કાનામાં લગ્ન

કાનાના લગ્નમાં દ્રાક્ષારસ ખૂટી જાય છે, અને ઈસુ શાંતિથી શુદ્ધિકરણના પાણીની છ કોઠીઓને એ રાતના સૌથી ઉત્તમ દ્રાક્ષારસમાં ફેરવી દે છે. પછી યરૂશાલેમમાં તે ચાબુક વડે વેપારીઓને હાંકી કાઢે છે અને કહે છે કે મંદિર તેમના પિતાનું ઘર છે, બજાર નથી.

અધ્યાય 2.

ત્રીજા દિવસે ગાલીલના કાનામાં લગ્ન થયાં; ત્યાં ઈસુનાં માતા હતાં. ઈસુ તથા તેમના શિષ્યોને પણ એ લગ્નમાં નિમંત્રણ મળ્યું હતું. જ્યારે દ્રાક્ષારસ ખૂટી ગયો, ત્યારે ઈસુનાં માતાએ તેમને કહ્યું, “તેમની પાસે દ્રાક્ષારસ નથી.”

ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “હે નારી, તું મને આમાં શા માટે લાવે છે? મારો સમય હજી આવ્યો નથી.”

તેમનાં માતાએ સેવકોને કહ્યું, “તે તમને જે કહે તે કરજો.”

ત્યાં પથ્થરના છ પાણીના ઘડા પડ્યા હતા, જે યહૂદીઓના શુદ્ધિકરણ માટે વપરાતા હતા, દરેકમાં વીસથી ત્રીસ ગેલન સમાતું. ^a

ઈસુએ તેમને કહ્યું, “ઘડાઓને પાણીથી ભરો,” તેથી તેમણે ઘડાઓ કાંઠા સુધી ભર્યા. તેમણે તેમને કહ્યું, “હવે થોડું કાઢીને મુખ્ય કારભારી પાસે લઈ જાઓ.” તેથી તેમણે તેમ કર્યું.

કારભારીએ દ્રાક્ષારસ બનેલું પાણી ચાખ્યું, પણ તે ક્યાંથી આવ્યું એ તે જાણતો ન હતો — જોકે પાણી કાઢનાર સેવકો જાણતા હતા. તેથી તેણે વરરાજાને એક બાજુ બોલાવીને કહ્યું, “દરેક જણ પહેલાં સારો દ્રાક્ષારસ પીરસે છે, અને મહેમાનો છાકટા થઈ જાય ત્યારે હલકો પીરસે છે. પણ તેં સારો દ્રાક્ષારસ અત્યાર સુધી રાખી મૂક્યો છે.” ઈસુએ ગાલીલના કાનામાં આ પહેલું ચિહ્ન કર્યું. તેમણે પોતાનો મહિમા પ્રગટ કર્યો, અને તેમના શિષ્યોએ તેમના પર વિશ્વાસ કર્યો.

આ પછી તેઓ પોતાનાં માતા, ભાઈઓ તથા શિષ્યો સાથે કફરનહૂમ ગયા, અને ત્યાં થોડા દિવસ રહ્યા.

જ્યારે યહૂદીઓનું પાસ્ખાપર્વ પાસે આવ્યું, ત્યારે ઈસુ યરુશાલેમ ગયા.

મંદિરના પ્રાંગણને શુદ્ધ કરવું

મંદિરના પ્રાંગણમાં તેમણે ઢોર, ઘેટાં તથા કબૂતર વેચનારાઓને જોયા, અને બીજાઓને મેજ પાસે બેસીને નાણાંની લેવડદેવડ કરતા જોયા. તેમણે દોરડાનો ચાબુક બનાવીને ઘેટાં તથા ઢોર સહિત બધાંને મંદિરના પ્રાંગણમાંથી હાંકી કાઢ્યા, નાણાવટીઓના સિક્કા વેરી નાખ્યા, અને તેમનાં મેજ ઊંધાં વાળી દીધાં.

કબૂતર વેચનારાઓને તેમણે કહ્યું, “આ બધું અહીંથી લઈ જાઓ! મારા પિતાના ઘરને બજાર ન બનાવો.”

તેમના શિષ્યોને યાદ આવ્યું કે એમ લખેલું છે: “તમારા ઘરનો આવેશ મને ખાઈ જશે.”

ત્યારે યહૂદીઓએ પૂછ્યું, “આ કામો કરવા માટે તમે અમને કયું ચિહ્ન બતાવશો?”

ઈસુએ તેમને જવાબ આપ્યો, “આ મંદિરને તોડી નાખો, અને ત્રણ દિવસમાં હું તેને ઊભું કરીશ.”

તેમણે જવાબ આપ્યો, “આ મંદિર બાંધતાં છેતાળીસ વર્ષ લાગ્યાં, અને શું તમે તેને ત્રણ દિવસમાં ઊભું કરશો?” પણ જે મંદિર વિશે તેમણે કહ્યું હતું તે તો તેમનું શરીર હતું. તેઓ મૃત્યુમાંથી ઊઠ્યા પછી, તેમના શિષ્યોને યાદ આવ્યું કે તેમણે આ કહ્યું હતું, અને તેમણે શાસ્ત્ર તથા ઈસુએ કહેલા વચન પર વિશ્વાસ કર્યો.

પાસ્ખાપર્વ દરમિયાન તેઓ યરુશાલેમમાં હતા ત્યારે, તેમણે કરેલાં ચિહ્નો જોઈને ઘણાએ તેમના નામ પર વિશ્વાસ કર્યો.

પણ ઈસુ પોતાને તેમના પર સોંપતા ન હતા, કારણ કે તેઓ સર્વ માણસોને જાણતા હતા. માણસ વિશે કોઈની સાક્ષીની તેમને જરૂર ન હતી — કારણ કે દરેક માણસની અંદર શું છે તે તેઓ જાણતા હતા.