Lûqa 11 FHB Father's Heart Bible™

Beş 11.

11 ¹Ew li cihekî dua dikir; gava ku xilas kir, yek ji şagirtên wî jê re got: “Ya Xudan, çawa ku Yûhenna jî dua kirin fêrî şagirtên xwe kir, tu jî me fêrî duakirinê bike.”

²Wî ji wan re got: “Gava hûn dua dikin, bibêjin: Bavo, bila navê te pîroz bê hesibandin. Bila padîşahiya te bê. ³Nanê me yê rojane, her roj bide me. ⁴Û gunehên me jî bibexşîne, çimkî em bi xwe jî her kesê ku deyndarê me ye dibexşînin. Û me nebe nav ceribandinê.”

⁵Wî ji wan re got: “Kîjan ji we hevalek heye û nîvê şevê here ba wî û jê re bibêje, ‘Hevalo, sê nanan bide min deyn,

⁶çimkî hevalekî min ji rê hat, û tiştek tune ku ez pêşkêşî wî bikim,’

⁷û ew ji hundir bersiv bide, ‘Min aciz meke; derî jixwe girtiye, û zarokên min bi min re di nav cîh de ne. Ez nikarim rabim û tiştekî bidim te’?

⁸Ez ji we re dibêjim: Her çend hevalê razayî bi tenê ji ber ku ew heval in ranebe û tiştekî nedê wî, lê ji ber bêşermiya domdar a hevalê ku dixwaze, ewê rabe û her tiştê ku ji wî re lazim e bidê.”

⁹“Ez ji we re dibêjim: bixwazin, ewê ji we re bê dayîn; bigerin, ewê hûn bibînin; lê bixin, ewê ji we re bê vekirin.

¹⁰Her kesê ku dixwaze distîne; yê ku digere dibîne; û ji yê ku lê dixe re ewê bê vekirin.

¹¹Kîjan bav di nav we de heye ku, heke kurê wî masiyekî bixwaze, ji dêvla wê maran bidê;

¹²an heke hêkekê bixwaze, dûpişkekê bidê?

¹³Heke hûn, her çend xerab in jî, dizanin çawa diyariyên baş bidin zarokên xwe, Bav ê li ezmanan çiqasî zêdetir Ruhê Pîroz dide wan ên ku ji wî dixwazin!”

Padîşahiya Bavê me Hat

¹⁴Ew cinê ku lal bû derdixist. Gava ku ew derket, mirovê lal peyivî, û elaletê şaş ma. ¹⁵Lê hin ji wan gotin: “Ew bi Beelzebûl, serekê cinan, cinan derdixe,” ¹⁶lê hinên din, ji bo ku wî biceribînin, ji wî nîşanek ji ezmên dixwestin.

¹⁷Lê wî fikrên wan dizanîn, loma ji wan re got: “Her padîşahiya ku di nav xwe de parçe bûbe wêran dibe, û malek ku li dijî malekê parçe bûbe dikeve.

¹⁸Heke Şeytan jî di nav xwe de parçe bûbe, padîşahiya wî çawa wê bisekine? Çimkî hûn dibêjin ku ez bi Beelzebûl cinan derdixim.

¹⁹Heke ez bi Beelzebûl cinan derdixim, kurên we bi kê wan derdixin? Loma ewê li we daweriyê bikin.

²⁰Lê heke ez bi tiliya Bavê me cinan derdixim, êdî Padîşahiya Bavê me gihîştiye we.

²¹Gava ku mirovekî xurt, bi temamî çekdar, qesra xwe diparêze, milkê wî ewle ye.

²²Lê gava ku yekî xurttir êrîşî wî bike û bi ser wî de were, êrîşkar çekên ku mirovê xurt pê bawer dikir jê distîne û talanê wî parve dike.

²³Yê ku bi min re nebe, li dijî min e, û yê ku bi min re kom neke, belav dike.

²⁴Gava ku ruhekî gemarî ji mirovekî derdikeve, ew di deverên hişk re digere û rihetiyê digere. Gava ku nabîne, dibêje, ‘Ezê vegerim mala ku min berda.’ ²⁵Û gava ku tê, malê paqijkirî û rêkûpêkkirî dibîne.

²⁶Paşê ew diçe û heft ruhên din ên ji xwe xerabtir tîne; ew dikevin hundir û li wir rûdinin, û rewşa dawî ya wî mirovî ji ya pêşî xerabtir dibe.”

²⁷Gava ku wî ev digot, jinekê di nav elaletê de bang kir: “Xwezî bi zikê ku tu hilgirtî, û bi memikên ku te şîr dan!”

²⁸Lê wî got: “Belkî bêtir xwezî bi wan ên ku peyva Bavê me dibihîsin û wê diparêzin!”

Yekî Mezintir ji Yûnis li Vir e

²⁹Gava ku elalet kom bûn, dest pê kir û got: “Ev nifş nifşekî xerab e. Ew nîşanê digere, lê ji bilî nîşanê Yûnis tu nîşan jê re nayê dayîn. ³⁰Çimkî çawa ku Yûnis bû nîşan ji xelkê Nînewayê re, Kurê Mirov jî wê wiha be ji vî nifşî re. ³¹Qiraliça Başûr wê di daweriyê de bi xelkê vî nifşî re rabe û wan mehkûm bike—ew ji dawiya erdê hat ku biaqiliya Silêman bibihîse, û va ye, tiştekî mezintir ji Silêman li vir e.

³²Xelkê Nînewayê wê di daweriyê de bi vî nifşî re rabin û wî mehkûm bikin, çimkî gava ku Yûnis mizgînî da wan ew tobe kirin, û yekî mezintir ji Yûnis li vir e.

Çirayê Beden

³³Tu kes çirayekê pê naxe û wê daxe jêrzemînê an di bin selikê de datîne, lê li ser şamdanê datîne, da ku yên ku dikevin hundir ronahiyê bibînin. ³⁴Çavê te çirayê bedena te ye: gava ku ew saxlem be, hemû bedena te tije ronahî ye; gava ku xerab be, bedena te tije tarî ye.

³⁵Loma hişyar be ku ronahiya di nav te de ne tarî be.

³⁶Loma heke hemû bedena te tije ronahî be, bê tu beşa tarî, ewê bi temamî geş be—mîna çirayekê ku tîrêja xwe li ser te dide.”

Wey li Dîndariya Vala

³⁷Gava ku ew dipeyivî, Fêrisiyekî ew vexwend ku bi wî re bixwe; ew çû hundir û li ser sifreyê rûnişt. ³⁸Fêrisî şaş ma gava ku dît ku ew berî xwarinê pêşî destên xwe neşuştin.

³⁹Û Xudan jê re got: “Niha hûn Fêrisî kasik û sênî ji derve paqij dikin, lê hundirê we tije çavbirçîtî û xerabî ye. ⁴⁰Gêlo! Ma yê ku derve çêkir, hundir jî çênekir?

⁴¹Lê tiştên ku di hundir de ne bidin feqîran, û her tişt wê ji we re paqij bibe.

⁴²Lê wey li we Fêrisiyan! Hûn deheka pûng, sidabê û her riyanê tînin, lê dadperweriyê û hezkirina Bavê me paşguh dikin. Divê we ev kiribûna, bêyî ku hûn yên din paşguh bikin.

⁴³Wey li we Fêrisiyan! Çimkî hûn ji kursiyên pêşî yên di kinîştan de û silavên di bazaran de hez dikin.

⁴⁴Wey li we! Çimkî hûn mîna goristanên bênîşan in, û mirov bêyî ku bizanin li ser wan dimeşin.”

⁴⁵Yek ji şerîetzanan bersiva wî da: “Mamoste, bi gotina van tiştan tu me jî heqaret dikî.”

⁴⁶Û wî got: “Çiqas wey li we jî, hûn zanayên şerîetê! Hûn barên giran li mirovan bar dikin, lê bi tiliyekê jî destê xwe nadin wan baran.

⁴⁷Wey li we! Hûn gorên pêxemberan ava dikin, lê ew bavên we bûn ên ku ew kuştin.

⁴⁸Loma hûn şahid in û kirinên bavên xwe pesend dikin, çimkî wan ew kuştin û hûn gorên wan ava dikin.

⁴⁹Loma biaqiliya Bavê me jî got, ‘Ezê ji wan re pêxember û şandiyan bişînim; hinan ji wan ewê bikujin û ezyetê bidin.’

⁵⁰da ku xwîna hemû pêxemberan a ku ji damezrandina dinyayê ve rijandiye li ser vî nifşî bê hesibandin,

⁵¹ji xwîna Habîl heta xwîna Zekeriya, yê ku di navbera gorîgeh û cihê pîroz de mir. Erê, ez ji we re dibêjim, ewê li ser vî nifşî bê hesibandin.

⁵²Wey li we şerîetzan! Çimkî we mifteya zanînê jê bir—hûn neketin hundir, û we ew ên ku diketin asteng kirin.”

⁵³Gava ku ew ji wir derket, nivîskar û Fêrisiyan dest pê kir ku bi hêrs lê bibin û wî zorê bidin ku li ser gelek tiştan bipeyive, ⁵⁴li pirsa wî difikirîn, da ku wî bi tiştekî ku dibe ku bibêje bigirin.