Chapa hoise

1 Samuel 20 FHB Father's Heart Bible™

PitriJisuAtma
Apuni laga poila order te 15% kom →
Kitab

Daud aru Mrityu laga Majot te Ekjon Sathi

David aru Jonathan pora Saul niscoi tar ke maribo bichare naki, etu jani bole notun chand laga bhoj te khali kursi aru ekjon chukra laga paar te maara teer pora porikha korise. Saul pora tar putro ke shrap dise aru tar uporte barcha phekise. Duijon bondhu kandi kene alag hoise, amar Pitri laga age te kora niyom pora bandhi kene.

Adhyay 20.

Daud tu Ramah laga Naioth pora polai ahhi kene, Jonathan logot te ahhise, aru koise, “Moi ki korise? Moi laga golti ki ase, aru moi tumar baba laga biporit te kineka paap korise, jun karne tai moi laga jibon lobole mon kori ase?”

Jonathan pora jawab dise, “Eneka kitia bhi nahobo! Tumi namoribo. Moi laga baba dangor nahole chutu, sob kotha moi ke koi diye. Kile eitu moi pora lukabo? Eitu hosa nohoi.”

Kintu Daud pora aru kosom khai kene koise, “Tumar baba bhal pora jane moi tumar morom paise, aru tai koise, ‘Jonathan ke nokobi, nahole tai mon dukh koribo.’ Kintu amar Pitri jinda thaka nisina, aru tumi jinda thaka nisina, moi aru mora laga majot te ekta kodom he ase.”

Jonathan pora Daud ke koise, “Tumi ji itcha kore, moi tumar nimite koribo.”

Daud pora koise, “Kali notun chand ase; moi raja logot te khana kha bole lage. Tisra din laga saam naha tak moi ke kheti te lukai thakibole dibi. a a v5 Notun chand laga purbb tu Hebrew mohina laga poila din ke chihna kora ekta mohina-mohina laga purbb thakise, eitu ke bisesh bolidan khan aru raja laga mez te ekta niyom laga eke logote khana loi kene manaise. Jodi tumar baba moi ke napai, tene hole kobi, ‘Daud pora tai laga sohor Bethlehem te joldi jabole chuti mangise, kilemane tai laga pura poribar laga bosor-bosor laga bolidan ase.’” Jodi tai koi, ‘Bhal,’ tene hole tumar noukar nirapod ase. Kintu jodi tai bisi khong uthe, tene hole tai moi laga biporit te biya kaam koribole thik korise koi kene tumi jani lobo. Tumar noukar ke morom dikhabi—kilemane tumi amar Pitri laga age te moi ke tumar logot te vachan te anise. Jodi moi golti ase, tene hole tumi nijor pora moi ke morai dibi; kile moi ke tumar baba laga hath te di dibo?

Jonathan pora koise, “Eneka kitia bhi nahobo! Jodi moi laga baba tumi ke biya koribole bhabi ase koi kene moi janile, tene hole moi tumi ke nakobo na?”

Daud pora hudise, “Jodi tumar baba tumi ke khong pora jawab diye, tene hole moi ke kun kobo?”

Jonathan pora koise, “Ahhibi, amikhan kheti te jabo.” Titia tai duijon eke logote bahar te jaise. Jonathan pora Daud ke koise, “Amar Pitri, Israel laga Isor, Apuni moi laga sakhi hoi dibi! Moi laga baba ke kali nahole tisra dinte moi bhal pora bisaribo—jodi tai tumi ke morom kore, tene hole moi hosa pora khobor pathai kene tumi ke najanabo na? Kintu jodi moi laga baba tumi ke biya koribole bhabe, aru jodi moi tumi ke hoshiar nakore aru tumi ke nirapod pora napathai, tene hole amar Pitri pora moi ke bisi dukh dibi. Amar Pitri moi laga baba logot te thaka nisina, tumar logot te thaki thakibo. Kintu moi jinda thaka tak, moi ke amar Pitri laga kitia bhi nakhotom hua morom dikhabi, titia moi namoribo. Moi laga poribar pora tumar morom kitia bhi nakatibi—amar Pitri pora Daud laga sob dushman ke prithibi laga upor pora kati phelale bhi.” Jonathan pora Daud laga ghor logot te vachan banaise, aru koise, “Amar Pitri pora Daud laga dushman khan ke hisab lobo.” Jonathan pora tai laga morom nimite Daud ke aru kosom khabole dise, kilemane tai Daud ke nijor jibon nisina morom korise. Titia Jonathan pora koise, “Kali notun chand ase. Tumar bohai thaka jaga khali thakibo karne, tumi ke napai jabo. Kali laga dusera din, saam phale, jitia eitu digdar shuru hoise titia tumi lukai thaka jaga te joldi nami kene jabi, aru Ezel naam laga pathor usorte thakibi. Moi nishana te mari thaka nisina, tin-ta tir eitu laga kinar phale maribo. Moi lora ke pathabo aru kobo, ‘Jabi, tir khan bisaribi.’ Jodi moi tai ke kobo, ‘Sabi, eitu khan tumar etu phale ase—yate anibi,’ tene hole tumi ahhibi; amar Pitri jinda thaka nisina, tumi nirapod ase, eku bhoi nai. Kintu jodi moi lora ke kobo, ‘Sabi, tir khan tumar paar phale ase,’ tene hole jabi—amar Pitri pora tumi ke pathai dise. Aru tumi aru moi ki kotha koise—eitu monte rakhibi, amar Pitri tumar aru moi laga majot te hodai nimite sakhi hoi kene thakise.”

Titia Daud tu kheti te lukaise. Jitia notun chand ahhise, raja khana kha bole bohise. Raja tai hodai bohi thaka deal usor laga jaga te bohise, Jonathan tai laga samne te, Abner Saul laga usorte—Daud laga jaga khali thakise. Hei din Saul eku koa nai, tai bhabise, “Daud ke dhormik hisab te letera kori diya kiba hoise—tai hosa pora letera ase.” b b v26 Dhormik hisab te letera thaka tu ekta somoi nimite laga dhormik halat thakise—bisi sadharan jinis khan pora hua—jun ekjon manuh ke pobitro khana nahole aradhana te bhag lobole pora rukhai dise.

Dusera din, mohina laga dusra din te, Daud laga jaga aru khali thakise. Saul pora tai laga chokra Jonathan ke hudise, “Jesse laga chokra kile khana kha bole kali nahole aji aha nai?”

Jonathan pora jawab dise, “Daud pora Bethlehem te jabole moi ke bisi anurodh korise. Tai koise, ‘Moi ke jabole dibi—amar poribar laga sohor te ekta bolidan ase, aru moi laga bhai pora moi ke tate jabole hukum dise. Jodi moi tumar morom paise, tene hole moi ke lukai jabole aru moi laga bhai khan ke sabole dibi.’ Hei karne tai raja laga mez te aha nai.”

Saul Jonathan laga upor te khong uthise: “Bidrohi, biya mahila laga chokra! Tumi nijor sorom nimite, aru tumi ke jonom diya ma laga sorom nimite, Jesse laga chokra phale thiak hoise koi kene moi najane naki? Jiman din tak Jesse laga chokra prithibi te jinda thake, timan din tak tumi nahole tumar rajyo nirapod nohoi. Manu pathai kene tai ke moi logot te anibi; tai moribo lage.”

Jonathan pora tai laga baba ke hudise, “Kile tai ke morai dibo lage? Tai ki korise?”

Saul pora tai ke maribole tai laga bhala Jonathan phale phelai marise, titia Jonathan jani loise tai laga baba Daud ke morai dibole thik korise. Jonathan jui nisina khong pora mez pora uthise, hei mohina laga dusra din te eku khana khua nai, aru Daud nimite mon dukh korise, kilemane tai laga baba pora Daud ke sorom khilai dise.

Phojur te Jonathan Daud ke lok pabole kheti te jaise, ekjon chutu lora tai logot te thakise. Tai pora tai laga lora ke koise, “Polaikena ja, moi mara tir khan bisaribi.” Lora tu polai thaka homoi te, Jonathan tir tu tai laga paar phale marise. Jonathan mara tir laga usorte lora tu ponchise, titia Jonathan pora tai laga pichete mati kene koise, “Tir tu tumar paar phale nai naki?” Jonathan pora lora laga pichete matise, “Joldi! Khyame! Narukhi!” Lora pora tir khan joma kori kene tai laga malik logot te ahhise. Lora pora eitu sob laga eku janibo para nai; khali Jonathan aru Daud pora he eitu laga ortho ki ase janise. Titia Jonathan pora tai laga hathiar khan lora ke dise aru tai ke koise, “Ja, eitu khan sohor te wapas loi kene jabi.”

Jitia lora tu jaise, Daud pathor laga dakshin phale pora uthise, mukh niche kori kene girise, aru tin bar matha niuwaise. Tai duijon ekjon-ekjon ke chuma kori kene eke logote kandise, Daud sob pora bisi kandise. Jonathan pora Daud ke koise, “Shanti pora ja—amikhan duijon amar Pitri laga naam te kosom khaise: ‘Amar Pitri tumar aru moi laga majot te, aru tumar aru moi laga bongsho khan laga majot te, hodai nimite sakhi ase.’” Daud uthi kene jaise; Jonathan sohor te wapas jaise.