Wiilku wuu sara kacay

Dumarku waxay helaan xabaashii oo furan, lamana rumaysto. Laba Emmaus u socda waxay la hadlaan qof shisheeye ah oo u sharxa Qorniinka, waxayna garanayaan oo keliya markuu rootiga jebiyo. Wuu soo muuqdaa, kalluun buu cunaa si loo ogaado inuusan ahayn rooxaan, kaddib wuu ducaynayaa oo wuxuu kor loogu qaadaa Aabbihiisa.

Cutubka 24.

Maalinta koowaad ee toddobaadka, goortii waagu beryay, waxay yimaadeen xabaashii iyagoo watay udgoonkii ay diyaariyeen. Waxay arkeen dhagaxii oo xabaashii laga giringiriyey, laakiin markay gudaha galeen, ma ay helin jidhkii Rabbi Ciise. Markay arrintan ku wareersanaayeen, kolkiiba laba nin oo dhar dhalaalaya xiran ayaa agtooda istaagay. Way cabsadeen oo wejiyadoodii dhulka ku sujuudeen. Raggii ayaa weydiiyay: “Maxaad kuwa nool dadka dhintay ku dhex raadinaysaan? Isagu halkan ma joogo—wuu sara kacay. Xusuusta wuxuu idinku yidhi isagoo weli Galilee jooga, in Wiilka Aadanaha loo gacangeliyo dadka dembiilayaasha ah, la iskutallaabta ku qodbo, oo maalinta saddexaad kaco.”

Markaasay hadalkiisii xusuusteen, oo markay xabaashii ka soo noqdeen, waxay arrimahan oo dhan u sheegeen kuwii kow iyo tobnaa iyo inta kale oo dhan. Maryan Magdaleena, Yoxanna, Maryan oo ahayd hooyadii Yacquub, iyo dumarkii kale ee la jiray ayaa arrimahan u sheegay rasuullada. Laakiin hadalladaasu way u ekaadeen sheeko aan waxba ahayn, mana ay rumaysan. Butros ayaa kacay oo xabaashii ku orday; markuu foororsaday, marooyinkii kitaanka ahaa oo keliya ayuu arkay, kolkaasuu gurigiisii aaday isagoo wixii dhacay la yaabban.

Jidka Cammaus

Maalintaas oo kale, laba ka mid ah iyaga ayaa u socdaalay tuulo la odhan jiray Cammaus, oo Yeruusaalem ka fog ilaa toddoba mayl, waxayna is la hadlayeen wax kasta oo dhacay. Intay hadlayeen oo wada gorfaynayeen, Ciise qudhiisu ayaa soo dhawaaday oo la socday. Laakiin indhahooda waa la xayiray si aanay isaga u garan.

Wuu weydiiyay: “Maxaad is la dhexmaraysaan markaad socotaan?” Markaasay istaageen iyagoo murugaysan.

Mid iyaga ka mid ahaa, oo la odhan jiray Kelobas, ayaa ugu jawaabay oo ku yidhi: “Ma adigaa keli ah marti ku joogta Yeruusaalem oo aan ogayn wixii halkaas ka dhacay maalmahan?”

Wuu weydiiyay: “Maxay yihiin?” Waxay yidhaahdeen: “Ciise reer Naasaret—nebi xoog badan falal iyo hadal ahaanba Aabbeheen iyo dadka oo dhan hortooda,

iyo siday wadaaddadeenna waaweyn iyo taliyayaasheennu u gacangeliyeen xukun dhimasho ah, oo ay iskutallaabta ku qodbeen. Waannu rajaynaynay inuu isagu yahay kii Israa'iil soo furan lahaa. Intaas dheer, maanta waa maalinta saddexaad tan iyo markii arrimahaas dhacay. Weliba dumar naga mid ah ayaa na yaabiyey—waxay xabaashii u tageen aroor hore, oo markayan jidhkiisa helin, way soo noqdeen iyagoo leh waxay arkeen xitaa muuqaal malaa'igo ah, kuwaasoo yidhi isagu waa nool yahay. Qaar ka mid ah rafiiqyadayada ayaa xabaashii tagay oo waxay ku heleen sidii dumarku sheegeen, laakiin isagii ma ay arkin.”

Wuxuu ku yidhi: “Yaa idinka nacasnimo badan, oo aad u gaabisaan inaad rumaysaan wax kasta oo nebiyadu sheegeen! Miyayna lagama maarmaan ahayn in Masiixu waxyaalahan ku dhibtooto oo ammaantiisa galo?”

Markaasuu bilaabay Muuse iyo nebiyada oo dhan, wuxuuna u fasiray qorniinka oo dhan wax kasta oo isaga ku saabsan.

Markay u dhawaadeen tuuladii ay u socdeen, wuxuu isu yeelyeelay inuu sii fogaado. Laakiin way ku adkaysteen iyagoo leh: “Nala joog—fiidku waa dhow yahay, maalintiina way dhammaatay.” Sidaas daraaddeed wuu galay inuu la joogo.

Markuu iyaga la fadhiistay cuntada, wuxuu qaaday rootigii, wuu barakeeyay, wuu jebiyey, wuuna siiyey. Markaasaa indhahoodii la furay, wayna garteen. Isagiina wuu ka dhumay hortooda. Waxay is yidhaahdeen: “Miyaanay wadnaheennu inagu gubanayn markuu jidka inagula hadlayay, markuu qorniinka inoo furayay?” Saacaddaas isla markiiba way kaceen, Yeruusaalem way ku noqdeen, waxayna heleen kuwii kow iyo tobnaa iyo kuwii la jiray oo isu uruursan, iyagoo leh: “Rabbigu runtii wuu sara kacay, wuxuuna u muuqday Simoon!” Iyaguna waxay sheegeen wixii jidka ku dhacay, iyo sida loo garay isagoo rootiga jebinaya.

Ciise wuxuu u muuqday dadkiisa

Intay arrimahan ka hadlayeen, Ciise qudhiisu ayaa dhexdooda istaagay oo ku yidhi: “Nabad ha idinla jirto!”

Laakiin way yaabeen oo cabsadeen, waxayna u malaynayeen inay arkaan ruux.

Wuxuuna ku yidhi: “Maxaad u murugaysan tihiin, maxaase quluubtiinna shaki ugu dhacay? Gacmahayga iyo cagahayga eega—waa aniga runtii. I taabta oo eega: ruux jidh iyo lafo ma leh, sidaad aniga u aragtaan inaan leeyahay.”

Markuu sidaas yidhi, wuxuu tusay gacmihiisii iyo cagihiisii.

Intay weli farxad ka rumaysan waayeen oo la yaabbeen, wuxuu ku yidhi: “Wax halkan lagu cuno ma haysaan?”

Waxay siiyeen xabbad kalluun la dubay, wuuna qaatay oo hortooda ku cunay.

Wuxuu ku yidhi: “Kanu waa wixii aan idinku idhi markaan weli idinla joogay: wax kasta oo igu saabsan oo ku qoran Sharciga Muuse, nebiyada iyo Sabuurrada waa in la oofiyo.”

Markaasuu maskaxdoodii furay si ay qorniinka u fahmaan,

oo ku yidhi: “Sidaas ayaa lagu qoray: Masiixu waa inuu dhibtooto oo maalinta saddexaad kuwii dhintay ka sara kaco, iyo in magiciisa lagu wacdiyo toobad ku wajahan dembidhaafka dembiyada quruumaha oo dhan, laga bilaabo Yeruusaalem. Idinku waxaad marag u tihiin arrimahan. Anigu waxaan idinku soo dirayaa ballanqaadka Aabbahay. Magaalada ku sii joogga ilaa laydinku huwiyo xoog ka yimid meel sare.”

Aabbuhu wuu soo dhaweeyaa Wiilkiisa

Markaasuu u horseeday ilaa Beytaniya, gacmihiisana kor u qaaday oo u duceeyay. Intuu u duceynayay, ayuu iyaga ka tegey oo samada loo kor qaaday. Iyaguna way caabudeen, Yeruusaalemna farxad weyn ku noqdeen, waxayna had iyo jeer macbudka ku jireen iyagoo Aabbeheen ammaanaya.