ଲୂକ 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹ତାହାପରେ ସର୍ବଦା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଓ କଦାପି ସାହସ ନ ହରାଇବା ବିଷୟରେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ କହିଲେ।

²“କୌଣସି ଏକ ନଗରରେ ଜଣେ ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ଥିଲେ, ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଭୟ କରୁ ନ ଥିଲେ କିମ୍ବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମାନୁ ନ ଥିଲେ। ³ସେହି ନଗରରେ ଜଣେ ବିଧବା ଥିଲା, ସେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ବାରମ୍ବାର ଆସି କହୁଥିଲା, ‘ମୋʼ ବିପକ୍ଷ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ନ୍ୟାୟ ଦେଉନ୍ତୁ।’ ⁴ସେ କିଛି କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅସମ୍ମତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ତାହାପରେ ମନେ ମନେ କହିଲେ, ‘ଯଦ୍ୟପି ମୁଁ ଈଶ୍ଵରଙ୍କୁ ଭୟ କରେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମାନେ ନାହିଁ, ⁵ତଥାପି ଏହି ବିଧବା ମୋତେ ବାରମ୍ବାର କଷ୍ଟ ଦେଉଥିବାରୁ ମୁଁ ତାହାକୁ ନ୍ୟାୟ ଦେବି, ନ ହେଲେ ସେ ନିରନ୍ତର ଆସି ମୋତେ କ୍ଲାନ୍ତ କରିଦେବ।’”

⁶ପୁଣି ପ୍ରଭୁ କହିଲେ, “ଏହି ଅଧାର୍ମିକ ବିଚାରକର୍ତ୍ତା ଯାହା କହୁଅଛି, ତାହା ଶୁଣ। ⁷ତେବେ ଯେଉଁ ମନୋନୀତ ଲୋକମାନେ ଦିବାରାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଡାକ ପକାନ୍ତି, ସେ କʼଣ ସେମାନଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ନ ଦେବେ? ସେ କʼଣ ବିଳମ୍ବ କରୁ ଥିବେ? ⁸ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ସେ ଶୀଘ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ଦେବେ। କିନ୍ତୁ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଆସିଲେ ପୃଥିବୀରେ କʼଣ ବିଶ୍ଵାସ ଦେଖିବେ?”

ନମ୍ର ହୃଦୟ କୃପା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ

⁹ଯେଉଁମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଧାର୍ମିକ ବୋଲି ଆପଣାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭରସା କରୁଥିଲେ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ସେ ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ କହିଲେ,

¹⁰“ଦୁଇ ଜଣ ଲୋକ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ନିମନ୍ତେ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ, ଜଣେ ଫାରୂଶୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣେ କରଆଦାୟକାରୀ। ¹¹ଫାରୂଶୀ ଠିଆ ହୋଇ ଆପଣା ବିଷୟରେ ଏହିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲା, ‘ହେ ଈଶ୍ଵର, ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଅଛି ଯେ ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି ନୁହେଁ—ଦସ୍ୟୁ, ଅଧର୍ମାଚାରୀ, ବ୍ୟଭିଚାରୀ—କିମ୍ବା ଏହି କରଆଦାୟକାରୀ ପରି ସୁଦ୍ଧା ନୁହେଁ।’ ¹²‘ମୁଁ ସପ୍ତାହରେ ଦୁଇ ଥର ଉପବାସ କରେ; ମୋʼ ସମସ୍ତ ଆୟର ଦଶମାଂଶ ଦାନ କରେ।’ ¹³କିନ୍ତୁ କରଆଦାୟକାରୀ ଦୂରରେ ଠିଆ ହୋଇ ସ୍ଵର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ଆପଣା ଆଖି ଉଠାଇବାକୁ ସୁଦ୍ଧା ସାହସ କଲା ନାହିଁ, ବରଂ ଆପଣା ଛାତିରେ ମାରି ମାରି କହିଲା, ‘ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ପାପୀ ମୋତେ ଦୟା କର।’ ¹⁴ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଏହି ଲୋକ ଅନ୍ୟ ଜଣକ ଅପେକ୍ଷା ଧାର୍ମିକ ଗଣିତ ହୋଇ ଆପଣା ଗୃହକୁ ଗଲା। ଯେକେହି ଆପଣାକୁ ଉଚ୍ଚ କରେ, ସେ ନତ କରାଯିବ; ଆଉ ଯେ ଆପଣାକୁ ନତ କରେ, ସେ ଉଚ୍ଚ କରାଯିବ।”

ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ପିଲାମାନଙ୍କର

¹⁵ଲୋକମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣୁଥିଲେ, ଯେପରି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବେ, କିନ୍ତୁ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଏହା ଦେଖି ସେମାନଙ୍କୁ ଧମକ ଦେଲେ।

¹⁶କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ନିକଟକୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଶିଶୁମାନେ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ; ସେମାନଙ୍କୁ ମନା କର ନାହିଁ—କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଏମାନଙ୍କ ପରି ଲୋକଙ୍କର। ¹⁷ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯେକେହି ଶିଶୁ ପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ନ କରେ, ସେ କଦାପି ସେଥିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବ ନାହିଁ।”

ଯେଉଁ ଏକମାତ୍ର ବସ୍ତୁ ଧନ କିଣିପାରେ ନାହିଁ

¹⁸ଜଣେ ଅଧିକାରୀ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ହେ ସଦଗୁରୁ, ଅନନ୍ତ ଜୀବନର ଅଧିକାରୀ ହେବା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ କʼଣ କରିବି?”

¹⁹ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋତେ କାହିଁକି ସତ ବୋଲି କହୁଅଛ? ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ବିନା ଆଉ କେହି ସତ ନୁହନ୍ତି। ^a a v19 ଯୀଶୁ ଏହି ଯୁବକର ହୃଦୟକୁ ସମସ୍ତ ସାଧୁତାର ଉତ୍ସ ସ୍ଵରୂପ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଫେରାନ୍ତି—ଆପଣା ସାଧୁତାକୁ ଅସ୍ଵୀକାର ନ କରି, ବରଂ ଲୋକଟିକୁ ପିତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଫେରାଉଅଛନ୍ତି।

²⁰ତୁମ୍ଭେ ଆଜ୍ଞାସବୁ ଜାଣିଅଛ: ‘ବ୍ୟଭିଚାର କର ନାହିଁ, ନରହତ୍ୟା କର ନାହିଁ, ଚୋରି କର ନାହିଁ, ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଅ ନାହିଁ, ଆପଣା ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ସମାଦର କର।’”

²¹ସେ କହିଲେ, “ଏହିସବୁ ମୁଁ ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ପାଳନ କରିଅଛି।”

²²ଏହା ଶୁଣି ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ଏବେ ସୁଦ୍ଧା ଗୋଟିଏ ବିଷୟ ଅଭାବ ଅଛି: ତୁମ୍ଭର ଯାହା ସବୁ ଅଛି, ବିକ୍ରୟ କରି ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦାନ କର, ତାହାହେଲେ ସ୍ଵର୍ଗରେ ତୁମ୍ଭର ଧନ ହେବ; ପୁଣି ଆସି ମୋହର ଅନୁଗମନ କର।”

²³କିନ୍ତୁ ସେ ଏହା ଶୁଣି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, କାରଣ ସେ ଅତି ଧନୀ ଥିଲେ।

²⁴ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ କହିଲେ, “ଧନୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା କେତେ କଠିନ! ²⁵ଧନୀ ଲୋକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଅପେକ୍ଷା ବରଂ ଛୁଞ୍ଚିଛିଦ୍ର ଦେଇ ଓଟ ଯିବା ସହଜ।”

²⁶ଯେଉଁମାନେ ଏହା ଶୁଣିଲେ, ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, “ତେବେ କିଏ ପରିତ୍ରାଣ ପାଇ ପାରେ?”

²⁷କିନ୍ତୁ ସେ କହିଲେ, “ଯାହା ମନୁଷ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ଅସମ୍ଭବ, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସମ୍ଭବ।”

²⁸ସେତେବେଳେ ପିତର କହିଲେ, “ଦେଖନ୍ତୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ଗୃହ ତ୍ୟାଗ କରି ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗମନ କରିଅଛୁ।”

²⁹ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯେକେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଗୃହ, ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଭ୍ରାତୃଗଣ, ପିତାମାତା କିମ୍ବା ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଅଛି, ³⁰ସେ ଏହି କାଳରେ ବହୁଗୁଣ ଓ ଆଗାମୀ ଯୁଗରେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପ୍ରାପ୍ତ ନ ହେବ, ଏପରି ନୁହେଁ।”

ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର କ୍ରୁଶ ଆଡ଼କୁ ଯାଆନ୍ତି

³¹ସେ ସେହି ବାର ଜଣଙ୍କୁ ଅନ୍ତକୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଦେଖ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଯାଉଅଛୁ, ଆଉ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ବିଷୟରେ ଭାବବାଦୀମାନେ ଯାହା ସବୁ ଲେଖିଅଛନ୍ତି, ସେସବୁ ସଫଳ ହେବ। ³²କାରଣ ସେ ଅଣଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ହେବେ, ପୁଣି ପରିହାସିତ, ଅପମାନିତ ଓ ଥୁଙ୍କାଯିବେ। ³³ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କୋରଡ଼ା ମାରି ବଧ କରିବେ, ଆଉ ତୃତୀୟ ଦିନରେ ସେ ଉଠିବେ।”

³⁴କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏସବୁ କିଛି ବୁଝିଲେ ନାହିଁ; ଏହି କଥା ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ଥିଲା, ଆଉ ଯାହା କୁହାଗଲା, ତାହା ସେମାନେ ବୋଧ କଲେ ନାହିଁ।

ପିତାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଦୃଷ୍ଟି ପୁନଃପ୍ରାପ୍ତି

³⁵ଯୀଶୁ ଯିରୀହୋର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେବା ସମୟରେ ଜଣେ ଅନ୍ଧ ବାଟ ପାଖରେ ବସି ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଥିଲା। ³⁶ଲୋକସମୂହ ଯାଉଥିବା ଶୁଣି ସେ ଏହା କʼଣ ବୋଲି ପଚାରିଲା। ³⁷ସେମାନେ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁ ଏହି ବାଟ ଦେଇ ଯାଉଅଛନ୍ତି।” ³⁸ସେଥିରେ ସେ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଡାକି କହିଲା, “ହେ ଯୀଶୁ, ଦାଉଦଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ମୋତେ ଦୟା କରନ୍ତୁ!” ³⁹ଯେଉଁମାନେ ଆଗରେ ଯାଉଥିଲେ, ସେମାନେ ତାହାକୁ ଧମକ ଦେଇ ତୁନି ହେବା ପାଇଁ କହିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଆହୁରି ଅଧିକ ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଡାକି କହିଲା, “ହେ ଦାଉଦଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ମୋତେ ଦୟା କରନ୍ତୁ!”

⁴⁰ଯୀଶୁ ଠିଆ ହୋଇ ତାହାକୁ ଆପଣା ନିକଟକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ସେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତେ, ଯୀଶୁ ପଚାରିଲେ,

⁴¹“ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପାଇଁ କʼଣ କରିବି ବୋଲି ଚାହୁଁଅଛ?” ସେ କହିଲା, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଅଛି।”

⁴²ସେଥିରେ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ଦୃଷ୍ଟି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅ; ତୁମ୍ଭ ବିଶ୍ଵାସ ତୁମ୍ଭକୁ ପରିତ୍ରାଣ କରିଅଛି।”

⁴³ସେ ସେହିକ୍ଷଣି ଦୃଷ୍ଟି ପାଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ଵିତ କରୁ କରୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ଅନୁଗମନ କଲା। ଆଉ ଏହା ଦେଖିଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।