ದಾವೀದನೂ ಪವಿತ್ರ ರೊಟ್ಟಿಯೂ

ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿರುವ, ಆಯುಧವಿಲ್ಲದ ದಾವೀದನು ನೋಬಿನ ಯಾಜಕನಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ, ಗೊಲ್ಯಾತನ ಖಡ್ಗವನ್ನೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ತೆಗೆದ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಎದೋಮ್ಯನಾದ ದೋಯೇಗನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಆಮೇಲೆ ಗತ್‌ನಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ದಾವೀದನು ತನ್ನ ಗಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಗೀರುತ್ತಾ ತನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 21.

ದಾವೀದನು ನೋಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಯಾಜಕ ಅಹೀಮೆಲೆಕನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು. ಅಹೀಮೆಲೆಕನು ನಡುಗುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳಲು ಬಂದು, “ನೀನೇಕೆ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿದ್ದೀ, ನಿನ್ನ ಸಂಗಡ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ದಾವೀದನು ಯಾಜಕ ಅಹೀಮೆಲೆಕನಿಗೆ, “ಅರಸನು ನನಗೆ ಅಪ್ಪಣೆಕೊಟ್ಟು, ‘ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಾರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಯಾರಿಗೂ ಏನೂ ತಿಳಿಯಬಾರದು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ನನ್ನ ಯುವಕರಿಗೆ ಇಂಥ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಏನಿದೆ? ಐದು ರೊಟ್ಟಿಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಸಿಕ್ಕುವಷ್ಟನ್ನಾಗಲಿ ನನಗೆ ಕೊಡು” ಎಂದನು.

ಅದಕ್ಕೆ ಯಾಜಕನು ದಾವೀದನಿಗೆ, “ನನ್ನ ಬಳಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೊಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲ, ಪವಿತ್ರ ರೊಟ್ಟಿ ಮಾತ್ರ ಇದೆ—ಯುವಕರು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ದೂರವಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ” ಎಂದನು.

ದಾವೀದನು ಯಾಜಕನಿಗೆ, “ನಾನು ಹೊರಡುವಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುವಂತೆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿಯೂ ಯುವಕರ ಶರೀರಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಹೊತ್ತು ಅವರ ಶರೀರಗಳು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಪವಿತ್ರವಾಗಿರಬೇಕು?” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾಜಕನು ಅವನಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿಧಿ ರೊಟ್ಟಿ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು—ಅದನ್ನು ತೆಗೆದ ದಿನದಲ್ಲೇ ಅದರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನಿಡುವಂತೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದಿಡಲಾಗಿತ್ತು. ^a

ಆ ದಿನ ಸೌಲನ ಸೇವಕರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತಡೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅಲ್ಲಿದ್ದನು: ಅವನು ಸೌಲನ ಕುರುಬರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾದ ಎದೋಮ್ಯನಾದ ದೋಯೇಗನು.

ದಾವೀದನು ಅಹೀಮೆಲೆಕನಿಗೆ, “ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಬರ್ಜಿಯಾಗಲಿ ಕತ್ತಿಯಾಗಲಿ ಇದೆಯೋ? ಅರಸನ ಅಪ್ಪಣೆ ತುರ್ತಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ನನ್ನ ಕತ್ತಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಆಯುಧಗಳನ್ನಾಗಲಿ ತಂದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಅದಕ್ಕೆ ಯಾಜಕನು, “ನೀನು ಏಲಾ ತಗ್ಗಿನಲ್ಲಿ ಕೊಂದ ಫಿಲಿಷ್ಟಿಯನಾದ ಗೊಲ್ಯಾತನ ಕತ್ತಿ ಇಲ್ಲಿ ಏಫೋದಿನ ಹಿಂದೆ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಟ್ಟಿದೆ. ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದರೆ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೋ; ಇಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ” ಎಂದನು. ಅದಕ್ಕೆ ದಾವೀದನು, “ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ಅದನ್ನೇ ನನಗೆ ಕೊಡು” ಎಂದನು.

ದಾವೀದನು ಗತ್‌ಗೆ ಓಡಿಹೋದದ್ದು

ಆ ದಿನ ದಾವೀದನು ಎದ್ದು ಸೌಲನ ಬಳಿಯಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಿ ಗತ್‌ನ ಅರಸನಾದ ಆಕೀಷನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು. ಆದರೆ ಆಕೀಷನ ಸೇವಕರು ಅವನಿಗೆ, “ಇವನು ಆ ದೇಶದ ಅರಸನಾದ ದಾವೀದನಲ್ಲವೇ? ‘ಸೌಲನು ಸಾವಿರಗಟ್ಟಲೆ ಜನರನ್ನು ಕೊಂದನು, ದಾವೀದನು ಹತ್ತು ಸಾವಿರಗಟ್ಟಲೆ ಜನರನ್ನು ಕೊಂದನು’ ಎಂದು ಕುಣಿಯುತ್ತಾ ಹಾಡುವುದು ಇವನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಅಲ್ಲವೇ?” ಎಂದರು.

ದಾವೀದನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗತ್‌ನ ಅರಸನಾದ ಆಕೀಷನಿಗೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಹೆದರಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಅವರ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿ ಅವರ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹುಚ್ಚನಂತೆ ನಟಿಸಿದನು; ಬಾಗಿಲಿನ ಕದಗಳ ಮೇಲೆ ಗೀಚಿ ತನ್ನ ಗಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಯಗೊಟ್ಟನು. ಆಕೀಷನು ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಗೆ, “ನೋಡಿ, ಈ ಮನುಷ್ಯ ಹುಚ್ಚನೆಂದು ನಿಮಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಇವನನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೇಕೆ ತಂದಿರಿ? ಇವನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ ವರ್ತಿಸಲೆಂದು ನೀವು ಇವನನ್ನು ತಂದಿರಬೇಕಾದಷ್ಟು ನನ್ನ ಬಳಿ ಹುಚ್ಚರ ಕೊರತೆ ಇದೆಯೋ? ಇವನು ನನ್ನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕೋ?” ಎಂದನು.