1 ಸಮುವೇಲನು 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹ದಾವೀದನು ರಾಮಾದ ನಯೋತದಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಿ ಯೋನಾತಾನನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, “ನಾನೇನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ? ನನ್ನ ಅಪರಾಧವೇನು? ನಿನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆಯಬೇಕೆಂದಿರುವಂತೆ ನಾನು ಅವನ ವಿರುದ್ಧ ಯಾವ ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

²ಅದಕ್ಕೆ ಯೋನಾತಾನನು, “ಬೇಡವೇ ಬೇಡ! ನೀನು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ತಂದೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಏಕೆ ಮರೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ? ಇದು ನಿಜವಲ್ಲ,” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

³ಆದರೆ ದಾವೀದನು ಪುನಃ ಪ್ರಮಾಣಮಾಡಿ, “ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ದಯೆ ದೊರೆತಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು, ‘ಯೋನಾತಾನನಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಡ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವನು ದುಃಖಪಡುವನು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಜೀವದಾಣೆ, ನಿನ್ನ ಜೀವದಾಣೆ, ನನಗೂ ಮರಣಕ್ಕೂ ಕೇವಲ ಒಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಅಂತರವಿದೆ,” ಎಂದನು.

⁴ಯೋನಾತಾನನು ದಾವೀದನಿಗೆ, “ನೀನು ಬಯಸುವುದೇನೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದನು.

⁵ದಾವೀದನು, “ನಾಳೆ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ; ನಾನು ಅರಸನ ಸಂಗಡ ಊಟಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮೂರನೆಯ ದಿನದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೂ ನಾನು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಮತಿಸು. ^a a v5 ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಹಬ್ಬವು ಹೀಬ್ರೂ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲನೆಯ ದಿನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಮಾಸಿಕ ಆಚರಣೆಯಾಗಿತ್ತು; ಇದನ್ನು ವಿಶೇಷ ಯಜ್ಞಗಳೊಂದಿಗೂ ಅರಸನ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಔಪಚಾರಿಕ ಸಾಮೂಹಿಕ ಭೋಜನದೊಂದಿಗೂ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ⁶ನಿನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ‘ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಊರಾದ ಬೇತ್ಲೆಹೇಮಿಗೆ ತನ್ನ ಇಡೀ ಗೋತ್ರದ ವಾರ್ಷಿಕ ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ತ್ವರೆಯಾಗಿ ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು’ ಎಂದು ಹೇಳು,” ಎಂದನು. ⁷ಅವನು “ಒಳ್ಳೆಯದು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ನಾನು ಸುರಕ್ಷಿತ. ಆದರೆ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯೆದ್ದರೆ, ಅವನು ನನಗೆ ಕೇಡುಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆಂದು ನೀನು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊ. ⁸ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾದ ನನಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸು—ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀ. ನಾನು ಅಪರಾಧಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ನೀನೇ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಡು; ನಿನ್ನ ತಂದೆಗೆ ನನ್ನನ್ನೇಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೀ?

⁹ಅದಕ್ಕೆ ಯೋನಾತಾನನು, “ಬೇಡವೇ ಬೇಡ! ನನ್ನ ತಂದೆ ನಿನಗೆ ಕೇಡುಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದಾನೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾದರೆ, ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸದಿರುವೆನೇ?” ಎಂದನು.

¹⁰ದಾವೀದನು, “ನಿನ್ನ ತಂದೆ ನಿನಗೆ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟರೆ ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸುವವರು ಯಾರು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

¹¹ಅದಕ್ಕೆ ಯೋನಾತಾನನು, “ಬಾ, ನಾವು ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ,” ಎಂದನು. ಹೀಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಹೋದರು. ¹²ಯೋನಾತಾನನು ದಾವೀದನಿಗೆ, “ಇಸ್ರಯೇಲಿನ ದೇವರಾದ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯೇ ನನಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ! ನಾಳೆ ಇಲ್ಲವೆ ಮೂರನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅವನು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅನುಕೂಲನಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿಕಳುಹಿಸಿ ತಿಳಿಸದಿರುವೆನೇ? ¹³ಆದರೆ ನನ್ನ ತಂದೆ ನಿನಗೆ ಕೇಡುಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡದಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಠಿಣವಾಗಿ ದಂಡಿಸಲಿ. ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಂಗಡ ಇದ್ದಂತೆ ನಿನ್ನ ಸಂಗಡವೂ ಇರಲಿ. ¹⁴ಆದರೆ ನಾನು ಜೀವದಿಂದಿರುವ ತನಕ ನೀನು ನನಗೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಅಚಲಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸು, ಆಗ ನಾನು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ¹⁵ನಮ್ಮ ತಂದೆ ದಾವೀದನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವೈರಿಯನ್ನೂ ಭೂಮುಖದಿಂದ ನಿರ್ಮೂಲಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಸಹ, ನಿನ್ನ ದಯೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಡ,” ಎಂದನು. ¹⁶ಯೋನಾತಾನನು ದಾವೀದನ ಮನೆತನದೊಂದಿಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, “ನಮ್ಮ ತಂದೆ ದಾವೀದನ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಕೇಳಲಿ,” ಎಂದನು. ¹⁷ಯೋನಾತಾನನು ದಾವೀದನ ಮೇಲಿದ್ದ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿಮಿತ್ತ ಪುನಃ ಅವನಿಂದ ಪ್ರಮಾಣಮಾಡಿಸಿದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ದಾವೀದನನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣದಂತೆ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ¹⁸ಅನಂತರ ಯೋನಾತಾನನು, “ನಾಳೆ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ. ನಿನ್ನ ಆಸನ ಬರಿದಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಕೊರತೆ ಕಾಣಿಸುವುದು. ¹⁹ನಾಡಿದ್ದು ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಈ ತೊಂದರೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ನೀನು ಅಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬೇಗನೆ ಇಳಿದುಹೋಗಿ, ಏಜೆಲ ಎಂಬ ಕಲ್ಲಿನ ಬಳಿ ಇರು. ²⁰ನಾನು ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಹೊಡೆಯುವವನಂತೆ ಆ ಕಲ್ಲಿನ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಮೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ²¹ನಾನು ಹುಡುಗನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ‘ಹೋಗಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕು’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ‘ನೋಡು, ಬಾಣಗಳು ನಿನ್ನ ಈ ಕಡೆ ಇವೆ—ಅವುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ’ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ, ಆಗ ನೀನು ಬಾ; ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಜೀವದಾಣೆ, ನೀನು ಸುರಕ್ಷಿತ, ಅಪಾಯವೇನಿಲ್ಲ. ²²ಆದರೆ ‘ನೋಡು, ಬಾಣಗಳು ನಿನ್ನ ಆಚೆ ಕಡೆ ಇವೆ’ ಎಂದು ನಾನು ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ, ನೀನು ಹೊರಟುಹೋಗು—ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ²³ನೀನೂ ನಾನೂ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡ ವಿಷಯದ ಕುರಿತಾಗಿ—ನೆನಪಿರಲಿ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನಗೂ ನನಗೂ ನಡುವೆ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದನು.

²⁴ಹೀಗೆ ದಾವೀದನು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು. ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಬಂದಾಗ ಅರಸನು ಊಟಮಾಡಲು ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ²⁵ಅರಸನು ಗೋಡೆಯ ಬಳಿ ತನ್ನ ವಾಡಿಕೆಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು, ಯೋನಾತಾನನು ಎದುರಿಗೆ, ಅಬ್ನೇರನು ಸೌಲನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು—ಆದರೆ ದಾವೀದನ ಸ್ಥಳ ಬರಿದಾಗಿತ್ತು. ²⁶ಆ ದಿನ ಸೌಲನು ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ; “ದಾವೀದನಿಗೆ ಏನೋ ಸಂಭವಿಸಿ ಅವನು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಅಶುದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು—ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವನು ಅಶುದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು. ^b b v26 ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಅಶುದ್ಧನಾಗಿರುವುದೆಂದರೆ ಅದೊಂದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಆಚಾರಸಂಬಂಧಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿತ್ತು—ಇದು ಅನೇಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು—ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಭೋಜನಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳದಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

²⁷ಮರುದಿನ, ತಿಂಗಳ ಎರಡನೆಯ ದಿನ, ದಾವೀದನ ಸ್ಥಳ ಪುನಃ ಬರಿದಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಸೌಲನು ತನ್ನ ಮಗನಾದ ಯೋನಾತಾನನಿಗೆ, “ಇಷಯನ ಮಗ ನಿನ್ನೆಯಾಗಲಿ ಇಂದಾಗಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಏಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

²⁸ಅದಕ್ಕೆ ಯೋನಾತಾನನು, “ದಾವೀದನು ಬೇತ್ಲೆಹೇಮಿಗೆ ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿಸುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ²⁹ಅವನು, ‘ನನ್ನನ್ನು ಹೋಗಲುಬಿಡು—ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಊರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯಜ್ಞವಿದೆ, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ನನ್ನ ಅಣ್ಣ ನನಗೆ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ದಯೆ ದೊರೆತಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಸಹೋದರರನ್ನು ನೋಡಿಬರಲು ಬಿಡು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವನು ಅರಸನ ಪಂಕ್ತಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ,” ಎಂದನು.

³⁰ಸೌಲನು ಯೋನಾತಾನನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು, “ಎಲೈ ಬಂಡುಕೋರ, ಕೆಟ್ಟ ಹೆಂಗಸಿನ ಮಗನೇ! ನಿನ್ನ ನಾಚಿಕೆಗೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೆತ್ತ ತಾಯಿಯ ನಾಚಿಕೆಗೂ ಆಗುವಂತೆ ನೀನು ಇಷಯನ ಮಗನ ಪಕ್ಷ ವಹಿಸಿದ್ದೀ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ³¹ಇಷಯನ ಮಗ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಜೀವದಿಂದಿರುವವರೆಗೂ ನೀನಾಗಲಿ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವಾಗಲಿ ಸುಭದ್ರವಾಗಿರದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆಳುಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಅವನನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತರಿಸು; ಅವನು ಸಾಯಲೇಬೇಕು,” ಎಂದನು.

³²ಅದಕ್ಕೆ ಯೋನಾತಾನನು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ, “ಅವನನ್ನೇಕೆ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು? ಅವನು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

³³ಸೌಲನು ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದುಬೀಳಿಸಲು ತನ್ನ ಈಟಿಯನ್ನು ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ತಂದೆ ದಾವೀದನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆಂದು ಯೋನಾತಾನನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ³⁴ಯೋನಾತಾನನು ಉರಿಯುವ ಕೋಪದಿಂದ ಪಂಕ್ತಿಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಆ ತಿಂಗಳ ಎರಡನೆಯ ದಿನ ಏನೂ ತಿನ್ನಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ತಂದೆ ದಾವೀದನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ದಾವೀದನಿಗಾಗಿ ದುಃಖಪಟ್ಟನು.

³⁵ಬೆಳಗ್ಗೆ ಯೋನಾತಾನನು ದಾವೀದನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಒಬ್ಬ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗನು ಅವನ ಸಂಗಡ ಇದ್ದನು. ³⁶ಅವನು ತನ್ನ ಹುಡುಗನಿಗೆ, “ಓಡು, ನಾನು ಹೊಡೆಯುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕು,” ಎಂದನು. ಆ ಹುಡುಗನು ಓಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಯೋನಾತಾನನು ಬಾಣವನ್ನು ಅವನ ಆಚೆಗೆ ಹೊಡೆದನು. ³⁷ಯೋನಾತಾನನು ಹೊಡೆದ ಬಾಣದ ಬಳಿಗೆ ಆ ಹುಡುಗನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಯೋನಾತಾನನು ಅವನ ಹಿಂದಿನಿಂದ, “ಬಾಣ ನಿನ್ನ ಆಚೆ ಇಲ್ಲವೇ?” ಎಂದು ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದನು. ³⁸ಯೋನಾತಾನನು ಆ ಹುಡುಗನ ಹಿಂದಿನಿಂದ, “ತ್ವರೆಮಾಡು! ಬೇಗ! ನಿಲ್ಲಬೇಡ!” ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಆ ಹುಡುಗನು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಯಜಮಾನನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು. ³⁹ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ; ಇದರ ಅರ್ಥವೇನೆಂಬುದು ಯೋನಾತಾನನಿಗೂ ದಾವೀದನಿಗೂ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ⁴⁰ಅನಂತರ ಯೋನಾತಾನನು ತನ್ನ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, “ಹೋಗು, ಇವುಗಳನ್ನು ಊರಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋಗು,” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

⁴¹ಆ ಹುಡುಗನು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ದಾವೀದನು ಕಲ್ಲಿನ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದ ಬಳಿಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಬೋರಲು ಬಿದ್ದು, ಮೂರು ಸಲ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು. ಅವರು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮುದ್ದಿಟ್ಟು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಅತ್ತರು; ದಾವೀದನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅತ್ತನು. ⁴²ಯೋನಾತಾನನು ದಾವೀದನಿಗೆ, “ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಹೋಗು—‘ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನಗೂ ನನಗೂ ನಡುವೆ, ನಿನ್ನ ಸಂತತಿಗೂ ನನ್ನ ಸಂತತಿಗೂ ನಡುವೆ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಸಾಕ್ಷಿ’ ಎಂದು ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣಮಾಡಿದ್ದೇವಲ್ಲಾ,” ಎಂದನು. ದಾವೀದನು ಎದ್ದು ಹೊರಟುಹೋದನು; ಯೋನಾತಾನನು ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.