Daud jeung Roti Suci
Keur kabur tanpa pakarang, Daud ngabohong ka imam di Nob sarta balik mawa pedang Goliat jeung roti anu dicokot ti payuneun Rama urang. Doeg urang Édom ningali sagalana. Tuluy, basa dikenal di Gat, Daud nyalametkeun dirina ku ngeclakkeun ciduh kana janggotna jeung ngakerok-ngakerok lawang gerbang.
21 1Daud sumping ka Imam Ahimelek di Nob. Ahimelek ngadeuheusan bari ngadégdég, tuluy mariksa, “Naha anjeun nyalira bae, teu aya nu ngabaturan?” 2Waler Daud ka Imam Ahimelek, “Kaula ditimbalan ku raja, saurna, ‘Ulah aya saurang-urang acan anu nyaho perkara pancén anu dibikeun ka maneh jeung naon anu geus diparéntahkeun ka maneh.’ Ku kaula para gandék geus dititah ka hiji tempat. 3Ayeuna, naon anu aya di anjeun? Pangmikeun roti lima siki, atawa naon bae anu kapanggih.”
4Saur imam ka Daud, “Kuring teu boga roti biasa, ngan aya roti suci—asal para gandék geus ngajauhan awéwé.”
5Waler Daud ka imam, “Kami sabatur-batur geus ngajauhan awéwé, saperti sasari unggal kaula indit. Awak para gandék téh suci sanajan dina lalampahan biasa; komo deui poé ieu, tangtu awakna leuwih suci deui.” 6Ku sabab kitu imam téh mikeun roti suci ka anjeunna, sabab ngan aya roti sanghareupan—anu geus diangkat ti payuneun Rama urang pikeun diganti ku roti haneut dina poé eta dicokotna. a a v6 Roti sanghareupan téh roti dua welas siki anu disimpen di tempat suci di payuneun Rama urang sarta diganti unggal minggu; biasana ngan para imam anu meunang ngadaharna.
7Harita, aya saurang gandék Saul anu keur aya di dinya, ditahan di payuneun Rama urang: nya éta Doeg urang Edom, kapala pangangon-pangangon Saul.
8Daud mariksa ka Ahimelek, “Di dieu aya tumbak atawa pedang henteu? Kaula teu mawa pedang atawa pakarang, sabab timbalan raja téh kacida geuwatna.”
9Saur imam, “Pedang Goliat urang Pelisti—Goliat anu dipaéhan ku anjeun di Lebak Ela—aya di dieu, dibungkus ku lawon di tukangeun epod. Candak ari kersa; di dieu euweuh deui nu séjén.” Waler Daud, “Euweuh nu nyaruaan; pangmikeun ka kaula.”
Daud Kabur ka Gat
10Poé éta Daud tuluy indit kabur ti Saul, sarta sumping ka Akis raja Gat. 11Tapi para gandék Akis ngaromong ka raja, “Lain ieu téh Daud, raja nagara éta? Lain ieu jalma anu dilagukeun dina igel-igelanana: ‘Saul maéhan rébuan, ari Daud laksaan’?”
12Éta omongan téh ku Daud dicamkeun dina haté, sarta anjeunna kacida sieunna ku Akis raja Gat. 13Ku sabab kitu anjeunna ngarobah kalakuanana di hareupeun maranéhna, api-api gélo di payuneun maranéhna; coréng-moréng dina panto gapura sarta ngocorkeun ciduhna kana janggotna. 14Saur Akis ka para gandékna, “Tuh, geuning jelema téh gélo. Naha dibawa ka kami? 15Na kami kurang jelema gélo, nepi ka maranéh mawa ieu jelema pikeun ngocéak ka kami? Naha manéhna kudu asup ka imah kami?”