Rama Nitah Daud Nyalametkeun Keila
Daud dua kali nanya ka Rama urang saméméh nyalametkeun Kéila, tuluy nanya deui sarta nyaho yén kota nu ku manéhna disalametkeun bakal masrahkeun manéhna. Yonatan manggihan manéhna di gurun keusik sarta nguatkeun manéhna. Saul ngepung ngurilingan hiji gunung nepi ka serangan urang Filistin narik manéhna mundur.
23 1Aya nu ngalaporkeun ka Daud, “Tingali, urang Pelisti keur merangan Keila sarta ngarampog tempat ngirik gandum.”
2Daud naros ka Rama urang, “Kedah abdi angkat ngagempur urang Pelisti ieu?” Waler Rama urang, “Pek indit, gempur urang Pelisti sarta salametkeun Keila.”
3Ceuk anak buah Daud, “Tingali, di dieu di tanah Yuda oge kami geus sarieun, komo deui lamun kudu indit ka Keila ngalawan barisan perang urang Pelisti!”
4Daud naros deui ka Rama urang, sarta Rama urang ngawaler, “Geura indit, turun ka Keila, sabab urang Pelisti rek diselehkeun ku Kami kana leungeun maneh.”
5Daud jeung anak buahna tuluy indit ka Keila, merangan urang Pelisti, ngagiring ingon-ingonna, sarta ngagempur maranehna nepi ka ajur—nya kitu Daud nyalametkeun urang Keila.
6Abyatar bin Ahimelek geus kabur nepungan Daud di Keila; datangna bari mawa epod dina leungeunna.
7Barang Saul ngadenge yen Daud aya di Keila, pok ngomong, “Daud geus diselehkeun ku Allah ka kami; manehna geus ngajiret maneh, asup ka kota nu boga gapura jeung palang panto.” 8Saul tuluy ngumpulkeun sakabeh rahayat pikeun perang, rek turun ka Keila ngepung Daud jeung anak buahna. 9Daud nyahoeun yen Saul keur ngarancang kajahatan ka manehna, tuluy ngomong ka Imam Abyatar, “Bawa epod ka dieu.” 10Daud unjukan, “Nun Ama, Allah Israil, abdi Gusti parantos ngadangu kalayan pasti: Saul bade dongkap ka Keila sareng bade ngaruntuhkeun ieu kota margi abdi.
11Naha urang Keila bade nyerahkeun abdi ka anjeunna? Naha Saul bade turun, sapertos anu kadangu ku abdi Gusti? Nun Ama, Allah Israil, mugi wartosan abdi Gusti.” Waler Rama urang, “Saul bakal turun.”
12Daud naros deui, “Naha urang Keila bade nyerahkeun abdi sareng anak buah abdi ka Saul?” Waler Rama urang, “Maneh bakal diserahkeun ku maranehna.”
13Daud jeung anak buahna anu kira-kira 600 urang tuluy ninggalkeun Keila, terus ngalalana ti hiji tempat ka tempat sejen. Barang Saul dibejaan yen Daud geus luput ti Keila, manehna eureun ngudag. 14Daud cicing di benteng-benteng di gurun keusik jeung di pagunungan di gurun Sip. Unggal poe Saul neangan manehna, tapi ku Rama urang teu diselehkeun kana leungeun Saul. 15Daud keur aya di Hores di gurun Sip, waktu manehna nyaho yen Saul geus kaluar rek nyabut nyawana. 16Yonatan, putra Saul, indit nepungan Daud di Hores, tuluy nguatan hate Daud ku iman ka Rama urang. 17Pok Yonatan ngomong, “Ulah sieun. Leungeun ama kami, Saul, moal bisa manggihan maneh. Maneh bakal jadi raja Israil, ari kami jadi nu kadua sanggeus maneh. Ama kami, Saul, oge geus nyahoeun kana hal eta.” 18Duanana tuluy nyieun perjangjian di payuneun Rama urang. Daud cicing di Hores, ari Yonatan mulang ka imahna.
19Tuluy urang Sip arunggah ka Saul di Gibea, pokna, “Daud teh nyumput di tempat kami, di benteng-benteng di Hores, di pasir Hakila beulah kidul Yesimon, lin? 20Ayeuna, nun Kangjeng Raja, mangga turun bae iraha wae Raja kersa; ari perkawis nyerahkeun manehna ka Raja mah tanggel jawab abdi sadaya.”
21Saur Saul, “Muga-muga aranjeun diberkahan ku Rama urang, karana aranjeun geus mikarunya ka kami. 22Jig geura bebenah deui; teangan di mana manehna ilubiung, saha anu geus nenjo manehna di dinya—da ceuk beja, manehna teh kacida calakanana. 23Teangan kabeh tempat panyumputan manehna, tuluy bawa ka kami katerangan anu enya-enya. Engke kami milu jeung maraneh, sarta lamun manehna aya di wewengkon ieu, ku kami rek diteangan di antara sakabeh golongan Yuda.”
24Maranehna tuluy arindit ka Sip ti heula ti batan Saul. Ari Daud jeung anak buahna harita aya di gurun Maon, di Araba beulah kidul Yesimon. 25Saul jeung baladna tuluy arindit rek neangan. Daud dibejaan, tuluy manehna turun ka hiji gunung batu sarta cicing di gurun Maon. Saul ngadenge hal eta, tuluy ngudag Daud nepi ka gurun Maon. 26Saul leumpang di hiji sisi gunung, ari Daud jeung anak buahna di sisi sejenna, Daud rurusuhan hayang luput ti Saul, sabot Saul jeung baladna geus beuki deukeut rek nangkep Daud jeung anak buahna. 27Tapi torojol aya utusan datang ka Saul, pokna, “Mangga enggal wangsul! Urang Pelisti keur ngarurug nagri.” 28Ku sabab eta Saul eureun ngudag Daud, tuluy mindahkeun serangan ka urang Pelisti. Ku hal eta tempat tea dingaranan Sela-Hamahlekot. a a v28 Sela-Hamahlekot hartina “gunung batu pamisahan” — nya eta tempat Saul jeung Daud papisah, basa rurugan urang Pelisti maksa Saul kudu eureun tina pangudagna. 29Ti dinya Daud unggah tuluy cicing di benteng-benteng En-Gedi.