လုကာ 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹ယေရှုသည် ယေရိခေါမြို့သို့ ဝင်၍ ဖြတ်သန်းကြွတော်မူ၏။ ²ထိုမြို့တွင် ဇက္ခဲအမည်ရှိသောသူတစ်ဦးရှိ၏။ ထိုသူသည် အခွန်ဝန်ချုပ်ဖြစ်၍ ဥစ္စာကြွယ်ဝသူဖြစ်၏။ ³ယေရှုကား မည်သူဖြစ်သည်ကို သူသည် မြင်လိုသော်လည်း၊ အရပ်ပုသောကြောင့် လူအုပ်ကြီးကြားတွင် မမြင်နိုင်ချေ။ ⁴ယေရှုသည် ထိုလမ်းမှ ကြွတော်မူတော့မည်ဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်ကို မြင်နိုင်ရန် သူသည် ရှေ့သို့ပြေး၍ သဖန်းပင်ပေါ်သို့ တက်လေ၏။

⁵ယေရှုသည် ထိုအရပ်သို့ ရောက်တော်မူသောအခါ၊ မျှော်ကြည့်တော်မူ၍ သူ့အား “ဇက္ခဲ၊ အလျင်အမြန်ဆင်းခဲ့လော့။ ယနေ့ သင့်အိမ်၌ ငါတည်းခိုရမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁶ထိုအခါ သူသည် အလျင်အမြန်ဆင်း၍ ဝမ်းမြောက်စွာ ကိုယ်တော်ကို ကြိုဆိုလေ၏။ ⁷ထိုအခြင်းအရာကို မြင်သောအခါ လူအပေါင်းတို့က “ဤသူသည် အပြစ်ရှိသောသူ၏အိမ်၌ တည်းခိုရန် ဝင်လေပြီ” ဟု ညည်းညူကြ၏။

⁸ဇက္ခဲသည် ရပ်လျက် သခင်အား “သခင်၊ ကြည့်တော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်၏ဥစ္စာတစ်ဝက်ကို ဆင်းရဲသားတို့အား ပေးပါ၏။ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လှည့်စားမိခဲ့လျှင် လေးဆပြန်၍ ပေးဆပ်ပါမည်” ဟု လျှောက်၏။

⁹ယေရှုက ဤသူ့အား “ဤသူသည်လည်း အာဗြဟံ၏သားဖြစ်သောကြောင့်၊ ယနေ့ ကယ်တင်ခြင်းသည် ဤအိမ်သို့ ရောက်လာပြီ။ ¹⁰အကြောင်းမူကား လူသားသည် ပျောက်ဆုံးသောသူတို့ကို ရှာဖွေ၍ ကယ်တင်ရန် ကြွလာသတည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

သစ္စာရှိသောကျွန်တို့သည် ရှင်ဘုရင်ကို စောင့်မျှော်ခြင်း

¹¹ထိုသူတို့ နားထောင်နေကြစဉ်၊ ကိုယ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့အနီးသို့ ရောက်တော်မူပြီဖြစ်၍၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သည် ချက်ချင်းပေါ်ထွန်းလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ကြသောကြောင့်၊ ကိုယ်တော်သည် ပုံဥပမာတစ်ခုကို ထပ်၍ မိန့်တော်မူ၏။

¹²ကိုယ်တော်က “မှူးမတ်တစ်ဦးသည် မိမိအတွက် နိုင်ငံတော်ကို ခံယူ၍ ပြန်လာရန် ဝေးလံသောပြည်သို့ ထွက်သွားလေ၏။ ¹³မိမိ၏ကျွန်တစ်ကျိပ်ကို ခေါ်၍ တစ်ဦးစီအား သုံးလစာခန့်စီ ပေးပြီးလျှင် ‘ငါပြန်လာသည်တိုင်အောင် ဤငွေဖြင့် ကုန်သွယ်ကြလော့’ ဟု မှာထားလေ၏။ ¹⁴သို့ရာတွင် မိမိ၏ပြည်သားတို့သည် ထိုသူ့ကိုမုန်း၍၊ သူ၏နောက်သို့ သံတမန်များကိုစေလွှတ်လျက် ‘ငါတို့သည် ဤသူ၏အုပ်စိုးခြင်းကို မအလိုရှိ’ ဟု လျှောက်စေကြ၏။

¹⁵ထိုသူသည် နိုင်ငံတော်ကို ခံယူပြီးနောက် ပြန်လာသောအခါ၊ ငွေပေးထားသောကျွန်တို့သည် မည်မျှ အမြတ်ရရှိကြသည်ကို သိလိုသဖြင့်၊ ထိုကျွန်တို့ကို ခေါ်စေ၏။ ¹⁶ပထမသူသည်လာ၍ ‘သခင်၊ သခင်၏ငွေသည် ဆယ်ဆ တိုးပွားပါပြီ’ ဟု လျှောက်၏။

¹⁷သခင်ကလည်း ‘ကောင်းပေစွ၊ သဘောကောင်းသောကျွန်။ သင်သည် အသေးငယ်သောအမှု၌ သစ္စာရှိသောကြောင့်၊ မြို့တစ်ကျိပ်ကို အုပ်စိုးလော့’ ဟု ဆို၏။

¹⁸ဒုတိယသူသည်လာ၍ ‘သခင်၊ သခင်ပေးသောငွေသည် ငါးဆ တိုးပွားပါပြီ’ ဟု လျှောက်၏။

¹⁹သခင်ကလည်း ‘သင်သည်လည်း မြို့ငါးမြို့ကို အုပ်စိုးရလိမ့်မည်’ ဟု ထိုသူအား ဆို၏။

²⁰ထို့နောက် အခြားသူတစ်ဦးသည်လာ၍ ‘သခင်၊ ဤတွင် သခင်၏ငွေရှိပါ၏။ ထိုငွေကို ပဝါဖြင့် ထုပ်၍ သိမ်းဆည်းထားပါ၏။ ²¹အကြောင်းမူကား သခင်သည် ကြမ်းတမ်းသောသူဖြစ်၍ မအပ်နှံသည်ကို ယူတတ်၍ မစိုက်ပျိုးသည်ကို ရိတ်သိမ်းတတ်သောကြောင့်၊ အကျွန်ုပ်သည် သခင်ကို ကြောက်ပါ၏’ ဟု လျှောက်၏။

²²သခင်ကလည်း ‘ဆိုးညစ်သောကျွန်၊ သင်၏နှုတ်ထွက်စကားအတိုင်း သင့်ကို ငါစီရင်မည်။ ငါသည် မအပ်နှံသည်ကို ယူတတ်၍ မစိုက်ပျိုးသည်ကို ရိတ်သိမ်းတတ်သော ကြမ်းတမ်းသူဖြစ်ကြောင်း သင်သိသည်မဟုတ်လော။ ²³သို့ဖြစ်လျှင် ငါ့ငွေကို ငွေတိုက်၌ အဘယ်ကြောင့် မအပ်နှံခဲ့သနည်း။ ထိုသို့အပ်နှံခဲ့လျှင် ငါပြန်လာသောအခါ အတိုးနှင့်တကွ ရနိုင်ခဲ့မည်’ ဟု ဆို၏။ ²⁴ထိုနောက် အနီးတွင်ရပ်နေသူတို့အား ‘ထိုသူ့ထံမှ ငွေကိုယူ၍ ဆယ်ဆရရှိသူအား ပေးကြလော့’ ဟု ဆို၏။

²⁵ထိုအခါ ထိုသူတို့က ‘သခင်၊ ထိုသူ၌ ဆယ်ဆ ရှိနှင့်ပြီ’ ဟု လျှောက်ကြ၏။ ²⁶သခင်ကလည်း ‘ငါဆိုသည်ကား ရှိသောသူတိုင်းအား ထပ်၍ ပေးလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် မရှိသောသူထံမှ သူ၌ ရှိသမျှကိုပင် နုတ်ယူလိမ့်မည်။ ²⁷ငါအုပ်စိုးခြင်းကို မလိုလားသော ငါ၏ရန်သူဤသူတို့ကိုမူကား ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့၍ ငါ့ရှေ့၌ သတ်ကြလော့’ ဟု ဆို၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

သားတော်သည် ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဝင်တော်မူခြင်း

²⁸ဤအရာတို့ကို မိန့်တော်မူပြီးလျှင်၊ ကိုယ်တော်သည် ရှေ့သို့ကြွ၍ ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်တော်မူ၏။

²⁹သံလွင်တောင်ပေါ်ရှိ ဗက်ဖာဂေရွာနှင့် ဗေသနိရွာအနီးသို့ ရောက်တော်မူသောအခါ၊ တပည့်တော်နှစ်ဦးကို စေလွှတ်တော်မူ၍၊ ³⁰“သင်တို့ရှေ့၌ရှိသော ရွာထဲသို့ သွားကြလော့။ ဝင်သည်နှင့် အဘယ်သူမျှ မစီးဖူးသေးသော မြည်းကလေးတစ်ကောင် ချည်နှောင်လျက်ရှိသည်ကို တွေ့ကြလိမ့်မည်။ ထိုမြည်းကို ဖြည်၍ ဤနေရာသို့ ဆောင်ခဲ့ကြလော့။ ³¹တစ်စုံတစ်ယောက်က ‘အဘယ်ကြောင့် ဖြည်သနည်း’ ဟု သင်တို့အား မေးလျှင်၊ ‘သခင်အလိုရှိသည်’ ဟု ပြောကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³²စေလွှတ်ခြင်းခံရသူတို့သည် သွား၍ မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း တွေ့ကြ၏။ ³³ထိုမြည်းကို ဖြည်နေကြစဉ်၊ မြည်းရှင်တို့က “အဘယ်ကြောင့် ဤမြည်းကို ဖြည်ကြသနည်း” ဟု သူတို့အား မေးကြ၏။ ³⁴တပည့်တော်တို့ကလည်း “သခင်အလိုရှိသည်” ဟု ပြောကြ၏။ ³⁵ထိုမြည်းကို ယေရှုထံသို့ ဆောင်ခဲ့၍ မိမိတို့၏ဝတ်လုံများကို မြည်းကျောပေါ်တွင် တင်ပြီးလျှင်၊ ယေရှုကို စီးစေကြ၏။ ³⁶ကိုယ်တော်ကြွသွားတော်မူစဉ်၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ဝတ်လုံများကို လမ်း၌ ခင်းကြ၏။ ³⁷သံလွင်တောင်မှ ဆင်းရာလမ်းအနီးသို့ ရောက်တော်မူသောအခါ၊ တပည့်တော်အပေါင်းတို့သည် မိမိတို့မြင်ခဲ့သော တန်ခိုးတော်နှင့်ဆိုင်သည့် အမှုအရာအလုံးစုံအတွက် ဝမ်းမြောက်လျက်၊ ကျယ်သောအသံဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ချီးမွမ်းကြ၏။ ³⁸“ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နာမတော်ဖြင့် ကြွလာတော်မူသော ရှင်ဘုရင်သည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ငြိမ်သက်ခြင်း၊ အမြင့်ဆုံးအရပ်၌ ဘုန်းကြီးခြင်းရှိစေသတည်း” ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။

³⁹လူအစုအဝေးထဲမှ ဖာရိရှဲအချို့ကလည်း ကိုယ်တော်အား “ဆရာ၊ ကိုယ်တော်၏တပည့်တို့ကို ဆုံးမတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ကြ၏။

⁴⁰ကိုယ်တော်က “သင်တို့အား ငါဆိုသည်ကား၊ ဤသူတို့ ဆိတ်ဆိတ်နေကြလျှင် ကျောက်ခဲတို့ပင်လျှင် ကြွေးကြော်ကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴¹ကိုယ်တော်သည် မြို့အနီးသို့ ရောက်၍ မြို့ကိုမြင်တော်မူသောအခါ၊ ထိုမြို့အတွက် ငိုကြွေးတော်မူ၍၊

⁴²“သင်၌ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ဖြစ်စေသောအရာကို ယနေ့ပင် သင်သိရမည်ဆိုလျှင် ကောင်းလေစွ။ သို့ရာတွင် ယခု ထိုအရာသည် သင့်မျက်စိမှ ကွယ်ဝှက်လျက်ရှိ၏။ ⁴³သင်၏ရန်သူတို့သည် သင့်ပတ်လည်၌ မြေကတုတ်ကို တည်ဆောက်၍ သင့်ကို ဝန်းရံလျက် အဖက်ဖက်မှ ပိတ်ဆို့ကြမည့် နေ့ရက်တို့သည် ရောက်လာလိမ့်မည်။ ⁴⁴သင်သည် သင့်ကို ကြည့်ရှုကြွလာတော်မူသောအချိန်ကို မသိမှတ်ခဲ့သောကြောင့်၊ သင့်ကိုလည်းကောင်း၊ သင်၏မြို့ရိုးအတွင်းရှိ သင်၏သားသမီးတို့ကိုလည်းကောင်း မြေပြင်နှင့်ညီအောင် ဖြိုဖျက်၍၊ ကျောက်တစ်လုံးပေါ်တွင် တစ်လုံးမျှ ကျန်ရစ်စေကြမည်မဟုတ်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ^a a v44 ‘သင့်ကို ကြည့်ရှုကြွလာတော်မူသောအချိန်’ ဆိုသည်မှာ ဘုရားသခင်သည် ယေရှု၏ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်ဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ကြွလာတော်မူသောအချိန်ဖြစ်၏။

ယေရှုသည် ခမည်းတော်၏အိမ်တော်ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေတော်မူခြင်း

⁴⁵ကိုယ်တော်သည် ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ဝင်တော်မူ၍၊ ရောင်းဝယ်နေသူတို့ကို နှင်ထုတ်စပြုတော်မူ၏။

⁴⁶သူတို့အား “‘ငါ့အိမ်တော်သည် ဆုတောင်းရာအိမ်ဖြစ်လိမ့်မည်’ ဟု ကျမ်းစာ၌ ရေးထားလျက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် သင်တို့သည် ထိုအိမ်ကို ဓားပြတွင်းဖြစ်စေကြပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴⁷ကိုယ်တော်သည် ဗိမာန်တော်၌ နေ့စဉ် သွန်သင်တော်မူ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့၊ ကျမ်းတတ်ဆရာတို့နှင့် လူတို့၏ခေါင်းဆောင်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို သတ်ရန် နည်းလမ်းကို ရှာကြ၏။ ⁴⁸သို့ရာတွင် လူအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏စကားတော်ကို စွဲလမ်းစွာ နားထောင်ကြသောကြောင့်၊ ပြုဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မတွေ့နိုင်ကြ။