હવે છપાયેલી
પુસ્તક

દાઉદ અને પવિત્ર રોટલી

ભાગતો અને શસ્ત્ર વિનાનો દાઉદ નોબમાં યાજક સાથે જૂઠું બોલે છે, અને ગોલ્યાથની તલવાર તથા આપણા પિતા સમક્ષથી લીધેલી રોટલી લઈને નીકળે છે. દોએગ અદોમી આ બધું જુએ છે. પછી ગાથમાં ઓળખાઈ જતાં, દાઉદ પોતાની દાઢી પર લાળ ટપકાવીને અને દરવાજા પર લીટા પાડીને પોતાને બચાવે છે.

અધ્યાય 21.

દાઉદ નોબમાં અહીમેલેખ યાજક પાસે આવ્યો. અહીમેલેખ ધ્રૂજતો ધ્રૂજતો તેને મળવા આવ્યો અને પૂછ્યું, “તું એકલો કેમ છે, તારી સાથે કોઈ નથી?” દાઉદે અહીમેલેખ યાજકને કહ્યું, “રાજાએ મને આજ્ઞા કરીને કહ્યું, ‘જે કામ માટે હું તને મોકલું છું અને જે મેં તને આજ્ઞા કરી છે, તે વિશે કોઈને કશું જાણવા ન દેવું.’ મેં મારા જુવાનોને અમુક જગ્યાએ મોકલ્યા છે. તો તારી પાસે શું છે? મને પાંચ રોટલી આપ, અથવા જે કંઈ મળે તે આપ.”

યાજકે દાઉદને કહ્યું, “મારી પાસે સામાન્ય રોટલી નથી, ફક્ત પવિત્ર રોટલી છે—જો જુવાનોએ સ્ત્રીઓથી પોતાને દૂર રાખ્યા હોય તો.”

દાઉદે યાજકને જવાબ આપ્યો, “જ્યારે જ્યારે હું નીકળું છું ત્યારે હંમેશની જેમ, સ્ત્રીઓને અમારાથી દૂર રખાઈ છે. સામાન્ય મુસાફરીમાં પણ જુવાનોનાં શરીર પવિત્ર હોય છે; તો આજે તેમનાં શરીર કેટલાં વધારે પવિત્ર હશે?” તેથી યાજકે તેને પવિત્ર રોટલી આપી, કારણ કે ત્યાં ફક્ત સમક્ષતાની રોટલી જ હતી—જે લઈ લેવાના દિવસે ગરમ રોટલી મૂકવા માટે આપણા પિતાની આગળથી કાઢી લેવાઈ હતી. a a v6 સમક્ષતાની રોટલી એટલે બાર રોટલી, જે પવિત્ર સ્થાનમાં આપણા પિતાની આગળ રાખવામાં આવતી અને દર અઠવાડિયે બદલવામાં આવતી; સામાન્ય રીતે ફક્ત યાજકોને જ તે ખાવાની પરવાનગી હતી.

તે દિવસે શાઉલના ચાકરોમાંનો એક ત્યાં હતો, જે આપણા પિતાની આગળ રોકાયેલો હતો: દોએગ અદોમી, શાઉલના ભરવાડોનો મુખી.

દાઉદે અહીમેલેખને પૂછ્યું, “અહીં તારી પાસે ભાલો કે તલવાર છે? મેં મારી તલવાર કે શસ્ત્રો લાવ્યાં નથી, કારણ કે રાજાની આજ્ઞા તાકીદની હતી.”

યાજકે કહ્યું, “ગોલ્યાથ પલિસ્તીની તલવાર—એલાની ખીણમાં જેને તેં માર્યો તે ગોલ્યાથ—અહીં છે, એફોદની પાછળ કપડામાં વીંટેલી. તને જોઈતી હોય તો લઈ લે; અહીં બીજી કોઈ નથી.” દાઉદે કહ્યું, “તેના જેવી બીજી કોઈ નથી; એ મને આપ.”

દાઉદ ગાથમાં નાસી જાય છે

તે દિવસે દાઉદ ઊઠીને શાઉલ પાસેથી નાસી ગયો, અને ગાથના રાજા આખીશ પાસે આવ્યો. પણ આખીશના ચાકરોએ તેને કહ્યું, “શું આ દેશનો રાજા દાઉદ નથી? જેના વિશે તેઓ પોતાના નાચમાં ગાય છે તે શું આ જ નથી: ‘શાઉલે પોતાના હજારોને માર્યા, અને દાઉદે પોતાના લાખોને’?”

દાઉદે આ વાતો મનમાં રાખી અને ગાથના રાજા આખીશથી તે ખૂબ ગભરાયો. તેથી તેણે તેઓની આગળ પોતાનું વર્તન બદલ્યું અને તેઓની હાજરીમાં ગાંડા જેવું કર્યું; તેણે દરવાજાનાં બારણાં પર નિશાન કર્યાં અને પોતાની લાળ દાઢી પર વહેવા દીધી. આખીશે પોતાના ચાકરોને કહ્યું, “જુઓ, તમે જુઓ છો કે આ માણસ ગાંડો છે. તેને મારી પાસે કેમ લાવ્યા? શું મારે ત્યાં ગાંડાઓની ખોટ છે, કે તમે આને મારી આગળ લવારા કરવા લાવ્યા? શું આ મારા ઘરમાં પેસે?”