Lukas 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Sawuse iku, Gusti Yesus netepake wong pitung puluh loro maneh, banjur diutus loro-loro dadi cecala ndhisiki tindake, menyang saben kutha lan panggonan kang arep dirawuhi dening Panjenengane piyambak.

²Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “Panene pancen akeh, nanging kang derep mung sithik. Mulane padha nyuwuna marang Rama kang kagungan panen, supaya ngutus para wong derep menyang panene. ³Padha lungaa! Delengen, Aku ngutus kowe kabeh kaya cempe ing satengahe asu ajag. ⁴Aja padha nggawa kanthong dhuwit, aja nggawa sangu, aja nggawa trumpah, lan aja uluk salam marang sapa wae ing dalan. ⁵Omah ngendi wae kang kokleboni, dhisika kandha: ‘Tentrem-rahayu anaa ing omah iki.’ ⁶Yen ing kono ana wong kang tresna marang tentrem-rahayu, tentrem-rahayumu bakal tumeka marang wong iku; yen ora, bakal bali marang kowe. ⁷Nginepa ing omah iku, mangan lan ngombe apa kang disuguhake, amarga wong kang nyambut gawe iku pantes nampa opahe. Aja ngalih-ngalih saka omah siji menyang omah liyane. ⁸Yen kowe mlebu ing sawijining kutha lan kowe ditampa, mangana apa kang disuguhake marang kowe. ⁹Warasna wong-wong kang lara ing kono, lan kandhaa marang wong-wong mau: ‘Kratone Rama kita wis cedhak karo kowe kabeh.’ ¹⁰Nanging yen kowe mlebu ing sawijining kutha kang ora gelem nampa kowe, metua menyang lurung-lurunge lan kandhaa: ¹¹‘Lebu kuthamu kang kraket ing sikil aku kabeh iki, dakketabake minangka pameleh marang kowe. Ewasemono padha ngertia bab iki: Kratone Rama kita wis cedhak.’ ¹²Aku pitutur marang kowe, ing dina iku bakal luwih entheng paukumane Sodom tinimbang kutha mau.

¹³“Bilai kowe, Khorazim! Bilai kowe, Betsaida! Saupama mukjijat-mukjijat kang kelakon ing tengahmu iku kelakon ing Tirus lan Sidon, wong-wong ing kono mesthi wis mratobat wiwit biyen, kalawan manganggo bagor lan lungguh ing awu. ¹⁴Nanging ing dina pangadilan, Tirus lan Sidon bakal nampa paukuman kang luwih entheng tinimbang kowe. ¹⁵Lan kowe, Kapernaum, apa kowe bakal kaluhurake tekan ing swarga? Ora, kowe bakal katurunake menyang jagading wong mati. ¹⁶Sing sapa ngrungokake kowe, iku ngrungokake Aku; sing sapa nampik kowe, iku nampik Aku; lan sing sapa nampik Aku, iku nampik Panjenengane kang ngutus Aku.”

¹⁷Wong pitung puluh loro mau padha bali kalawan bungah, banjur matur: “Gusti, dalah para setan sami sumuyud dhateng kawula wonten ing asma Paduka.”

¹⁸Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “Aku weruh Iblis tiba saka langit kaya kilat. ¹⁹Delengen, Aku wis maringi pangwasa marang kowe kabeh, supaya bisa ngidak-idak ula lan kalajengking, sarta ngasorake sakehing pangwasane mungsuh, lan ora bakal ana apa-apa kang bisa gawe cilakamu. ²⁰Nanging aja padha bungah marga para roh sumuyud marang kowe, nanging padha bungaha marga jenengmu wis katulis ing swarga.”

²¹Nalika iku uga Gusti Yesus bingah ing panggalih marga saka Sang Roh Suci, banjur ngandika: “Dhuh Rama, Pangeraning langit lan bumi, Kawula ngaturaken puji sokur dhateng Paduka, awit prakawis-prakawis punika sampun Paduka singidaken saking para wicaksana lan para pinter, nanging sampun Paduka wedharaken dhateng para lare alit. Inggih, Dhuh Rama, awit makaten punika ingkang dados keparenging panggalih Paduka.”

²²“Samubarang kabeh wis kapasrahake marang Aku dening RamaKu. Ora ana wong siji-sijia kang sumurup sapa Sang Putra iku, kajaba mung Sang Rama, lan sapa Sang Rama iku, kajaba mung Sang Putra, sarta sing sapa kang dipilih dening Sang Putra supaya diwedhari.”

²³Banjur Panjenengane noleh marang para sakabat lan ngandika piyambakan: “Rahayu mripat kang ndeleng apa kang kokdeleng kabeh! ²⁴Awit Aku pitutur marang kowe, akeh para nabi lan para raja kang kepengin ndeleng apa kang kokdeleng, nanging padha ora weruh, sarta kepengin ngrungu apa kang kokrungu, nanging padha ora krungu.”

Pasemon bab Wong Samaria kang Becik

²⁵Ana sawijining ahli Toret kang ngadeg arep nyoba Gusti Yesus, pitakone: “Guru, punapa ingkang kedah kawula lampahi supados kawula angsal panduman gesang langgeng?”

²⁶Pangandikane Gusti Yesus marang wong iku: “Apa kang katulis ing Toret? Kepriye anggonmu maca?”

²⁷Wangsulane wong mau: “Tresnaa marang Ramamu klawan gumolonging atimu, lan klawan gumolonging nyawamu, lan klawan sakabehing kakuwatanmu, lan klawan sakabehing budimu; sarta tresnaa marang pepadhamu kaya marang awakmu dhewe.”

²⁸Pangandikane Gusti Yesus: “Wangsulanmu iku bener. Lakonana iku, temah kowe bakal urip.”

²⁹Nanging wong mau kepengin mbenerake awake dhewe, mula matur marang Gusti Yesus: “Lajeng sinten pepadha kawula punika?”

³⁰Paring wangsulane Gusti Yesus: “Ana wong lunga mudhun saka Yerusalem menyang Yerikho, banjur kecegat ing begal. Wong mau dilukari sandhangane lan digebugi, nuli ditinggal lunga ing kahanan meh mati. ³¹Kabeneran ana sawijining imam kang mudhun liwat dalan iku; bareng weruh wong mau, banjur nyimpang liwat ing sisih sabrange. ³²Mangkono uga ana wong Lewi kang tekan ing panggonan iku, bareng weruh wong mau, iya banjur nyimpang liwat ing sisih sabrange. ³³Nanging ana sawijining wong Samaria kang lagi lelungan liwat dalan iku, tekan ing panggonane wong mau; bareng weruh, atine trenyuh marga saka welas. ³⁴Wong Samaria mau banjur nyedhaki, tatune diblebed sawise diesoki lenga lan anggur, banjur ditunggangake ing kewan tunggangane dhewe, digawa menyang panginepan lan dirumat. ³⁵Esuke wong mau njupuk dhuwit salaka rong dinar, diwenehake marang kang duwe panginepan, karo kandha: ‘Wong iki rumaten. Yen ana wragad liyane, bakal dakbayar nalika aku bali mrene.’ ³⁶Saka wong telu mau, miturut panemumu, sapa kang dadi pepadhane wong kang kecegat ing begal iku?”

³⁷Wangsulane wong mau: “Inggih tiyang ingkang sampun paring kawelasan dhateng piyambakipun.” Pangandikane Gusti Yesus: “Lungaa, lan tindakna kaya mangkono uga.”

Marta lan Maria

³⁸Nalika padha mlaku ing dalan, Gusti Yesus mlebu ing sawijining desa. Ing kono ana wong wadon kang jenenge Marta, kang nampa Panjenengane ing omahe. ³⁹Marta duwe sadulur wadon kang aran Maria, kang lungguh ing sangisoring sampeyane Gusti Yesus lan ngrungokake piwulange. ⁴⁰Nanging Marta repot banget anggone ngladeni. Dheweke banjur marani Gusti Yesus lan matur: “Gusti, punapa Paduka boten preduli dene sadherek kawula negakaken kawula ngladosi piyambakan? Mugi dipun dhawuhi supados mbiyantu kawula.”

⁴¹Nanging Gusti Yesus paring wangsulan marang Marta: “Marta, Marta, kowe sumelang lan kuwatir ngurusi prakara akeh, ⁴²nanging mung siji kang prelu. Maria wis milih panduman kang becik, lan iku ora bakal dijupuk saka dheweke.”