چاپدا
کئتاب

داوودلا اؤلوم آراسیندا بئر دوست

داوودلا یوناتان تزه آی بایرامیندا بوش بئر یِر و بئر اوشاغین یانیندان آتیلان اوخلارلا سینادیلار کی، آیا شاعول دوغرودان اونو اؤلدورمک ائسته‌یئر. شاعول اؤز اوغلونا لعنت ائتدی و اونا بئر نئزه آتدی. دوستلار آغلایا-آغلایا آیریلدیلار، آتامیزین حوضوروندا باغلانان بئر عهدله باغلی.

فصل 20.

داوود راماداکی نایوتدان قاچیب یوناتانین یانینا گلدی و ددی: «من نه اتمئشم؟ تقصئرئم ندئر و آتانین ضئدّئنه نه گوناه اتمئشم کی، او منئم جانیمی ائسته‌یئر؟»

یوناتان جاواب وردی: «هچ واخت! سن اؤلمه‌یه‌جکسن. آتام بؤیوک یا کئچئک، هر شیی منه دیئر. نئیه بونو مندن گئزلَتسئن؟ دوغرو دیئل.»

آمّا داوود گئنه آند ائچئب ددی: «آتان یاخشی بئلئر کی، سنئن گؤزونده لوطف تاپمیشام و اؤز-اؤزونه دیئب: ”بونو یوناتانا دمه، یوخسا کَدَرلَنه‌جک.“ آمّا دئری اولان آتامیزا و سنئن جانینا آند اولسون کی، منئمله اؤلوم آراسیندا آنجاق بئر آدیم وار.»

یوناتان داوودا ددی: «اوره‌یئن نه ائسته‌سه، سنئن اوچون اده‌رم.»

داوود ددی: «صاباح تزه آی بایرامی‌دیر و من گرک پادشاهلا بئرلئکده یِیئم. قوی اوچونجو آخشاما قدر زمئده گئزلَنئم. a a v5 تزه آی بایرامی عئبرانی آیینین ائلک گونونو قید اِدَن آیلیق بئر بایرام ائدی کی، خصوصی قوربانلار و پادشاهین سفره‌سئنده رسمی بئر اورتاقلی یمکله توتولوردو. اگر آتان منی آختارسا، دِه: ”داوود یالوارا-یالوارا ائجازه ائسته‌دی کی، اؤز شهری بِیت‌لِحِمه تِز گتسئن، چونکی اورادا بوتون عایئله‌سئنئن ائلّئک قوربانی وار.“» اگر دسه: ”یاخشی،“ قولون اَمئن-آمانلیقدادیر. آمّا اگر قضبله‌نسه، بئل کی، منئم ضئدّئمه پئسلئک اتمه‌یه قرار ورئب. قولونا محبّت گؤستر، چونکی سن منی آتامیزین حوضوروندا اؤزونله عهده گتئرئبسن. اگر تقصئرکارام، سن اؤزون منی اؤلدور، نئیه منی آتانا تسلئم اده‌سن؟

یوناتان ددی: «هچ واخت! اگر بئلسه‌یدئم کی، آتام سنه پئسلئک اتمک ائسته‌یئر، مگر سنه دمزدئم؟»

داوود سوروشدو: «اگر آتان سنه یاوا جاواب ورسه، منه کئم خبر وره‌جک؟»

یوناتان ددی: «گل، زمئیه چیخاق.» بله‌جه ائکئسی بئرلئکده زمئیه چیخدیلار. یوناتان داوودا ددی: «ائسرایئلئن تاریسی اولان آتامیز شاهئد اولسون! صاباح یا اوچونجو گون آتامی یوخلایاجاغام. اگر سنه لوطفو اولسا، مگر خبر گؤندَ‌رئب سنه بئلدئرمه‌رم؟ آمّا اگر آتام سنه پئسلئک اتمک ائسته‌سه، اگر سنی خبردار اتمه‌یئب اَمئن-آمانلیقدا یولا سالماسام، قوی آتامیز منه بله‌سئنی و بوندان بَتَرئنی اتسئن. قوی آتامیز، نجه آتاملا ائدی، اِله ده سنئنله اولسون. آمّا نه قدر کی، یاشاییرام، منه آتامیزین محبّتئنی گؤستر کی، اؤلمه‌یه‌م. اؤز محبّتئنی هچ واخت منئم عایئله‌مدن کسمه، حتّا او واختدا کی، آتامیز داوودون هر بئر دوشمنئنی یِر اوزوندن محو اده‌جک.» یوناتان داوودون اِوی ائله عهد باغلاییب ددی: «قوی آتامیز داوودون دوشمنلرئنی جزالاندیرسین.» یوناتان گئنه اونا اولان محبّتئنه گؤره داوودا آند ائچدئردی، چونکی داوودو اؤز جانی کئمی چوخ سِوئردی. سونرا یوناتان ددی: «صاباح تزه آی بایرامی‌دیر. سنی آختاراجاقلار، چونکی سنئن یرئن بوش اولاجاق. بئرئسی گون، آخشامچاغی، بو بلا باشلایاندا گئزلَندئیئن یره تِز گل و اِزِل داشینین یانیندا قال. من اوچ اوخ اونون یانینا آتاجاغام، گویا بئر نئشانه‌یه نئشان آلیرام. اوغلانی گؤندَ‌رئب دیئه‌جه‌یم: ”گت، اوخلاری تاپ.“ اگر اونا دسه‌م: ”باخ، اوخلار سنئن بَری طرفئنده‌دئر، اونلاری گتئر،“ او واخت گل، چونکی دئری اولان آتامیزا آند اولسون کی، سن اَمئن-آمانلیقدادیرسان و هچ خطر یوخدور. آمّا اگر اوغلانا دسه‌م: ”باخ، اوخلار سنئن او طرفئنده‌دئر،“ او واخت گت، چونکی آتامیز سنی گؤندَ‌رئب. سنئنله منئم دانیشدیغیمیز شیه گلئنجه، یادیندا اولسون کی، آتامیز ابدی اولاراق سنئنله منئم آرامدا شاهئددئر.»

بله‌جه داوود زمئده گئزلَندی. تزه آی بایرامی گلنده، پادشاه یمک اوچون سفره‌یه اوتوردو. پادشاه عادتئنه گؤره دووارین یانینداکی یرئنده اوتوردو. یوناتان قاباغیندا، آبنِر ده شاعولون یانیندا ائدی. داوودون یِری بوش ائدی. او گون شاعول بئر شی دمه‌دی، چونکی اؤز-اؤزونه دوشونوردو: «داوودون باشینا بئر شی گلئب، اونو نجئس ادئب؛ یقئن کی، او نجئسدئر.» b b v26 نجئس اولماق موووقّتی بئر آیین حالی ائدی ـ چوخلو عادی شیلردن یارانان ـ کی، آدامی موقدّس یمکلرده یا عئبادتده ائشتئراک اتمکدن محروم اِدَردی.

صاباحیسی گون، آیین ائکئنجی گونو، داوودون یِری گئنه بوش ائدی. شاعول اؤز اوغلو یوناتاندان سوروشدو: «نئیه یَسّه‌نئن اوغلو نه دونَن، نه ده بو گون یمه‌یه گلمه‌یئب؟»

یوناتان جاواب وردی: «داوود مندن یالوارا-یالوارا ائجازه ائسته‌دی کی، بِیت‌لِحِمه گتسئن. ددی: ”قوی گدئم، چونکی شهرده عایئله‌مئزئن قوربانی وار و قارداشیم منه امر اتدی کی، اورایا گدئم. اگر سنئن گؤزونده لوطف تاپمیشام، قوی گئزلئجه گدئب قارداشلاریمی گؤروم.“ اونا گؤره پادشاهین سفره‌سئنه گلمه‌یئب.»

شاعول یوناتانا قضبله‌نئب ددی: «ای عاصی و تَرسه بئر آروادین اوغلو! مگر بئلمئرم کی، سن یَسّه‌نئن اوغلونا قوشولوبسان؟ بو، هم اؤز روسوایلیغینا، هم ده سنی دوغان آنانین روسوایلیغینادیر. نه قدر کی، یَسّه‌نئن اوغلو یِر اوزونده یاشاییر، نه سن، نه ده سنئن پادشاهلیغین اَمئن-آمانلیقدا اولماز. ائندی آدام گؤندَ‌رئب اونو منئم یانیما گتئر، چونکی او گرک اؤلسون.»

یوناتان آتاسیندان سوروشدو: «نئیه او اؤلدورولمه‌لی‌دئر؟ او نه اتدی؟»

شاعول اونو ووروب اؤلدورمک اوچون نئزه‌سئنی اونا آتدی. بوندان یوناتان بئلدی کی، آتاسی داوودو اؤلدورمه‌یه قطعن قرار ورئب. یوناتان قضبدن آلوولانیب سفره‌دن قالخدی و آیین ائکئنجی گونو هچ نه یمه‌دی، چونکی داوود اوچون کَدَرلَنمئشدی و آتاسی اونو روسوای اتمئشدی.

صاباح یوناتان داوودو گؤرمک اوچون زمئیه چیخدی و بئر کئچئک اوغلان دا اونونلا ائدی. اوغلانا ددی: «قاچ، آتدیغیم اوخلاری تاپ.» اوغلان قاچاندا، یوناتان اوخو اونون او طرفئنه آتدی. اوغلان یوناتانین آتدیغی اوخون یرئنه چاتاندا، یوناتان اونون دالینجا سَسله‌دی: «مگر اوخ سنئن او طرفئنده دیئل؟» یوناتان اوغلانین دالینجا سَسله‌دی: «تَله‌س! تِز اول! دایانما!» اوغلان اوخلاری ییغیب آغاسینین یانینا گلدی. اوغلان بو شیلردن هچ نه بئلمئردی؛ آنجاق یوناتانلا داوود بونون نه دمک اولدوغونو بئلئردئلر. سونرا یوناتان اؤز سئلاحلارینی اوغلانا ورئب اونا ددی: «گت، بونلاری شهره گری آپار.»

اوشاق گدنده، داوود داشین جنوب طرفئندن قالخیب، اوزو اوسته یره دوشوب اوچ دفه تعظئم اتدی. اونلار اؤپوشوب برابر آغلادیلار، آمّا داوود داها چوخ آغلادی. یوناتان داوودا ددی: «سلامتله گت. بئز ائکئمئز آتامیزین آدی ائله آند ائچمئشئک: ”آتامیز سنئنله منئم آرامدا، سنئن نسلئنله منئم نسلئم آراسیندا، ابده قدر شاهئددئر.“» داوود قالخیب گتدی؛ یوناتان دا شهره قاییتدی.