हाम्रा पिताले बहत्तर जनालाई पठाउनुहुन्छ
फसलका पिताले पठाउनुभएका बहत्तर जना दुष्ट आत्माहरूले आफ्नो कुरा मान्छन् भनेर रमाउँदै फर्कन्छन्, र येशू तिनीहरूलाई बरु अर्कै कुरामा रमाउन भन्नुहुन्छ। छिमेकी को हो भन्ने एक जना व्यवस्थाका पण्डितको प्रश्नको जवाफ बाटोमा एक जना सामरीद्वारा दिइन्छ। यो दुई दिदीबहिनीबीचको विवादमा टुङ्गिन्छ।
10 1यसपछि, प्रभुले अरू बहत्तर जनालाई नियुक्त गर्नुभयो, र उहाँ आफैँ जान लाग्नुभएको हरेक सहर र ठाउँमा तिनीहरूलाई दुई-दुई गरी आफूभन्दा अगाडि पठाउनुभयो।
2उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “फसल त प्रशस्त छ, तर खेतालाहरू थोरै छन्। त्यसैले फसलका पितालाई आफ्नो फसलमा खेतालाहरू पठाइदिनुहोस् भनी बिन्ती गर। 3जाओ! हेर, म तिमीहरूलाई ब्वाँसाहरूका बीचमा थुमाहरूलाई झैँ पठाउँदै छु। 4न थैली, न झोला, न जुत्ता बोक, र बाटोमा कसैलाई अभिवादन नगर। 5तिमीहरू जुनसुकै घरमा पस्छौ, पहिले यसो भन, ‘यस घरमा शान्ति होस्।’ 6त्यहाँ शान्तिको मानिस छ भने, तिमीहरूको शान्ति त्यसमाथि रहनेछ; छैन भने, त्यो तिमीहरूकहाँ फर्केर आउनेछ। 7त्यही घरमा बस, र जे दिइन्छ त्यही खाँदै-पिउँदै गर, किनकि खेतालो आफ्नो ज्यालाको योग्य हुन्छ। घर-घर नसर। 8तिमीहरू जुनसुकै सहरमा पस्दा तिनीहरूले तिमीहरूलाई स्वागत गरे भने, तिमीहरूको अगाडि जे राखिन्छ त्यही खाओ। 9त्यहाँका बिरामीहरूलाई निको पार, र तिनीहरूलाई भन, ‘हाम्रा पिताको राज्य तिमीहरूको नजिक आएको छ।’ 10तर तिमीहरूलाई स्वागत नगर्ने सहरमा पस्दा, त्यसका गल्लीहरूमा निस्केर यसो भन, 11‘तिमीहरूको सहरको धूलोसमेत, जुन हाम्रा खुट्टामा टाँसिएको छ, त्यो हामी तिमीहरूको विरुद्धमा टक्टक्याउँछौँ। तैपनि यो जान: हाम्रा पिताको राज्य नजिक आएको छ।’ 12म तिमीहरूलाई भन्दछु, त्यस दिन त्यस सहरको भन्दा सदोमको निम्ति बढी सहनीय हुनेछ।
13“धिक्कार तँलाई, ए खोराजीन! धिक्कार तँलाई, ए बेथसैदा! तिमीहरूका बीचमा गरिएका आश्चर्यकर्महरू टायर र सीदोनमा गरिएका भए, तिनीहरूले भाङ्ग्रा लगाएर खरानीमा बसेर धेरै अघि नै पश्चात्ताप गरिसकेका हुने थिए। 14तर न्यायको दिनमा तिमीहरूको भन्दा टायर र सीदोनको निम्ति बढी सहनीय हुनेछ। 15अनि ए कफर्नहुम, के तँ स्वर्गसम्म उचालिनेछस्? तँ त चिहानसम्म खसालिनेछस्। 16जसले तिमीहरूको कुरा सुन्छ, त्यसले मेरो कुरा सुन्छ; जसले तिमीहरूलाई इन्कार गर्छ, त्यसले मलाई इन्कार गर्छ; अनि जसले मलाई इन्कार गर्छ, त्यसले मलाई पठाउनुहुनेलाई इन्कार गर्छ।”
17ती बहत्तर जना आनन्दसाथ फर्के र भने, “प्रभु, तपाईंको नाममा भूतहरूसमेत हाम्रो अधीनमा हुन्छन्।”
18उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “मैले शैतानलाई बिजुलीझैँ स्वर्गबाट खसेको देखेँ। 19हेर, मैले तिमीहरूलाई सर्प र बिच्छीहरूलाई कुल्चने, र शत्रुको सारा शक्तिमाथि अधिकार दिएको छु—केहीले पनि तिमीहरूलाई हानि गर्नेछैन। 20तर आत्माहरू तिमीहरूको अधीनमा हुन्छन् भनेर आनन्दित नहोओ—बरु तिमीहरूका नाउँ स्वर्गमा लेखिएका छन् भनेर आनन्दित होओ।”
21त्यही बेला येशू पवित्र आत्मामा आनन्दित हुनुभयो र भन्नुभयो, “हे पिता, स्वर्ग र पृथ्वीका अधिपति, म तपाईंको प्रशंसा गर्दछु—तपाईंले यी कुराहरू बुद्धिमान् र चतुरहरूबाट लुकाउनुभयो, र साना बालकहरूलाई प्रकट गर्नुभयो। हो, हे पिता, किनकि यसैले तपाईंलाई प्रसन्न तुल्यायो।”
22“मेरा पिताद्वारा मलाई सबै कुरा दिइएको छ। पुत्र को हुनुहुन्छ भनी पिताबाहेक कसैले जान्दैन, र पिता को हुनुहुन्छ भनी पुत्रबाहेक कसैले जान्दैन—अनि पुत्रले जसलाई उहाँलाई प्रकट गर्न रोज्नुहुन्छ, त्यसले मात्र जान्दछ।”
23त्यसपछि चेलाहरूतिर फर्केर उहाँले एकान्तमा भन्नुभयो, “तिमीहरूले जे देख्छौ, त्यो देख्ने आँखा धन्यका हुन्! 24किनकि म तिमीहरूलाई भन्दछु, धेरै अगमवक्ता र राजाहरूले तिमीहरूले देखेका कुरा देख्न चाहे, तर देखेनन्, अनि तिमीहरूले सुनेका कुरा सुन्न चाहे, तर सुनेनन्।”
असल सामरीको दृष्टान्त
25एक जना व्यवस्थाविद् उठेर उहाँलाई जाँच्दै सोधे, “गुरु, अनन्त जीवनको उत्तराधिकारी हुन मैले के गर्नुपर्छ?”
26उहाँले त्यसलाई भन्नुभयो, “व्यवस्थामा के लेखिएको छ? तिमी त्यसलाई कसरी पढ्छौ?”
27त्यसले जवाफ दियो, “आफ्ना पितालाई आफ्नो सारा हृदय, आफ्नो सारा प्राण, आफ्नो सारा शक्ति र आफ्नो सारा मनले प्रेम गर्, र आफ्नो छिमेकीलाई आफूलाई झैँ प्रेम गर्।”
28उहाँले त्यसलाई भन्नुभयो, “तिमीले ठीक जवाफ दियौ। यही गर, र तिमी बाँच्नेछौ।”
29तर त्यसले आफूलाई धर्मी ठहराउन चाहेर येशूलाई सोध्यो, “अनि मेरो छिमेकी को हो?”
30येशूले भन्नुभयो, “एक जना मानिस यरूशलेमबाट यरीहोतिर ओर्लँदै थियो, र ऊ डाँकुहरूका हातमा पर्यो, जसले उसलाई नाङ्गो पारेर कुटे, अनि उसलाई अधमरो छोडेर गए। 31संयोगवश एक जना पुजारी त्यही बाटो ओर्लँदै थियो; उसलाई देखेर, त्यो अर्कोतिरबाट भएर गयो। 32त्यस्तै एक जना लेवी पनि त्यस ठाउँमा आयो, उसलाई देख्यो, र अर्कोतिरबाट भएर गयो। 33तर त्यही बाटो यात्रा गर्दै गरेको एक जना सामरी उसकहाँ आइपुग्यो, र उसलाई देखेर, दयाले भरियो। 34त्यो उसकहाँ गयो, उसका घाउहरूमा तेल र दाखमद्य खन्याएर पट्टी बाँध्यो, उसलाई आफ्नै पशुमाथि राख्यो, पाहुनाघरमा लग्यो, र उसको हेरचाह गर्यो। 35भोलिपल्ट त्यसले दुईवटा चाँदीका सिक्का निकालेर पाहुनाघरका मालिकलाई दियो, र भन्यो, ‘यसको हेरचाह गर्नू। जे-जति बढी खर्च हुन्छ, त्यो म फर्केर आउँदा तिर्नेछु।’ 36यी तीन जनामध्ये कुन चाहिँ डाँकुहरूका हातमा परेको मानिसको छिमेकी भयो भन्ने तिमीलाई लाग्छ?”
37त्यसले भन्यो, “जसले उसलाई दया देखायो, त्यो।” येशूले त्यसलाई भन्नुभयो, “जा, र तैँले पनि त्यस्तै गर्।”
मार्था र मरियम
38तिनीहरू यात्रा गर्दै गर्दा, येशू एउटा गाउँमा प्रवेश गर्नुभयो। मार्था नाम गरेकी एउटी स्त्रीले उहाँलाई आफ्नो घरमा स्वागत गरिन्। 39तिनकी मरियम नाम गरेकी एउटी बहिनी थिइन्, जो प्रभुको चरणमा बसेर उहाँको शिक्षा सुन्थिन्। 40तर मार्था सेवाको सबै काममा व्यस्त भइन्। तिनी उहाँकहाँ आएर भनिन्, “प्रभु, मेरी बहिनीले मलाई एक्लै सेवा गर्न छोडिदिइन्, के तपाईंलाई केही मतलब छैन? तिनलाई मलाई सहायता गर्न भन्नुहोस्।”
41तर प्रभुले तिनलाई जवाफ दिनुभयो, “मार्था, मार्था, तिमी धेरै कुराहरूको निम्ति चिन्तित र व्याकुल छ्यौ, 42तर एउटै कुरा आवश्यक छ। मरियमले असल भाग छानेकी छिन्; त्यो तिनीबाट खोसिनेछैन।”