၁ ရာ 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹ဒါဝိဒ်သည် နောဗမြို့ရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်အဟိမလက်ထံသို့ ရောက်လာ၏။ အဟိမလက်သည် တုန်လှုပ်လျက် ကြိုဆိုရန်လာ၍ “သင်သည် အဘယ်ကြောင့်တစ်ယောက်တည်းရှိသနည်း၊ သင်နှင့်အတူ မည်သူမျှမပါသနည်း” ဟု မေး၏။ ²ဒါဝိဒ်က ယဇ်ပုရောဟိတ်အဟိမလက်အား “ဘုရင်သည် ငါ့ကိုအမိန့်ပေး၍ ‘ငါစေလွှတ်သည့်အမှုအကြောင်းနှင့် ငါမှာထားသည့်အရာကို မည်သူမျှ လုံးဝမသိစေနှင့်’ ဟု မိန့်မှာ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ငါ၏လုလင်တို့ကို တစ်နေရာ၌ တွေ့ဆုံရန် ချိန်းဆိုထားခဲ့ပြီ။ ³ယခု သင့်ထံ၌ အဘယ်အရာရှိသနည်း။ မုန့်ငါးလုံး သို့မဟုတ် တွေ့ရသမျှကို ငါ့အားပေးလော့” ဟု ဆို၏။

⁴ယဇ်ပုရောဟိတ်က ဒါဝိဒ်အား “ငါ့ထံ၌ သာမန်မုန့်မရှိ၊ သန့်ရှင်းသောမုန့်သာရှိ၏။ လုလင်တို့သည် မိန်းမနှင့်ကင်းရှင်းခဲ့လျှင်မူ ပေးနိုင်၏” ဟု ဆို၏။

⁵ဒါဝိဒ်က ယဇ်ပုရောဟိတ်အား “ငါထွက်ခွာသည့်အခါတိုင်း ဖြစ်မြဲအတိုင်း မိန်းမတို့သည် ငါတို့နှင့်ကင်းဝေးခဲ့ကြပြီ။ သာမန်ခရီးသွားသော်လည်း လုလင်တို့၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် သန့်ရှင်း၏။ ယနေ့မူကား သူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် အဘယ်မျှသာ၍ သန့်ရှင်းလိမ့်မည်နည်း” ဟု ပြန်ဖြေ၏။ ⁶ထို့ကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် သန့်ရှင်းသောမုန့်ကို သူ့အားပေး၏။ အကြောင်းမူကား ထိုအရပ်၌ ရှေ့တော်မုန့်သာ ရှိသောကြောင့်တည်း။ ထိုမုန့်ကို ရုပ်သိမ်းသည့်နေ့၌ မုန့်ပူဖြင့်အစားထိုးရန် ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်မှ ဖယ်ရှားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ ^a a v6 ရှေ့တော်မုန့်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ထားရှိ၍ အပတ်စဉ်အသစ်လဲလှယ်သော မုန့်တစ်ဆယ့်နှစ်လုံးဖြစ်၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သာလျှင် ထိုမုန့်ကို စားခွင့်ရှိ၏။

⁷ထိုနေ့၌ ရှောလု၏ကျွန်တစ်ဦးသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ ချုပ်နှောင်ခံလျက် ရှိနေ၏။ ထိုသူကား ရှောလု၏သိုးထိန်းများ၏အကြီးအကဲ ဧဒုံအမျိုးသား ဒေါဂဖြစ်၏။

⁸ဒါဝိဒ်က အဟိမလက်အား “ဤအရပ်၌ လှံ သို့မဟုတ် ဓားတစ်လက်လက် သင့်ထံ၌ရှိသလော။ ဘုရင်၏အမိန့်သည် အလျင်အမြန်ဖြစ်သောကြောင့် ငါ၏ဓားကိုလည်းကောင်း၊ လက်နက်များကိုလည်းကောင်း မယူခဲ့ပါ” ဟု မေး၏။

⁹ယဇ်ပုရောဟိတ်က “ဧလာချိုင့်ဝှမ်း၌ သင်သတ်ခဲ့သော ဖိလိတ္တိလူဂေါလျတ်၏ဓားသည် ဤအရပ်၌ ဧဖုဒ်နောက်တွင် အဝတ်ဖြင့်ပတ်၍ရှိ၏။ အလိုရှိလျှင် ယူလော့၊ ဤအရပ်၌ အခြားမရှိ” ဟု ဆို၏။ ဒါဝိဒ်က “ထိုဓားကိုမီသည့်ဓား မရှိ၊ ငါ့အားပေးလော့” ဟု ဆို၏။

ဒါဝိဒ် ဂါသမြို့သို့ ထွက်ပြေးခြင်း

¹⁰ထိုနေ့၌ ဒါဝိဒ်သည် ထ၍ ရှောလုထံမှ ထွက်ပြေးပြီးလျှင် ဂါသမင်းကြီး အာခိရှထံသို့ ရောက်လာ၏။ ¹¹သို့ရာတွင် အာခိရှ၏ကျွန်တို့က သူ့အား “ဤသူသည် ထိုပြည်၏ဘုရင် ဒါဝိဒ်မဟုတ်လော။ ‘ရှောလုသည် အထောင်ထောင်ကိုလည်းကောင်း၊ ဒါဝိဒ်သည် အသောင်းသောင်းကိုလည်းကောင်း သတ်ဖြတ်လေပြီ’ ဟု ကခုန်ရင်း သီဆိုကြသောသူကား ဤသူပင် မဟုတ်လော” ဟု ဆို၏။

¹²ဒါဝိဒ်သည် ထိုစကားတို့ကို နှလုံးသွင်း၍ ဂါသမင်းကြီး အာခိရှကို အလွန်ကြောက်ရွံ့၏။ ¹³ထို့ကြောင့် သူသည် သူတို့ရှေ့၌ မိမိအမူအရာကို ပြောင်းလဲ၍ သူတို့မျက်မှောက်တွင် အရူးယောင်ဆောင်၏။ မြို့တံခါးရွက်များပေါ်တွင် ခြစ်ခြယ်ရေးသားကာ မိမိတံတွေးကို မုတ်ဆိတ်ပေါ်သို့ စီးကျစေ၏။ ¹⁴အာခိရှက မိမိကျွန်တို့အား “ကြည့်လော့၊ ဤသူသည် အရူးဖြစ်ကြောင်း သင်တို့မြင်ကြ၏။ အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြသနည်း။ ¹⁵ဤသူသည် ငါ့ရှေ့၌ ရူးသွပ်အော်ဟစ်ရန် သင်တို့ ဆောင်ခဲ့ရလောက်အောင် ငါ့ထံ၌ အရူးများ ရှားပါးသလော။ ဤသူသည် ငါ့အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရမည်လော” ဟု ဆို၏။