لوقا 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹هن پنهنجن شاگردن کي بہ چيو تہ ”هڪڙي دولتمند ماڻهوءَ جو هڪ مختيار هو، جنهن تي سندس مال ضايع ڪرڻ جو الزام لڳو. ²تنهنڪري مالڪ کيس سڏي چيائينس تہ ’مان تنهنجي باري ۾ هي ڇا ٿو ٻڌان؟ پنهنجي مختياريءَ جو حساب ڏي، ڇاڪاڻ تہ تون هاڻي مختياري نہ ٿو ڪري سگهين.‘

³”مختيار پنهنجي دل ۾ چيو تہ ’مان ڇا ڪريان؟ منهنجو مالڪ مون کان منهنجو عهدو کسي ٿو. مون ۾ کوٽڻ جي طاقت ناهي، ۽ بک گهرڻ کان مون کي شرم ٿو اچي. ⁴مون کي خبر آهي تہ ڇا ڪريان، تہ جڏهن مان هن نوڪريءَ کان هٽايو وڃان، تڏهن ماڻهو مون کي پنهنجن گهرن ۾ قبول ڪن.‘ ⁵پوءِ پنهنجي مالڪ جي قرضدارن مان هڪ هڪ کي سڏي، پهرئين کان پڇيائين تہ ’تو تي منهنجي مالڪ جو ڪيترو قرض آهي؟‘ ⁶هن وراڻيو تہ ’زيتون جي تيل جا سؤ ماپا.‘ تنهن تي چيائينس تہ ’پنهنجو بل وٺ، جلدي ويهي پنجاهه لکي ڇڏ.‘ ⁷پوءِ ٻئي کان بہ پڇيائين تہ ’تو تي ڪيترو قرض آهي؟‘ هن چيو تہ ’ڪڻڪ جا سؤ ماپا.‘ چيائينس تہ ’پنهنجو بل وٺ ۽ اسي لکي ڇڏ.‘

⁸”مالڪ ان بدديانت مختيار جي هوشياريءَ تي سندس ساراهه ڪئي، ڇاڪاڻ تہ هن زماني جا ٻار پنهنجي نسل سان معاملي ۾ روشنيءَ جي ٻارن کان وڌيڪ هوشيار آهن. ⁹مان اوهان کي چوان ٿو تہ دنياوي دولت سان پنهنجا دوست ٺاهيو، تہ جڏهن اها ختم ٿي وڃي، تڏهن اهي اوهان کي دائمي رهائشن ۾ قبول ڪن. ¹⁰جيڪو تمام ٿوريءَ ۾ وفادار آهي، سو گهڻي ۾ بہ وفادار آهي؛ ۽ جيڪو تمام ٿوريءَ ۾ بدديانت آهي، سو گهڻي ۾ بہ بدديانت آهي. ¹¹تنهنڪري جيڪڏهن اوهين دنياوي دولت ۾ وفادار نہ رهيا، تہ سچي دولت جو اعتبار اوهان تي ڪير ڪندو؟ ¹²جيڪڏهن اوهين ٻين جي شين ۾ وفادار نہ رهيا آهيو، تہ جيڪو اوهان جو پنهنجو آهي سو اوهان کي ڪير ڏيندو؟ ¹³ڪوبہ گهر جو نوڪر ٻن مالڪن جي خدمت نہ ٿو ڪري سگهي. يا تہ هو هڪ سان نفرت ۽ ٻئي سان پيار رکندو، يا هڪ سان لڳو رهندو ۽ ٻئي کي حقير سمجهندو. اوهين اسان جي پيءُ جي ۽ دولت جي هڪ ئي وقت خدمت نہ ٿا ڪري سگهو.“

¹⁴فريسي، جيڪي پئسي سان پيار ڪندڙ هئا، اهو سڀ ٻڌي کيس ٺٺولي ڪرڻ لڳا.

¹⁵هن کين چيو تہ ”اوهين ماڻهن آڏو پاڻ کي سچار ٺهرايو ٿا، پر اسان جو پيءُ اوهان جون دليون ڄاڻي ٿو. جيڪو ماڻهن ۾ قدر وارو آهي، سو اسان جي پيءُ وٽ ڪراهت جوڳو آهي.“

¹⁶”شريعت ۽ نبي يوحنا تائين هئا؛ تڏهن کان اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ جي خوشخبري ٻڌائي وڃي ٿي، ۽ هر ڪو زور ڏئي ان ۾ داخل ٿئي ٿو. ¹⁷پر آسمان ۽ زمين جو ٽري وڃڻ شريعت جي هڪ نقطي جي ناڪام ٿيڻ کان وڌيڪ آسان آهي.“

¹⁸”جيڪو پنهنجي زال کي طلاق ڏئي ٻي سان شادي ڪري ٿو، سو زنا ڪري ٿو؛ ۽ جيڪو مڙس کان طلاق ڏنل عورت سان شادي ڪري ٿو، سو بہ زنا ڪري ٿو.“

دولتمند ماڻهو ۽ لعزر

¹⁹”هڪڙو دولتمند ماڻهو هو، جيڪو ارغواني ۽ مهين ڪتاني ڪپڙا پهري هر ڏينهن وڏي ٺاٺ سان عيش ڪندو هو. ²⁰سندس دروازي تي لعزر نالي هڪ غريب ماڻهو پيل هو، جيڪو زخمن سان ڍڪيل هو، ²¹جنهن جي خواهش هئي تہ دولتمند جي ميز تان ڪرندڙ ڀورا کائي؛ ڪتا بہ اچي سندس زخم چاٽيندا هئا. ²²پوءِ اهو غريب مري ويو، ۽ ملائڪن کيس کڻي ابراهيم جي ڀاڪر ۾ پهچايو. دولتمند بہ مري ويو ۽ دفن ڪيو ويو، ^a a v22 ابراهيم جو ڀاڪر: انهيءَ آرام واري جاءِ لاءِ هڪ يهودي تصوير، جتي سچار ماڻهو موت کان پوءِ جيئري ٿيڻ جو انتظار ڪندي آرام ڪندا هئا. ²³پاتال ۾، عذاب ۾ هوندي، مٿي نھاريائين تہ ڏورانهين ابراهيم کي ۽ سندس ڀرسان لعزر کي ڏٺائين. ^b b v23 پاتال مئلن جي دنيا آهي، موت ۽ آخري عدالت جي وچ ۾ انتظار جي جاءِ — اها آخري عدالت جي جاءِ جهڙي ناهي. ²⁴تڏهن دانهن ڪري چيائين تہ ’اي پيءُ ابراهيم، مون تي رحم ڪر. لعزر کي موڪل تہ پنهنجي آڱر جي چوٽي پاڻيءَ ۾ ٻوڙي منهنجي زبان کي ٿڌو ڪري، ڇاڪاڻ تہ مان هن باهه ۾ تڪليف ۾ آهيان.‘

²⁵”پر ابراهيم چيو تہ ’ٻچا، ياد ڪر تہ تو پنهنجي حياتيءَ ۾ سٺيون شيون ماڻيون، ۽ لعزر کي ائين ئي بڇڙيون مليون. هاڻي هو هتي تسلي ماڻي ٿو، ۽ تون ڏکيائي ۾ آهين. ²⁶ان کان سواءِ اسان ۽ اوهان جي وچ ۾ هڪ وڏي کائي آهي، تنهنڪري جيڪي هتان اوهان وٽ لنگهڻ چاهين ٿا سي لنگهي نہ ٿا سگهن، ۽ نہ وري ڪو اتان اسان وٽ اچي ٿو سگهي.‘

²⁷”تڏهن چيائين تہ ’پوءِ اي پيءُ، مان تو کي منٿ ٿو ڪريان تہ هن کي منهنجي پيءُ جي گهر موڪل، ²⁸ڇاڪاڻ تہ منهنجا پنج ڀائر آهن — هو کين خبردار ڪري، تہ اهي بہ هن عذاب واري جاءِ تي نہ اچن.‘

²⁹”پر ابراهيم چيو تہ ’انهن وٽ موسيٰ ۽ نبي آهن؛ اهي انهن جي ٻڌن.‘

³⁰هن چيو تہ ’نہ، اي پيءُ ابراهيم، پر جيڪڏهن مئلن مان ڪو وٽن وڃي تہ اهي توبه ڪندا.‘

³¹چيائينس تہ ’جيڪڏهن اهي موسيٰ ۽ نبين جي نہ ٻڌن، تہ جيتوڻيڪ ڪو مئلن مان جيئرو ٿي اٿي، تڏهن بہ اهي قائل نہ ٿيندا.‘“