شروعات ۾ ڪلام

سڀ کان گهري ۽ قريبي خوشخبري، جيڪا ان لاءِ لکي وئي ته توهين ايمان آڻيو ته يسوع خدا جو فرزند آهي ۽ هن جي نالي ۾ زندگي ماڻيو. ان ۾ هن جا ”مان آهيان“ وارا قول ۽ پيءُ بابت هن جي الوداعي تعليم درج آهي.

باب 1.

شروعات ۾ ڪلام هو، ڪلام اسان جي پيءُ سان هو، ۽ ڪلام خدا هو. اهو شروعات ۾ اسان جي پيءُ سان هو. سڀ ڪجهه هن جي وسيلي پيدا ٿيو، ۽ جيڪي ڪجهه پيدا ٿيو، تنهن مان ڪا بہ شيءِ هن کانسواءِ پيدا نہ ٿي. هن ۾ زندگي هئي، ۽ اها زندگي سڀني ماڻهن جو نور هئي. نور اونداهيءَ ۾ چمڪي ٿو، پر اونداهيءَ ان تي غلبو نہ ماڻيو آهي.

اسان جي پيءُ جو موڪليل هڪڙو ماڻهو آيو، جنهن جو نالو يوحنا هو. هو شاهدي ڏيڻ لاءِ آيو، تہ جيئن نور بابت شاهدي ڏئي ۽ سڀ ڪو يوحنا جي شاهديءَ ذريعي ايمان آڻي. هو پاڻ نور نہ هو، پر نور بابت شاهدي ڏيڻ لاءِ آيو هو. اصل نور، جيڪو هر ماڻهوءَ کي روشني ڏئي ٿو، دنيا ۾ اچي رهيو هو. هو دنيا ۾ هو. دنيا هن جي وسيلي وجود ۾ آئي، پر دنيا کيس نہ سڃاتو. هو پنهنجن ڏانهن آيو، پر سندس پنهنجن ماڻهن کيس قبول نہ ڪيو. پر جن بہ کيس قبول ڪيو ۽ سندس نالي تي ايمان آندو، تن کي اسان جي پيءُ جا ٻار ٿيڻ جو حق ڏنائين، ^a اهي ٻار نہ رت مان، نہ جسم جي مرضيءَ مان، نہ ماڻهوءَ جي مرضيءَ مان، پر اسان جي پيءُ کان پيدا ٿيا.

ڪلام جسم ٿيو ۽ اسان ۾ رهيو. اسان سندس جلوو ڏٺو، يعني پيءُ وٽان آيل هڪڙي ئي فرزند جو جلوو، جيڪو فضل ۽ سچائيءَ سان ڀريل هو. يوحنا هن بابت شاهدي ڏني ۽ رڙ ڪري چيائين تہ ”هي اهو ئي آهي جنهن بابت مون چيو هو تہ جيڪو منهنجي پٺيان اچي ٿو، سو مون کان مٿانهون آهي، ڇاڪاڻ تہ هو مون کان اڳ هو.“ ڇاڪاڻ تہ سندس ڀرپوريءَ مان اسان سڀني فضل مٿان فضل حاصل ڪيو آهي. ڇاڪاڻ تہ شريعت موسيٰ جي وسيلي ڏني وئي، پر فضل ۽ سچائي يسوع مسيح جي وسيلي آئي. اسان جي پيءُ کي ڪنهن بہ ڪڏهن نہ ڏٺو آهي. هڪڙي ئي خدا، جيڪو پيءُ جي ڀرسان آهي، کيس ظاهر ڪيو آهي. ^b

اي يوحنا، تون ڪير آهين؟

يوحنا جي شاهدي هيءَ هئي: جڏهن يهودين يروشلم مان ڪاهن ۽ لاوي کيس پڇڻ لاءِ موڪليا تہ ”تون ڪير آهين؟“ هن اقرار ڪيو ۽ انڪار نہ ڪيائين، بلڪ اقرار ڪري چيائين تہ ”آءٌ مسيح ناهيان.“

تنهنڪري هنن کانئس پڇيو تہ ”پوءِ ڇا؟ ڇا تون ايلياس آهين؟“ هن چيو تہ ”آءٌ ناهيان.“ ”ڇا تون اهو نبي آهين؟“ هن وراڻيو تہ ”نہ.“

پوءِ هنن چيو تہ ”تون ڪير آهين؟ اسان کي موڪلڻ وارن کي جواب ڏيڻو آهي. تون پنهنجي باري ۾ ڇا ٿو چوين؟“

هن چيو تہ ”آءٌ بيابان ۾ رڙ ڪندڙ جو آواز آهيان، ’خداوند جو رستو سڌو ڪريو‘، جيئن يسعياه نبيءَ چيو هو.“

اهي فريسين وٽان موڪليا ويا هئا. هنن کانئس پڇيو تہ ”جيڪڏهن تون نڪي مسيح آهين، نڪي ايلياس، نڪي اهو نبي، تہ پوءِ بپتسمو ڇو ٿو ڏين؟“

يوحنا انهن کي وراڻيو تہ ”آءٌ پاڻيءَ سان بپتسمو ٿو ڏيان، پر اوهان جي وچ ۾ هڪڙو بيٺو آهي جنهن کي اوهين نہ ٿا سڃاڻو، يعني اهو، جيڪو منهنجي پٺيان اچي ٿو، جنهن جي جتيءَ جو بند کولڻ جي لائق بہ آءٌ ناهيان.“ هي ڳالهيون اردن جي ٻئي پاسي بيت عنياه ۾ ٿيون، جتي يوحنا بپتسمو ڏئي رهيو هو.

ڏسو، رڍ جو ٻچو

ٻئي ڏينهن يسوع کي پاڻ ڏانهن ايندي ڏسي چيائين تہ ”ڏسو! اسان جي پيءُ جو رڍ جو ٻچو — يسوع — جيڪو دنيا جو گناهه کڻي ٿو وڃي! ^c هي اهو ئي آهي جنهن بابت مون چيو هو تہ ’منهنجي پٺيان هڪڙو ماڻهو ايندو جنهن جو درجو مون کان مٿي آهي، ڇاڪاڻ تہ هو مون کان اڳ هو.‘ مون هن کي نہ سڃاتو هو، پر آءٌ پاڻيءَ سان بپتسمو ڏيندو آيو هوس، تہ جيئن هو اسرائيل آڏو ظاهر ٿئي.“ يوحنا شاهدي ڏني تہ ”مون پاڪ روح کي ڪبوتر جيان آسمان کان لهندي ۽ هن تي رهندي ڏٺو. مون هن کي نہ سڃاتو هو، پر جنهن مون کي پاڻيءَ سان بپتسمو ڏيڻ لاءِ موڪليو، تنهن مون کي چيو تہ ’جنهن تي تون پاڪ روح کي لهندي ۽ رهندي ڏسين، اهو ئي پاڪ روح سان بپتسمو ڏيندڙ آهي.‘ مون ڏٺو آهي ۽ شاهدي ڏني آهي تہ هي اسان جي پيءُ جو فرزند آهي.“ ^d

اچو ۽ ڏسو

ٻئي ڏينهن يوحنا پنهنجن ٻن شاگردن سان گڏ وري بيٺو هو، يسوع کي لنگهندي ڏسي چيائين تہ ”ڏسو! اسان جي پيءُ جو رڍ جو ٻچو!“ اها ڳالهه ٻڌي ٻئي شاگرد يسوع جي پٺيان هليا.

يسوع ڦري کين پٺيان ايندي ڏٺو ۽ پڇيائين تہ ”اوهين ڇا ٿا ڳوليو؟“ هنن چيو تہ ”ربي“ (يعني استاد)، ”تون ڪٿي ٿو رهين؟“

کين چيائين تہ ”اچو، تہ ڏسندا.“ سو اهي ويا ۽ ڏٺائون تہ هو ڪٿي رهي ٿو، ۽ اهو ڏينهن هن سان گڏ رهيا — منجهند کان پوءِ اٽڪل چار وڳي جو وقت هو.

جن ٻنهي يوحنا جي ڳالهه ٻڌي ۽ يسوع جي پٺيان هليا، تن مان هڪڙو اندرياس هو، جيڪو شمعون پطرس جو ڀاءُ هو. هن پهرين پنهنجي ڀاءُ شمعون کي ڳولي لڌو ۽ چيائينس تہ ”اسان مسيح کي لڌو آهي“ (يعني مسيح).

کيس يسوع وٽ وٺي آيو. يسوع ڏانهنس نهاري چيو تہ ”تون يوحنا جو پٽ شمعون آهين. تو کي ڪيفا سڏيو ويندو“ (يعني پطرس).

ٻئي ڏينهن يسوع گليل ڏانهن وڃڻ جو ارادو ڪيو. فلپس کي لڌائين ۽ چيائينس تہ ”منهنجي پٺيان هل.“

فلپس بيت صيدا جو هو، جيڪو اندرياس ۽ پطرس جو شهر هو. فلپس نتنائيل کي لڌو ۽ چيائينس تہ ”اسان کي اهو ماڻهو ملي ويو آهي جنهن بابت موسيٰ شريعت ۾ ۽ نبين بہ لکيو — يسوع، يوسف جو پٽ، ناصرت وارو.“

نتنائيل چيو تہ ”ڇا ناصرت مان ڪا چڱي شيءِ نڪري سگهي ٿي؟“ فلپس چيو تہ ”اچ ۽ ڏس.“

يسوع نتنائيل کي پاڻ ڏانهن ايندي ڏسي هن بابت چيو تہ ”ڏسو، هڪڙو سچو اسرائيلي، جنهن ۾ ڪو ڪپٽ ناهي!“

نتنائيل کانئس پڇيو تہ ”تون مون کي ڪيئن ٿو سڃاڻين؟“ يسوع وراڻيو تہ ”فلپس جي توکي سڏڻ کان اڳ، جڏهن تون انجير جي وڻ هيٺان هئين، مون توکي ڏٺو.“

نتنائيل وراڻيس تہ ”ربي، تون اسان جي پيءُ جو فرزند آهين! تون اسرائيل جو بادشاهه آهين!“

يسوع کيس وراڻيو تہ ”ڇا تون انهيءَ ڪري ايمان ٿو آڻين جو مون توکي چيو تہ مون توکي انجير جي وڻ هيٺان ڏٺو؟ تون انهن کان وڏيون شيون ڏسندين.“ کيس چيائين تہ ”آءٌ اوهان کي سچ سچ ٿو چوان، اوهين آسمان کي کليل ۽ اسان جي پيءُ جي ملائڪن کي ابنِ آدم تي چڙهندي ۽ لهندي ڏسندا.“ ^e

حاشيا

^aيوحنا 1:12 — جيڪي يسوع کي قبول ڪن ٿا، تن کي اسان جي پيءُ جا ٻار ٿيڻ جو حق ڏنو وڃي ٿو — يعني انهيءَ جي گھراڻي ۾ بحال ڪيو وڃي ٿو جنهن پنهنجو فرزند موڪليو.
^bيوحنا 1:18 — رڳو فرزند، جيڪو هميشه اسان جي پيءُ جي دل جي ويجهو رهيو آهي، اسان کي ڏيکاري سگهي ٿو تہ اسان جو پيءُ حقيقت ۾ ڪير آهي — پيءُ جي هر جھلڪ يسوع وسيلي ملي ٿي.
^cيوحنا 1:29 — يوحنا يسوع کي ”اسان جي پيءُ جو رڍ جو ٻچو“ سڏي ٿو ڇاڪاڻ تہ اهو پيءُ ئي آهي جيڪو رڍ جو ٻچو مهيا ڪري ٿو — اهو ئي پيءُ جنهن ابراهيم سان واعدو ڪيو هو تہ ”خدا پاڻ لاءِ رڍ جو ٻچو مهيا ڪندو،“ ۽ هاڻي اهو واعدو پنهنجي ئي فرزند ۾ پورو ڪري ٿو.
^dيوحنا 1:34 — يوحنا جي شاهدي يسوع کي اسان جي پيءُ جو فرزند ٿي سڏي — رڳو ”خدا جو ڪو پٽ“ نہ، پر اهو ازلي فرزند جنهن کي پيءُ دنيا جي شروعات کان اڳ کان پيار ڪندو آيو آهي.
^eيوحنا 1:51 — يسوع بيت ايل ۾ يعقوب جي رويا (پيدائش 28:12) جي ياد ڏياري ٿو، جتي ملائڪ ڏاڪڻ تي آسمان ۽ زمين جي وچ ۾ آيا ويا ٿي — جيڪا هاڻي هن ۾ پوري ٿئي ٿي.