Ewangelia Łukasza 11

Rozdział 11.

11 ¹Modlił się w pewnym miejscu; a gdy skończył, jeden z jego uczniów powiedział do niego: „Panie, naucz nas modlić się, jak i Jan nauczył swoich uczniów”.

²Powiedział do nich: „Gdy się modlicie, mówcie: Ojcze, niech twoje imię będzie czczone jako święte. Niech przyjdzie twoje Królestwo. ³Dawaj nam każdego dnia nasz chleb powszedni. ⁴I odpuść nam nasze grzechy, bo i my sami odpuszczamy każdemu, kto jest nam winien. I nie wódź nas na pokuszenie”.

⁵Powiedział do nich: „Któż z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: «Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby,

⁶„bo przyjaciel mój przybył do mnie z podróży, a nie mam mu czego podać»,

⁷„a on z wewnątrz odpowie: «Nie naprzykrzaj mi się; drzwi są już zamknięte, a moje dzieci są ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i niczego ci dać»?

⁸„Powiadam wam: nawet jeśli nie wstanie i nic mu nie da z tego powodu, że są przyjaciółmi, to przez natarczywą bezczelność proszącego śpiący wstanie i da mu, czego tylko potrzebuje”.

⁹„Powiadam wam: proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a będzie wam otworzone.

¹⁰„Każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a temu, kto kołacze, będzie otworzone.

¹¹„Czy jest wśród was taki ojciec, który, gdy syn prosi go o rybę, poda mu zamiast ryby węża;

¹²„albo gdy prosi o jajo, poda mu skorpiona?

¹³„Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba da Ducha Świętego tym, którzy go proszą!”

Nadeszło Królestwo naszego Ojca

¹⁴Wypędzał demona, który był niemy. Gdy ten wyszedł, niemy człowiek przemówił, a tłumy się zdumiały. ¹⁵Lecz niektórzy z nich mówili: „Przez Belzebuba, władcę demonów, wypędza demony”, ¹⁶inni zaś, wystawiając go na próbę, żądali od niego znaku z nieba.

¹⁷Ale on, znając ich myśli, powiedział do nich: „Każde królestwo rozdzielone przeciwko sobie pustoszeje, a dom na dom podzielony upada.

¹⁸„Jeśli i szatan jest rozdzielony przeciwko sobie, jakże ostoi się jego królestwo? Mówicie bowiem, że wypędzam demony przez Belzebuba.

¹⁹„Jeśli ja wypędzam demony przez Belzebuba, to przez kogo wypędzają je wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami.

²⁰„Lecz jeśli ja wypędzam demony palcem naszego Ojca, to przyszło do was Królestwo naszego Ojca.

²¹„Gdy uzbrojony mocarz strzeże swego pałacu, bezpieczne jest jego mienie.

²²„Lecz gdy mocniejszy od niego napadnie go i pokona, zabiera zbroję, której ten ufał, i rozdziela swoje łupy.

²³„Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie, a kto nie zbiera ze mną, rozprasza.

²⁴„Gdy duch nieczysty wyjdzie z człowieka, przechodzi przez suche okolice, szukając odpoczynku. Nie znajdując go, mówi: «Wrócę do domu, który opuściłem». ²⁵A gdy przychodzi, zastaje dom wymieciony i uporządkowany.

²⁶„Wtedy idzie i bierze siedem innych duchów, gorszych od siebie; wchodzą i mieszkają tam, a ostateczny stan tego człowieka staje się gorszy niż pierwszy”.

²⁷Gdy to mówił, pewna kobieta z tłumu zawołała: „Błogosławione łono, które cię nosiło, i piersi, które cię karmiły!”

²⁸Lecz on powiedział: „Błogosławieni raczej ci, którzy słuchają słowa naszego Ojca i strzegą go!”

Ktoś większy niż Jonasz jest tutaj

²⁹A gdy tłumy się gromadziły, zaczął mówić: „To pokolenie jest pokoleniem złym. Szuka znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany oprócz znaku Jonasza. ³⁰Bo jak Jonasz stał się znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie i Syn Człowieczy dla tego pokolenia. ³¹Królowa Południa powstanie na sądzie z ludźmi tego pokolenia i potępi ich — przybyła bowiem z krańców ziemi, aby słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś większego niż Salomon.

³²„Mieszkańcy Niniwy powstaną na sądzie z tym pokoleniem i potępią je, bo nawrócili się, gdy Jonasz głosił, a oto tu jest ktoś większy niż Jonasz.

Lampa ciała

³³„Nikt nie zapala lampy i nie stawia jej w piwnicy ani pod korcem, lecz na świeczniku, aby ci, którzy wchodzą, widzieli światło. ³⁴Lampą ciała jest twoje oko: gdy jest zdrowe, całe twoje ciało jest pełne światła; gdy zaś jest chore, twoje ciało jest pełne ciemności.

³⁵„Uważaj więc, czy światło, które jest w tobie, nie jest ciemnością.

³⁶„Jeśli więc całe twoje ciało jest pełne światła i nie ma w nim żadnej ciemnej cząstki, będzie całe jasne — jak lampa, która oświeca cię swoim blaskiem”.

Biada pustej religii

³⁷Gdy mówił, pewien faryzeusz zaprosił go, aby u niego zjadł; wszedł więc i zajął miejsce przy stole. ³⁸Faryzeusz zaś zdziwił się, widząc, że nie umył się najpierw przed posiłkiem.

³⁹A Pan powiedział do niego: „Wy, faryzeusze, oczyszczacie kielich i misę z zewnątrz, ale wasze wnętrze pełne jest chciwości i zła. ⁴⁰Głupcy! Czyż ten, kto uczynił to, co zewnętrzne, nie uczynił także tego, co wewnętrzne?

⁴¹„Dajcie raczej ubogim to, co jest wewnątrz, a wszystko będzie dla was czyste.

⁴²„Lecz biada wam, faryzeusze! Dajecie dziesięcinę z mięty, ruty i każdego zioła, a pomijacie sprawiedliwość i miłość naszego Ojca. To należało czynić, a tamtego nie pomijać.

⁴³„Biada wam, faryzeusze! Bo lubicie pierwsze miejsca w synagogach i pozdrowienia na rynkach.

⁴⁴„Biada wam! Bo jesteście jak nieoznaczone groby, po których ludzie chodzą, nie wiedząc o tym”.

⁴⁵Jeden z uczonych w Prawie odpowiedział mu: „Nauczycielu, mówiąc to, znieważasz także nas”.

⁴⁶A on powiedział: „Biada i wam, znawcy Prawa! Obciążacie ludzi brzemionami nie do uniesienia, a sami ani jednym palcem nie dotykacie tych brzemion.

⁴⁷„Biada wam! Budujecie grobowce proroków, a to wasi ojcowie ich zabili.

⁴⁸„Jesteście więc świadkami i pochwalacie czyny swoich ojców, bo oni ich zabili, a wy budujecie im grobowce.

⁴⁹„Dlatego też mądrość naszego Ojca powiedziała: «Poślę do nich proroków i apostołów, a niektórych z nich zabiją i będą prześladować».

⁵⁰„aby krew wszystkich proroków, przelana od założenia świata, została policzona temu pokoleniu,

⁵¹„od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem. Tak, powiadam wam, będzie policzona temu pokoleniu.

⁵²„Biada wam, znawcy Prawa! Bo zabraliście klucz poznania — sami nie weszliście, a tym, którzy wchodzili, przeszkodziliście”.

⁵³A gdy stamtąd wyszedł, uczeni w Piśmie i faryzeusze zaczęli gwałtownie na niego nastawać i wypytywać go o wiele rzeczy, ⁵⁴czyhając na niego, aby pochwycić go na jakimś słowie.