اول سموئيل 23 FHB Father's Heart Bible™

23 ¹داؤد ته خبر ورکړے شو چې، ”ګوره، فلستيان د قيله خلاف جنګ کوى او د دانو خرمنونه لوټوى.“

²داؤد له خپل پلار نه وپوښتل چې، ”آيا زۀ لاړ شم او په دې فلستيانو حمله وکړم؟“ زمونږ پلار جواب ورکړو چې، ”لاړ شه، په فلستيانو حمله وکړه او قيله بچ کړه.“

³د داؤد سړيو ووئيل چې، ”ګوره، مونږ خو دلته په يهوداه کښې يرېږو، نو کۀ د قيله طرف ته د فلستيانو د فوځ خلاف لاړ شُو نو بيا به څومره زيات ويرېږو!“

⁴داؤد بيا له خپل پلار نه وپوښتل او زمونږ پلار جواب ورکړو چې، ”پاڅه، قيله ته ښکته شه، ځکه چې زۀ فلستيان ستا په لاس کښې درکوم.“

⁵نو داؤد او د هغۀ سړى قيله ته لاړل، د فلستيانو سره يې جنګ وکړو، د هغوئ څاروى يې بوتلل او سخته ماتې يې ورکړه. داسې يې د قيله اوسېدونکى بچ کړل.

⁶کله چې د اخيملک زوئ ابياتار قيله ته داؤد له وتختېدو، نو هغه په خپل لاس کښې افود راوړے راغلو.

⁷کله چې ساؤل واورېدل چې داؤد په قيله کښې دے نو هغۀ ووئيل چې، ”خُدائ پاک داؤد ما له حواله کړو، ځکه چې هغه د دروازو او کړکيو والا ښار ته په ننوتو خپله په دام کښې بند شو.“ ⁸نو ساؤل ټول خلق جنګ ته راوغوښتل چې قيله ته ښکته شى او داؤد او د هغۀ سړيو باندې کلابند وکړى. ⁹کله چې داؤد ته پته ولګېده چې ساؤل د هغۀ خلاف د بدۍ منصوبه جوړوى نو هغۀ ابياتار کاهن ته ووئيل چې، ”افود دې راوړه.“ ¹⁰داؤد ووئيل چې، ”اے زما پلاره، د اِسرائيل خُدائ پاکه، ستا خادم په يقينى طور دا خبر اورېدلے دے چې ساؤل زما په سبب قيله ته د راتلو او ښار د تباه کولو منصوبه لرى.

¹¹آيا د قيله اوسېدونکى به ما هغۀ له حواله کړى؟ آيا ساؤل به ښکته شى، لکه چې ستا خادم اورېدلى دى؟ اے زما پلاره، د اِسرائيل خُدائ پاکه، مهربانى وکړه او خپل خادم ته ووايه.“ زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”هغه به ښکته شى.“

¹²داؤد وپوښتل چې، ”آيا د قيله اوسېدونکى به زۀ او زما سړى ساؤل له حواله کړى؟“ زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”هغوئ به تاسو حواله کړى.“

¹³نو داؤد او د هغۀ سړى چې نژدے شپږ سوه وُو، قيله نه روان شول او له يو ځائ نه بل ځائ ته ګرځېدل. کله چې ساؤل ته خبر ورکړے شو چې داؤد قيله نه خلاص شوے دے نو هغۀ د هغۀ تعاقب بند کړو. ¹⁴داؤد په بيابان کښې په قلعو کښې او د زيف د بيابان په غرنى علاقه کښې اوسېدو. ساؤل به هره ورځ د هغۀ لټون کولو، خو زمونږ پلار هغه د هغۀ په لاس کښې ورنۀ کړو. ¹⁵داؤد د زيف په بيابان کښې په حورِش کښې وو، کله چې هغۀ وليدل چې ساؤل د هغۀ د جان اخستو دپاره راوتلے دے. ¹⁶د ساؤل زوئ يونتن روان شو او حورِش ته داؤد له لاړو او هغۀ ته يې په زمونږ پلار کښې زړورتيا ورکړه. ¹⁷هغۀ ووئيل چې، ”مۀ يرېږه. زما د پلار ساؤل لاس به تا ته ونۀ رسى. تۀ به د اِسرائيل بادشاه شې او زۀ به ستا دوېم يم. حتىٰ زما پلار ساؤل هم دا پوهيږى.“ ¹⁸نو دواړو زمونږ پلار په حضور کښې لوظ وکړو. داؤد په حورِش کښې پاتې شو او يونتن خپل کور ته لاړو.

¹⁹بيا د زيف خلق جِبعه ته ساؤل له وختل او ووئيل چې، ”آيا داؤد زمونږ په مينځ کښې د حورِش په قلعو کښې نۀ دے پټ شوے، د يشيمون د جنوب طرف ته د حکيله په غونډۍ باندې؟ ²⁰نو اے بادشاه، کله چې هم ستا زړۀ وغواړى ښکته راشه، ضرور ښکته راشه او زمونږ کار دا دے چې هغه به بادشاه له حواله کوو.“

²¹ساؤل جواب ورکړو چې، ”زمونږ پلار دې تاسو له برکت درکړى، ځکه چې تاسو په ما رحم وکړو. ²²لاړ شئ او نور تيارى وکړئ. دا معلوم کړئ چې هغه چرته قدم ږدى او چا هغه هلته ليدلے دے، ځکه چې ما ته وئيلى شوى دى چې هغه ډېر چالاک دے. ²³د ټولو پټنځايونو پته ولګوئ چرته چې هغه پټيږى، بيا ما ته پخه خبره راوړئ. زۀ به تاسو سره ځم او کۀ هغه په دې ملک کښې وى نو زۀ به هغه د يهوداه د ټولو قبيلو په مينځ کښې ولټوم.“

²⁴نو هغوئ د ساؤل نه مخکښې زيف ته روان شول. داؤد او د هغۀ سړى د معون په بيابان کښې، د يشيمون د جنوب طرف ته په عرباه کښې وُو. ²⁵ساؤل او د هغۀ سړى د لټون دپاره روان شول او داؤد ته خبر ورکړے شو. نو هغه چټان ته ښکته شو او د معون په بيابان کښې پاتې شو. کله چې ساؤل دا واورېدل نو د معون بيابان ته يې د داؤد تعاقب وکړو. ²⁶ساؤل د غرۀ له يو طرف روان وو او داؤد او د هغۀ سړى د بل طرف نه. داؤد د ساؤل نه د خلاصېدو دپاره تلوار کولو او ساؤل او د هغۀ سړيو داؤد او د هغۀ سړى د نيولو دپاره راګېرول. ²⁷خو يو قاصد ساؤل له راغلو او ووئيل چې، ”زر راشه! فلستيانو په ملک حمله کړې ده.“ ²⁸نو ساؤل د داؤد تعاقب بند کړو او د فلستيانو خلاف روان شو. ځکه هغوئ د هغه ځائ نوم سلع حمحلقوت کېښودو. ^a a v28 سلع حمحلقوت معنىٰ ”د جدائۍ چټان“ — هغه ځائ چرته چې ساؤل او داؤد يو له بل نه جدا شول کله چې د فلستيانو حملې ساؤل مجبوره کړو چې تعاقب پرېږدى. ²⁹او داؤد له هغه ځائ نه پورته لاړو او د عين جدى په قلعو کښې اوسېدو.