1 Samoela 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹Nandositra an’i Naiota tany Rama i Davida ka nankany amin’i Jonatana ary niteny hoe: «Inona no nataoko? Inona no heloko, ary inona no nanotako tamin’ny rainao, no itadiavany ny ainako?»

²«Aoka izany!» hoy Jonatana. «Tsy ho faty ianao. Tsy misy raha lehibe na kely atao ny raiko izay tsy lazainy amiko. Nahoana no hafenin’ny raiko amiko izany? Tsy marina izany.»

³Fa nianiana indray i Davida hoe: «Fantatry ny rainao tsara fa mahita fitia aminao aho, ka hoy izy: “Aza lazaina amin’i Jonatana izany, fandrao malahelo izy.” Nefa raha velona Raintsika sy raha velona ianao, dia dingana iray monja no misy eo amiko sy ny fahafatesana.»

⁴Hoy Jonatana tamin’i Davida: «Na inona na inona irinao, dia hataoko ho anao.»

⁵Hoy i Davida: «Rahampitso dia ny voaloham-bolana; tokony hihinana miaraka amin’ny mpanjaka aho. Avelao aho hiafina any an-tsaha mandra-pahatongan’ny hariva fahatelo. ^a a v5 Ny fetin’ny voaloham-bolana dia fankalazana isam-bolana nanamarika ny andro voalohan’ny volana hebreo, natao tamin’ny sorona manokana sy fanasana iombonana ofisialy teo amin’ny latabatry ny mpanjaka. ⁶Raha tsikaritry ny rainao fa tsy eto aho, dia ataovy hoe: “Nangataka alalana mafy i Davida mba hihazakazaka ho any Betlehema tanànany, satria misy sorona isan-taona ho an’ny fianakaviany rehetra.”» ⁷Raha manao hoe: “Tsara izany” izy, dia tsy misy loza ny mpanomponao. Fa raha tezitra mafy izy, dia aoka ho fantatrao fa efa nanapa-kevitra hanisy ratsy ahy izy. ⁸Asehoy ny hatsaram-panahy ho an’ny mpanomponao—fa nampiditra ahy tamin’ny fanekena taminao teo anatrehan’i Raintsika ianao. Raha meloka aho, dia ianao ihany no mamono ahy; nahoana no hanolotra ahy amin’ny rainao ianao?

⁹«Aoka izany!» hoy Jonatana. «Raha fantatro fa nikasa hanisy ratsy anao ny raiko, moa tsy holazaiko aminao va?»

¹⁰Nanontany i Davida hoe: «Iza no hilaza amiko raha mamaly anao mafy ny rainao?»

¹¹«Avia,» hoy Jonatana, «andeha isika hivoaka any an-tsaha.» Dia niara-nivoaka any an-tsaha izy roa lahy. ¹²Hoy Jonatana tamin’i Davida: «Raintsika, Andriamanitry ny Israely, aoka Izy ho vavolombelona ahy! Hotandremako ny raiko rahampitso na afakomaly—raha tsara fanahy aminao izy, moa tsy handefa teny hampahafantatra anao tokoa va aho? ¹³Fa raha mikasa hanisy ratsy anao ny raiko, aoka Raintsika hanasazy ahy mafy raha tsy mampitandrina anao aho ka mampandeha anao soa aman-tsara. Aoka Raintsika hiaraka aminao, tahaka ny nitoerany tamin’ny raiko. ¹⁴Fa asehoy ahy ny famindrampon’i Raintsika tsy mivaona raha mbola velona aho, mba tsy ho faty aho. ¹⁵Aza ajanonao mandrakizay ny hatsaram-paninao amin’ny fianakaviako—na dia rehefa mamongotra ny fahavalon’i Davida rehetra amin’ny tany aza Raintsika.» ¹⁶Nanao fanekena tamin’ny taranak’i Davida i Jonatana ka nanao hoe: «Aoka Raintsika hitaky ny fahavalon’i Davida.» ¹⁷Nampianiana indray an’i Davida i Jonatana noho ny fitiavany azy, fa tiany tahaka ny ainy izy. ¹⁸Dia hoy Jonatana: «Rahampitso dia ny voaloham-bolana. Ho tsaraina fa tsy eo ianao, satria ho foana ny fipetrahanao. ¹⁹Raha afakomaly, rehefa manakaiky ny hariva, midina faingana mankany amin’ilay toerana nafenainao tamin’ny nanombohan’izao ahiahy izao, ary mijanona eo akaikin’ny vato Ezela. ²⁰Hitifitra zana-tsipìka telo any amin’ny sisiny aho, toy ny mitifitra famantarana. ²¹Dia handefa ilay zazalahy aho ka hanao hoe: “Mandehana, tadiavo ny zana-tsipìka.” Raha lazaiko aminy hoe: “Indro, eto aminao ireo—ento atỳ,” dia avia; raha velona Raintsika, dia salama ianao, tsy misy loza. ²²Fa raha lazaiko amin’ilay zazalahy hoe: “Indro, any ankoatra anao ny zana-tsipìka,” dia mandehana—Raintsika no efa nampandeha anao. ²³Ary ny amin’izay nifanaovantsika teny—tsarovy fa Raintsika no vavolombelona eo anelanelanao sy ahy mandrakizay.»

²⁴Dia niafina tany an-tsaha i Davida. Nony tonga ny voaloham-bolana, dia nipetraka hihinana ny mpanjaka. ²⁵Nipetraka teo amin’ny toerany mahazatra eo anilan’ny rindrina ny mpanjaka, i Jonatana teo anoloany, i Abnera teo anilan’i Saoly—foana ny toeran’i Davida. ²⁶Tsy nilaza na inona na inona i Saoly tamin’izay andro izay, fa nieritreritra hoe: «Nisy zavatra nanjo an’i Davida ka tsy madio araka ny fombam-pivavahana izy—tsy madio tokoa izy.» ^b b v26 Ny tsy fahadiovana araka ny fombam-pivavahana dia toe-javatra vetivety araka ny fombafomba—vokatry ny zavatra mahazatra maro—izay nanakana olona tsy hiray tamin’ny fanasana masina na fanompoam-pivavahana.

²⁷Nony ampitso, andro faharoa tamin’ny volana, dia foana indray ny toeran’i Davida. Nanontany an’i Jonatana zanany i Saoly hoe: «Nahoana no tsy tonga hihinana ny zanak’i Jese omaly sy androany?»

²⁸Namaly i Jonatana hoe: «Nangataka mafy tamiko i Davida mba handeha ho any Betlehema. ²⁹Hoy izy: “Avelao aho handeha, fa manana sorona any an-tanàna ny fianakavianay, ary ny rahalahiko no nandidy ahy ho any. Raha mahita fitia aminao aho, avelao aho hiala hijery ny rahalahiko.” Izany no tsy nahatongavany teo amin’ny latabatry ny mpanjaka.»

³⁰Nirehitra tamin’i Jonatana i Saoly ka nanao hoe: «Ry zanak’ny vehivavy mpiodina sy ratsy fanahy! Moa tsy fantatro va fa nandray ny anilan’ny zanak’i Jese ianao—ho henatrao sy ho henatry ny reny niteraka anao? ³¹Raha mbola velona etỳ an-tany ny zanak’i Jese, dia tsy ho mafy orina ianao na ny fanjakanao. Maniraha ka entonao aty amiko izy; tsy maintsy ho faty izy.»

³²«Nahoana no hovonoina izy? Inona no nataony?» hoy Jonatana tamin’ny rainy.

³³Nanipy ny lefony taminy i Saoly mba hamely azy, ka fantatr’i Jonatana fa nikasa mafy hamono an’i Davida ny rainy. ³⁴Nitsangana tamin’ny latabatra tamin’ny fahatezerana mirehitra i Jonatana, ary tsy nihinana na inona na inona tamin’ny andro faharoa tamin’ny volana, fa nalahelo noho i Davida satria nampahamenatra azy ny rainy.

³⁵Maraina dia nivoaka nankany an-tsaha i Jonatana hihaona amin’i Davida, ary nisy zazalahy kely niaraka taminy. ³⁶Hoy izy tamin’ilay zazalahy: «Mihazakazaha, tadiavo ny zana-tsipìka izay hotifiriko.» Rehefa nihazakazaka izy, dia nitifitra zana-tsipìka nihoatra azy i Jonatana. ³⁷Nony tonga teo amin’ilay zana-tsipìka nitifirin’i Jonatana ilay zazalahy, dia niantso azy i Jonatana hoe: «Moa tsy any ankoatra anao va ilay zana-tsipìka?» ³⁸Niantso ilay zazalahy indray i Jonatana hoe: «Faingana! Haingana! Aza mijanona!» Dia nanangona ny zana-tsipìka izy ka tonga tamin’ny tompony. ³⁹Tsy fantatr’ilay zazalahy ny amin’izany rehetra izany; i Jonatana sy i Davida ihany no nahalala ny dikany. ⁴⁰Dia nomen’i Jonatana ilay zazalahy ny fiadiany ka nilaza taminy hoe: «Mandehana, entonao miverina any an-tanàna ireo.»

⁴¹Nony lasa ilay zazalahy, dia nitsangana avy teo amin’ny ilany atsimon’ilay vato i Davida, niankohoka ary niondrika intelo. Nifanoroka sy nitomany izy roa, ary i Davida no nitomany be indrindra. ⁴²Hoy Jonatana tamin’i Davida: «Mandehana am-piadanana—efa samy nianiana tamin’ny anaran’i Raintsika isika roa hoe: “Raintsika no vavolombelona eo anelanelanao sy ahy, ary eo anelanelan’ny taranakao sy ny taranako, mandrakizay.”» Dia nitsangana sy lasa i Davida; i Jonatana kosa niverina tany an-tanàna.