योहान 2

2 ¹ तिसऱ्या दिवशी गालीलातील काना येथे एक विवाह झाला; येशूची आई तेथे होती. ² येशू व त्याचे शिष्य यांनाही त्या विवाहाचे आमंत्रण होते. ³ द्राक्षारस संपला तेव्हा येशूची आई त्याला म्हणाली, “त्यांच्याजवळ द्राक्षारस नाही.”

⁴ येशूने उत्तर दिले, “बाई, तू मला यात का गुंतवतेस? माझी वेळ अजून आलेली नाही.”

⁵ त्याची आई सेवकांना म्हणाली, “तो तुम्हांला जे काही सांगेल ते करा.”

⁶ यहूद्यांच्या शुद्धीकरणासाठी वापरण्यात येणारे सहा दगडी पाण्याचे रांजण तेथे उभे होते; प्रत्येकात वीस ते तीस गॅलन पाणी मावत असे. ^a a v6 प्रत्येक रांजणात सुमारे २० ते ३० गॅलन (७५ ते ११५ लिटर) पाणी मावत असे — ही मोठी पात्रे होती.

⁷ येशू त्यांना म्हणाला, “हे रांजण पाण्याने भरा,” तेव्हा त्यांनी ते काठोकाठ भरले. ⁸ त्याने त्यांना सांगितले, “आता थोडे काढून घ्या आणि मुख्य कारभाऱ्याकडे न्या.” तेव्हा त्यांनी तसे केले.

⁹ कारभाऱ्याने द्राक्षारस झालेले ते पाणी चाखले, पण ते कोठून आले हे त्याला ठाऊक नव्हते—मात्र जे सेवक पाणी काढून घेत होते त्यांना ठाऊक होते. तेव्हा त्याने वराला बाजूला बोलावले ¹⁰ आणि म्हणाला, “प्रत्येक जण प्रथम उत्तम द्राक्षारस वाढतो आणि पाहुण्यांची झिंग चढल्यावर हलक्या प्रतीचा वाढतो. पण तू उत्तम द्राक्षारस आतापर्यंत राखून ठेवला आहेस.” ¹¹ येशूने हे पहिले चिन्ह गालीलातील काना येथे केले. त्याने आपले तेज प्रकट केले आणि त्याच्या शिष्यांनी त्याच्यावर विश्वास ठेवला.

¹² यानंतर तो आपली आई, भाऊ व शिष्य यांच्यासह कफर्णहूमास खाली गेला आणि तेथे काही दिवस राहिला.

¹³ यहूद्यांचा वल्हांडण सण जवळ आला तेव्हा येशू यरुशलेमास वर गेला.

मंदिराच्या प्रांगणांची शुद्धी

¹⁴ मंदिरात त्याला गुरे, मेंढरे व कबुतरे विकणारे आणि पैसे बदलून देणारे बसलेले आढळले. ¹⁵ त्याने दोरीचा चाबूक करून त्या सर्वांना मेंढरांसह व गुरांसह मंदिराच्या प्रांगणांतून बाहेर हाकलले, पैसे बदलणाऱ्यांची नाणी ओतून टाकली आणि त्यांचे मेज उलथून टाकले.

¹⁶ कबुतरे विकणाऱ्यांना तो म्हणाला, “ही येथून काढून न्या! माझ्या पित्याच्या घराला बाजार करू नका.”

¹⁷ त्याच्या शिष्यांना आठवले की असे लिहिले आहे: “तुझ्या घराविषयीचा आवेश मला ग्रासून टाकील.”

¹⁸ तेव्हा यहूद्यांनी विचारले, “या गोष्टी करण्यासाठी तू आम्हांला कोणते चिन्ह दाखवशील?”

¹⁹ येशूने त्यांना उत्तर दिले, “हे मंदिर मोडून टाका, आणि तीन दिवसांत मी ते पुन्हा उभारीन.”

²⁰ त्यांनी उत्तर दिले, “हे मंदिर बांधण्यास सेहेचाळीस वर्षे लागली, आणि तू ते तीन दिवसांत उभारशील काय?” ²¹ परंतु तो ज्या मंदिराविषयी बोलत होता ते त्याचे शरीर होते. ²² तो मेलेल्यांतून उठल्यावर त्याच्या शिष्यांना आठवले की त्याने असे म्हटले होते, आणि त्यांनी शास्त्रलेखावर व येशूने बोललेल्या वचनावर विश्वास ठेवला.

²³ वल्हांडण सणाच्या वेळी तो यरुशलेमात असताना त्याने केलेली चिन्हे पाहून पुष्कळांनी त्याच्या नावावर विश्वास ठेवला.

²⁴ पण येशूने स्वतःला त्यांच्यावर सोपवले नाही, कारण तो सर्व माणसांना ओळखत होता. ²⁵ माणसाविषयी कोणाच्या साक्षीची त्याला गरज नव्हती—कारण प्रत्येकाच्या अंतरी काय आहे हे त्याला ठाऊक होते.