Lûqa 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Di wê navê de, gava bi hezaran mirov li hev kom bûbûn û hev pelçiqandin, Îsa pêşî dest bi axaftinê ji şagirtên xwe re kir: “Xwe ji hevîrtirşka Fêrisiyan biparêzin — ango ji durûtiyê. ²Tiştek veşartî tune ku neyê eşkerekirin, û tiştek nepen tune ku neyê zanîn. ³Loma we çi di tariyê de got, wê di ronahiyê de bê bihîstin, û we di odeyên veşartî de çi pistepist kir, wê ji ser banan bê ragihandin.

⁴“Ez ji we re dibêjim, dostên min: ji wan netirsin ên ku bedenê dikujin, paşê nikarin tiştekî din bikin. ⁵Ezê nîşanî we bidim ji kê divê hûn bitirsin: ji wî bitirsin ê ku piştî kuştinê, destlat heye ku we biavêje dojehê. Erê, ez ji we re dibêjim, ji wî bitirsin.

⁶Ma pênc çivîk bi du pereyên biçûk nayên firotin? Lê jî yek ji wan li ber Bavê me ji bîr nayê kirin. ^a a v6 Assarîon pereyekî hûr ê sifir bû ku hindik diajot — bi duyan ji wan pênc çivîk dihatin kirîn. ⁷Lê hetta mûyên serê we jî hemû hatine hejmartin. Netirsin — hûn ji gelek çivîkan hêjatir in.

⁸“Û ez ji we re dibêjim, kî li ber mirovan min qebûl bike, Kurê Mirov jî wî li ber milyaketên Bavê me qebûl bike. ⁹Lê kî min li ber mirovan înkar bike, ew ê li ber milyaketên Bavê me bê înkarkirin. ¹⁰Her kesê ku peyvekê li dijî Kurê Mirov bibêje, wê bê bexşandin, lê kî li dijî Ruhê Pîroz kufrê bike, wê neyê bexşandin. ¹¹Gava ku we bînin ber kinîştan, serdaran û destlatdaran, xem nekin ka hûnê çawa xwe biparêzin an çi bibêjin, ¹²çimkî Ruhê Pîroz wê di wê saetê de bi we fêr bike ka divê hûn çi bibêjin.”

Bêaqilê ku Bavê me ji bîr kir

¹³Yekî ji nav elaletê jê re got: “Mamoste, ji birayê min re bibêje ku mîratê bi min re par ve bike.”

¹⁴Lê Îsa jê re got: “Ya mirov, kî ez li ser we kirim dadger an navbeynkar?” ¹⁵Wî ji wan re got: “Hay ji xwe hebin! Xwe ji her cure çavbirçîtiyê biparêzin, çimkî jiyana mirov ji maldariyê pêk nayê, çiqasî ku ew zêde bin jî.”

¹⁶Û wî ji wan re meselek got: “Erdê zengînekî baş berhem da.

¹⁷Ew di dilê xwe de fikirî: ‘Ez çi bikim? Cihê min tune ku ez berhemên xwe tê de bicivînim.’ ¹⁸Loma wî got: ‘Ezê wiha bikim: embarên xwe hilweşînim, mezintir ava bikim, û hemû genim û malê xwe li wir bicivînim.’ ¹⁹Û ezê ji canê xwe re bibêjim: ‘Canê min, ji te re gelek tişt ji bo gelek salan hatine civandin — rehet bike, bixwe, vexwe, kêfa xwe bike.’

²⁰Lê Bavê me jê re got: ‘Ey bêaqil! Îşev canê te ji te tê xwestin. Vêca tişta ku te amade kiriye, wê a kê be?’ ²¹Bi kesê ku xezîneyê ji xwe re dicivîne lê li ber Bavê me ne zengîn e, wiha tê.”

Bavê me dizane hûn hewceyî çi ne

²²Paşê Îsa ji şagirtên xwe re got: “Loma ez ji we re dibêjim: ji bo jiyana xwe xem nekin — ka hûnê çi bixwin — an ji bo bedena xwe — ka hûnê çi li xwe bikin. ²³Çimkî jiyan ji xwarinê mezintir e, û beden ji cilan. ²⁴Li qijikan binêrin: ew ne tov diçînin û ne jî didirûn, ne embar û ne jî hungir heye, lê jî Bavê me wan xwedî dike. Hûn çiqasî ji çûkan hêjatir in! ²⁵Kî ji we bi xemkirinê dikare saetekê li jiyana xwe zêde bike? ²⁶Madem hûn nikarin tiştekî wiha biçûk bikin, çima hûn ji bo yên mayî xem dikin? ²⁷Bala xwe bidinê ka sosin çawa şîn tên: ne xebat, ne jî rêsin. Lê ez ji we re dibêjim, hetta Silêman jî di hemû heşmeta xwe de wekî yekî ji van nehate xemilandin. ²⁸Heke Bavê me giyayê zeviyê wiha bixemilîne — ê ku îro li wir e û sibe tê avêtin firnê — wê çiqasî zêdetir we bixemilîne, ey kêmbawerno?

²⁹Li pey tişta ku hûnê bixwin an vexwin negerin, û xem nekin. ³⁰Çimkî hemû miletên dinyayê li pey van tiştan digerin; Bavê we dizane hûn hewceyî van in. ³¹Lê belê, li pey padîşahiya Bavê me bigerin, û ev tişt jî wê ji we re bên dayîn.

³²“Netirsin, ey keriyê biçûk, çimkî Bavê we xwestiye ku padîşahiyê bide we. ³³Malê xwe bifroşin û bidin belengazan. Ji xwe re kîsikên ku kevn nabin çêkin — xezîneyeke nebêhmayî li ezmanan, cihê ku tu diz nêzî wê nabe û tu kêz wê xera nake. ³⁴Çimkî xezîneya we li ku be, dilê we jî wê li wir be.

Gava Axa Vedigere Amade bin

³⁵“Bila cilên we li ber xizmetê amade bin, û çirayên xwe pêxistî bihêlin, ³⁶wekî xizmetkarên ku li benda vegera axayê xwe ji şahiya dawetê ne, da ku gava ew tê û deriyê dixe, ew tavilê deriyê vekin. ³⁷Xwezî bi wan xizmetkarên ku axa gava tê wan hişyar dibîne. Bi rastî ez ji we re dibêjim, ewê cilên xwe ji bo xizmetê li xwe bike, wan li ser sifrê rûnîne, û were xizmeta wan bike. ³⁸Çi ew nîvê şevê were çi berî berbangê, xwezî bi wan xizmetkaran heke ew wan amade bibîne. ³⁹Vê bizanin: heke xwedîmal bizanibûya diz di kîjan saetê de tê, wê nehiştibûya ku mala wî bê şikandin. ⁴⁰Hûn jî divê amade bin — Kurê Mirov di saeta ku hûn hêvî nakin de tê.”

⁴¹Petrûs got: “Ya Xudan, tu vê meselê ji me re dibêjî, an ji bo her kesî?”

⁴²Xudan bersiv da: “Kî ye gerînendeyê dilsoz û zana ku axa ew li ser xizmetkarên mala xwe dike serkar, da ku para wan di dema rast de bide wan? ⁴³Xwezî bi wî xizmetkarê ku axa gava vedigere wî wiha dike dibîne. ⁴⁴Bi rastî ez ji we re dibêjim, ewê wî li ser hemû malê xwe serkar bike. ⁴⁵Lê heke ew xizmetkar di dilê xwe de bibêje: ‘Axayê min di hatina xwe de dereng dimîne,’ û dest bi lêdana xizmetkaran, mêr û jin, bike, û bixwe, vexwe û serxweş bibe, ⁴⁶axayê wî xizmetkarî wê di rojeke ku ew hêvî nake, di saeteke ku ew nizane de were, wî bike du par, û cihê wî di nav bêbaweran de bide. ⁴⁷Xizmetkarê ku daxwaza axayê xwe zanîbû lê amade nebû û li gorî wê tev negeriya, wê gelek lêdan bixwe. ⁴⁸Lê ê ku nizanîbû, lê tişta ku hêjayî cezayê bû kir, wê hindik lêdan bixwe. Ji her kesê ku gelek jê re hatibe dayîn, gelek wê jê bê xwestin; ê ku gelek lê hatibe emanet kirin, hê zêdetir wê jê bê xwestin.

Kur Agir Tîne, Ne Aştî

⁴⁹“Ez hatim ku agir biavêjim ser erdê — xwezî ew niha pêketibûya! ⁵⁰Lê imadeyek heye ku divê ez tê re derbas bibim, û ez çiqasî tengezar im heta ku ew pêk bê! ⁵¹Ma hûn difikirin ku ez hatim aştiyê li ser erdê bînim? Na, ez ji we re dibêjim, lê dubendiyê. ⁵²Ji niha pê ve, wê di malekê de pênc kes ji hev biqetin — sê li dijî duduyan û du li dijî sisiyan. ⁵³Ewê ji hev biqetin — bav li dijî kur û kur li dijî bav, dayik li dijî keç û keç li dijî dayik, xesû li dijî bûka xwe û bûk li dijî xesûyê.”

⁵⁴Wî herwiha ji elaletê re got: “Gava hûn ewrekî ku ji rojavayê radibe dibînin, hûn tavilê dibêjin: ‘Baran tê,’ û wiha jî dibe.

⁵⁵Û gava bayê başûr dikişe, hûn dibêjin: ‘Wê germ be,’ û wiha jî dibe. ⁵⁶Ey durûno! Hûn dizanin çawa rûyê erd û ezman bixwînin. Çima hûn nizanin vê dema niha bixwînin?

⁵⁷“Û çima hûn bi xwe tişta rast dadbar nakin? ⁵⁸Gava tu bi gilîkarê xwe re diçî cem hakim, di rê de bixebite ku tu bi wî re li hev werî, nexwe dibe ku ew te bikişîne cem dadger, û dadger te bide destê memûr, û memûr te biavêje zindanê. ⁵⁹Ez ji te re dibêjim, tu dernayê heta ku te pereyê herî dawî jî nedabe.”