ሊቃነ ካህናትን መምህራን ሕግን ንሞቱ ተማኸሩ

ይሁዳ ብዋጋ ተሰማምዐ። ኢየሱስ ኣብ ማእዲ ፋሲካ እንጀራን ፅዋዕን ሃበ፥ ኣዕሩኽቱ ኸዓ ብዛዕባ ሽመት ተኻትዑ። ናብ ኣቦኡ ተጨኒቑ ፀለየ፥ ረሃፁ ኸም ደም ናብ ምድሪ ክሳዕ ዘንጠብጥብ፤ ብስዕመት ተታሕዘ፥ ጴጥሮስ ድማ ሰለስተ ጊዜ ኸሓዶ፥ ሽዑ ድማ ኣዒንቶም ተራኸባ።

ምዕራፍ 22።

እቲ ፋሲካ ዝብል በዓል ቅጫ ድማ ቀሪቡ ነበረ። ሊቃነ ካህናትን መምህራን ሕግን ንህዝቢ ስለ ዝፈርሕዎ፥ ብኸመይ ከም ዝቐትልዎ መገዲ ይደልዩ ነበሩ።

ሽዑ ሰይጣን ናብቲ ኣስቆሮታዊ ዝተብሃለ፥ ካብቶም ዓሰርተ ኽልተ ሓደ ዝነበረ ይሁዳ ኣተወ። ከይዱ ድማ ምስ ሊቃነ ካህናትን ሓለቓታት ቤተ መቅደስን ብኸመይ ኣሕሊፉ ኸም ዝህቦም ተማኸረ። ተሓጒሶም ድማ ገንዘብ ክህብዎ ተሰማምዑ። ንሱ ድማ ተሰማምዐ፤ ህዝቢ ኣብ ዘይብሉ ኣሕሊፉ ኽህቦም ምችዊ ጊዜ ድማ ይደሊ ነበረ።

እቲ ናይ መወዳእታ ፋሲካ ተዳለወ

ሽዑ እቲ በጊዕ ፋሲካ ዝሕረደሉ መዓልቲ በዓል ቅጫ በፅሐ።

ኢየሱስ ድማ ንጴጥሮስን ንዮሃንስን “ኬድኩም ንበልዖ ፋሲካ ኣዳልዉልና” ኢሉ ለኣኾም።

ንሳቶም ከዓ “ኣበይ ከነዳሉ ትደሊ?” በልዎ።

ንሱ ድማ “ናብታ ኸተማ ምስ ኣተኹም፥ ዕትሮ ማይ ዝተሸከመ ሰብኣይ ክረኽበኩም እዩ፤ ናብታ ዝኣትዋ ገዛ ስዒብኩሞ እተዉ፤

“ነቲ በዓል ገዛ ድማ ‘መምህር ከምዙይ ይብለካ ኣሎ፦ ምስ ደቀ መዛሙርተይ ፋሲካ ዝበልዐላ መዕረፊ ጋሻ ኣበይ እያ?’ በልዎ። ንሱ ኸዓ ኣብ ደብሪ ዝተነፀፈ ዓብዪ ኣዳራሽ ከርእየኩም እዩ፤ ኣብኡ ኣዳልዉ” በሎም።

ከይዶም ድማ ከምቲ ዝበሎም ረኸብዎ፤ ፋሲካውን ኣዳለዉ።

እታ ሰዓት ምስ በፅሐት ከዓ፥ ንሱ ምስቶም ሃዋርያት ኣብ ማእዲ ተቐመጠ።

“መከራ ቕድሚ ምቕባለይ፥ እዝ ፋሲካ እዙይ ምሳኻትኩም ክበልዕ ኣዝየ ናፊቐ ነይረ” በሎም። “ኣብ መንግስቲ ኣቦና ክሳዕ ዝፍፀም፥ ከም ዘይበልዖ እብለኩም ኣለኹ።” ፅዋዕ ኣልዒሉ ኣመስጊኑ ድማ፥ “እዙይ ውሰዱ፤ ንስኻትኩም ድማ ተማቐልዎ” በሎም። “ካብ ሕዚ ጀሚረ፥ መንግስቲ ኣቦና ክሳዕ እትመፅእ፥ ካብ ፍረ ወይኒ ከም ዘይሰቲ እብለኩም ኣለኹ።”

እንጀራ ኣልዒሉ፥ ኣመስጊኑ፥ ቆሪሱ ኸዓ ሃቦም፤ “እዙይ ምእንታኻትኩም ዝወሃብ ስጋይ እዩ፤ እዙይ ንመዘከሪየይ ግበሩ” ድማ በሎም። ድራር ድሕሪ ምብላዕ ድማ ነቲ ፅዋዕ ከምኡ ገበረ፤ “እዝ ፅዋዕ እዙይ፥ እቲ ምእንታኻትኩም ዝፈስስ ብደመይ ዝኾነ ሓዱሽ ኪዳን እዩ። “እንሆ ግና፥ ኢድ እቲ ኣሕሊፉ ዝህበኒ፥ ምሳይ ኣብ ማእዲ ኣላ። ወዲ ሰብ ከምቲ ዝተመደበ ይኸይድ እዩ፤ ነቲ ኣሕሊፉ ዝህቦ ሰብ ግና ወይለኡ!”

ካብኣቶም እዙይ ዝገብር መን ምዃኑ፥ ንሕድሕዶም ክሓታቱ ጀመሩ።

ካብኣቶም ዝዓበየ መን ምዃኑ ድማ፥ ኣብ መንጎኦም ክርክር ተልዓለ።

ንሱ ድማ “ነገስታት ኣህዛብ ኣብ ልዕሊኦም ይገዝኡ፤ እቶም ኣብ ልዕሊኦም ስልጣን ዘለዎም ድማ ‘ገበርቲ ሰናይ’ ይብሃሉ። ንስኻትኩም ግና ከምኡ ኣይኹን፤ ካባኻትኩም እቲ ዝዓበየ ኸም እቲ ዝንእሰ ይኹን፤ እቲ መራሒ ድማ ከም እቲ ዘገልግል ይኹን። እቲ ኣብ ማእዲ ተቐሚጡ ዘሎ ጋሻ ወይ እቲ ዘገልግል፥ ኣየናይ እዩ ዝዓቢ? እቲ ጋሻ ኣይኮነንዶ? ኣነ ግና ኣብ ማእኸልኩም ከም ዘገልግል ኮይነ ኣለኹ።

“ንስኻትኩም እቶም ኣብ ፈተናታተይ ምሳይ ዝፀናዕኹም ኢኹም፤ ከምቲ ኣቦይ ንኣይ መንግስቲ ዝሃበኒ፥ ኣነ ድማ ንኣኻትኩም መንግስቲ እህበኩም ኣለኹ፤ ኣብ መንግስተይ ኣብ ማእደይ ክትበልዑን ክትሰትዩን፥ ነቶም ዓሰርተ ኽልተ ነገድ እስራኤል ድማ እናፈረድኩም ኣብ ዙፋናት ክትቕመጡ ኢኹም።”

“ስምኦን፥ ስምኦን፥ ስማዕ፤ ሰይጣን ከም ስርናይ ክፈትነኩም ሓቲቱ እዩ፤ ኣነ ግና እምነትካ ምእንቲ ኸይጐድል ምእንታኻ ፀለኹ፤ ንስኻ ምስ ተመለስካ ድማ ንኣሕዋትካ ኣፅንዓዮም።”

ጴጥሮስ ድማ፥ “ጐይታ፥ ናብ ቤት ማእሰርትን ናብ ሞትን ምሳኻ ኽኸይድ ድልዊ እየ” በሎ።

ኢየሱስ ድማ፥ “ጴጥሮስ፥ እብለካ ኣለኹ፥ ሎሚ ንኣይ ከም እትፈልጠኒ ሰለስተ ሻዕ ቅድሚ ምኽሓድካ፥ ደርሆ ኣይነቅውን እዩ” በሎ።

ድማ “ብዘይ ናይ ገንዘብ ከረጢት፥ ብዘይ ሳንጣ፥ ብዘይ ኣሳእን ምስ ለኣኽኹኹም፥ ገለ ጐዲሉኩምዶ?” በሎም። ንሳቶም ከዓ “ገለ ኣይጐደለናን” በሉ።

ንሱ ድማ “ሕዚ ግና፥ ናይ ገንዘብ ከረጢት ዘለዎ የልዕሎ፤ ሳንጣውን ከምኡ፤ ሰይፊ ዘይብሉ ድማ ክዳኑ ሸይጡ ይዓድግ። እብለኩም ኣለኹ፥ እዝ ‘ምስ ሓጥኣን ተቘፀረ’ ዝብል ፅሑፍ ኣባይ ክፍፀም ይግባእ፤ እቲ ብዛዕባይ ዝተፅሓፈ ይፍፀም ኣሎ እሞ።”

ንሳቶም ድማ “ጐይታ፥ እንሆ፥ ኣብዙይ ክልተ ኣስይፍቲ ኣለዋ” በልዎ። ንሱ ኸዓ “ይኣክል” በሎም።

ወልድ ንርእሱ ናብ ኣቦ ኣረከበ

ከም ልማዱ ድማ ወፂኡ ናብ ደብረ ዘይት ከደ፤ ደቀ መዛሙርቱውን ሰዓብዎ።

ናብቲ ቦታ ምስ በፅሐ ድማ፥ “ፀልዩ፥ ናብ ፈተና ኸይትኣትዉ” በሎም።

ንሱ ኸዓ ኣስታት ምድርባይ እምኒ ዝኣክል ካብኣቶም ርሒቑ፥ ተንበርኪኹ ፀለየ፥

ከምዙይ ኢሉ፦ “ኦ ኣቦ፥ ፍቓድካ እንተ ኾይኑ፥ ነዝ ፅዋዕ እዙይ ካባይ ኣርሕቆ። ግናኸ ፍቓደይ ዘይኮነ፥ ፍቓድካ ይኹን።”

ካብ ሰማይ ድማ መልኣኽ ተርኣዮ፤ ኣበርትዖውን። ^a ብጭንቂ ኾይኑ ኸዓ ኣዝዩ ኣፅኒዑ ፀለየ፤ ረሃፁ ድማ ከም ዓበይቲ ነጠብጣብ ደም ኮይኑ፥ ናብ ምድሪ ይንጠብጥብ ነበረ።

ካብ ፀሎቱ ተሲኡ ናብ ደቀ መዛሙርቱ ምስ መፀ፥ ብሓዘን ደቂሶም ረኸቦም፤

ከዓ “ስለ ምንታይ ትድቅሱ ኣለኹም? ተሲእኹም ፀልዩ፥ ናብ ፈተና ኸይትኣትዉ” በሎም።

ብስዕመት ኣሕሊፉ ተዋህበ

ገና እዙይ ክዛረብ እንተሎ፥ እንሆ ብዙሓት ሰባት መፁ፤ እቲ ይሁዳ ዝብል፥ ሓደ ኻብቶም ዓሰርተ ኽልተ ድማ ይመርሖም ነበረ። ንኢየሱስ ክስዕሞ ኸዓ ናብኡ ቀረበ፤

ኢየሱስ ግና “ኣታ ይሁዳ፥ ንወዲ ሰብ ብስዕመትዶ ኣሕሊፍካ ትህቦ ኣለኻ?” በሎ።

እቶም ምስኡ ዝነበሩ ድማ እቲ ዝኸውን ዘሎ ነገር ምስ ረአዩ፥ “ጐይታ፥ ብሰይፊ ንውቃዕዶ?” በልዎ። ሓደ ኻባታቶም ድማ ንባርያ ሊቀ ካህናት ወቒዑ፥ የማናይ እዝኑ ቘረፆ።

ኢየሱስ ግና “እዙይ ይኣክል!” ኢሉ መለሰ፤ ነቲ እዝኒ ድማ ተንኪፉ ኣሕወዮ። ሽዑ ኢየሱስ ነቶም ኣብ ልዕሊኡ ዝመፁ ሊቃነ ካህናትን መኳንንቲ ቤተ መቅደስን ሽማግለታትን ከምዙይ በሎም፦ “ከም ሰራቒ ብኣስይፍትን ብኣብትርትን ክትሕዙኒ መፂእኹምዶ? ዕለት ዕለት ኣብ ቤተ መቅደስ ምሳኻትኩም ነይረ፤ ኢድኩም ግና ኣብ ልዕለይ ኣየንበርኩምን። ግናኸ እዛ ሰዓት እዚኣ ናታትኩም እያ፤ እቲ ስልጣን ፀልማትን።”

ጴጥሮስ ንኢየሱስ ከም ዘይፈልጦ ከሓደ

ሒዞም ድማ ወሲዶም ናብ ቤት ሊቀ ካህናት ኣእተውዎ፤ ጴጥሮስ ከዓ ብርሑቕ ይስዕቦ ነበረ። ኣብ ማእኸል መረባ ድማ ሓዊ ኣንዲዶም ብሓደ ተቐመጡ፤ ጴጥሮስ ከዓ ኣብ ማእኸሎም ተቐመጠ። ሓንቲ ገረድ ግና ናብ ብርሃን ገይሩ ተቐሚጡ ምስ ረአየቶ፥ ኣፅቂባ ጠሚታ “እዙይውን ምስኡ ነይሩ እዩ” በለት።

ንሱ ግና ኸሓደ፤ “ኣቲ ሰበይቲ፥ ኣይፈልጦን እየ” ድማ በለ።

ድሕሪ ቑሩብ ጊዜ ድማ ካልእ ሰብ ረአዮ እሞ “ንስኻውን ካባታቶም ኢኻ” በሎ። ጴጥሮስ ግና “ኣታ ሰብኣይ፥ ኣይኮንኩን” በለ።

ኣስታት ድሕሪ ሓንቲ ሰዓት ድማ ካልእ ሰብ “እዝ ሰብ እዙይ ብሓቂ ምስኡ ነይሩ እዩ፤ ገሊላዊውን እዩ እሞ” ኢሉ ኣትረረ።

ጴጥሮስ ግና “ኣታ ሰብኣይ፥ እዝ እትብሎ ዘለኻ ኣይፈልጦን እየ” በለ። ሽዑ ንሽዑ ድማ ገና እዙይ ክዛረብ እንተሎ፥ ደርሆ ነቀወ። ጐይታ ድማ ግልፅ ኢሉ ንጴጥሮስ ጠመቶ። ጴጥሮስ ከዓ ነቲ ጐይታ “ደርሆ ሎሚ እንተይነቀወ፥ ንኣይ ሰለስተ ሻዕ ክትክሕደኒ ኢኻ” ኢሉ ዝተዛረቦ ዘከረ። ናብ ደገ ወፂኡ ድማ ኣምሪሩ በኸየ።

እቶም ንኢየሱስ ሒዞም ዝነበሩ ሰባት ድማ እናወቕዑ ኣባጨዉሉ። ኣዒንቱ ድማ ሸፊኖም “ተነበ! እቲ ዝወቕዐካ መን እዩ?” እናበሉ ይሓትዎ ነበሩ። ካልእ ብዙሕ ነገር ድማ እናፀረፉ ኣብ ልዕሊኡ ተዛረቡ።

ኢየሱስ ኣብ ቅድሚ ባይቶ ቀረበ

ምድሪ ምስ ወግሐ ድማ ባይቶ ሽማግለታት ህዝብን ሊቃነ ካህናትን መምህራን ሕግን ተኣኪቦም፥ ናብ ባይቶኦም ወሲዶም ከምዙይ በልዎ፦

“ንስኻ ክርስቶስ እንተ ዄንካ፥ ንገረና።” ንሱ ኸዓ ከምዙይ በሎም፦ “እንተ ነገርኩኹም ኣይትኣምኑን ኢኹም፥

“እንተ ሓተትኩኹም ድማ ኣይትመልሱለይን ኢኹም።

“ካብ ሕዚ ጀሚሩ ግና ወዲ ሰብ ኣብ የማን ሓይሊ ኣቦና ክቕመጥ እዩ።”

ኵሎም ድማ “እምበኣር ንስኻ ወዲ እግዚኣብሄር ኢኻ?” በልዎ። ንሱ ኸዓ “ኣነ ምዃነይ ባዕልኹም ትብሉ ኣለኹም” በሎም።

ንሳቶም ድማ “ደጊም እንታይ ምስክር የድልየና? ባዕልትና ኻብ ኣፉ ሰሚዕናዮ ኢና እሞ” በሉ።