1 Sama'ila 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Dawuda ya gudu daga Nayot da ke Rama, ya zo wurin Yonatan, ya ce, “Me na yi? Mene ne laifina, kuma yaya na yi wa ubanka zunubi, har yake neman raina?”

²“Sam!” Yonatan ya amsa. “Ba za ka mutu ba. Ubana yakan gaya mini kome, ko babba ko ƙarami. To, me zai sa yă ɓoye mini wannan? Ba haka ba ne.”

³Amma Dawuda ya sāke rantsuwa ya ce, “Ubanka ya sani sarai cewa ina samun tagomashi a gare ka, saboda haka ya ce, ‘Kada a gaya wa Yonatan, don kada yă yi baƙin ciki.’ Amma muddin Ubanmu yana a raye, muddin kai kuma kana a raye, mataki ɗaya ne kaɗai yake tsakanina da mutuwa.”

⁴Yonatan ya ce wa Dawuda, “Kome kake so, zan yi maka.”

⁵Dawuda ya ce, “Gobe sabon wata ne; ya kamata in ci abinci tare da sarki. Amma bari in ɓoye kaina a fili har yamma ta uku. ^a a v5 Bikin sabon wata biki ne na wata-wata da ake yi domin nuna ranar farko ta watan Ibraniyawa, ana kiyaye shi da hadayu na musamman da kuma liyafa ta gama-gari a teburin sarki. ⁶Idan ubanka ya lura da rashina, ka ce, ‘Dawuda ya roƙe ni sosai in bar shi yă yi gaggawar zuwa Baitalami, garinsa, domin hadaya ta shekara-shekara ta dukan danginsa.’” ⁷Idan ya ce, ‘To, da kyau,’ ai bawanka yana lafiya. Amma idan ya fusata ƙwarai, to, ka tabbata ya riga ya ƙudiri mugunta a kaina. ⁸Ka nuna wa bawanka alheri—ka shigar da ni cikin alkawari da kai a gaban Ubanmu. In da laifi a gare ni, sai ka kashe ni da kanka; don me za ka miƙa ni ga ubanka?

⁹“Sam!” Yonatan ya ce. “Da na san ubana yana da niyyar yă cuce ka, ashe ba zan gaya maka ba?”

¹⁰Dawuda ya tambaya ya ce, “Wa zai gaya mini idan ubanka ya amsa maka da zafi?”

¹¹“Zo,” Yonatan ya ce, “mu fita zuwa fili.” Sai su biyu suka fita tare. ¹²Yonatan ya ce wa Dawuda, “Ubanmu, Allah na Isra'ila, yă zama shaidata! Zan bincika ubana gobe ko jibi—in ya nuna maka tagomashi, ashe ba zan tabbata na aika maka da saƙo in sanar da kai ba? ¹³Amma in ubana yana da niyyar yă cuce ka, Ubanmu yă hukunta ni da tsanani in ban faɗakar da kai ba na sallame ka lafiya. Ubanmu yă kasance tare da kai, kamar yadda ya kasance tare da ubana. ¹⁴Amma ka nuna mini madawwamiyar ƙaunar Ubanmu muddin ina da rai, don kada in mutu. ¹⁵Kada ka taɓa yanke alherinka daga iyalina—ko sa'ad da Ubanmu ya kawar da kowane maƙiyin Dawuda daga fuskar duniya.” ¹⁶Yonatan ya yi alkawari da gidan Dawuda, yana cewa, “Ubanmu yă nemi hakki a hannun maƙiyan Dawuda.” ¹⁷Yonatan ya sāke sa Dawuda yă yi rantsuwa saboda ƙaunar da yake yi masa, gama yana ƙaunarsa kamar ransa. ¹⁸Sa'an nan Yonatan ya ce, “Gobe sabon wata ne. Za a lura da rashinka, tun da wurin zamanka zai zama fanko. ¹⁹Jibi, da yamma, ka yi sauri ka gangara zuwa inda ka ɓoye sa'ad da wannan wahala ta soma, ka zauna kusa da dutsen Ezel. ²⁰Zan harba kibiyoyi uku a gefensa, kamar ina harbi ga wata alama. ²¹Zan aiki yaron in ce, ‘Je ka, nemo kibiyoyin.’ In na ce masa, ‘Duba, suna wannan gefe naka—kawo su nan,’ to, sai ka zo; muddin Ubanmu yana a raye, kana lafiya, babu wata haɗari. ²²Amma in na ce wa yaron, ‘Duba, kibiyoyin suna gaba da kai,’ to, sai ka tafi—Ubanmu ne ya sallame ka. ²³Game da batun da ni da kai muka yi kuwa—ka tuna, Ubanmu shi ne shaida tsakanina da kai har abada.”

²⁴Sai Dawuda ya ɓoye a fili. Da sabon wata ya zo, sai sarki ya zauna domin cin abinci. ²⁵Sarki ya zauna a wurin zamansa na kullum kusa da bango, Yonatan yana ɗaura da shi, Abner kuma yana gefen Shawulu—wurin Dawuda kuwa babu kowa. ²⁶A ranar nan Shawulu bai ce kome ba, yana tunani, “Wani abu ya faru da Dawuda da ya sa ya ƙazantu bisa ga al'ada—lalle ya ƙazantu.” ^b b v26 Ƙazantuwa bisa ga al'ada wani hali ne na ɗan lokaci na ibada—wanda abubuwa da yawa na yau da kullum sukan jawo shi—da yake hana mutum shiga cikin tsarkakan liyafa ko sujada.

²⁷Washegari, rana ta biyu ga wata, wurin Dawuda ya sāke zama fanko. Sai Shawulu ya tambayi ɗansa Yonatan ya ce, “Me ya sa ɗan Yesse bai zo cin abinci ba, jiya ko yau?”

²⁸Yonatan ya amsa ya ce, “Dawuda ya roƙe ni da gaske in bar shi yă je Baitalami. ²⁹Ya ce, ‘Bari in tafi—iyalinmu suna da hadaya a cikin gari, ɗan'uwana kuma ya umarce ni in je can. In ina samun tagomashi a gare ka, bari in ɓulla in ga 'yan'uwana.’ Shi ya sa bai zo teburin sarki ba.”

³⁰Sai Shawulu ya husata ƙwarai da Yonatan, ya ce, “Kai ɗan mace 'yar tawaye, karkatacciya! Ashe ban sani ba cewa ka goyi bayan ɗan Yesse—don kunyarka, da kunyar mahaifiyar da ta haife ka? ³¹Muddin ɗan Yesse yana da rai a duniya, kai da mulkinka ba za ku tabbata ba. Ka aika a kawo mini shi; dole ne yă mutu.”

³²“Me ya sa za a kashe shi? Me ya yi?” Yonatan ya tambayi ubansa.

³³Sai Shawulu ya jefa māshinsa a kansa domin yă buge shi, don haka Yonatan ya gane cewa ubansa ya ƙudiri yă kashe Dawuda. ³⁴Yonatan ya tashi daga tebur cike da fushi mai zafi, bai ci kome ba a ranar biyu ga watan, yana baƙin ciki saboda Dawuda domin ubansa ya kunyata shi.

³⁵Da safe Yonatan ya fita zuwa fili domin yă sadu da Dawuda, yana tare da wani ƙaramin yaro. ³⁶Ya ce wa yaronsa, “Yi gudu, nemo kibiyoyin da na harba.” Yayinda yake gudu, sai Yonatan ya harba kibiyar ta wuce shi. ³⁷Da yaron ya kai wurin kibiyar da Yonatan ya harba, sai Yonatan ya yi masa kira ya ce, “Ashe kibiyar ba ta gaba da kai ba ce?” ³⁸Yonatan ya sāke yi wa yaron kira ya ce, “Yi sauri! Maza! Kada ka tsaya!” Sai yaron ya tattara kibiyoyin ya zo wurin maigidansa. ³⁹Yaron bai san kome game da wannan duka ba; Yonatan da Dawuda ne kaɗai suka san ma'anarsa. ⁴⁰Sa'an nan Yonatan ya ba wa yaron makamansa, ya ce masa, “Je ka, ka kai su gari.”

⁴¹Da yaron ya tafi, sai Dawuda ya tashi daga gefen kudu na dutsen, ya fāɗi rubda ciki, ya rusuna sau uku. Suka yi wa juna sumba suka yi kuka tare, Dawuda ya fi yin kuka. ⁴²Yonatan ya ce wa Dawuda, “Ka tafi lafiya—mu biyu mun rantse da sunan Ubanmu, cewa, ‘Ubanmu shi ne shaida tsakanina da kai, da kuma tsakanin zuriyarka da tawa, har abada.’” Sai Dawuda ya tashi ya tafi; Yonatan kuma ya koma gari.