لوقا 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹هغۀ خپلو مريدانو ته وفرمائيل چې، ”د ګناه سببونه خامخا راتلونکى دى، خو په هغه چا افسوس چې د هغۀ په وسيله راځى! ²دا د هغۀ دپاره ښۀ دى چې د مېچن ګټ يې په غاړه راوځړولے شى او په سمندر کښې وغورزولے شى، نسبت دې ته چې د دغو وړو کوچنيانو نه يو په ټکر کړى.

³”د ځان خيال ساتئ. کۀ ستاسو ورور ګناه وکړى، نو هغه ملامته کړئ، او کۀ هغه توبه وباسى، نو هغه ته معافى ورکړئ. ⁴کۀ هغه په يوه ورځ کښې اووۀ ځله ستاسو خلاف ګناه وکړى، او اووۀ ځله راستون شى او ووائى چې، ’زۀ توبه باسم،‘ نو هغه ته معافى ورکړئ.“

⁵رسُولانو مالِک ته ووئيل چې، ”زمونږ ايمان زيات کړه!“

⁶مالِک وفرمائيل چې، ”کۀ ستاسو ايمان د اوري دانې هومره وے، نو تاسو به دغه د توت ونې ته وئيلے شوئ چې، ’له جرړو سره راوخته او په سمندر کښې کېنوے شه،‘ او هغې به ستاسو خبره منله. ⁷تاسو کښې به څوک وى چې کۀ د هغۀ نوکر قلبه کوى يا ګډې څروى، نو کله چې هغه د پټى نه راشى، نو هغۀ ته به ووائى چې، ’ژر راشه او په دسترخوان کښې کېنه‘؟ ⁸آيا هغه به بلکې داسې ونۀ وائى چې، ’زما د ماښام ډوډۍ تيار کړه، او ملا وتړه او زما خدمت کوه تر څو چې زۀ خوراک او څښاک وکړم، بيا تۀ خوراک او څښاک وکړه‘؟

⁹”آيا هغه د نوکر مننه کوى ځکه چې هغۀ هغه څۀ وکړل چې حُکم ورته شوے وو؟ ¹⁰نو همدا شان تاسو هم، کله چې هغه ټول څۀ وکړئ چې حُکم درته شوے وو، نو ووايئ چې، ’مونږ ناکاره نوکران يُو؛ مونږ خو يواځې خپل فرض ادا کړو.‘“

پلار لس جذاميان روغوى

¹¹کله چې هغه يروشلم ته روان وو، نو د سامريه او ګليل په مينځ کښې تېرېدو. ¹²کله چې هغه يو کلى ته داخل شو، نو لس کسان چې جذام ورته وو، هغۀ سره مخامخ شول. هغوئ لرې ودرېدل،

¹³او په اوچت آواز يې چغې کړې چې، ”اے عيسىٰ، اُستاذه، په مونږ رحم وکړه!“

¹⁴کله چې هغۀ هغوئ وليدل، نو ورته يې وفرمائيل چې، ”لاړ شئ او ځانونه اِمامانو ته وښايئ.“ نو کله چې هغوئ روان شول، نو پاک شول.

¹⁵په هغوئ کښې يو، کله چې ويې ليدل چې روغ شوے دے، نو راستون شو او په اوچت آواز يې د زمونږ پلار ثناء وئيله، ¹⁶او د عيسىٰ په پښو باندې په مخ پرېوتو او د هغۀ شکريه يې ادا کړه. هغه يو سامرى وو.

¹⁷عيسىٰ وفرمائيل چې، ”آيا لس واړه پاک نۀ شول؟ نور نهه چرته دى؟ ¹⁸آيا د دې پردى نه علاوه بل څوک نۀ موندل کيدو چې راستون شى او د زمونږ پلار لوئى بيان کړى؟“ ¹⁹او هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”پاڅه او لاړ شه؛ ستا ايمان تۀ روغ کړې.“

بادشاهى لا دمخه ستاسو په مينځ کښې ده

²⁰کله چې فريسيانو هغۀ نه پوښتنه وکړه چې د زمونږ پلار بادشاهى به کله راځى، نو هغۀ هغوئ ته جواب ورکړو چې، ”د زمونږ پلار بادشاهى په ظاهرى نښو سره نۀ راځى، ²¹او نۀ به خلق وائى چې، ’وګوره، دلته ده!‘ يا ’هلته ده!‘ ځکه چې د زمونږ پلار بادشاهى ستاسو په مينځ کښې ده.“

²²هغۀ مريدانو ته وفرمائيل چې، ”داسې ورځې راتلونکې دى چې تاسو به د اِبن آدم د ورځو نه د يوې ليدلو ارمان کوئ، خو تاسو به يې ونۀ ګورئ. ²³خلق به تاسو ته وائى چې، ’وګوره، هلته دے!‘ يا ’وګوره، دلته دے!‘ خو تاسو مۀ ځئ او د هغوئ پسې مۀ ځئ. ²⁴ځکه چې لکه څنګه چې برېښنا بريښيږى او آسمان د يوې غاړې نه بلې غاړې ته روښانه کوى، هم هغه شان به اِبن آدم په خپله ورځ وى. ²⁵خو اول به پکار وى چې هغه ډېر دُکهونه وګالى او د دې نسل له خوا رد کړے شى. ²⁶لکه څنګه چې د نوح ورځې وې، هم هغه شان به د اِبن آدم ورځې وى. ²⁷خلقو خوراک څښاک کولو، نکاحونه يې کول او واده يې ورکول، تر هغې ورځې پورې چې نوح کشتۍ ته داخل شو، او بيا سېلاب راغلو او هغه ټول يې هلاک کړل. ²⁸همدا شان د لوط په ورځو کښې هم وو: خوراک، څښاک، رانيول، خرڅول، کرل او جوړول، ²⁹خو په کومه ورځ چې لوط د سدوم نه ووتو، نو د آسمان نه اور او ګندهک ووريدل او هغه ټول يې هلاک کړل، ³⁰هم هغه شان به په هغه ورځ وى کله چې اِبن آدم ظاهر شى. ³¹په هغه ورځ، څوک چې په بام باندې وى او سامان يې کور دننه وى، نو هغه دې د هغۀ راوړلو دپاره کوز نۀ شى؛ هم هغه شان، څوک چې په پټى کښې وى، نو هغه دې بيرته راونۀ ګرځى. ³²د لوط ښځه رايادوئ. ³³څوک چې د خپل ژوند بچ کولو کوشش کوى، هغه به يې له لاسه ورکړى، خو څوک چې خپل ژوند له لاسه ورکړى، هغه به يې وساتى. ³⁴زۀ تاسو ته وايم، په هغه شپه به دوه کسان په يوه بستره کښې وى: يو به واخستلے شى او بل به پرېښودلے شى. ³⁵دوه ښځې به يو ځائ مېچن ګرځوى؛ يوه به واخستلے شى او بله به پرېښودلے شى.“ ^a a v35 په ډېرو زړو نسخو کښې دلته آيت 36 نشته؛ وروستنيو نقلونو کښې دا زياتوى: ”دوه سړى به په پټى کښې وى؛ يو به واخستلے شى او بل به پرېښودلے شى.“

³⁷هغوئ پوښتنه وکړه چې، ”چرته، اے مالِکه؟“ هغۀ وفرمائيل چې، ”چرته چې مُرده پروت وى، هلته به ګدان راجمع شى.“