Lukas 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹Op die eerste dag van die week, met dagbreek, het hulle na die graf toe gekom en die speserye gedra wat hulle voorberei het. ²Hulle het gevind dat die klip van die graf af weggerol was, ³maar toe hulle ingaan, het hulle nie die liggaam van die Here Jesus gekry nie. ⁴Terwyl hulle hieroor verward was, het daar skielik twee manne in blink klere langs hulle gestaan. ⁵Verskrik het hulle hulle gesigte na die grond toe gebuig. Die manne het gevra: “Waarom soek julle die lewende onder die dooies? ⁶Hy is nie hier nie—hy het opgestaan. Onthou wat hy vir julle gesê het toe hy nog in Galilea was, ⁷dat die Seun van die mens aan sondige mense oorgelewer moet word, gekruisig moet word en op die derde dag moet opstaan.”

⁸En hulle het sy woorde onthou, ⁹en toe hulle van die graf af terugkom, het hulle dit alles vir die elf en al die ander vertel. ¹⁰Maria Magdalena, Johanna, Maria die moeder van Jakobus, en die ander vroue saam met hulle het hierdie dinge vir die apostels vertel. ¹¹Maar hierdie woorde het vir hulle na onsin gelyk, en hulle het hulle nie geglo nie. ¹²Petrus het opgestaan en na die graf toe gehardloop; toe hy buk, het hy net die linnedoeke gesien, en toe het hy huis toe gegaan, verwonderd oor wat gebeur het.

Die Pad na Emmaus

¹³Daardie selfde dag was twee van hulle op pad na ’n dorpie met die naam Emmaus, ongeveer sewe myl van Jerusalem af, ¹⁴en hulle het met mekaar gepraat oor al hierdie dinge wat gebeur het. ¹⁵Terwyl hulle saam gesels en gepraat het, het Jesus self nader gekom en saam met hulle geloop. ¹⁶Maar hulle oë is weerhou om hom te herken.

¹⁷Hy het vir hulle gevra: “Waaroor gesels julle so met mekaar terwyl julle loop?” Hulle het bedroef bly staan.

¹⁸Een van hulle, Kleopas, het geantwoord: “Is jy die enigste besoeker aan Jerusalem wat nie weet wat hierdie dae daar gebeur het nie?”

¹⁹Hy het gevra: “Watter dinge?” Hulle het gesê: “Oor Jesus van Nasaret—’n profeet wat magtig was in daad en woord voor ons Vader en die hele volk,

²⁰en hoe ons priesterhoofde en leiers hom oorgelewer het om ter dood veroordeel te word, en hom gekruisig het. ²¹Ons het gehoop dat hy die een is wat Israel sou verlos. Maar bo en behalwe dit alles, is dit vandag die derde dag vandat hierdie dinge gebeur het. ²²Boonop het sommige van ons vroue ons verbaas—hulle was vroeg by die graf, ²³en toe hulle nie sy liggaam kry nie, het hulle teruggekom en gesê dat hulle selfs ’n gesig van engele gesien het, wat gesê het dat hy lewe. ²⁴Sommige van ons metgeselle het na die graf toe gegaan en dit net so gevind soos die vroue gesê het, maar vir hom het hulle nie gesien nie.”

²⁵Hy het vir hulle gesê: “Hoe dwaas is julle tog, en hoe traag om alles te glo wat die profete gesê het! ²⁶Was dit nie nodig dat die Christus hierdie dinge moes ly en in sy heerlikheid moes ingaan nie?”

²⁷En hy het begin by Moses en al die Profete en vir hulle uit al die Skrifte alles oor homself verduidelik.

²⁸En hulle het die dorpie genader waarheen hulle op pad was, en hy het gemaak of hy verder wou gaan. ²⁹Maar hulle het by hom aangedring: “Bly by ons—dit word amper aand, die dag is byna verby.” Toe gaan hy in om by hulle te bly.

³⁰Terwyl hy saam met hulle aan tafel was, het hy die brood geneem, dit geseën, dit gebreek en dit vir hulle gegee. ³¹Toe gaan hulle oë oop, en hulle het hom herken. En hy het uit hulle gesig verdwyn. ³²Hulle het vir mekaar gesê: “Het ons harte nie in ons gebrand terwyl hy op die pad met ons gepraat het, terwyl hy die Skrifte vir ons oopgemaak het nie?” ³³Daardie selfde uur het hulle opgestaan en na Jerusalem toe teruggegaan, en hulle het die elf en die ander wat by hulle was, bymekaar gekry, ³⁴wat gesê het: “Die Here het werklik opgestaan, en het aan Simon verskyn!” ³⁵En hulle het vertel wat op die pad gebeur het, en hoe hy herken is met die breek van die brood.

Jesus Verskyn aan sy Eie Mense

³⁶Terwyl hulle hierdie dinge gesê het, het Jesus self tussen hulle gestaan en vir hulle gesê: “Vrede vir julle!”

³⁷Maar hulle het geskrik en bang geword en gedink dat hulle ’n gees sien.

³⁸En hy het vir hulle gesê: “Waarom is julle ontsteld, en waarom kom daar twyfel in julle harte op? ³⁹Kyk na my hande en my voete—dit is regtig ek. Raak aan my en kyk: ’n gees het nie vlees en bene nie, soos julle sien dat ek het.”

⁴⁰En toe hy dit gesê het, het hy vir hulle sy hande en sy voete gewys.

⁴¹En terwyl hulle van blydskap nog nie kon glo nie en verwonderd was, het hy vir hulle gevra: “Het julle hier iets om te eet?”

⁴²Hulle het vir hom ’n stuk gebraaide vis gegee, ⁴³en hy het dit geneem en voor hulle oë geëet.

⁴⁴Hy het vir hulle gesê: “Dit is wat ek vir julle gesê het toe ek nog by julle was: alles wat oor my geskryf is in die wet van Moses, die Profete en die Psalms, moes vervul word.”

⁴⁵Toe open hy hulle verstand om die Skrifte te verstaan,

⁴⁶en hy het vir hulle gesê: “Dit is wat geskryf staan: die Christus moet ly en op die derde dag uit die dood opstaan, ⁴⁷en dat bekering tot vergifnis van sondes in sy naam aan al die nasies verkondig moet word, van Jerusalem af begin. ⁴⁸Julle is getuies van hierdie dinge. ⁴⁹Ek stuur die belofte van my Vader op julle. Bly in die stad totdat julle met krag van bo beklee is.”

Die Vader Ontvang sy Seun

⁵⁰En hy het hulle uitgelei tot by Betanië, en hy het sy hande opgehef en hulle geseën. ⁵¹Terwyl hy hulle geseën het, het hy van hulle weggegaan en is hy na die hemel toe opgeneem. ⁵²En hulle het hom aanbid en met groot blydskap na Jerusalem toe teruggegaan, ⁵³en hulle was gedurig in die tempel en het ons Vader geprys.