Efa vita pirinty
Boky

Ny Zavatra Manafintohina sy ny Famelan-keloka

Mamela impito isan'andro. Ampy ny finoana lehibe tahaka ny voan-javatra. Ny mpanompo izay manao ny adidiny dia tsy mitaky ambim-bola. Lehilahy folo marary boka no sitrana ary iray, Samaritana, no miverina mankalaza an'i Rayntsika. Ny fanjakana dia tsy toerana asehoana; efa eo afovoany izy.

Toko 17.

Niteny tamin’ireo mpianany Izy hoe: « Tsy maintsy hisy ny zavatra manafintohina, fa lozan’izay itrangany! Aleo mba hatao hohoso-bato fikosoham-bary ny vozony ka atsipy any amin’ny ranomasina izy, toy izay hanafintohina ny anankiray amin’ireo kely ireo.

Mitandrema ny tenanareo. Raha manota ny rahalahinao, anaro izy, ary raha mibebaka izy, avelao ny helony. Ary na impito andro iray aza no manota aminao izy, ka impito miverina aminao manao hoe: “Mibebaka aho,” dia avelao ny helony. »

Hoy ireo apostoly tamin’ny Tompo: « Ampitomboy ny finoanay! »

Hoy ny Tompo: « Raha manana finoana toy ny voan-tsinapy ianareo, dia azonareo lazaina amin’ity hazo sikamora ity hoe: “Ongotana ka ambolena any amin’ny ranomasina,” dia hanaiky anareo izy. Iza amin’ianareo no manana mpanompo mpamboly na mpiandry ondry, ka hilaza aminy, rehefa avy any an-tsaha izy hoe: “Avia faingana, mipetraha eo amin’ny latabatra hihinana”? Tsy hoy izy kosa va: “Omby ny sakafoko, ary mitafia mba hanompo ahy raha mihinana sy misotro aho, ary rehefa afaka izany dia mihinana sy misotroa ianao”?

Misaotra ilay mpanompo va izy satria nanao izay nasaina nataony? Toy izany koa ianareo: rehefa vitanareo ny zavatra rehetra nasaina nataonareo, dia mitenena hoe: “Mpanompo tsy misy lanja izahay; ny adidinay ihany no nataonay.” »

Ny Ray no Mahasitrana ny Boka Folo Lahy

Teny an-dalana nankany Jerosalema Izy, dia nandalo teo anelanelan’i Samaria sy Galilea. Nony niditra tao amin’ny tanàna iray Izy, dia nifanena taminy ny lehilahy folo voan’ny haboka. Nijanona teny lavitra izy ireo,

ary niantso tamin’ny feo avo hoe: « Jesosy Mpampianatra ô, mamindrà fo aminay! »

Nony nahita azy ireo Izy, dia hoy Izy: « Mandehana, asehoy ny tenanareo amin’ny mpisorona. » Ary teny am-pandehanana izy ireo, dia nodiovina.

Ny anankiray tamin’izy ireo, nony hitany fa sitrana izy, dia niverina ka nankalaza an’i Raintsika tamin’ny feo avo, ary niankohoka teo an-tongotr’i Jesosy ka nisaotra Azy. Ary Samaritanina izy.

Hoy Jesosy: « Tsy folo va no nodiovina? Aiza ireo sivy? Tsy nisy hita niverina hanome voninahitra an’i Raintsika va, afa-tsy ity vahiny ity? » Ary hoy Izy taminy: « Mitsangàna, ka mandehana; ny finoanao no nahasitrana anao. »

Ny Fanjakana Efa Eo Aminareo

Nony nanontanin’ny Fariseo Izy hoe rahoviana no ho avy ny fanjakan’i Raintsika, dia namaly azy ireo hoe: « Ny fanjakan’i Raintsika dia tsy avy amin’ny fanamarihana, ary tsy hisy hilaza hoe: “Indro, ety!” na “Any!” Fa ny fanjakan’i Raintsika dia eo aminareo. »

Hoy Izy tamin’ireo mpianatra: « Ho avy ny andro hirinareo ny hahita ny anankiray amin’ireo andron’ny Zanak’Olona, nefa tsy hitanareo izany. Hisy hilaza aminareo hoe: “Indro, any!” na “Indro, ety!” Aza mandeha, ary aza manaraka azy ireo. Fa tahaka ny helatra manelatra ka mamirapiratra amin’ny lanitra hatrany amin’ny sisiny iray ka hatrany amin’ny iray, dia toy izany no ho an’ny Zanak’Olona amin’ny andro hiseho Azy. Fa aloha, tsy maintsy mijaly zavatra maro Izy ary lavin’ity taranaka ity. Tahaka ny tamin’ny andron’i Noa no ho amin’ny andron’ny Zanak’Olona. Nihinana sy nisotro izy ireo, nanambady sy nampanambadiana, hatramin’ny andro nidiran’i Noa tao amin’ny sambo lehibe, dia tonga ny safodrano ka nandrava azy rehetra. Toy izany koa tamin’ny andron’i Lota: nihinana, nisotro, nividy, nivarotra, nambolena, nanorina, fa tamin’ny andro nialan’i Lota tao Sodoma, dia nilatsaka avy tany an-danitra ny afo sy ny solifara ka nandrava azy rehetra, dia toy izany no ho amin’ny andro hisehoan’ny Zanak’Olona. Amin’izany andro izany, izay eo an-tampon-trano ary manana entana ao an-trano, dia aza midina haka azy; toy izany koa, izay any an-tsaha dia aza miverina. Tsarovy ny vadin’i Lota. Izay mitady hitahiry ny ainy dia hamoy azy, fa izay very ainy dia hitahiry azy. Lazaiko aminareo fa amin’izany alina izany dia hisy roa eo amin’ny fandriana iray: ny anankiray horaisina, ary ny iray ho avela. Hisy vehivavy roa hiara-manoto: ny anankiray horaisina, ary ny iray ho avela. » a a v35 Ny sora-tanana taloha indrindra dia tsy manana andininy faha-36 eto; nampiana tatỳ aoriana ny hoe: « Hisy lehilahy roa any an-tsaha; ny anankiray horaisina ary ny iray ho avela. »

Nanontany izy ireo hoe: « Aiza, Tompo ô? » Hoy Izy: « Na aiza na aiza misy faty, dia any no hiangonan’ny voromahery. »