യോഹന്നാൻ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹മൂന്നാം ദിവസം ഗലീലയിലെ കാനായിൽ ഒരു വിവാഹം നടന്നു; യേശുവിന്റെ അമ്മ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ²യേശുവും അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരും ആ വിവാഹത്തിനു ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ³വീഞ്ഞു തീർന്നപ്പോൾ, യേശുവിന്റെ അമ്മ അവിടുത്തോട്, “അവർക്കു വീഞ്ഞില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁴“സ്ത്രീയേ, എന്തിന് എന്നെ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു?” എന്നു യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു. “എന്റെ സമയം ഇനിയും വന്നിട്ടില്ല.”

⁵അവിടുത്തെ അമ്മ ദാസന്മാരോട്, “അവിടുന്നു നിങ്ങളോടു പറയുന്നതെന്തും ചെയ്യുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁶യഹൂദരുടെ ശുദ്ധീകരണത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ആറു കല്ലുഭരണികൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഓരോന്നിലും ഇരുപതു മുതൽ മുപ്പതുവരെ ഗാലൻ വെള്ളം കൊള്ളുമായിരുന്നു. ^a a v6 ഓരോ ഭരണിയിലും ഏകദേശം 20 മുതൽ 30 വരെ ഗാലൻ (75 മുതൽ 115 വരെ ലിറ്റർ) കൊള്ളുമായിരുന്നു — ഇവ വലിയ പാത്രങ്ങളായിരുന്നു.

⁷യേശു അവരോട്, “ഭരണികളിൽ വെള്ളം നിറയ്ക്കുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു; അവർ അവയെ വക്കോളം നിറച്ചു. ⁸അവിടുന്ന് അവരോട്, “ഇപ്പോൾ കുറെ കോരിയെടുത്ത് വിരുന്നുമേൽനോട്ടക്കാരന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോകുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. അവർ അങ്ങനെ ചെയ്തു.

⁹വെള്ളം വീഞ്ഞായിത്തീർന്നതു വിരുന്നുമേൽനോട്ടക്കാരൻ രുചിച്ചുനോക്കി; അത് എവിടെനിന്നെന്ന് അയാൾ അറിഞ്ഞില്ല—എന്നാൽ വെള്ളം കോരിയ ദാസന്മാർ അറിഞ്ഞിരുന്നു. അപ്പോൾ അയാൾ മണവാളനെ വിളിച്ചുമാറ്റി, ¹⁰“എല്ലാവരും ആദ്യം നല്ല വീഞ്ഞു വിളമ്പുന്നു; അതിഥികൾ മദ്യലഹരിയിലായശേഷം ഗുണം കുറഞ്ഞതു വിളമ്പുന്നു. എന്നാൽ നീ നല്ല വീഞ്ഞ് ഇതുവരെ സൂക്ഷിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. ¹¹ഈ ആദ്യത്തെ അടയാളം യേശു ഗലീലയിലെ കാനായിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. അവിടുന്ന് തന്റെ തേജസ്സു വെളിപ്പെടുത്തി; അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു.

¹²ഇതിനുശേഷം അവിടുന്ന് തന്റെ അമ്മയോടും സഹോദരന്മാരോടും ശിഷ്യന്മാരോടുംകൂടെ കഫർന്നഹൂമിലേക്കു പോയി, അവിടെ ഏതാനും ദിവസം താമസിച്ചു.

¹³യഹൂദരുടെ പെസഹാ അടുത്തപ്പോൾ, യേശു യെരൂശലേമിലേക്കു കയറിപ്പോയി.

ദൈവാലയാങ്കണം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു

¹⁴ദൈവാലയാങ്കണത്തിൽ കാളകളെയും ആടുകളെയും പ്രാവുകളെയും വില്ക്കുന്നവരെയും, മേശകളുടെ അടുക്കൽ ഇരുന്നു നാണയം മാറ്റുന്നവരെയും അവിടുന്ന് കണ്ടു. ¹⁵അവിടുന്ന് കയറുകൊണ്ട് ഒരു ചമ്മട്ടി ഉണ്ടാക്കി, ആടുകളെയും കാളകളെയും ഒരുപോലെ അവരെ എല്ലാവരെയും ദൈവാലയാങ്കണത്തിൽനിന്ന് ഓടിച്ചുകളഞ്ഞു, നാണയമാറ്റക്കാരുടെ നാണയങ്ങൾ ചിതറിച്ചു, അവരുടെ മേശകൾ മറിച്ചിട്ടു.

¹⁶പ്രാവുകളെ വില്ക്കുന്നവരോട് അവിടുന്ന്, “ഇവയെ ഇവിടെനിന്ന് കൊണ്ടുപോകുവിൻ! എന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനം ഒരു ചന്തസ്ഥലമാക്കരുത്” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹⁷“അങ്ങയുടെ ഭവനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തീക്ഷ്ണത എന്നെ ദഹിപ്പിക്കും” എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നത് അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ ഓർത്തു.

¹⁸അപ്പോൾ യഹൂദർ, “ഇവ ചെയ്യുന്നതിന് നീ എന്ത് അടയാളം ഞങ്ങൾക്കു കാണിച്ചുതരും?” എന്നു ചോദിച്ചു.

¹⁹യേശു അവരോട്, “ഈ ദൈവാലയം പൊളിച്ചുകളയുവിൻ, മൂന്നു ദിവസംകൊണ്ടു ഞാൻ അതിനെ വീണ്ടും പണിയും” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.

²⁰അവർ, “ഈ ദൈവാലയം പണിയാൻ നാല്പത്തിയാറു വർഷമെടുത്തു; നീ അതിനെ മൂന്നു ദിവസംകൊണ്ടു പണിയുമോ?” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു. ²¹എന്നാൽ അവിടുന്ന് സംസാരിച്ച ദൈവാലയം അവിടുത്തെ ശരീരമായിരുന്നു. ²²അവിടുന്ന് മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റശേഷം, അവിടുന്ന് ഇതു പറഞ്ഞിരുന്നു എന്ന് അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ ഓർത്തു; തിരുവെഴുത്തും യേശു പറഞ്ഞ വചനവും അവർ വിശ്വസിച്ചു.

²³പെസഹായ്ക്ക് അവിടുന്ന് യെരൂശലേമിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ, അവിടുന്ന് ചെയ്ത അടയാളങ്ങൾ പലരും കണ്ട് അവിടുത്തെ നാമത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു.

²⁴എന്നാൽ അവിടുന്ന് എല്ലാ മനുഷ്യരെയും അറിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ, യേശു തന്നെത്തന്നെ അവരെ ഏല്പിച്ചില്ല. ²⁵മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് ആരുടെയും സാക്ഷ്യം അവിടുത്തേക്ക് ആവശ്യമായിരുന്നില്ല—ഓരോരുത്തന്റെയും ഉള്ളിലുള്ളത് അവിടുന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നു.