Maxxanfameera
Kitaaba

Minjaara Faarisaawichaa Irratti Fayyifame

Minjaara Faarisaa tokkoo irratti nama garaan isaa dhiita'e tokko ni fayyisa, namoonni hundi ni callisu, achiis keessummoonni teessoo gadi aanaa akka qabatan, afeeraan immoo namoota deebisuu hin dandeenye akka afeeran ajaja. Cidha Abbaa isaa keessatti kanneen afeeraman sababa dhiheessu, daandiiwwan irraas namoonni galfamu. Isa duukaa bu'uun waan hundumaa nama kaffalcisa.

Boqonnaa 14.

Guyyaa Sanbataa tokko, yeroo inni mana hogganaa Faarisaawwanii tokkoo nyaata nyaachuuf seene, isaan of eeggannoodhaan isa ilaalaa turan. Achittis fuula isaa duratti namni qaamni isaa dhangala'aadhaan dhiita'e tokko ture.

Yesus ogeeyyii seeraa fi Faarisaawwanitti, «Sanbata irratti fayyisuun seeraan eeyyamameeraa, moo hin eeyyamamne?» jedhe.

Isaan garuu callisan. Kanaaf inni namicha qabee, isa fayyisee, gad dhiise.

Ergasii innis isaanitti, «Isin keessaa namni tokko ilmi isaa yookaan sa'i isaa guyyaa Sanbataa boolla keessa kufe yoo qabaate, battalumatti isa hin baasuu?» jedhe.

Isaanis kanaaf deebii kennuu hin dandeenye.

Yeroo inni affeeramtoonni akkamitti iddoo ulfinaa filatan hubate, fakkeenya tokko isaanitti hime:

«Yeroo namni tokko cidha gaa'elaatti si affeeru, sababii nama si caalaa kabajamaa ta'e affeeramee ta'uu waan danda'uuf iddoo ulfinaa hin qabatin. Yommus isa isin lamaan affeere dhufee, ‹Iddoo kee nama kanaaf kenni› siin jedha, atis salphinaan iddoo gad aanaa qabachuuf in dirqamta. Garuu yeroo affeeramtu, deemiitii iddoo gad aanaa qabadhu, akka yeroo keessummeessaan kee dhufu, ‹Hiriyyaa, ol ba'i› siin jedhuuf. Yommus warra si wajjin minjaara irra taa'an hundaa duratti ulfina in argatta. Namni of ol kaasu hundi in gadi bu'a, namni of gadi qabu immoo in ol kaafama.»

Ergasii innis namicha isa affeere sanatti, «Yeroo laaqana yookaan irbaata kennitu, hiriyyoota kee, obboleeyyan kee, firoota kee, yookaan ollaa kee sooreyyii hin affeerin. Yoo kana goote, isaanis si deebisanii in affeeru, atis in deebifamta. Garuu yeroo cidha qopheessitu, hiyyeeyyii, warra qaama miidhame, naafota, jaamota affeeri, atis in eebbifamta. Isaan si deebisuuf waan hin danda'aniif, yeroo qajeeltonni du'aa ka'an in deebifamta.»

Cidha Abbaa

Yeroo namni minjaara irratti isa wajjin taa'an keessaa tokko kana dhaga'e, isatti, «Namni mootummaa Abbaa keenya keessatti cidha irratti nyaatu eebbifamaa dha!» jedhe.

Yesus deebisee, «Namni tokko cidha guddaa qopheessaa ture, affeeramtoota hedduus affeere.

«Yeroo cidhichaa ga'e, tajaajilaa isaa warra affeeraman sanatti, ‹Kottaa, waan hundumtuu amma qophaa'eeraatii› jedhuuf ergee. Isaan hundi garuu tokko tokkoon dhiifama gaafachuu jalqaban. Inni jalqabaa isatti, ‹Lafa bitadheera, deemee isa ilaaluu qaba. Maaloo na dhiisi› jedhe.

Kaan, ‹Wal-qixxee sa'aa shan bitadheera, isaan qorachuuf deemaa jira. Maaloo na dhiisi› jedhe.

Kaanis, ‹Dhiyeenyatti niitii fuudheera, kanaaf dhufuu hin danda'u› jedhe.»

Kanaaf tajaajilaan deebi'ee kana gooftaa isaatti ibse. Yommus gooftaan mana sanaa aaree tajaajilaa isaatiin, ‹Dafii daandii fi iddoo dhiphaa magaalaa keessatti ba'ii, hiyyeeyyii, warra qaama miidhame, jaamotaa fi naafota asitti fidi› jedhe.

«‹Gooftaa,› jedhe tajaajilaan, ‹waan ati ajajte raawwatameera, ammallee iddoon jira.›

Ergasii gooftaan tajaajilaa sanatti, ‹Daandii fi karaa baadiyyaatti ba'ii akka mana koo guutamuuf isaan dirqisiisii galchi. Ani isinitti hima, warra affeeraman keessaa tokkollee cidha koo hin dhandhamu› jedhe.»

Gatii Yesusin Duukaa Bu'uu

Ummanni baay'een isa wajjin deemaa ture, innis isaanitti garagalee akkana jedhe,

«Namni tokko gara kootti dhufee abbaa isaa, haadha isaa, niitii isaa, ijoollee isaa, obboleeyyan isaa fi obboleettota isaa—eeyyee, lubbuu ofii isaa illee—yoo hin jibbine, barataa koo ta'uu hin danda'u. a a v26 «Jibbuu» kun akkaataa Ibroonni itti dubbatanii dha; jechuunis wal-bira qabuudhaan baay'ee xiqqaatee jaalaluu jechuu dha—Yesus maatii irratti diinummaa hin ajajne, jaalala isaaf qabnu isa amanamummaa biraa hundumaa caalu malee. Namni fannoo ofii isaa baatee na duukaa hin bu'in, barataa koo ta'uu hin danda'u. Isin keessaa namni tokko masaraa ijaaruu yoo barbaade, dura taa'ee akka isa xumuruuf waan gahaa qabaachuu isaa ilaaluuf baasii isaa hin shallaguu? Yoo kana hin goone bu'uura buusee xumuruu yoo hin dandeenye, warri isa arge hundi isa qoosuu in jalqaba, ‹Namichi kun ijaaruu jalqabee xumuruu hin dandeenye› jedhanii. Yookaan mootiin tokko mootii biraa wajjin waraanaaf yoo qophaa'e, dura taa'ee namoota kuma kudhaniin isa namoota kuma digdamaan isatti dhufu wajjin wal-dura dhaabbachuu danda'uu isaa hin ilaaluu? Yoo hin dandeenye, isa kaan fagoo osoo jiruu ergamtoota ergee haala nagaa in gaafata. Akkasuma, isin keessaa namni tokko waan qabu hundumaa yoo hin dhiisne, barataa koo ta'uu hin danda'u.

«Soogiddi gaarii dha, garuu soogiddummaan isaa yoo bade, akkamitti deebi'ee soogidda godhama? Lafaafis tuullaa dhoqqeefis hin malu, gad darbatama. Namni gurra dhaga'uuf qabu haa dhaga'u.»