1 Samuel 23

23 ¹Davut'a, «Bak, Filistliler Keila'ya karşı savaşıyor ve harman yerlerini yağmalıyor» diye bildirdiler.

²Davut Babamız'a, «Gidip bu Filistliler'e saldırayım mı?» diye sordu. Babamız, «Git, Filistliler'e saldır ve Keila'yı kurtar» diye yanıtladı.

³Ama Davut'un adamları ona, «Bak, burada, Yahuda'da bile korkuyoruz; Keila'ya, Filist ordusunun saf tuttuğu yere gidersek durumumuz ne olur!» dediler.

⁴Davut yine Babamız'a danıştı ve Babamız ona şöyle yanıtladı: «Kalk, Keila'ya in; çünkü Filistliler'i eline teslim ediyorum.»

⁵Davut adamlarıyla birlikte Keila'ya gitti, Filistliler'le savaştı, hayvanlarını sürüp götürdü ve onları büyük bir bozguna uğrattı. Böylece Keila halkını kurtardı.

⁶Ahimelek oğlu Aviyatar Keila'da Davut'un yanına kaçmıştı; elinde bir efodla gelmişti.

⁷Saul, Davut'un Keila'da olduğunu duyunca, «Tanrı Davut'u elime teslim etti; kapıları ve sürgüleri olan bir kente girerek kendini tuzağa düşürdü» dedi. ⁸Saul bütün halkı savaşmaya çağırdı; Keila'ya inip Davut'u ve adamlarını kuşatacaklardı. ⁹Davut, Saul'un kendisine karşı kötülük tasarladığını öğrenince, Kâhin Aviyatar'a, «Efodu buraya getir» dedi. ¹⁰Davut şöyle dedi: «Ya Babam, İsrail'in Tanrısı, kulun kesinlikle duydu ki, Saul benim yüzümden Keila'ya gelip kenti yıkmayı tasarlıyor.

¹¹Keila halkı beni onun eline teslim edecek mi? Kulunun duyduğu gibi Saul gelecek mi? Ya Babam, İsrail'in Tanrısı, lütfen kuluna bildir.» Babamız, «Gelecek» dedi.

¹²Davut, «Keila halkı beni ve adamlarımı Saul'un eline teslim edecek mi?» diye sordu. Babamız, «Teslim edecekler» dedi.

¹³Davut ve yaklaşık altı yüz kişilik adamları Keila'dan ayrılıp oradan oraya dolaştılar. Davut'un Keila'dan kaçtığı Saul'a bildirilince, Saul onu kovalamaktan vazgeçti. ¹⁴Davut çöldeki sığınaklarda ve Zif Çölü'nün dağlık bölgesinde kaldı. Saul her gün onu aradı, ama Babamız Davut'u onun eline teslim etmedi. ¹⁵Davut, Zif Çölü'ndeki Horeş'te bulunduğu sırada Saul'un canını almak için yola çıktığını gördü. ¹⁶Saul oğlu Yonatan kalkıp Horeş'te Davut'un yanına gitti ve onu Babamız'da yüreklendirdi. ¹⁷Ona, «Korkma» dedi. «Babam Saul'un eli sana erişmeyecek. Sen İsrail'e kral olacaksın, ben de senden sonra ikinci kişi olacağım. Babam Saul da bunu biliyor.» ¹⁸İkisi de Babamız'ın önünde bir antlaşma yaptılar. Davut Horeş'te kaldı, Yonatan ise evine döndü.

¹⁹Bunun üzerine Zifliler Giva'ya, Saul'un yanına gidip şöyle dediler: «Davut aramızda, Horeş'teki sığınaklarda, Yeşimon'un güneyindeki Hakila Tepesi'nde saklanmıyor mu? ²⁰Şimdi, ey kral, ne zaman istersen in, hemen gel; onu kralın eline teslim etmek bize düşer.»

²¹Saul, «Babamız sizi kutsasın, çünkü bana acıdınız» diye yanıtladı. ²²Gidin, daha iyi hazırlanın; nereye ayak bastığını, onu orada kimin gördüğünü öğrenin. Çünkü bana çok kurnaz olduğu söylendi. ²³Saklandığı bütün gizlenme yerlerini öğrenin, sonra bana kesin bilgi getirin. O zaman sizinle birlikte gideceğim; eğer ülkedeyse, Yahuda'nın bütün boyları arasında onu arayıp bulacağım.»

²⁴Saul'dan önce yola çıkıp Zif'e gittiler. Davut ve adamları ise Maon Çölü'nde, Yeşimon'un güneyindeki Arava'daydılar. ²⁵Saul ile adamları Davut'u aramaya çıktılar. Bu Davut'a bildirilince, kayalığa inip Maon Çölü'nde kaldı. Saul bunu duyunca, Davut'u Maon Çölü'ne dek kovaladı. ²⁶Saul dağın bir yanından, Davut'la adamları öbür yanından gidiyordu. Davut Saul'dan kaçmak için acele ederken, Saul ve adamları Davut'la adamlarını yakalamak için çevrelerini sarmaya çalışıyordu. ²⁷Ama Saul'a bir haberci gelip, «Çabuk gel! Filistliler ülkeye baskın düzenliyor» dedi. ²⁸Bunun üzerine Saul Davut'u kovalamaktan vazgeçip Filistliler'e karşı gitti. Bu yüzden oraya Sela-Hammahlekot adını verdiler. ^a a v28 Sela-Hammahlekot «ayrılık kayası» anlamına gelir — Filist baskınının Saul'u kovalamayı bırakmaya zorlamasıyla Saul ile Davut'un birbirinden ayrıldığı yer. ²⁹Davut oradan çıkıp Eyn-Gedi'deki sığınaklarda yaşadı.