Daud Ngaraksa Jalma Pilihan Rama

Saul asup ka guha anu sarua tempat Daud keur nyumput. Balad Daud nyebutna kurnia; tapi manéhna ngan motong juru jubahna, malah éta ogé ngaganggu haté nuranina. Di luar manéhna nyebut Saul bapana sarta ngantep Rama urang nu ngahakiman antara maranéhna.

Pasal 24.

Sanggeus Saul mulang ti anggenan ngudag urang Pelisti, aya nu ngawartosan ka anjeunna, “Daud aya di gurun keusik En Gedi.” Saul milih 3.000 jalma pinilih ti sakuliah Israil, tuluy indit neangan Daud jeung anak buahna di hareupeun Batu Embe Leuweung. Anjeunna nepi ka kandang-kandang domba di sisi jalan, nu aya guhana. Saul asup ka jero guha rek ka cai; ari Daud jeung anak buahna keur diuk di jero guha nu pangjerona. Anak buah Daud ngaromong, “Ieu poe anu dimaksad ku Rama urang basa Mantenna ngadawuh ka andika, ‘Kami rek masrahkeun musuh maneh kana leungeun maneh, pek pigawe sakarep maneh.’” Daud tuluy nangtung, terus ngeureut juru jubah Saul kalawan laun. Sanggeus kitu, hate Daud ngarasa teu genah, karana geus ngeureut juru jubah Saul. Anjeunna ngomong ka anak buahna, “Mugi Rama urang nyinglarkeun, ulah nepi ka kami migawe kitu ka gusti kami, jalma pilihan Mantenna—ngangkat leungeun ngalawan anjeunna, sabab anjeunna teh jalma pilihan Rama urang.” Ku kekecapan kitu, Daud nyegah anak buahna sangkan ulah nyerang Saul. Tuluy Saul kaluar ti guha, neruskeun lalampahanana. Daud tuluy nangtung, kaluar ti guha, terus cumeluk nyampeurkeun Saul, “Nun Gusti Raja!” Saul noleh, ari Daud sujud nangkuban kana taneuh.

Daud unjukan ka Saul, “Ku naon Gusti kersa ngadangukeun omongan jalma-jalma anu nyarita, ‘Tuh, Daud rek nyilakakeun Gusti’? Dinten ieu panon Gusti nyaksian kumaha Rama urang masrahkeun Gusti kana leungeun abdi di jero guha. Aya nu ngajurung sangkan abdi maehan Gusti, nanging abdi ngaraksa Gusti bari ngomong, ‘Abdi moal ngangkat leungeun ngalawan gusti abdi—jalma pilihan Rama urang.’ Tingali, nun ama, juru jubah Gusti aya dina leungeun abdi! Abdi ngeureut, tapi henteu maehan Gusti. Mangga tingal sareng saksian yen dina leungeun abdi teu aya kajahatan atawa pambruntakan. Abdi henteu dosa ka Gusti, nanging Gusti moro nyawa abdi hayang nyabut. Mugi Rama urang ngahakiman antara Gusti sareng abdi, sareng mugi Rama urang males ka Gusti pikeun abdi—nanging leungeun abdi moal rek ngaganggu Gusti. Sakumaha ceuk paribasa baheula, ‘Ti jalma jahat kaluar kajahatan.’ Leungeun abdi moal rek ngalawan Gusti. Ngudag saha raja Israil teh? Saha anu diudag ku Gusti? Anjing paeh? Hiji reungit? Mugi Rama urang ngahakiman antara Gusti sareng abdi, nyaksian, ngabela perkara abdi, sareng ngaluputkeun abdi tina leungeun Gusti.”

Sanggeus Daud anggeus nyarita kitu ka Saul, Saul ngalahir, “Enya eta sora anjeun, anaking Daud?” tuluy ceurik tarik. Anjeunna ngomong ka Daud, “Anjeun leuwih adil ti batan kami; anjeun geus migawe nu hade ka kami, ari kami migawe nu goreng ka anjeun. Poe ieu anjeun geus nembongkeun kahadean anu dipigawe ka kami: Rama urang geus masrahkeun kami kana leungeun anjeun, tapi anjeun henteu maehan kami. Lamun hiji jalma manggih musuhna, naha rek diantep lunta teu dikua-kua? Mugi Rama urang males ku kahadean ka anjeun, pikeun naon anu geus dipigawe ku anjeun ka kami poe ieu. Ayeuna kami nyaho yen anjeun pasti bakal jadi raja, sarta karajaan Israil bakal tetep ngadeg kuat dina leungeun anjeun. Ku sabab eta, sumpah ka kami demi Rama urang: anjeun moal rek numpes turunan kami sanggeus kami, atawa ngaleungitkeun ngaran kami tina kulawarga ama kami.”

Daud tuluy sumpah ka Saul. Saul mulang ka imahna; ari Daud jeung anak buahna naronjak ka kuta pertahanan.