Luka 10

10 ¹Bundan sonra Rab, yetmiş iki kişi daha görevlendirdi. Onları ikişer ikişer, kendisinin gitmeye niyetlendiği her kente ve her yere kendi önünden gönderdi.

²Onlara şöyle dedi: «Ürün bol, ama işçi az. Bunun için hasadın Babası'na yalvarın da, kendi hasadına işçiler göndersin. ³Gidin! İşte, sizi kurtların arasına kuzular gibi gönderiyorum. ⁴Yanınıza ne kese, ne torba, ne de çarık alın; yolda kimseyi selamlamayın. ⁵Hangi eve girerseniz, önce ‹Bu eve esenlik olsun!› deyin. ⁶Orada esenliğe layık biri varsa, esenliğiniz onun üzerinde kalacak; yoksa size geri dönecek. ⁷O evde kalın; önünüze konanı yiyip için, çünkü işçi ücretini hak eder. Evden eve taşınmayın. ⁸Bir kente girdiğinizde sizi kabul ederlerse, önünüze konanı yiyin. ⁹Oradaki hastaları iyileştirin ve onlara, ‹Babamız'ın egemenliği size yaklaştı› deyin. ¹⁰Ama bir kente girdiğinizde sizi kabul etmezlerse, o kentin sokaklarına çıkıp şöyle deyin: ¹¹‹Kentinizden ayaklarımıza yapışan tozu bile size karşı silkeliyoruz. Yine de şunu bilin: Babamız'ın egemenliği yaklaştı.› ¹²Size şunu söyleyeyim: O gün Sodom'un hali, o kentin halinden daha dayanılır olacak.

¹³«Vay haline, ey Horazin! Vay haline, ey Beytsayda! Sizde yapılan mucizeler Sur ile Sayda'da yapılmış olsaydı, çoktan çul kuşanıp kül içinde oturarak tövbe ederlerdi. ¹⁴Ne var ki yargı gününde Sur ile Sayda'nın hali, sizin halinizden daha dayanılır olacak. ¹⁵Ya sen, ey Kefarnahum, göğe mi çıkarılacaksın? Ölüler diyarına indirileceksin. ¹⁶Sizi dinleyen beni dinlemiş olur; sizi reddeden beni reddetmiş olur; beni reddeden de beni göndereni reddetmiş olur.»

¹⁷Yetmiş iki kişi sevinçle geri döndü ve, «Rab, senin adınla cinler bile bize boyun eğiyor» dediler.

¹⁸İsa onlara şöyle dedi: «Şeytan'ın gökten şimşek gibi düştüğünü gördüm. ¹⁹İşte, yılanları ve akrepleri, düşmanın bütün gücünü ayak altında ezme yetkisini size verdim. Hiçbir şey size zarar vermeyecek. ²⁰Bununla birlikte, ruhların size boyun eğmesine sevinmeyin; adlarınızın gökte yazılı olmasına sevinin.»

²¹O anda İsa Kutsal Ruh'ta coşarak şöyle dedi: «Baba, yerin ve göğün Egemeni, sana övgüler sunarım. Çünkü bunları bilge ve akıllı kişilerden gizleyip küçük çocuklara açıkladın. Evet Baba, senin isteğin buydu.»

²²«Babam her şeyi bana teslim etti. Oğul'un kim olduğunu Baba'dan başka kimse bilmez; Baba'nın kim olduğunu da Oğul'dan ve Oğul'un O'nu tanıtmayı seçtiği kişilerden başka kimse bilmez.»

²³Sonra öğrencilerine dönüp onlara özel olarak şöyle dedi: «Sizin gördüklerinizi gören gözlere ne mutlu! ²⁴Size şunu söyleyeyim: Nice peygamber ve kral, sizin gördüklerinizi görmek istedi, ama göremedi; sizin işittiklerinizi işitmek istedi, ama işitemedi.»

İyi Samiriyeli Benzetmesi

²⁵Bir din bilgini ayağa kalkıp O'nu sınamak için, «Öğretmen, sonsuz yaşamı miras almak için ne yapmalıyım?» dedi.

²⁶İsa ona, «Kutsal Yasa'da ne yazılmıştır? Orada ne okuyorsun?» dedi.

²⁷Adam şöyle yanıtladı: «Baban'ı bütün yüreğinle, bütün canınla, bütün gücünle ve bütün aklınla seveceksin; komşunu da kendin gibi seveceksin.»

²⁸İsa ona, «Doğru yanıt verdin. Bunu yap, yaşayacaksın» dedi.

²⁹Ama adam kendini haklı çıkarmak isteyerek İsa'ya, «Peki, komşum kim?» diye sordu.

³⁰İsa şöyle karşılık verdi: «Adamın biri Yeruşalim'den Eriha'ya inerken haydutların eline düştü. Onu soyup dövdüler, yarı ölü bırakıp gittiler. ³¹O sırada bir kâhin o yoldan iniyordu; adamı görünce yolun öbür yanından geçip gitti. ³²Bir Levili de oraya varıp adamı görünce yolun öbür yanından geçip gitti. ³³Ama o yoldan geçen bir Samiriyeli adama rastladı; onu görünce yüreği şefkatle doldu. ³⁴Yanına gitti, yaralarını sardı; üzerine zeytinyağıyla şarap döktü. Sonra adamı kendi hayvanına bindirip bir hana götürdü ve onunla ilgilendi. ³⁵Ertesi gün iki gümüş para çıkarıp hancıya verdi ve, ‹Onunla ilgilen. Bundan fazla ne harcarsan, dönüşümde sana öderim› dedi. ³⁶Sence bu üç kişiden hangisi, haydutların eline düşen adama komşu gibi davrandı?»

³⁷Din bilgini, «Ona merhamet eden» dedi. İsa ona, «Git, sen de öyle yap» dedi.

Marta ile Meryem

³⁸Yola devam ederlerken İsa bir köye girdi. Marta adında bir kadın O'nu evinde ağırladı. ³⁹Marta'nın Meryem adında bir kızkardeşi vardı. Meryem, Rab'bin ayakları dibine oturmuş, O'nun öğretisini dinliyordu. ⁴⁰Marta ise hizmet işlerinin çokluğundan ötürü telaş içindeydi. İsa'nın yanına gelip, «Rab, kardeşimin beni hizmet etmeye tek başıma bıraktığına aldırmıyor musun? Söyle de bana yardım etsin» dedi.

⁴¹Rab ona şöyle yanıt verdi: «Marta, Marta, sen birçok şey için kaygılanıp telaşlanıyorsun. ⁴²Oysa gerekli olan tek şey var. Meryem iyi olanı seçti ve bu ondan alınmayacak.»