اول سموئيل 22 FHB Father's Heart Bible™

22 ¹داؤد هغه ځائ پرېښودو او د عدُلام غار ته وتښتېدو؛ د هغۀ ورونو او د هغۀ د پلار ټول کورنى دا واورېدل او هلته ورته ښکته راغلل. ²هر هغه څوک چې په تکليف کښې وو، يا مقروض وو، يا په زړۀ کښې خفه وو، هغۀ له راجمع شول؛ هغه د هغوئ سردار شو — نژدې څلور سوه سړى. ³داؤد له هغه ځائ نه د موآب مِصفاه ته لاړو او د هغه ملک بادشاه ته يې ووئيل چې، ”مهربانى وکړه، زما پلار او مور دې ستا سره واوسېږى ترڅو چې زۀ پوهه نۀ شم چې زمونږ پلار به زما دپاره څۀ کوى.“ ⁴هغۀ هغوئ د موآب بادشاه سره پرېښودل؛ هغوئ هغۀ سره واوسېدل تر هغه وخته چې داؤد په قلعه کښې وو. ⁵جاد نبى داؤد ته ووئيل چې، ”په قلعه کښې مۀ اوسېږه؛ لاړ شه او د يهوداه ملک ته ورشه.“ نو داؤد روان شو او د حارث ځنګل ته لاړو.

ساؤل د پلار کاهنان قتل کوى

⁶ساؤل واورېدل چې داؤد او د هغۀ سړى موندلى شول. هغه په جِبعه کښې د اوچت ځائ د جونګړې لاندې ناست وو، نېزه يې په لاس کښې وه او د هغۀ ټول خادِمان د هغۀ چاپېره ولاړ وُو. ⁷ساؤل خپلو خادِمانو ته چې د هغۀ چاپېره ولاړ وُو، ووئيل چې، ”اَورئ، اے بنيامينيانو! آيا د يسى زوئ به تاسو ټولو ته پټى او انګورباغونه درکوى؟ آيا هغه به تاسو ټول د زرو سردار او د سوو سردار جوړوى، ⁸چې تاسو ټولو زما خلاف سازش کړے دے؟ هيچا راته نۀ دى وئيلى چې زما زوئ د يسى د زوئ سره لوظ وتړلو. ستاسو نه په ما هيچا رحم نۀ کړو او راته يې ونۀ وئيل چې زما زوئ زما خادِم زما خلاف راپورته کړے دے چې ما له کمين کښې کښېنى، لکه څنګه چې نن ورځ کوى.“

⁹دوئِګ اَدومى چې د ساؤل د خادِمانو سره ولاړ وو، ووئيل چې، ”ما د يسى زوئ وليدو چې نوب ته راغلو، د اخيطوب زوئ اخيمَلِک ته. ¹⁰اخيمَلِک د هغۀ دپاره د مالِک خُدائ نه پوښتنه وکړه، هغۀ ته يې توښه او د جُليات فلستى تُوره هم ورکړه.“

¹¹بادشاه د اخيطوب زوئ اخيمَلِک کاهن، د هغۀ د پلار ټوله کورنۍ او هغه کاهنان چې په نوب کښې وُو، راوغوښتل، او هغوئ ټول بادشاه ته راغلل. ¹²ساؤل ووئيل چې، ”اوس اَوره، اے د اخيطوب زويه.“ هغۀ جواب ورکړو چې، ”زۀ دلته يم، اے زما مالِکه.“

¹³ساؤل پوښتنه وکړه چې، ”ولې تا او د يسى زوئ زما خلاف سازش کړے دے؟ تا هغۀ ته ډوډۍ او تُوره ورکړه او د هغۀ دپاره دې د خُدائ پاک نه پوښتنه وکړه، دې دپاره چې هغه زما خلاف راپورته شى او کمين کښې کښېنى، لکه څنګه چې نن ورځ کوى.“

¹⁴اخيمَلِک بادشاه ته جواب ورکړو چې، ”ستا د ټولو خادِمانو نه کوم يو د داؤد په شان وفادار دے، چې د بادشاه زوم دے، ستا د پاسوانۍ سردار دے او ستا په کور کښې عزت لرى؟ ¹⁵آيا ما نن د هغۀ دپاره د زمونږ پلار نه پوښتنه کول شروع کړل؟ دا زما نه لرې دې وى! دې بادشاه خپل خادِم ته هيڅ ګُناه مۀ وايى — او نۀ زما د پلار ټول کورنى ته — ځکه چې ستا خادِم د دې ټولو خبرو نه، نه د وړو او نه د لويو، څۀ نۀ پوهېدو.“

¹⁶خو بادشاه ووئيل چې، ”اے اخيمَلِکه، تۀ به ضرور مرې، تۀ او د پلار ټول کورنى دې.“ ¹⁷بادشاه هغه پاسوانانو ته چې د هغۀ خوا کښې ولاړ وُو، ووئيل چې، ”مخ راواړوئ او زمونږ د پلار کاهنان ووژنئ، ځکه چې د هغوئ لاس هم د داؤد سره دے؛ هغوئ ته پته وه چې هغه تښتېدو، خو راته يې ونۀ وئيل.“ خو د بادشاه خادِمانو ونۀ غوښتل چې زمونږ د پلار کاهنانو باندې لاس اوچت کړى.

¹⁸بادشاه دوئِګ ته ووئيل چې، ”مخ راواړوه او کاهنان ووژنه.“ نو دوئِګ اَدومى مخ راواړولو او هغه کاهنان يې ووژل، او هغه ورځ يې پنځۀ اَتيا سړى، چې د کتان اَفود يې اغوستے وو، قتل کړل.

¹⁹هغۀ نوب، د کاهنانو ښار، په تُوره باندې ووژلو — سړى، ښځې، بچى، تى خوړونکى ماشومان، غوايان، خرۀ او ګډې — ټول يې په تُوره باندې ووژل. ²⁰خو د اخيطوب د زوئ د اخيمَلِک يو زوئ، چې نوم يې ابياتار وو، وتښتېدو او داؤد ته لاړو. ²¹ابياتار داؤد ته وئيل وکړل چې ساؤل زمونږ د پلار کاهنان وژلى دى.

²²داؤد ابياتار ته ووئيل چې، ”ما هغه ورځ پته لګولې وه چې دوئِګ اَدومى هلته دے — هغه به ساؤل ته خامخا ووايى. ستا د پلار په کور کښې د هر چا د مرګ سبب زۀ شوم. ²³ما سره اوسېږه؛ مۀ يرېږه. څوک چې زما د جان دپاره وى، هغه ستا د جان دپاره هم وى. ما سره تۀ په امان کښې يې.“