Ota yetmish ikki kishini yuboradi

Hosil Otasi tomonidan jo'natilgan yetmish ikki kishi jinlar ularga bo'ysunganidan hayajonlanib qaytadi, Iso esa ularga buning o'rniga boshqa narsadan quvonishni aytadi. Bir qonunshunosning kim qo'shni hisoblanadi, degan savoliga yo'ldagi samariyalik haqidagi hikoya bilan javob beriladi. Bob ikki opa-singil o'rtasidagi bahs bilan tugaydi.

10-bob.

Shundan soʻng Rabbimiz yana yetmish ikki kishini tayinladi va Oʻzi bormoqchi boʻlgan har bir shaharu joyga ularni ikki-ikkitadan Oʻzidan oldin yubordi.

U ularga dedi: “Hosil moʻl, ammo ishchilar oz. Shuning uchun hosil Otasidan Oʻz hosiliga ishchilar yuborishini soʻranglar. Boringlar! Mana, Men sizlarni boʻrilar orasiga qoʻzilarday yuboryapman. Na hamyon, na xalta, na choriq olinglar, yoʻlda hech kim bilan salomlashib ham oʻtirmanglar. Qaysi uyga kirsangiz, avval: «Bu uyga tinchlik boʻlsin», deb aytinglar. Agar u yerda tinchlik odami boʻlsa, tinchligingiz uning ustida qoladi; boʻlmasa, sizlarga qaytib keladi. Oʻsha uyda qolib, oldingizga qoʻyilganini yeb-ichinglar, chunki ishchi oʻz haqiga loyiqdir. Uydan uyga koʻchib yurmanglar. Qaysi bir shaharga kirsangiz va sizlarni qabul qilsalar, oldingizga qoʻyilganini yenglar. U yerdagi bemorlarni sogʻaytiringlar va ularga: «Otamizning Shohligi sizlarga yaqinlashdi», deb aytinglar. Lekin sizlarni qabul qilmaydigan shaharga kirganingizda, uning koʻchalariga chiqib shunday denglar: «Shahringizning oyoqlarimizga yopishgan changini ham sizlarga qarshi qoqib tashlaymiz. Shunga qaramay, buni bilib qoʻyinglar: Otamizning Shohligi yaqinlashdi». Sizlarga aytamanki, oʻsha kuni Sadum uchun oʻsha shaharga qaraganda yengilroq boʻladi.

Holingga voy, Xorazin! Holingga voy, Baytsayda! Sizlar orasida koʻrsatilgan moʻjizalar Tir va Sidonda roʻy berganida, ular qanor kiyib, kul ichida oʻtirgan holda allaqachon tavba qilgan boʻlardilar. Lekin hukm kunida Tir va Sidon uchun sizlarga qaraganda yengilroq boʻladi. Sen esa, Kafarnahum, osmongacha koʻtarilarmiding? Sen oʻliklar diyorigacha tushirilasan. Sizlarga quloq solgan Menga quloq solgan boʻladi; sizlarni rad etgan Meni rad etgan boʻladi; Meni rad etgan esa Meni Yuborganni rad etgan boʻladi.”

Yetmish ikki kishi quvonch bilan qaytib kelib dedi: “Hazratim, hatto jinlar ham Sizning nomingiz bilan bizga boʻysunyapti.”

U ularga dedi: “Men shaytonning chaqmoqday osmondan tushganini koʻrdim. Mana, Men sizlarga ilonu chayonlarni oyoq osti qilish va dushmanning butun kuchi ustidan hokimiyat berdim — hech narsa sizlarga zarar yetkazmaydi. Lekin ruhlar sizlarga boʻysunayotganidan quvonmanglar — ismlaringiz osmonda yozilganidan quvoninglar.”

Oʻsha payt Iso Muqaddas Ruhda quvonib dedi: “Ey Ota, osmonu yerning Hukmdori, Men Senga hamdlar aytaman — Sen bu narsalarni dono va aqlli kishilardan yashirib, ularni goʻdaklarga ochib berding. Ha, Ota, chunki bu Senga maʼqul keldi.”

“Hamma narsa Menga Otam tomonidan berilgan. Oʻgʻil kimligini Otadan boʻlak hech kim bilmaydi, Ota kimligini esa Oʻgʻildan hamda Oʻgʻil Uni oshkor qilishni istagan kishidan boʻlak hech kim bilmaydi.”

Soʻng shogirdlariga oʻgirilib, maxfiy ravishda dedi: “Sizlar koʻrayotgan narsalarni koʻrayotgan koʻzlar baxtlidir! Zero sizlarga aytamanki, koʻplab paygʻambarlaru shohlar sizlar koʻrayotgan narsalarni koʻrishni istadilar-u, ammo koʻrmadilar; sizlar eshitayotgan narsalarni eshitishni istadilar-u, ammo eshitmadilar.”

Mehribon samariyalik haqidagi masal

Bir Tavrot ustozi oʻrnidan turib, Uni sinamoqchi boʻldi: “Ustoz, abadiy hayotga meros boʻlish uchun nima qilishim kerak?”

Iso unga dedi: “Tavrotda nima yozilgan? Uni qanday oʻqiysan?”

U javob berdi: “Otangni butun qalbing bilan, butun joning bilan, butun kuching bilan, butun aqling bilan sev, qoʻshningni esa oʻzingday sev.”

Iso unga dedi: “Toʻgʻri javob berding. Shuni qil, shunda yashaysan.”

Lekin u oʻzini oqlamoqchi boʻlib, Isodan soʻradi: “Xoʻsh, qoʻshnim kim?”

Iso dedi: “Bir odam Quddusdan Erixoga tushib ketayotganda qaroqchilar qoʻliga tushib qoldi. Ular uning kiyimlarini yechib, oʻzini kaltaklab, chala oʻlik holda tashlab ketishdi. Oʻsha yoʻldan tasodifan bir ruhoniy tushib kelayotgan edi; uni koʻrib, narigi tomondan oʻtib ketdi. Xuddi shunday, bir levizoda ham oʻsha joyga kelib, uni koʻrdi-yu, narigi tomondan oʻtib ketdi. Lekin oʻsha yoʻldan ketayotgan bir samariyalik uni koʻrib qoldi va uni koʻrgach, rahmi keldi. U uning oldiga borib, yaralarini bogʻladi, ustiga zaytun moyi va may quydi, oʻz uloviga oʻtqazib, mehmonxonaga olib bordi va unga gʻamxoʻrlik qildi. Ertasi kuni u ikkita kumush tanga chiqarib, mehmonxona egasiga berdi va dedi: «Bunga qarab tur. Agar koʻproq xarajat qilsang, qaytib kelganimda senga toʻlayman». Sening fikringcha, bu uch kishidan qaysi biri qaroqchilar qoʻliga tushgan odamga qoʻshni boʻldi?”

U javob berdi: “Unga rahm-shafqat koʻrsatgani.” Iso unga dedi: “Bor, sen ham shunday qil.”

Marta va Maryam

Ular yoʻl yurib ketayotganda, Iso bir qishloqqa kirdi. Marta ismli bir ayol Uni oʻz uyiga qabul qildi. Uning Maryam ismli bir singlisi bor edi. Maryam Rabbimizning oyoqlari oldida oʻtirib, Uning taʼlimini tinglardi. Lekin Marta koʻp xizmat tashvishi bilan band edi. U Isoning oldiga kelib dedi: “Hazratim, singlim meni xizmatni yolgʻiz qilishga qoldirib ketganiga parvoyingiz yoʻqmi? Unga menga yordam berishni ayting.”

Lekin Rabbimiz unga javob berdi: “Marta, Marta, sen koʻp narsalardan xavotirlanib, tashvishga tushyapsan, ammo faqat bitta narsa zarur. Maryam yaxshi ulushni tanladi; bu undan tortib olinmaydi.”