Κατά Λουκάν 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹Την πρώτη μέρα της εβδομάδας, τα ξημερώματα, ήρθαν στο μνήμα φέρνοντας τα αρώματα που είχαν ετοιμάσει. ²Βρήκαν την πέτρα κυλισμένη μακριά από το μνήμα, ³όταν όμως μπήκαν, δεν βρήκαν το σώμα του Κυρίου Ιησού. ⁴Καθώς βρίσκονταν σε αμηχανία γι’ αυτό, ξαφνικά στάθηκαν δίπλα τους δύο άντρες με αστραφτερά ρούχα. ⁵Τρομαγμένες, έσκυψαν τα πρόσωπά τους στη γη. Οι άντρες τις ρώτησαν: «Γιατί ζητάτε τον ζωντανό ανάμεσα στους νεκρούς; ⁶Δεν είναι εδώ· αναστήθηκε. Θυμηθείτε τι σας είπε όταν ήταν ακόμα στη Γαλιλαία, ⁷ότι ο Υιός του Ανθρώπου πρέπει να παραδοθεί σε αμαρτωλούς ανθρώπους, να σταυρωθεί και την τρίτη μέρα να αναστηθεί».

⁸Και θυμήθηκαν τα λόγια του, ⁹και γυρίζοντας από το μνήμα, τα διηγήθηκαν όλα αυτά στους έντεκα και σε όλους τους υπόλοιπους. ¹⁰Η Μαρία η Μαγδαληνή, η Ιωάννα, η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου και οι άλλες γυναίκες μαζί τους τα έλεγαν αυτά στους αποστόλους. ¹¹Τα λόγια όμως αυτά τους φάνηκαν σαν ανοησίες, και δεν τις πίστεψαν. ¹²Ο Πέτρος σηκώθηκε κι έτρεξε στο μνήμα· έσκυψε κι είδε μόνο τα σάβανα, κι ύστερα γύρισε στο σπίτι του θαυμάζοντας γι’ αυτό που είχε γίνει.

Ο δρόμος προς τους Εμμαούς

¹³Την ίδια μέρα δύο από αυτούς πήγαιναν σ’ ένα χωριό που λεγόταν Εμμαούς, περίπου έντεκα χιλιόμετρα από την Ιερουσαλήμ, ¹⁴και συζητούσαν μεταξύ τους για όλα αυτά που είχαν συμβεί. ¹⁵Καθώς μιλούσαν και συζητούσαν, πλησίασε ο ίδιος ο Ιησούς και πήγαινε μαζί τους. ¹⁶Τα μάτια τους όμως εμποδίζονταν να τον αναγνωρίσουν.

¹⁷Τους ρώτησε: «Τι είναι αυτά που συζητάτε μεταξύ σας καθώς περπατάτε;» Εκείνοι σταμάτησαν σκυθρωποί.

¹⁸Ο ένας, που λεγόταν Κλεόπας, του αποκρίθηκε: «Εσύ είσαι ο μόνος επισκέπτης της Ιερουσαλήμ που δεν ξέρει τι έγινε εκεί αυτές τις μέρες;»

¹⁹«Ποια πράγματα;» ρώτησε. Του είπαν: «Αυτά για τον Ιησού τον Ναζωραίο, που ήταν προφήτης δυνατός σε έργα και σε λόγια μπροστά στον Πατέρα μας και σε όλον τον λαό,

²⁰και πώς οι αρχιερείς μας και οι άρχοντες τον παρέδωσαν σε θανατική καταδίκη και τον σταύρωσαν. ²¹Εμείς ελπίζαμε πως αυτός ήταν εκείνος που θα λύτρωνε τον Ισραήλ. Κι όμως, πέρα απ’ όλα αυτά, είναι η τρίτη μέρα από τότε που έγιναν αυτά. ²²Μας εξέπληξαν όμως και μερικές δικές μας γυναίκες, που πήγαν νωρίς το πρωί στο μνήμα, ²³και, μη βρίσκοντας το σώμα του, γύρισαν λέγοντας πως είδαν μάλιστα και οπτασία αγγέλων, οι οποίοι είπαν πως αυτός ζει. ²⁴Πήγαν τότε μερικοί από τους συντρόφους μας στο μνήμα και το βρήκαν ακριβώς όπως είχαν πει οι γυναίκες, αυτόν όμως δεν τον είδαν».

²⁵Τότε εκείνος τους είπε: «Πόσο ανόητοι είστε και πόσο αργείτε να πιστέψετε όλα όσα είπαν οι προφήτες! ²⁶Δεν έπρεπε ο Χριστός να πάθει αυτά και να μπει στη δόξα του;»

²⁷Κι αρχίζοντας από τον Μωυσή κι από όλους τους προφήτες, τους ερμήνευσε από όλες τις Γραφές όλα όσα αφορούσαν τον ίδιο.

²⁸Πλησίασαν στο χωριό όπου πήγαιναν, κι εκείνος έκανε πως θα πήγαινε πιο μακριά. ²⁹Εκείνοι όμως επέμεναν λέγοντας: «Μείνε μαζί μας, γιατί κοντεύει να βραδιάσει κι η μέρα έχει σχεδόν τελειώσει». Μπήκε λοιπόν για να μείνει μαζί τους.

³⁰Καθώς ήταν στο τραπέζι μαζί τους, πήρε το ψωμί, το ευλόγησε, το έκοψε και τους το έδωσε. ³¹Τότε άνοιξαν τα μάτια τους και τον αναγνώρισαν· εκείνος όμως έγινε άφαντος από μπροστά τους. ³²Κι έλεγαν μεταξύ τους: «Δεν καιγόταν μέσα μας η καρδιά μας καθώς μας μιλούσε στον δρόμο και μας άνοιγε τις Γραφές;» ³³Την ίδια ώρα σηκώθηκαν, γύρισαν στην Ιερουσαλήμ και βρήκαν συγκεντρωμένους τους έντεκα κι όσους ήταν μαζί τους, ³⁴που έλεγαν: «Πραγματικά αναστήθηκε ο Κύριος κι εμφανίστηκε στον Σίμωνα!» ³⁵Τότε κι εκείνοι διηγήθηκαν όσα έγιναν στον δρόμο και πώς τον αναγνώρισαν όταν έκοψε το ψωμί.

Ο Ιησούς εμφανίζεται στους δικούς του

³⁶Ενώ αυτοί τα έλεγαν αυτά, στάθηκε ο ίδιος ο Ιησούς ανάμεσά τους και τους είπε: «Ειρήνη σ’ εσάς!»

³⁷Εκείνοι ταράχτηκαν και φοβήθηκαν, νομίζοντας πως έβλεπαν πνεύμα.

³⁸Τους είπε όμως: «Γιατί είστε ταραγμένοι, και γιατί γεννιούνται αμφιβολίες στις καρδιές σας; ³⁹Κοιτάξτε τα χέρια μου και τα πόδια μου· είμαι εγώ ο ίδιος. Ψηλαφίστε με και δείτε: ένα πνεύμα δεν έχει σάρκα κι οστά, όπως βλέπετε να έχω εγώ».

⁴⁰Κι όταν το είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια του και τα πόδια του.

⁴¹Κι ενώ αυτοί ακόμα δεν πίστευαν από τη χαρά τους και θαύμαζαν, τους είπε: «Έχετε εδώ κάτι να φάω;»

⁴²Του έδωσαν ένα κομμάτι ψητό ψάρι, ⁴³κι εκείνος το πήρε και το έφαγε μπροστά τους.

⁴⁴Τους είπε: «Αυτά είναι τα λόγια που σας είπα όταν ήμουν ακόμα μαζί σας: ότι έπρεπε να εκπληρωθούν όλα όσα είναι γραμμένα για μένα στον νόμο του Μωυσή, στους προφήτες και στους ψαλμούς».

⁴⁵Τότε τους άνοιξε τον νου για να καταλαβαίνουν τις Γραφές,

⁴⁶και τους είπε: «Έτσι είναι γραμμένο: ότι ο Χριστός πρέπει να πάθει και την τρίτη μέρα να αναστηθεί από τους νεκρούς, ⁴⁷και ότι στο όνομά του πρέπει να κηρυχθεί η μετάνοια για τη συγχώρηση των αμαρτιών σε όλα τα έθνη, αρχίζοντας από την Ιερουσαλήμ. ⁴⁸Εσείς είστε μάρτυρες αυτών των πραγμάτων. ⁴⁹Κι εγώ θα στείλω σ’ εσάς την υπόσχεση του Πατέρα μου. Εσείς όμως μείνετε στην πόλη, ώσπου να ντυθείτε με δύναμη από ψηλά».

Ο Πατέρας υποδέχεται τον Υιό του

⁵⁰Ύστερα τους οδήγησε έξω ως τη Βηθανία κι εκεί σήκωσε τα χέρια του και τους ευλόγησε. ⁵¹Κι ενώ τους ευλογούσε, απομακρύνθηκε από αυτούς κι ανέβαινε στον ουρανό. ⁵²Κι εκείνοι τον προσκύνησαν και γύρισαν στην Ιερουσαλήμ με μεγάλη χαρά, ⁵³κι ήταν συνεχώς στον ναό δοξολογώντας τον Πατέρα μας.