Dawetek li Qanayê
Li dawetekê li Qanayê şerab xilas dibe, û Îsa bêdeng şeş cêrên ava paqijkirinê dike şeraba herî baş a wê şevê. Paşê li Orşelîmê ew firoşkaran bi qemçiyekê derdixe, û ji perestgehê re dibêje mala Bavê xwe, ne sûk.
2 1Di roja sisiyan de li Qanaya Celîlê dawetek çêbû; diya Îsa li wir bû. 2Îsa û şagirtên wî jî ji dawetê re hatibûn vexwendin. 3Gava şerab xilas bû, diya Îsa jê re got: “Şeraba wan tuneye.”
4“Jinê, tu çima min dixînî nav vê yekê?” Îsa lê vegerand: “Wextê min hê nehatiye.”
5Diya wî ji xizmetkaran re got: “Çi ku ew ji we re bibêje, bikin.”
6Li wir şeş cêrên avê yên kevirîn hebûn, ku ji bo paqijkirina Cihûyan dihatin bikaranîn; her yekê ji bîst heta sî galonan av digirt. a a v6 Her cêrekê nêzîkî 20 heta 30 galon (75 heta 115 lître) av digirt — ev firaxên mezin bûn.
7Îsa ji wan re got: “Cêran bi avê tije bikin.” Loma wan ew heta devê wan tije kirin. 8Wî ji wan re got: “Niha hinekî jê bikişînin û bibin ji serkarê dawetê re.” Wan jî wisa kir.
9Serkarê dawetê tama ava ku bûbû şerab kir, lê wî nizanibû ku ji ku hatiye — xizmetkarên ku av kişandibû dizanibûn. Loma wî zava kişand aliyekî, 10û jê re got: “Her kes pêşî şeraba baş datîne ber mêvanan, piştre gava mêvan serxweş bûn, şeraba kêmtir. Lê te şeraba baş heta niha hilaniye.” 11Îsa ev nîşana yekem li Qanaya Celîlê kir. Wî rûmeta xwe eşkere kir û şagirtên wî bawerî pê anîn.
12Piştî vê yekê ew bi diya xwe, birayên xwe û şagirtên xwe re daket Kefernahûmê û çend rojan li wir ma.
13Gava Cejna Derbasbûnê ya Cihûyan nêzîk bû, Îsa hilkişiya Orşelîmê.
Paqijkirina Hewşên Perestgehê
14Wî di hewşên Perestgehê de firoşkarên dewar, pez û kevokan û pereguherên ku li ber maseyan rûniştibûn dîtin. 15Wî ji benan qamçiyek çêkir û hemû, pez û dewar jî, ji hewşên Perestgehê derxistin; pereyên pereguheran rijandin û maseyên wan wergerandin.
16Wî ji firoşkarên kevokan re got: “Van tiştan ji vir derxînin! Mala Bavê min nekin bazar.”
17Hat bîra şagirtên wî ku hatiye nivîsîn: “Xîreta mala te wê min bixwe.”
18Loma Cihûyan jê pirsî: “Tuyê ji bo kirina van tiştan çi nîşanê nîşanî me bidî?”
19Îsa bersiv da wan: “Vê Perestgehê hilweşînin û ezê di sê rojan de wê dîsa rakim.”
20Wan lê vegerand: “Avakirina vê Perestgehê çil û şeş salan kişand, û tuyê wê di sê rojan de rakî?” 21Lê Perestgeha ku wî behsa wê kiribû, bedena wî bû. 22Piştî ku ew ji nav miriyan rabû, hat bîra şagirtên wî ku wî ev gotibû; wan bawerî bi Nivîsara Pîroz û bi peyva ku Îsa gotibû anî.
23Dema ku ew di Cejna Derbasbûnê de li Orşelîmê bû, gelekan nîşanên ku wî dikirin dîtin û bawerî bi navê wî anîn.
24Lê Îsa xwe bi wan bawer nedikir, çimkî wî hemû mirov nas dikirin. 25Hewcedariya wî bi şahidiya tu kesî ya li ser mirovan tunebû — wî dizanibû ka di hundirê her yekî de çi heye.
