ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

କାନ୍ନାରେ ଏକ ବିବାହ

କାନ୍ନାରେ ଏକ ବିବାହ ଭୋଜିରେ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସରିଯାଏ, ଏବଂ ଯୀଶୁ ଚୁପଚାପ୍ ଧୋଇବା ପାଣିର ଛଅଟି ଜାଲାକୁ ସେ ରାତିର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରେ ପରିଣତ କରନ୍ତି। ତାʼପରେ ଯିରୂଶାଲମରେ ସେ ଚାବୁକ ଦେଇ ବେପାରୀମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ମନ୍ଦିରକୁ ବଜାର ନୁହେଁ, ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ବୋଲି କହି।

ଅଧ୍ୟାୟ 2।

ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଗାଲିଲୀର କାନ୍ନାରେ ଏକ ବିବାହ ହେଲା; ଯୀଶୁଙ୍କ ମାତା ସେଠାରେ ଥିଲେ। ପୁଣି ଯୀଶୁ ଓ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସେହି ବିବାହକୁ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ। ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଫୁରିଯାʼନ୍ତେ ଯୀଶୁଙ୍କ ମାତା ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସେମାନଙ୍କର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ନାହିଁ।”

ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହେ ନାରୀ, ଏଥିରେ ମୋତେ ଓ ତୁମ୍ଭକୁ କଅଣ? ମୋହର ସମୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ନାହିଁ।”

ତାହାଙ୍କ ମାତା ଦାସମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯାହା କହିବେ, ତାହା କର।”

ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଶୁଚିକରଣ ବିଧି ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିବା ଛଅଟି ପ୍ରସ୍ତରର ଜଳପାତ୍ର ସେଠାରେ ଥିଲା, ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଡ଼ିଏରୁ ତିରିଶ ଗାଲନ୍ ଧରୁଥିଲା। a a v6 ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାତ୍ର ପ୍ରାୟ ୨୦ରୁ ୩୦ ଗାଲନ୍ (୭୫ରୁ ୧୧୫ ଲିଟର) ଧରୁଥିଲା — ଏସବୁ ବୃହତ୍ ପାତ୍ର ଥିଲା।

ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହି ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର,” ତେଣୁ ସେମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକ କାନ୍ଥ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବର୍ତ୍ତମାନ କିଛି କାଢ଼ି ପ୍ରଧାନ ଭୋଜ-ପରିଚାଳକ ନିକଟକୁ ନେଇଯାଅ।” ତେଣୁ ସେମାନେ ସେହିପରି କଲେ।

ଭୋଜର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ହୋଇଯାଇଥିବା ସେହି ଜଳ ଆସ୍ଵାଦନ କଲେ, ପୁଣି ତାହା କେଉଁଠାରୁ ଆସିଲା, ଏହା ଜାଣିଲେ ନାହିଁ — ଯଦ୍ୟପି ଯେଉଁ ଦାସମାନେ ଜଳ କାଢ଼ିଥିଲେ, ସେମାନେ ଜାଣିଥିଲେ। ତେଣୁ ସେ ବରକୁ ପାଖକୁ ଡାକି କହିଲେ, “ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ପ୍ରଥମେ ଉତ୍ତମ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପରିବେଷଣ କରନ୍ତି, ପୁଣି ଅତିଥିମାନେ ମତ୍ତ ହେଲାପରେ ନିକୃଷ୍ଟ ରସ ଦିଅନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ ଉତ୍ତମ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରଖିଅଛ।” ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀର କାନ୍ନାରେ ଏହି ପ୍ରଥମ ଚିହ୍ନ ସାଧନ କଲେ। ସେ ଆପଣା ମହିମା ପ୍ରକାଶ କଲେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ।

ଏଥିଉତ୍ତାରେ ସେ ଆପଣା ମାତା, ଭାଇ ଓ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ କଫର୍ନାହୂମକୁ ଗଲେ, ପୁଣି ସେଠାରେ ଅଳ୍ପ ଦିନ ରହିଲେ।

ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ନିସ୍ତାରପର୍ବ ସନ୍ନିକଟ ହୁଅନ୍ତେ ଯୀଶୁ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଗଲେ।

ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ଶୁଚି କରିବା

ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ସେ ଗୋରୁ, ମେଷ ଓ କାପ୍ତା ବିକ୍ରେତାମାନଙ୍କୁ, ପୁଣି ମେଜରେ ବସି ମୁଦ୍ରା ବଦଳ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ରଜ୍ଜୁରେ ଗୋଟିଏ କୋରଡ଼ା ତିଆରି କରି ମେଷ ଓ ଗୋରୁ ସମେତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣରୁ ତଡ଼ିଦେଲେ, ପୁଣି ମୁଦ୍ରା-ବଦଳକାରୀମାନଙ୍କ ମୁଦ୍ରା ଢାଳିଦେଇ ସେମାନଙ୍କ ମେଜ ଓଲଟାଇ ପକାଇଲେ।

ଆଉ କାପ୍ତା ବିକ୍ରେତାମାନଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ, “ଏସବୁ ଏଠାରୁ ଘେନିଯାଅ! ମୋହର ପିତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ବାଣିଜ୍ୟ-ସ୍ଥଳ କର ନାହିଁ।”

ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ମନେ ପଡ଼ିଲା ଯେ, ଲେଖାଅଛି, “ତୁମ୍ଭ ଗୃହ ନିମନ୍ତେ ଉଦ୍‌ଯୋଗ ମୋତେ ଗ୍ରାସ କରିବ।”

ସେଥିରେ ଯିହୂଦୀମାନେ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଏହିସବୁ କରୁଥିବାରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କେଉଁ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଇବ?”

ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏହି ମନ୍ଦିର ଭାଙ୍ଗିପକାଅ, ଆଉ ମୁଁ ତିନି ଦିନରେ ତାହା ଉଠାଇବି।”

ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏହି ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିବାକୁ ଛୟାଳିଶ ବର୍ଷ ଲାଗିଥିଲା, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ କି ତିନି ଦିନରେ ତାହା ଉଠାଇବ?” କିନ୍ତୁ ସେ ଆପଣା ଶରୀରରୂପ ମନ୍ଦିର ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ। ସେ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠିଲା ଉତ୍ତାରେ, ସେ ଏହା କହିଥିଲେ ବୋଲି ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ମନେ ପଡ଼ିଲା, ପୁଣି ସେମାନେ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଯୀଶୁ କହିଥିବା ବାକ୍ୟ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ।

ସେ ନିସ୍ତାରପର୍ବ ସମୟରେ ଯିରୂଶାଲମରେ ଥିବା ବେଳେ ଅନେକେ ତାହାଙ୍କ ସାଧିତ ଚିହ୍ନସବୁ ଦେଖି ତାହାଙ୍କ ନାମରେ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ।

କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ଆପଣାକୁ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ଵାସ କଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଜାଣିଥିଲେ। ମନୁଷ୍ୟ ବିଷୟରେ କାହାରି ସାକ୍ଷ୍ୟ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରୟୋଜନ ନ ଥିଲା — କାରଣ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଠାରେ କʼଣ ଅଛି, ତାହା ସେ ଜାଣିଥିଲେ।