داؤد او مقدسه ډوډۍ
داؤد، تښتېدلی او بې وسلې، په نوب کې کاهن ته دروغ وويل او د جالوت توره او هغه ډوډۍ يې ترې واخيسته چې زموږ د پلار له حضوره اخيستل شوې وه. دوئيګ ادومي دا ټول وليدل. بيا، کله چې په جات کې وپېژندل شو، داؤد په ږيره کې د لاړو بهولو او پر دروازه د ګروولو سره ځان وژغوره.
21 1داؤد نوب ته اخيمَلِک کاهن له راغلو. اخيمَلِک په لړزه د هغۀ د ملاقات دپاره راغلو او تپوس يې وکړو چې، ”تۀ ولې يوازې يې، هيڅوک درسره نشته؟“ 2داؤد اخيمَلِک کاهن ته ووئيل چې، ”بادشاه ما ته حُکم راکړے دے او وې وئيل چې، ’د هغه کار په حقله چې زۀ تا لېږم او د هغه څۀ په حقله چې ما درته حُکم کړے دے، هيڅوک دې خبر نۀ شى.‘ نو ما خپل ځوانان يو خاص ځائ ته لېږلى دى. 3نو اوس درسره څۀ شته؟ ماته پنځۀ ټيکى راکړه، يا چې هر څۀ تا له ميندل کيږى.“
4کاهن داؤد ته ووئيل چې، ”زما سره عام ډوډۍ نشته، صرف مقدسه ډوډۍ ده کۀ ځوانان د ښځو نه ليرې پاتې شوى وى.“
5داؤد کاهن ته جواب ورکړو چې، ”ښځې زمونږ نه ليرې ساتلے شوى دى، لکه چې هر کله زۀ د سفر دپاره وځم. د ځوانانو بدنونه په عام سفر کښې هم پاک وى؛ نو نن به يې بدنونه څومره زيات پاک وى؟“ 6نو کاهن هغۀ ته مقدسه ډوډۍ ورکړه، ځکه چې هلته صرف د حضورى ډوډۍ وه کومه چې د زمونږ پلار په مخکښې نه لرې کړے شوه، دې دپاره چې د هغې په بدل کښې هغه ورځ چې اخستے کيده، تاوده ډوډۍ کښېښودے شى. a a v6 د حضورى ډوډۍ دولس ټيکى وُو چې د زمونږ پلار په مخکښې په مقدس ځائ کښې ساتلے شوى وُو او هره اونۍ بدلولے شول؛ عام طور صرف کاهنانو له اِجازت وو چې هغه وخورى.
7د ساؤل د نوکرانو نه يو تن هغه ورځ هلته وو، د زمونږ پلار په مخکښې ايسارولے شوے وو: دوئيګ اَدومى، د ساؤل د شپونو مشر.
8داؤد اخيمَلِک نه تپوس وکړو چې، ”آيا دلته ستا سره کومه نېزه يا تُوره شته؟ ما خپله تُوره او وسلې راسره نۀ دى راوړى، ځکه چې د بادشاه حُکم بيړنے وو.“
9کاهن ووئيل چې، ”د جاليَت فلسطينى تُوره جاليَت، چې تا د اېلاه په دره کښې ووژلو دلته ده، په ټوکر کښې نغښتې، د اَيفُود شا ته ده. کۀ غواړې نو هغه واخله؛ دلته بله هيڅ نشته.“ داؤد ووئيل چې، ”د هغې هيڅ برابر نشته؛ هغه ماته راکړه.“
داؤد جات ته وتښتېدو
10هغه ورځ داؤد پاڅېدو او د ساؤل نه وتښتېدو، او جات ته د جات بادشاه اَخيش له راغلو. 11خو د اَخيش نوکرانو هغۀ ته ووئيل چې، ”آيا دا هغه داؤد نۀ دے، د دې مُلک بادشاه؟ آيا دا هم هغه نۀ دے چې خلق په خپلو نڅاګانو کښې د هغۀ په حقله سندرې وائى چې، ’ساؤل خپل زرګونه ووژل، او داؤد خپل لکونه‘؟“
12داؤد دا خبرې په زړۀ کښې ونيولې او د جات د بادشاه اَخيش نه ډېر ووېرېدو. 13نو هغۀ د دوئ په مخکښې خپل سلوک بدل کړو او د دوئ په حضور کښې ليونے جوړ شو؛ هغۀ د دروازې په تختو باندې کرښې کښلې او خپل لاړې يې د خپلې ږيرې نه راکوزولې. 14اَخيش خپلو نوکرانو ته ووئيل چې، ”وګورئ، تاسو وينئ چې دا سړے ليونے دے. تاسو هغه ولې ماته راوستو؟ 15آيا زما سره د ليونيانو کمے دے، چې تاسو دا يو راوستو چې زما په وړاندې ليونتوب وکړى؟ آيا دا به زما کور ته ننوځى؟“
