହିଲା, ‘ତୁମ୍ଭେ ଶୀଘ୍ର ନଗରର ଦାଣ୍ଡ ଓ ଗଳିଗଳିକି ଯାଇ ଦରିଦ୍ର, ଅଙ୍ଗହୀନ, ଅନ୍ଧ ଓ ଖୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।’

²²“ଦାସ କହିଲା, ‘ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଯାହା ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ତାହା କରାଯାଇଅଛି, ଆଉ ତଥାପି ସ୍ଥାନ ଅଛି।’

²³ସେଥିରେ ପ୍ରଭୁ ଦାସକୁ କହିଲା, ‘ତୁମ୍ଭେ ବାଟ ଓ ବାଡ଼ ନିକଟକୁ ବାହାରିଯାଇ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ଆସିବା ନିମନ୍ତେ ବାଧ୍ୟ କର, ଯେପରି ମୋହର ଗୃହ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। ²⁴କାରଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ସେହି ନିମନ୍ତ୍ରିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହେଲେ ମୋହର ଭୋଜିର ଆସ୍ଵାଦ ପାଇବ ନାହିଁ।’”

ଯୀଶୁଙ୍କ ଅନୁଗମନର ମୂଲ୍ୟ

²⁵ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ଯାଉଥିଲେ, ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ବୁଲିପଡ଼ି କହିଲେ,

²⁶“ଯଦି କେହି ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସେ, ଆଉ ଆପଣା ପିତା, ମାତା, ସ୍ତ୍ରୀ, ସନ୍ତାନସନ୍ତତି, ଭ୍ରାତା ଓ ଭଗିନୀ, ହଁ, ଆପଣା ପ୍ରାଣକୁ ସୁଦ୍ଧା ଘୃଣା ନ କରେ, ତେବେ ସେ ମୋହର ଶିଷ୍ୟ ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ^a a v26 ଏଠାରେ “ଘୃଣା” ହେଉଛି ଏକ ଏବ୍ରୀୟ କଥନ ଶୈଳୀ, ଯାହାର ଅର୍ଥ ତୁଳନାରେ ଅନେକ କମ୍ ପ୍ରେମ କରିବା — ଯୀଶୁ ପରିବାର ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା ରଖିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଉ ନାହାନ୍ତି, ବରଂ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ଏପରି ପ୍ରେମ ରଖିବାକୁ କହୁଅଛନ୍ତି, ଯାହା ଅନ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ²⁷ଯେ ଆପଣା କ୍ରୁଶ ବହି ମୋʼ ପଛେ ପଛେ ନ ଆସେ, ସେ ମୋହର ଶିଷ୍ୟ ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ²⁸ମନେକର, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଗୋଟିଏ ଗଡ଼ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ। ତାହା ସମାପ୍ତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାର ଯଥେଷ୍ଟ ଅଛି କି ନାହିଁ, ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ସେ କʼଣ ପ୍ରଥମେ ବସି ବ୍ୟୟ ହିସାବ କରିବ ନାହିଁ? ²⁹ନୋହିଲେ, ସେ ଭିତ୍ତିମୂଳ ସ୍ଥାପନ କରି ତାହା ସମାପ୍ତ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ, ଯେତେ ଲୋକ ତାହା ଦେଖିବେ, ସମସ୍ତେ ତାହାକୁ ପରିହାସ କରିବାକୁ ଲାଗିବେ, ³⁰‘ଏହି ଲୋକ ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା, କିନ୍ତୁ ସମାପ୍ତ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେଲା,’ ବୋଲି କହିବେ। ³¹ଅଥବା ମନେକର, ଜଣେ ରାଜା ଅନ୍ୟ ଜଣେ ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯାଉଅଛନ୍ତି। ଯେ କୋଡ଼ିଏ ହଜାର ସୈନ୍ୟ ଘେନି ତାହାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆସୁଅଛନ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ପାଇଁ ସେ କʼଣ ଦଶ ହଜାର ସୈନ୍ୟ ସହିତ ସମର୍ଥ କି ନା, ତାହା ପ୍ରଥମେ ବସି ବିଚାର କରିବେ ନାହିଁ? ³²ଆଉ ଯଦି ସେ ଅସମର୍ଥ, ତେବେ ଅନ୍ୟ ଜଣ ଦୂରରେ ଥିବା ବେଳେ ହିଁ ସେ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇ ସନ୍ଧିର ନିବେଦନ କରିବେ। ³³ସେହିପରି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେ କେହି ଆପଣାର ସର୍ବସ୍ଵ ତ୍ୟାଗ ନ କରେ, ସେ ମୋହର ଶିଷ୍ୟ ହୋଇ ପାରିବ ନାହିଁ।

³⁴“ଲବଣ ଉତ୍ତମ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ଲବଣ ଆପଣା ଲବଣତ୍ଵ ହରାଏ, ତେବେ ତାହା କିପରି ପୁନର୍ବାର ଲବଣାକ୍ତ କରାଯାଇ ପାରିବ? ³⁵ତାହା ମୃତ୍ତିକା କିମ୍ବା ଖତ ଗଦ କୌଣସିଥିପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ, ତାହା ବାହାରେ ଫିଙ୍ଗିଦିଆଯାଏ। ଯାହାର ଶୁଣିବାକୁ କର୍ଣ୍ଣ ଅଛି, ସେ ଶୁଣୁ।”