Ο Δαβίδ και ο ιερός άρτος

Φυγάς και άοπλος, ο Δαβίδ λέει ψέματα στον ιερέα στη Νοβ και φεύγει με το σπαθί του Γολιάθ και ψωμί παρμένο από μπροστά στον Πατέρα μας. Ο Δωήκ ο Εδωμίτης τα βλέπει όλα. Ύστερα, όταν τον αναγνωρίζουν στη Γαθ, ο Δαβίδ σώζεται αφήνοντας τα σάλια του να τρέχουν στα γένια του και γρατζουνώντας την πύλη.

Κεφάλαιο 21.

Ο Δαβίδ ήρθε στον Αχιμέλεχ τον ιερέα, στη Νοβ. Ο Αχιμέλεχ τον προϋπάντησε τρέμοντας και τον ρώτησε: «Γιατί είσαι μόνος, χωρίς κανέναν μαζί σου;» Ο Δαβίδ είπε στον Αχιμέλεχ τον ιερέα: «Ο βασιλιάς μού έδωσε εντολή και μου είπε: “Κανείς δεν πρέπει να μάθει τίποτε για την αποστολή που σου αναθέτω και για όσα σε πρόσταξα”. Έστειλα τους νεαρούς μου σε κάποιο μέρος. Τώρα λοιπόν, τι έχεις; Δώσε μου πέντε καρβέλια, ή ό,τι μπορείς να βρεις».

Ο ιερέας είπε στον Δαβίδ: «Δεν έχω κοινό ψωμί, μόνο ιερό άρτο — αν οι νεαροί έχουν κρατηθεί μακριά από γυναίκες».

Ο Δαβίδ απάντησε στον ιερέα: «Οι γυναίκες έχουν μείνει μακριά μας, όπως πάντοτε όταν ξεκινώ. Τα σώματα των νεαρών είναι άγια ακόμα και σε μια συνηθισμένη πορεία· πόσο μάλλον σήμερα θα είναι άγια τα σώματά τους;» Έτσι ο ιερέας τού έδωσε τον ιερό άρτο, αφού εκεί δεν υπήρχε παρά μόνο ο άρτος της πρόθεσης — που είχε αφαιρεθεί μπροστά από τον Πατέρα μας, για να αντικατασταθεί με ζεστό ψωμί την ημέρα που τον έπαιρναν. ^a

Εκείνη την ημέρα βρισκόταν εκεί ένας από τους δούλους του Σαούλ, κρατημένος μπροστά στον Πατέρα μας: ο Δωήκ ο Εδωμίτης, ο αρχηγός των βοσκών του Σαούλ.

Ο Δαβίδ ρώτησε τον Αχιμέλεχ: «Έχεις εδώ κανένα δόρυ ή σπαθί; Δεν πήρα μαζί μου ούτε το σπαθί μου ούτε όπλα, γιατί η εντολή του βασιλιά ήταν επείγουσα».

Ο ιερέας είπε: «Το σπαθί του Γολιάθ του Φιλισταίου — του Γολιάθ που σκότωσες στην κοιλάδα Ηλά — είναι εδώ, τυλιγμένο σε ένα πανί πίσω από το εφόδ. Πάρ’ το, αν θέλεις· άλλο δεν υπάρχει εδώ». Ο Δαβίδ είπε: «Κανένα δεν συγκρίνεται μ’ αυτό· δώσ’ το μου».

Ο Δαβίδ φεύγει στη Γαθ

Εκείνη την ημέρα ο Δαβίδ σηκώθηκε και έφυγε μακριά από τον Σαούλ, και ήρθε στον Αγχούς, τον βασιλιά της Γαθ. Όμως οι δούλοι του Αγχούς τού είπαν: «Αυτός δεν είναι ο Δαβίδ, ο βασιλιάς της χώρας; Δεν είναι αυτός για τον οποίο τραγουδούν στους χορούς τους: “Ο Σαούλ χτύπησε τις χιλιάδες του, κι ο Δαβίδ τις δεκάδες χιλιάδες του”;»

Ο Δαβίδ έβαλε στην καρδιά του αυτά τα λόγια και φοβήθηκε πάρα πολύ τον Αγχούς, τον βασιλιά της Γαθ. Έτσι άλλαξε τη συμπεριφορά του μπροστά τους και παρίστανε τον τρελό μπροστά στα μάτια τους· χάραζε σημάδια στα φύλλα της πύλης και άφηνε το σάλιο του να τρέχει στα γένια του. Ο Αγχούς είπε στους δούλους του: «Κοιτάξτε, βλέπετε πως ο άνθρωπος είναι τρελός. Γιατί τον φέρνετε σ’ εμένα; Μήπως μου λείπουν τρελοί, που μου φέρατε κι αυτόν για να παραληρεί μπροστά μου; Θα μπει αυτός στο σπίτι μου;»